Geert5 schreef:
Mooie plaat dit, vooral het einde. De sfeer die het uitstraalt is haast magisch, ken weinig andere platen die mij in een soort 'trance' kunnen brengen dan deze.
Het openingsnummer vind ik erg fijn, maar de nummerss die volgen kan ik werkelijk niets mee, veel gepruts en de sfeer van de rest is er wel, maar de nummers gaan gewoon nergens heen. Het heeft dan ook lang geduurd voordat ik deze plaat ging waarderen, omdat ik telkens niet door nummers 2-4 kwam. Toch maar opnieuw opnieuw en opnieuw proberen, want er moest toch iets zijn dat em die klassiekerstatus heeft.
En uiteindelijk is dat ook gebleken. In nummers 5 en 10 vind ik het 'shoegaze'-geluid het best uit de verf komen, echt weergaloos die gitaarmuren. Ook het slotnummer verdient een goed woordje. Maar het echte prijsnummer is toch wel Sometimes, elke keer weer kippenvel bij dat intro. Dat is ook het nummer waar ik deze band leerde kennen, door het mooie gebruik van het nummer in Lost in Translation.
Hoe goed het slot van de plaat ook mag zijn, zelfs na twintig keer proberen vind ik de eerste nummers niets. Maar toch een 4 voor die heerlijke tweede helft.
Ik had in het begin ook veel moeite met de eerste nummers (ik raakte de eerste 3 keer dat ik m probeerde gewoon niet voorbij nummer 4). Maar nu ik 'm wat beter ken.. vind ik het begin eigenlijk zéér straf. 'To Here Knows When' is zelfs mn lievelingsnummer geworden (samen met dat prachtige I Only Said en Blow A Wish). Het enige minpuntje op dit album is misschien When You Sleep. Dat nummer vind ik ietsje te banaal tussen al die andere meesterwerkjes. Gaat me er echter niet van weerhouden deze in mijn top 10 te zetten
