Anathema - Weather Systems (2012)

Hiawatta, 1 extra veer voor jou Ook ik vond het een geweldig optreden.

Dat je mij serieus moet nemen beweer ik niet, maar uw argument slaat eigenlijk niet op bijster veel. Hoeveel bands zijn er niet die een (lichtjes) andere richting inslaan, en die je compleet oninteressant gaat vinden? Deze mannen hebben een bocht van 180 graden gemaakt in vergelijking met bvb. eternity, dus raar is dat niet dat ik dit dan niet lust.

Ah kijk, op die fiets. Op Judgement worden net als op deze plaat inderdaad veel nummers opgebouwd vanaf de akoestische gitaar. Daar kan ik me wel in vinden =p Al vind ik ze qua sfeer toch nog steeds flink verschillend.

Untouchable 1&2 vind ik 2 prachtige nummers. The Calm before the Storm is een goed nummer. De rest pakt mij nog niet, alhoewel de uitvoering prima is.

The Storm Before The Calm Titel beschrijft de tweeledige mood van het lied!

Wat kan ik nog zeggen over dit album, over deze band? Ik hou erg veel van muziek in het algemeen en van allerlei stijlen in de muziek, maar Anathema is 1 van de weinige bands, die mij echt emotioneel weten te raken, soms tot op het naakte bot toe, elk album weer. Dat doen ze al vanaf Alternative 4, een album dat toen een verpletterende indruk achterliet (en nog steeds achterlaat als ik het draai)..

Waar je bij Anathema vroeger altijd de opgekropte woede en angst kon voelen, lijken ze hier te kiezen voor berusting en acceptatie van het leven zoals het komt. Logisch dat het minder scherpe randjes oplevert, maar ik hoor nog altijd de integriteit en passie waarmee ze nu al 20 jaar muziek maken.

Anathema is als een goede vriend van de middelbare school die je niet zo vaak meer ziet, maar als je elkaar weer 's tegenkomt is hoef je niet al te veel uit te leggen. Ondanks dat je allebei ouder bent geworden, je interresses en meningen wat zijn veranderd, klikt het meteen weer.

Untouchable 2

Ow...lol heb je Anathema gevolg sinds A dying wish mis je nu het feit dat ze een nieuwe cd hebben uitgebracht...

Gezien de varierende meningen (hoewel 4,10 heel hoog is!) eens beluisteren alvorens te kopen.

M'n favoriete Anathema cd's zijn A Natural Disaster & Alternative IV. WHBWH vond ik met sommige nummers supersterk maar door een aantal zapige nummers (met name de laatste twee) vond ik het niet de beste.

WAUW, wat is dat toch altijd een fantastisch gevoel; een nieuwe band ontdekken.

Deze groep was mij volledig onbekend, maar sinds kort (door Musicmeter.nl) dus ontdekt.

Ik heb alleen nog maar dit album geluisterd. Vorige week aangeschaft, en nu naar een paar luisterbeurten ben ik helemaal verkocht.

Ik baal echt vreselijk dat ik te laat ben met ontdekken. Vorige week Paradiso schijnt een super optreden geweest te zijn.

Untouchable, Part 1 en 2, zijn al een super begin van deze plaat. Vervolgens The Storm Before the Calm en Internal Landscapes wat een onwijs mooie tracks.

Maar eigenlijk is heel de plaat goed. Heb zin om me te verdiepen in hun vorige albums.

Voorganger WHBWH leunt hier het dichtste bij aan. Eigenlijk nog niet zo'n slecht idee om achteruit te ontdekken. Judgement, A Natural Disaster, Alternative 4 en A Fine Day To Exit liggen ook erg goed in het gehoor als deze je kan smaken. Als je WHBWH nog niet kent, dan staan je nog gouden tijden te wachten

Daar ben ik het niet zozeer met je eens, Mindscapes. Alt 4 en Judgement heb ik bijvoorbeeld behoorlijk hoog beoordeeld en is bij WHBWH een suffe, saaie stroming gekozen. De laatste twee platen, en vooral deze, zijn wat mij betreft pure tegenvallers die mi niet te vergelijken zijn - en dus ook niet door te verwijzen/ te tippen - met genoemd eerder werk.

Dus dan kan het voor Floydian alleen maar nog beter worden als hij terug in de tijd gaat he

Persoonlijk vind ik dit hun beste werk gevolgd door Judgement en dan WHBWH.

Ik bedoelde dat als je Weather Systems goed vindt, je hoogstwaarschijnlijk WHBWH ook goed zal vinden. Persoonlijk vind ik alles vanaf Judgement bijzonder de moeite (Alternative 4 heb ik eigenlijk maar één keer gehoord, maar vond 'm best goed), met een lichte voorkeur voor WHBWH en WS.

Thank God dat ik zo'n brede muzieksmaak heb, ik vind echt alles van Anathema goed. Zet zelfs de allereerste Crestfallen EP nog wel eens op en kan zelfs daar nog ernorm van genieten.

Alleen het Falling Deeper project van vorig jaar kan ik niets mee, is me te gezapig.

Ben trouwens wel jaloers op je Floydian, jij gaat een mooie tijd tegemoet met het ontdekken van Anathema, dat wil je niet weten!

Ik had al zoiets gehoord dat één van de beste albums van het jaar (tot nu toe) is, dus ff bij de platenzaak beluisterd WAUW!! Meteen meegenomen of course... Er staat geen één slecht nummer op, ze zijn stuk voor stuk prachtig en zitten mooi in elkaar. mijn favorieten zijn toch wel Untouchable, Part 1 en Part 2 *5.0

De voorganger vond ik goed maar deze vind ik niks. Muzikaal is het goed maar vooral de zang vind ik helemaal niks. Ik vind het album ook te rustig. Ik geef geen beoordeling, ik ga weer terug naar The Silent Enigma! De productie is perfect, bijna te perfect op dit album.

Mooi om te zien dat de dat de score nog steeds omhoog loopt. Voor mij ook het absolute hoogtepunt tot nu dit jaar. Anathema is voor mij de beste band van de afgelopen 10 jaar. Zonder uitzonderingen zijn de laatste 6 platen allemaal fantastisch. Dat doet volgens mij geen andere band ze na.
Had na A Natural Disaster niet gedacht dat ze die zouden overtreffen. Het werd alleen maar beter...

Ze zijn iets veranderd. Maar desondanks hoor je nog altijd direct dat het anathema is. Daarnaast betekend een halve ster dat er geen slechtere muziek te vinden is. Dat het ondertussen niet meer jouw muziek is kan uiteraard. Maar dan zou bijvoorbeeld een 1,5 ster dat ook meer dan duidelijk maken.

Vind je dan dat er zo een groot verschil is tussen de zang op WHBWH en WS?

Ik vind wel dat de zang een beetje anders is geworden, nog iets gladder.

Heb het album nu een keer of 5 gehoord,ik vind het jammer van nr 3,4 en 5 waar het acoustische begin mij op m'n zenuwen werkt.Verder is dit een degelijk album van de band en misschien word de score nog aangepast maar ik geef nu niet meer dan een 3.5.Ook ik mis sinds a Natural disaster toch een bepaalde sfeer die voor mij juist dat extra geeft.

Untouchable is prachtig, maar de rest van dit album doet me nog niet zoveel na een keer luisteren. Het lijkt me vooralsnog allemaal een beetje veel van hetzelfde: steeds een rustige opbouw en dan toewerken naar een climax.

Nu ga ik er wel van uit dat ik (naarmate ik dit album vaker luister) steeds meer onderscheid zal gaan ontdekken tussen de nummers en iedere opbouw op zichzelf wel zal kunnen waarderen. Hopelijk wordt het niet te eentonig.

Wordt vervolgd!

Wat een zeemzoete boel is dit. Precies een soundtrack van een Disney film. Die zangeres doet met denken aan Céline Dion.
Wat een misser is dit, had ik niet verwacht met deze hoge score. Zulke gratuite pathos heb ik nog maar zelden gehoord...

Heb precies hetzelfde... Soort Céline Dion idd.. Heb dit album nu al 3 keer geprobeerd op te zetten op m'n mp3 maar ik vind het echt niks..

Ja, écht precies muziek van een Disney film !! A la de scores van Alan Menken, Hans Zimmer of die van Jerry Goldsmith misschien? Of bedoel je de gezongen liedjes daarvan a la "Colours of the Wind" van Vanessa Williams of "Reflections" van Christina Aguilera? "You'll be in my Heart" van meneer Collins misschien? Of hoor je er wellicht een beetje "Go the Distance" van Michael Bolton in terug?....hhhmmmm....

OK, sorry voor m'n sarcasme, maar nee, Disney-muziek is i.m.o. geen vergelijking. En Lee Douglas en Celine Dion? Tja...appels met peren vergelijken. I.m.o. staat de schelle zangstem van mevrouw Dion in schril contrast met de zachte en verfijnde zangstem van Lee Douglas.

Dat het je ding niet is, kan ik absoluut inkomen, maar deze vergelijkingen raken kant nog wal.

Wat ik hiervan gehoord heb deed mij denken aan De Kast. Wat een verschil met de Anathema waar ik 10 jaar geleden nog wel eens naar luisterde.

De cd opent met een uitstekend stukje muziek: Untouchable, Part 1. Mooie opbouw die aan het einde explodeert. Vervolgens komt Part 2. Begint niet verkeerd, al vind ik het wel erg zoetsappig. Halverwege komt de zangeres erin en gaan m'n haren overeind staan. Wat is dit? In ieder geval iets dat niet aan mij besteed is. Heel jammer, want muziek en de zangers zijn prima in orde.

Tja, als je de zangeres niets vind, dan vraag ik me af, of je de vorige albums ook goed vind. Hoewel de rol van Lee Douglas op dit album prominenter is dan ooit, doet ze namelijk al mee vanaf het album Judgement.
Maar het kan zijn dat je vorig werk wel goed vind, aangezien albums als Judgement en A Natural Disaster toch een stuk druileriger klinken (zéker niet als kritiek bedoeld overigens, immers zijn ook die albums meesterwerken). Van deze albums zijn t.o.v. Weather Systems en voorganger We're Here Because We're Here de scherpe randjes er ook nog niet afgeschraapt, waardoor in je beleving de muziek wellicht minder zoetsappig klinkt.
Maar als je de zangeres sowieso niets vind, weet ik niet of je het titelnummer van A Natural Disaster wel goed gaat vinden. Oordeel zelf, zou ik zeggen...

Dit album is mijn allereerste kennismaking met Anathema. Het begint redelijk ok, maar niet wereldschokkend met Untouchable, Part 1. Wat wel direct opvalt, zijn de erg simpele en wat knullige teksten. Ook wordt er wel zeer hard de emotionele kaart gekozen. En mag ik het zeggen, dit is gewoon vaak te melig. En tot mijn verbijstering gaat dit door, een heel album lang. Ik heb geen probleem met wat emotie, maar dit is gewoon te veel, véél te veel van het goede voor mij. Wat ook zeer storend is, zijn die luide uitbarstingen die zo voorspelbaar zijn dat het niet meer leuk wordt.

Het is die combinatie van altijd emotioneel te klinken, als het feit dat haast elk nummer haast dezelfde opbouw heeft waardoor de gehele cd veel te voorspelbaar is.

En dan heb ik het nog niet over die zangeres. Die trillende stem. Nee, dit is niet mijn ding.