Queen - Hot Space (1982)

Ik heb toch meer de indruk dat ze hier achter de menigte aan gingen. Desalnietenin een dappere zet.

Dit is toch ook de periode dat ze een een dood spoor kwamen en niet meer zo goed wisten wat ze er mee aan moesten? Tot live aid....

Hot space staat in dat geval wel enigszins symbool voor gebrek aan inspiratie

Ach vind een Cool Cat nog wel geiniger dan een Love Of My Life. Al zou het ook zo op een album van Wham! kunnen staan. Overigens gebruikt Mercury geen kopstem maar eerder een falset. Maar dat terzijde.

Ach ja, op school roepen Queen is tof (vet cool bestond toen nog niet) en andere muziek (spargo, time bandits, Nicole) lopen dissen om dan vervolgens met body language en I want to break free om de oren geslagen te worden (laat staan die Sun city trip) leverde wel wat plaatsvervangende schaamte op haha.
De interresse was derhalve snel verlegd.

Is dat niet hetzelfde dan?

Volgens Wikipedia wel maar ik heb altijd geleerd dat de kopstem de top van het bereik is. De falset is weer een heel ander registertje waarmee je geforceerd hoog kunt zingen. Al gleed Mercury er wel heel gemakkelijk doorheen.

Ik was in deze tijd fan geworden en had dit album eerder dan ANATO. Op ieder album van Queen staan nummers die ik er hoed vind. Op dit album zijn dat Under Pressure en Las Palabras.

Bagger album en dat vond ik als 10 jarige al
en nu vind ik het nog steeds 3 x niks .

Wil dat zeggen dat je smaak niet meer ontwikkeld is sinds je kinderjaren?

Vermoedelijk is het onderscheid tussen Bohemian Rhapsody en Back Chat ook bij de jongste luisteraars al snel duidelijk.

hij heeft gelijk is ook bagger en heeft zwaar ingeboet t.o.v. hun eerste vier, vijf albums

Bagger... dat is wat Queen na de dood van Freddie op cd zette. Dit is daarbij vergeleken geniaal

Gekleurd door jeugdherinneringen is dit best prima. Las Palabras de amor is zelfs meer dan gemiddeld goed. In 1983 was mijn mildheid al een fenomeen.

Ik ben ook wel iets milder geworden in de loop der tijd.
Hot Space is zeker geen bagger over de hele linie, dus de extreem lage score's ontgaan mij een beetje.
Het is duidelijk dat dit geen topper in hun oevre is.
Buiten een aantal fikse missers op het 1e gedeelte, is het vanaf Put Out The Fire eigenlijk goed te doen.
Cool Cat is wat flauw, maar de rest is redelijk tot goed.

Ik houd de lage score want Queen is op dit album voor mij geen Queen zoals ik ze graag hoor

Ach, het is toch leuk als je terug kijkt dat zo'n band een album heeft uitgebracht waar ze eens iets totaal anders deden. Als ik zelf Queen ga luisteren gooi ik ook eerder Queen II of A Day at the Races op, maar dat neemt niet weg dat dit album uniek is in de discografie. Een sign of the times. Puur dat het is wat het is, dat mag ik graag. Door af en toe met trends mee te gaan zie je een al dan niet geforceerde dynamiek in de discografie. Ik mag dat altijd wel. Dat ik vervolgens dit album nog met 4 sterren beoordeel staat daar los van; ik vind dit oprecht lekkere muziek.

Dat is dan nog wat anders.

Ik ga geen halleluja roepen of hoog waarderen alleen vanwege het feit dat een band beslist om eens iets geheel anders te gaan doen. Of omdat het "uniek" is in z'n discografie.

Dat is natuurlijk geen prestatie op zich, alles wat zich op de plaat aandient zal afzonderlijk moeten worden beoordeeld. Ze kunnen wel een album met carnavalshits uitbrengen. En dan zou ik het alleen daarom al een hoog cijfer moeten geven.

In die zin beaam ik "uniek" in de discografie van Queen wel, het is geheel wat anders, dat moet ook onderstreept.
Maar ik zou een album als dit sowieso laag afwaarderen, ongeacht wie er speelt.

En zodra je met trends meegaat, ben je ook verkeerd bezig. Als band heb je in je spel de arrogantie de trend te zetten en niet andersom.

En Queen heeft lange tijd de trend gezet. Moeten ze met anderen gaan meelopen (en volledig van het idee van de eigen kracht afstappen) dan is daarmee precies de muzikale armoede van Hot Space wel omschreven.

Er wordt vaak wat te huilerig gedaan over Hot Space.

Beide plaatkanten kennen inderdaad een paar dramatische stukken, waarvan Back Chat, Action en Cool Cat wat mij betreft nog het ergste zijn. En na het (vind ik dan) goede The Game gokken ze een beetje teveel op herhaling van het megasucces van Another One Bites The Dust.

Anderzijds, als Mercury en Deacon niet de kans hadden gekregen om hun muzikale voorkeuren te gebruiken in Queen, tja, wat had het dan voor nut om met deze band verder te gaan. De heren van Queen waren aan niemand verantwoording verschuldigd, zij wáren immers de band.

Daarbij, in de vorm van nummers als Pain Is So Close To Pleasure, A Kind Of Magic, I Want To Break Free, The Invisible Man, My Baby Does Me en Delilah hebben ze hierna nog vaker van die, laten we zeggen enigszins stompzinnige en oppervlakkige, deuntjes voortgebracht. Hoor je mensen veel minder over. Geef mij dan maar een knaller als Staying Power. Zelfs Body Language, met die geweldige backing vocals en die minimalistische begeleiding (geen disco, dames en heren, dit is een shuffle) hoor ik veel liever dan matige composities als Don't Lose Your Head en Ride The Wild Wind.

Met andere woorden: Hot Space heeft niet het alleenrecht op "unworthy" Queen nummers. En er staat absoluut een aantal genietbare songs op. De algehele sound van het album (mix, ambience) bevalt me best goed. 't Blijft een vreemde eend. maar liever een vreemde eend in de bijt dan een grijze muis in mijn platenkast.

Uiteraard heb je hier een punt, en dat bedoelde ik ook niet. Het blijft ook dan uiteraard subjectief, want ik herinner mij een aantal platen van Earth & Fire waar ik absoluut niet hetzelfde "unieke" gevoel bij heb.


Dat heeft Queen inderdaad lange tijd gedaan. Dan is de inspiratie een keertje op. Wat is er mis met leentjebuur spelen bij andere bandjes of trends om jezelf opnieuw uit te vinden? Of het bij Queen gelukt is laat ik even in het midden. Puur het principe. Te zeggen dat trends volgen per definitie iets slechts is, daar kan ik het niet mee eens zijn. Ik kan het niet eens snappen. Soms kan dat verfrissende nieuwe geluid in het al bestaande geluid van een band enorm veel toevoegen. Het gaat er m.i. om wat de band ermee doet, en niet dat de band het doet.

Dat...

Ach ieder z'n meug ik vind het helemaal niks en Queen onwaardig.

Dat... [/quote]

Volledig mee eens. En daarbij, de nummers van Hot Space zijn live ook zeer goed te pruimen.

De suggestie wordt opeens gemaakt dat Queen grijze muizen in de platenkast heeft opgeleverd.
Dat is een bizarre conclusie voor Queen liefhebbers.

Het is Hot Space of een grijze muis!
En dat alleen maar om dit album nog enigszins goed te praten.

Als je tijdelijk zonder inspiratie zit, en dat is iets waar elke band vroeger of later tegen aan loopt, is achter de mode aanlopen een slechte raadgever. Een tijdelijke rustperiode is beter aan te bevelen.
Menige band heeft daar baat bij gehad.

Freddie Mercury had zijn solo-aspiraties eerder moeten beginnen en zich op dat moment buiten het Queen imperium kunnen stellen. Dat had een hoop ergernis gescheeld.

Zoals bekend gruwen Roger Taylor en Brian May van dit album en de omstandigheden, gebrekkige samenwerking en ruzies rond de opnames er om heen geven daar ook alle aanleiding toe.
Ik geloof ook wel dat je de ergernis en gebrek aan inspiratie er van af kunt horen.

Het duurde geruime tijd voor alle betrekkingen weer waren genormaliseerd. Toen bleek ook de lucht geklaard en dat Queen met prima eigen werk nog steeds voor de dag kon komen.

Volgens mij wordt er nergens gesuggereerd dat Queen 'Grijze Muizen' albums heeft gemaakt, maar wel dat Hot Space een 'Vreemde Eend' is. Als album dan. Maar ach, Fred was natuurlijk net zo een bijzonder mens ! Van judo- en ballet pakjes naar een echte YMCA snor tot een gesoigneerd opera vertolker !

Het album werd een flop en de heren verklaren 30 jaar later dat ze het direct al niks vonden. In een interview uit die tijd, net na het uitkomen van Hot Space, hoor ik ze toch hoog opgeven over de "genius" Reinhold Mack en over de geweldige drumsounds die hij heeft weten te creëren.

Dat de verhoudingen binnen de band toen niet optimaal waren geloof ik direct, maar het lijkt alsof May en Taylor, terugkijkend, vooral willen benadrukken dat het album niet hun idee was. Beetje jammer.

Ben trouwens benieuwd wat Mercury en Deacon van The Cosmos Rocks gevonden zouden hebben, haha.

Krijg je eind vorig jaar een platenspeler voor je verjaardag, ga je je oude LP's verzamelen en afspelen, ontdek je dat er één Queen-plaat in de gezamenlijke platenkast staat......
En dan is het deze. Tja.
Gelukkig sluit 'ie af met 'Under Pressure'. Maar daar moet je wel de hele plaat op wachten.

Quote: Hot Space heeft niet het alleenrecht op "unworthy" Queen nummers

Eens met het feit dat er ook andere albums zijn van Queen met "niet-typische Queen" nummers.
Persoonlijk hou ik erg van nummers als:
Cool Cat
One year of love
I want to break free

Het zijn geen rockers, maar de stem van Freddy komt op een andere manier (heel erg) tot zijn recht.
Lekker verwijft; zwijmelig. Queen onwaardig omdat Queen hier niet voor staat. Daar kan ik inkomen.
Stel dit soort songs zouden op een solo album van Freddy hebben gestaan....
Mogen ze dan aub wél ??

Queen scheen een democratische band geweest te zijn, met vier sterke persoonlijkheden en waar de muzieksmaak ook nog eens anders lag.
Daarom was er ook zo veel diversiteit op de platen.
Dat pakte niet altijd even gunstig uit.
Maar dat bracht ook wel weer verrassend materiaal.
De 1e plaatzijde ( t/m Action This Day) komt duidelijk uit de koker van Mercury en Deacon, terwijl het 2e gedeelte weer wat vertrouwder materiaal bevat.
Freddie bracht in 1984 Mr. Bad Guy uit en daar kon hij lekker zijn gang gaan met dansbaarder materiaal.
Een vervolg in de trand van Hot Space zat er niet meer in. Dat had ook niet gekund.
Taylor en May waren al niet happy met deze plaat.

Verbaas mij over het lage gemiddelde............Zelf vind ik dit een heerlijke, frisse album tussen de andere 'typische' Queenplaten. Life is real en Backchat zijn voor mij de uitschieters......

Een vreemde eend in de bijt, deze Queenschijf.
Niet dramatisch en bij vlagen vermakelijk.
Ik ben wel wat milder geworden over Hot Space.
Queen deed het gewoon en misschien wat naief, maar ook dit kon dus.
Maar de dance-aanpak is niet echt lekker geslaagd naar mijn idee. Staying Power is fijne spierballenfunk, maar de rest overtuigd m.i toch een stuk minder op de 1e zijde.
Back Chat is zelfs wat anoniem. De gitaarsolo en Freddie's stem zijn dan wel weer herkenbaar.
De andere helft is over de hele linie best aardig.
Geen topsongs ( Under Pressure als uitzondering) maar genietbaar.