Storm Corrosion - Storm Corrosion (2012)

Drag Ropes eens beluisterd. Het klinkt een beetje te veel als experimentele hobbymuziek, maar niet de ergste in zijn soort. Dit album geloof ik verder wel...

Ik heb beide mannen liever rockend.

Steven Wilson-overkill....

Sympathieke man, ongetwijfeld... Maar ik houd het niet meer bij. Dit keer maakt hij folkmuziek?
Hoesje komt erg 70's/retro op mij over....

Wat wil je dan, 10x dezelfde prog plaat? Hartstikke leuk juist dat hij zich oriënteert op andere stijlen.

Wat haal jij uit mijn opmerking?
Beetje rare reactie.

Ik vroeg wat voor stijl dit is, omdat ik las dat dit folk/rock is.

Ik haal uit je reactie dat je het niet waardeert dat 'ie iets nieuws probeert. Of is "overkill" en "ik houd het niet meer bij" zo positief? En mijn inziens stel je nergens een vraag, ondanks dat vraagteken, die ook een soort verbazing of verontwaardiging kan aangeven.

Met overkill bedoel ik, dat na de laatste Porcupine Tree, er een soort tsunami van Wilson-producten van wisselende kwaliteit over mij uitgespoeld is, dat ik niet meer weet, of iets nu wel of niet de moeite waard is.

De laatste Porcupine-plaat die ik goed vind is Fear of a Blank Planet en de laatste Opeth plaat vind ik ook te gek.

Dat Wilson alles wil proberen juich ik toe, maar ik vind een hoop ook echt helemaal niks, zoals Bass Communion, IEM en Grace for Drowning vind ik ook niks.
edit: oh ja, en dan hebben we ook nog Blackfield... Snap je nu dat ik niet meer bijhoud?

Dus vandaar, mijn verbazing, dat hij nu een folk plaat uitbrengt.

Ik lees nu dat het in het verlengde ligt van de laatste Opeth plaat en dat vind ik dan wel weer leuk...

Als ik aan folk denk, denk ik aan Sufjan Stevens, Ray LaMontagne, Mumford & Sons en Bon Iver. Dit is hier absoluut niet mee te vergelijken. Ook het rock-aspect is echt ver te zoeken. Waar is de vorige genre-aanduiding folk/avant-garde gebleven? Die komt net iets beter in de buurt.

Steven Wilson wordt nog gelinkt aan Blackfield, maar hun vierde die dit jaar uitkomt, is volledig van de hand van Aviv Geffen. SW staat enkel in voor de mix en wat gezang hier en daar.

Het is zo dat er veel releases zijn, maar kijk, sinds september 2009 (The Incident) heeft hij tot september 2011 (Grace for Drowning) niks meer 'origineels' (in de zin van 'nieuw') uitgebracht. Ook Blackfield's derde was 90% Aviv Geffen en daartussen was er enkel de Anesthetize dvd als ik me niet vergis. No-man ligt ook wat stil, I.E.M. is gestopt, Bass Communion gaat z'n gangetje en met Blackfield is SW dus niet meer zo bezig. Enkel het echte soloproject is erbij gekomen, valt toch mee

Ik juich die nieuwe paden die SW bewandelt ook toe. Al hoop ik toch stiekem op een nieuwe PT voor eind 2013. Begin 2013 komt immers zijn derde solo-album reeds uit. Een beetje time-off voor Steven, Gavin, Colin en Richard is hen zeker gegund - het leek of ze het konden gebruiken na The Incident, verklaarde ook SW in een recent interview.

Vind de genre aanduiding wel kloppen, hoor hier absoluut geen avant-garde in.

Noch folk noch avant-garde zou ik als 1e genre noemen. Het is een beetje schipperen met deze plaat. Vanwege de enigszins experimentele passages is wat te zeggen voor 'rock/avant-garde' maar vanwege de folkinvloeden kan 'rock/folk' ook.

Nieuwsgierig geworden door de voorpagina van MuMe en als ik zo het eerste nummer beluister (Drag Ropes), vind ik het erg weghebben van Resistor/ Steve Unruh. Aangezien Resistor voor mij dé ontdekking van de laatste jaren is geweest, ga ik dit album ook maar eens helemaal beluisteren.

Mee eens dat dit niet echt in de buurt van folk komt, maar meer het genre zoals Svendra aangeeft (met een vleug alternatief).

Als ik lees wat voor soort muziek erop staat begin ik er niet eens aan.Daarom ook geen stem want dat zou niet eerlijk zijn. Zo`n Anathema wordt ook de hemel in geprezen met de nieuwe cd, maar ik val erbij in slaap. Trebremmit geeft met zijn mening precies weer hoe ik erover denk!

He?
Hoor ik nu Talk Talk (The laughing Stock) of Mark Hollis' solowerk?

Alleen als je die cd's hebt opgezet, anders niet.

Ik vind de nieuwe Anathema ook niks. Storm Corrosion en Weather Systems zijn allebei rustige platen maar bij Storm Corrosion is er toch iets onheilspellends waardoor het heel spannend blijft.

Moet hem dan misschien toch een luisterbeurt gunnen Don!

Ik begin hem steeds mooier te vinden. Hag is een prachtig nummer.

Ik vind het toch weer ontzettend knap wat Steven Wilson hier laat horen. Ik zeg bewust SW omdat ik de invloed van zijn Opeth maatje veel minder terughoor. Typisch een SW produkt. Een bewuste produktie waarin hij zichzelf wederom opnieuw uitvindt. Wat een genie is deze man. Ik lees dat iemand vindt dat overdaad schaadt! Klopt, maar gaat niet op voor dit album en de rol van SW hierin. Prachtige, spannende songs die afwisselend zijn en de luisteraar (mij althans) bij de les weten te houden. Hulde Steven.

Lol Mikael Akerfeldt doet hier 90% van de gitaar partijen. Je doet hem echt tekort.

Qua samenwerking was het 50 / 50, volgens de heren...

Heb ik ongelijk dat de stijl meer die van SW is dan die van Akerfeldt? Typisch (echt typisch) een SW produktie. Inhoud gegeven door het sublieme gitaarspel van de Opeth frontman. Het creatieve genie achter het concept Storm Corrosion is toch echt van Steven...En voor een hardcore fan is daar niks mis mee.

Mwah niet helemaal gelijk. De sfeer is een stuk donkerder, gothic-achtig, wat meer lijkt op de opeth-sound, daarnaast hoor ik toch ook veel folky-passages terug die op veel opeth-albums niet zouden misstaan.

Ik vind het weer zo flauw om bij een samenwerking te gaan beginnen over wie zijn stijl het meer is. De mannen zeggen in interviews ook dat dit compleet niks te maken heeft met hun andere bands. Akerfeldt zet hier wel paar prachtige bluesy solo´s neer, misschien wel paar van de mooiste die hij op plaat heeft gezet! Wilson was meer de man die de songs structureerde. Maar de nummers zijn allemaal samen geschreven.

Uiteraard. Het totaaalplaatjes is totaal anders dan wat beide heren tot nu toe gedaan hebben. Dit betekend echter niet dat er helemaal geen elementen te horen zijn die we ook horen bij opeth of PT. Ik zie het probleem niet om te discussieren over welke artiest meer zijn stempel op een project heeft gedrukt. Nutteloos zeker, maar, net als bijvoorbeeld een discuissie over ; wie is de beste gitarist, vermakelijk.

Prachtig album in een voor beide afwijkende nieuwe stijl. Voor de muziekliefhebber een prima ontwikkeling. Wat mij boeit in SW is dat de man het voor elkaar krijgt om in zoveel wisselende samenstellingen en muziekstromingen een stempel te drukken. Dat is echt knap en doen niet veel collega muzikanten hem na...ook Akerfeldt niet. I rest my case. Geniet van Storm Corrosion, een subliem album.

Heel erg mooi album. Ik wist niet wat ik precies moest verwachten onder 'twisted harmony', maar het klinkt uitermate goed moet ik zeggen. De nummers blijven na enkele luisterbeurten al goed hangen. Steeds heb ik zin om het album weer opnieuw op te zetten. 4,5* voor nu.

Ben zo vrij geweest rock en folk om te draaien. Soort van compromis .
Voor een oordeel is het te vroeg, maar ik vind het album zeker interessant.

Erg enthousiast ben ik niet na de eerste luisterbeurt. Een kleine 50 minuten geluid maar wat minder muziek.

Blijf benieuwd hoe de stempel folk hierop past. Ik ken en onderken de vele varianten die rock muziek heeft, maar folk!

Een compromis zoals gezegd, ik vind het ook geen folk. Als iemand een correctie indient voor 'rock' of 'rock/avant-garde' zal ik het goedkeuren .

En ik snap dan weer niet wat dit met avant-garde te maken heeft. Ik hoor juist veel folkinvloeden in de akoustische gitaarpassages. Rock/folk zoals het er nu staat, lijkt me de beste genre-aanduiding.

Edit: wellicht zou enkel rock als aanduiding mischien wel het beste compromis zijn. Daar lijkt deze muziek ook het meest op.(post-rock-achtig)