Iron Maiden - Fear of the Dark (1992)

Dit is een afknapper van jewelste. Alleen het titelnummer is Maiden waardig.

Wat zijn jullie toch goed in overdrijven. Dit is toch een behoorlijk goede plaat en in ieder geval een verademing t.o.v. het onthutsend zwakke No Prayer For The Dying, wat voornamelijk bestond uit draken van nummers.

Zeer aardig album na het redelijke No prayer....

Het begint al zeer lekker met het erg snell Be quick or be dead, een heerlijke opener. From here to eternity is redelijk, maar het refrein klinkt een beetje goedkoop. Afraid to shoot strangers is waarschijnlijk een van de beste nummers ooit van Maiden. Geweldig hoe het nummer van een heerlijk rustig begin halverwege in een geweldige solo uitmond. Fear is the key is wel aardig maar het tweede deel met de debiele stem van Bruce is te walgelijk voor worden en weet gelijk het hele nummer te verpesten.

Childhood's end is dan wel weer goed met een lekker ritme. Wasting Love is een prachtige ballad, misschien niet zo Maiden's maar wel mooi gedaan. The fugitive is weer redelijk (gebaseerd op de gelijknamige film met H. Ford). Chains of Misery is echt het zwakste nummer van de plaat, vooral dat refrein...brrr. The apparition is weer redelijk. Judas be my guide en Weekend Warrior zijn 2 lekkere rock nummers. En natuurlijk wordt de plaat afgesloten met het beste nummer van Maiden: Fear of the Dark.

Wat me vooral opvalt aan deze plaat is dat het allemaal een beetje soft is. Niet dat dat iets slechts is maar met Iron Maiden verwacht je toch wel iets harders. Voor de rest een prima plaat die nog vaak te vinden is in mn CD speler: 4*

ik kende de cd al maar heb deze vanmiddag gekocht. echt een geweldige cd. chains of misery is wel 1 van mijn favorieten. 4*

Judas my guide vind ik zalig. Dit album behoort toch tot mijn persoonlijke top 5 van Iron Maiden albums.

Dan ben ik heel benieuwd naar de overige vier.....
Deze haalt bij mij namelijk de top tien bij lange na niet.

P.S. Mijn top 5;

1. Killers
2. Powerslave
3. Iron Maiden
4. Piece Of Mind
5. Number Of The Beast

Zwakke plaat. Net als voorganger Nor Prayer For The Dying veel "net niet" nummers. Het is duidelijk dat de heren het vertrek van songsmid Adrian Smith niet te boven zijn gekomen. Daarnaast is de plaat met 12 nummers veel te lang. In de gloriedagen was het 8 nummers feest, nu is het een wel erg lange zit voordat je eindelijk bent aangelandt bij het titelnumer dat nog enigszins doet herinneren aan die goeie ouwe tijd. Gelukkig zag Dickinson het zelf ook in en verliet hij voortijdig het zinkende schip.

Kennelijk dus niet 'voortijdig' maar 'net iets te laat'.

Ik ben al een tijdje langzaam maar zeker mijn metal-interesse wat aan het verliezen. En ja, daar is ook Maiden het slachtoffer van. Deze plaat echter heeft een redelijk constante waardering, die vroeger (2½* of 3*) bij de laagste hoorde en tegenwoordig (nog steeds 3*) relatief aan het klimmen is. Met name het titelnummer ga ik steeds beter vinden, maar een behoorlijke waardering is er ook voor de vreemde eend in de bijt Weekend Warrior, maar ook voor de typische jaren '90 Maiden nummers From here to eternity, Afraid to shoot strangers, Fear is the key en Childhood's end. Toegegeven dat dat vooral muzikaal is, tekstueel heb ik me nooit zo met de heren kunnen vereenzelvigen.

Toch, als ik er zo over denk, kan er misschien nog wel een halfje bij (zou deze plaat ooit bijvoorbeeld Somewhere in time nog voorbijstreven?).

Deze toch ook maar eens aangeschaft. Wat ik al verwacht had een album met een aantal uitschieters maar ook veel minder interresante nummers, die ik zelfs minder vind als de nummers op No Prayer.
Ik luister persoonlijk veel liever naar No Prayer For The Dying die klinkt wat meer evil!
De enigste twee nummers die ik wel beter vind als "No Prayer nummers" zijn Afraid to Shoot Strangers en Fear of the Dark. Verder vind ik Be Quick or be Dead en Judas be my Guide ook best leuk.
Net 3,5* kan ik er wel voor geven omdat de paar uitschieters wel veel goed maken en echt hele slechte nummers staan er niet op alleen vind ik de meeste zo standaard en braaf klinken, anders was ik niet hoger gekomen als 3*

En dit album komt bij lange niet in mijn Maiden top 5! Zal er een proberen te maken, word lastig, wat vind ik nu de beste ze hebben zo veel goede! Verschilt ook een beetje in welke stemming ik ben.

Momenteel (denk ik )

1 Somwhere in Time
2 Powerslave
3 Piece of Mind
4 Brave New World
5 Killers

1. Somewhere in time
2. Powerslave
3. Fear of the dark
4. The number of the beast
5. Seventh son of a seventh son

Ik moet wel bekennen dat ik nog niet alles van Iron Maiden gehoord heb. Heb me sinds enkele weken wel de volledige collectie aangeschaft, en ben het nu nog volop aan het verkennen.

de eerste keer luisteren vond ik hem wel redelijk.
maar ik luister hem nu veel vaker en vind hem egt helemaal te gek!!

Enkele goeie nummers ("Fear of the dark", "Judas be my guide"), geen één echt slecht nummer, maar het klinkt allemaal eenders, en daar knelt het schoentje. De middenweg dan maar met 2,5*.

Ook Childhood's End en Wasting Love ben ik zeer gaan waarderen en daarmee ben ik ook wat positiever naar dit album gaan kijken (vooral luisteren natuurlijk)
3,5 blijft staan voor een degelijk album met uitschieters.

In tegenstelling tot de meeste mensen hier vind ik dit toch een hele vette Maiden, met als flinke uitschieter Afraid to Shoot Strangers!

Gemiddeld Maiden album, Het begint allemaal best goed.
na Childhoods end beginnen ze het spoor een beetje bijster te raken. The Fugitive vind ik dan weer wel een redelijk nr. maar de rest is voor mij goedkope pop rock.
de afsluiter is dan weer wel IM waardig. hoewel ik de LIve versie van Fear of the dark, zoals in Rock in Rio tien keer mooier vind.

opnieuw een zwak beestje met voor mij maar twee hoogtepunten:
Afraid to Shoot Strangers en Fear of the Dark.

Beste Maiden album met ook nog de beste hoes.

Zal wel gewoon komen omdat het mijn eerste maiden album was.

Toch vind ik bijna alle nummers toppers!

Een plaat waarvan ik eerst dacht dat alleen Fear of the Dark en Afraid to Shoot Strangers goed waren.. ik had het fout, want op The Fugutive na staan er eigenlijk geen zwakke nummers op, sommige wel duidelijk minder dan de ander, maar dat mag niet baten, wederom een vet Maiden album.

*4,0

Beste album van Iron Maiden.
Fear of the Dark is live geniaal en als studionummer iets minder maar natuurlijk ook prachtig.
Childhood's End heeft een sterk refrein.
En verder staan er ook gewoon goede nummers op.
3.5*

Waar ben je begonnen? Van jong naar Oud? (dan heb je gelijk, alhoewel A matter of live and death toch wel beter is)

Ben je van Oud naar Nieuw gegaan: ga je oren uitspuiten en luister opnieuw!
Maiden ontdekken is steeds een beetje caught somewhere in time. Enkel wanneer je 22 jaar en verder terug keert kom je goede albums tegen.

Van Jong naar Oud natuurlijk.
Ik heb qua beoordeling trouwens nog een paar albums met hetzelfde cijfer.

Fear of the dark is het beste nummer van Maiden ooit gemaakt !!!!

Misschien is dit niet het beste van Iron Maiden. Er staan net als op
NPFTD goede nummers op. Maar ook een paar mindere. Zoals The apparition en Chains of misery ( sorry maiden maar dit is toch echt matig ). Daarin tegen zijn de singels van het album toffe nummers.
Be quick or be dead, From here to eternity, wasiting love en natuurlijk Fear of the dark. Allemaal toppers. En de rauwe stem van Bruce past best bij de sfeer van het album.

Childhood's End vind ik het hoogtepunt van het hele oeuvre van Iron Maiden, waarschijnlijk omdat ik ook een liefhebber ben van Van Der Graaf Generator.

Hahaha, ik weet precies wat je bedoelt hier, Genesis, dat viel me ooit meteen bij de eerste beluistering van dit nummer al op. Deze song is voor mij automatisch daardoor nogal een zeiknummer.

Voor de rest is Fear of the Dark een verbetering t.o.v. No Prayer...., echter staan er wederom een aantal vervelende nummers op.
Ook de meebrulkoortjes in From Here to Eternity en Chains of Misery zijn irritant, en zijn daardoor ook automatisch van een niet al te best niveau.
Daarentegen staan er ook klassiekers op, zoals het snelle en gemene Be Quick or be Dead, de regelrechte Maiden-klassiekers Afraid to shoot Strangers en het titelnummer, het vlotte Childhood's End en zelfs The Fugitive is er één die ik graag mag horen.
Helaas is Bruce hier ook niet echt in vorm, met z'n bij vlagen raspende stemgeluid, wat gewoon jammer is, alhoewel het bij vlagen wel lekker aggresief klinkt, zoals op Be Quick or be Dead.

Fear of the Dark is voor mij een 3,5 waard.

Over Maiden-top5-lijstjes gesproken, dit is die van mij:

1.) Seventh Son of a Seventh Son
2.) Somewhere in Time
3.) Brave New World
4.) Powerslave
5.) The Number of the Beast

Dit is dus Fear of the Dark uit 1992, het negende studioalbum van deze Ijzeren Maagden en tevens het laatste waarop Bruce Dickinson zong tot zijn terugkeer met Brave New World. De hoes is voor mij ontgoochelend, ook al omdat deze niet getekend werd door huistekenaar Derek Riggs, maar door nieuwkomer Melvyn Grant. De productie werd verzorgd door Martin Birch en Steve Harris en kon meer “ballen” hebben.
Be Quick of Be Dead is een standaard Iron Maiden opener en dus lekker snel maar ook niet meer dan dat. From Here to Eternity is een standaard meezinger-onding, the less said the better. Eerste lichtpunt is Afraid to Shoot Strangers: kalm begin met verschroeiende tempoversnelling en lekkere solo’s, ook uw aandacht gevraagd voor de teksten hierop.
Dan zakt dit album helemaal ineen als een slecht geprepareerde soufflé: Fear is the Key, Childhood’s End, Wasting Love, The Fugitive, Chains of Misery, allemaal ook wel skipnummers genoemd. Dan pas is er weer een heel klein beetje licht in de tunnel: The Apparition en Judas Be My Guide (lekker gitaarwerk). Weekend Warrior: skippen.
Fear of the Dark sluit op een sterke manier dit album af: of dat een verdienste is? Twee sterren en ik ben nog vriendelijk vandaag.

Ik was al nooit zo gek op Iron Maiden en nog minder gek op Bruce (mijn god, wat een waardeloos zanger).
En deze gooi naar pop-metal is helemaal zielig.
Ik kocht deze ooit als 15jarige, omdat ik de eerste twee elpees al had, en die goed vond.
Maar ik heb daarna mij nooit meer gewaagd aan Iron Maiden.

Laat ik het erop houden dat je kennismaking niet de meest voor de handliggende is geweest maar je eerste twee zinnen zijn wel heel erg ongenuanceerd. Overigens ben ik ook helemaal geen liefhebber van deze plaat waarin voor mijn gevoel alles ondermaats is. Het songmateriaal ontbeert een echte drive en de productie doet zo afstandelijk aan dat het geheel er niet beter op wordt. Nee, de gloriedagen lagen wat mij betreft heel wat jaren terug.

Nou, ik moet zeggen dat ik Bruce toch echt een slecht zanger vind.
Ik heb niet veel verstand van techniek in de zang, maar ik trek echt niet wat hij doet.

Paul is veel beter