Doe Maar - 4us (1983)

Henny Vrienten, de Tilburgse Sting, heeft mij met zijn maten van Doe Maar nooit kunnen bekoren; vroeger hoorde ik het wel bij een vriend, die verder veel blues en Americana draaide - wat die laatste twee betreft heeft ie geen progressie geboekt, al koopt ie ook wel Springsteen. Tegenwoordig moet ik het regelmatig horen (mijn lief draait het graag, van vinyl) en het stoort me niet.

Mijn mooiste Doe Maar ervaring is echter het Drum Rhythm festival waar Peter Kruder (van K& D idd) destijds een dj-set verzorgde. Hij mixte op een gegeven moment idd een track van Doe Maar, Pa, in zijn set, en die paste qua timing en vibe, maar je zag de 'coole' hippperds verstarren: kon dat wel.... doordansen op Doe Maar? - dat nummer paste wonderwel in die set en dat was nog het leukste.

Ik heb me trouwens altijd afgevraagd
of 10CC niet stiekem naar Pa heeft geluisterd
toen ze aan paar maanden later hiermee kwamen aandraven ...

YouTube - 10CC - Feel the Love (1983)

Ja toch of niet?

Ik hoor de overeenkomst, maar het lijkt me erg sterk hoor......

reggae lijkt al snel op elkaar niet?

beetje vergezocht, btw, feel the love is een van mooiste nummers in reggae ritme ooit, pa niet

btw, de Ziggy Stardust van Doe Maar, de Tilburgse Sting?

Aan de nederwiedewiet gezeten jonges?

Voor mij is dit ronduit hun beste album, dat ik van begin tot eind uitstekend vind. Geen half nummer waarvan ik denk "mmm, had niet gehoeven".
Hier waren ze artistiek op hun best, de inspiratie was groot en dat kun je er echt aan horen. Ik heb dit altijd een prima bandje gevonden, die reggae gecombineerd met fatsoenlijke en slimme teksten in je eigen taal, jawel!
Ik blijf dit dus echt een ***** sterrenplaat vinden, jawel. Ook al doet de hoes wat pijn aan de oogjes....

Voor mjuman volstaat Dalwhinnie of Laphgroig - thank you very many; het was verder vergelijkenderwijs!

Doe eens klik

Bovendien combineert Henny V. - net als Sting - zang met bas. Mjuman heeft - als mjumenneke - in the 60's voor schoolblad in Kruikenzeikers-ville, Tilburg, de (lokaal) beroemde band Les Cruches, (=kruiken) geïnterviewd - daarin speelde toen, juist ja ene Henny V.

Tja, ik vergelijk dan ook het ritme niet in de songs.
Ik zou reggae trouwens niet willen verengen tot ritme enkel.

Bij mij ging het om de inkleuring van de nummers.
Zowel Pa als Feel the Love hebben een extra dimensie
in de percussie en vooral een gelijkaardig synthpatroontje.

Ritmisch zitten ze verschillend in elkaar.
Dat had je dus wel begrepen.

O ja, Andy McCluskey, de zingende bassist van OMD werd in Oor
live recensies wel eens de Henny Vrienten van de synthpop genoemd.
Zelfde karakterkop en gelijkaaridge swing in de benen.
Heeft verder niets met reggae of ritme te maken.

Hmmm ... Pa van Doe Maar en Feel the Love van 10CC.
Blanke reggae met een synthpop toets anno 1983 ... echt niet zo ver gezocht.
Zullen we Sting en the Police er nog bijgooien met Wrapped around Your Finger?

Dan kun je natuurlijk ook een band als Fischer-Z als voorbeeld noemen.

P.S. Mijn vergelijking met Ziggy Stardust is natuurlijk gericht op de opkomst en ondergang van een succesvolle band, maar ik denk dat velen die vergelijking wel snappen.

Dus als ik het goed samenvat schreef 10cc een prachtig liedje, dat ritmisch geheel niet lijkt op Pa, en besloten ze het toen in te kleuren zoals Vrienten cs dat gedaan hadden?

Daar ga ik even over nadenken.

Ik zou zeggen doe dat eind van de middag en neem daar dan 50cc (een neut) of 250cc (een blonde rakker) bij.

dazzler, die gelijkenis tussen die nummers was me nooit opgevallen, maar het zou kunnen kloppen. Ik vind Feel The Love in elk geval een uitstekend come-back nummer voor 10CC, daarna was het eigenlijk zo'n beetje uit met het succes, jammer.

Dat is slecht samengevat. Wat ik bedoel is dat
Pa en Feel the Love eenzelfde manier van inkleuren gebruiken
en dat het niet toevallig is dat beide nummers uit 1983 zijn.

Dat 10CC eerst naar Doe Maar luistert om hun song af te werken
is te ironisch voor woorden. Maar ironisch was het dus wel bedoeld.
Mij interesseert het te zien (en horen) hoe groepen in eenzelfde
tijdsgewricht gelijkaardige elementen gebruiken.

Wie wat van wie heeft afgekeken zal me worst wezen.
En dat interesseert me ook niet, is ook niet aan de orde.
Dat men zich van gelijkaardige elementen bedient heet "kind van zijn tijd zijn",
een neus hebben voor wat hip (of met een mooier woord vernieuwend) is.

Stiekem luisteren dus naar wat de bands om je heen doen.
En daarmee beweer ik niet dat 10CC ook echt naar Doe Maar heeft geluisterd.
Zij kochten wel beiden de mosterd in dezelfde winkel.

Maar als je echt wil, mag je erover nadenken.
Kan nooit kwaad.

Volgens mij heeft Doe Maar op haar beurt dan weer heel goed geluisterd naar Fools in Love van Joe Jackson.

Begin jaren '80 zijn vele bands beïnvloed door de reggae dat eind jaren '70 de wereld veroverde. Voorbeelden zijn UB40, the Specials, Madness, the Police, the Clash, 10CC, Fisher Z en ook Joe Jackson. Doe Maar is de Nederlandse exponent daarvan.

Als je de ironie mist - die er klaarblijkelijk duimendik bovenop ligt - is het zeer accuraat samengevat. Ik zal zorgvuldiger interpreteren in de toekomst. Verder lijkt het me een open deur van jewelste dat er tussen twee popbands die op reggae geïnspireerde muziek maken en in hetzelfde jaar met een hit komen vergelijkingen te maken zijn.

De twee clips lijken dan wel weer uit verschillende tijden te stammen.

Ik zou eenieder willen aanraden op YouTube op zoek te gaan naar opnames uit de Rocknacht van de WDR, van Black Uhuru (met Sly en Robbie als ritmesectie) en Bob Marley and The Wailers - evt Bob Marley Live - (dus *niet* Babylon by Bus) te draaien - dat is echte reggae. Doe Maar - as far as mjuman is concerned - la ma!

Doe Maar heeft ook nooit geclaimed dat ze reggae spelen... dat maken luisteraars ervan..

Ska en punk... die mix = Skunk.. en dat is Doe Maar

Ooit gehoord van het Two-Tone label? Specials; dat is ska en punk!

Doe Maar - maar da's persoonlijk - again, la ma

Wat is je punt Mjuman? Dat je niet van Doe Maar houdt, zoals je dit etmaal reeds drie keer hebt verklaard? Of dat ze allerlei muziekgenres NIET spelen waarvan ze ook nooit gezegd hebben dat ze die spelen?

Doe Maar is reggae, ska en punk op originele wijze gemixt, dat jij het geen goede band vindt doet daar niets aan af.

Patronizing , are we? Ik zeg niet dat ik Doe Maar een slechte band vind. Ik heb een hekel aan het toepassen van labels als punk/ska/reggae op deze band - er zitten invloeden van die muziek in - niet meer én niet minder, maar het is geen Ska-punk, of Skunk - en papier is gewillig. Daarom verwees ik ook naar echte reggae en naar bands als Specials (voor ska/punk) om anderen ook in staat te stellen daarvan kennis te nemen; hoe leuk Doe Maar ook is, Black Uhuru en Bob Marley raken me en The Specials vermaken me. Dat was mijn punt.

--edit--
Sample deze soundbites:
Black Uhuru - Grugahalle '81 Legendarisch concert met Sly en Robbie

Specials verder neuzen op YouTube loont! Zet je oren open en geef ze de kost!

Yes we are...

Mijn excuzes voor die open deur.
In tijden van milieucrisis ... energieverslindend.

Ik heb er ook nooit meer van willen maken dan een voetnoot.

Iets vergelijksbaars is aan de hand met "Dagen dat ik je vergeet" van Kadanz en "Nikita" van Elton John... Zitten erg dezelfde riedeltjes in.

Maar het ging om 4us. Prachtige plaat ja, met jammerlijk beetje kille productie. Skunk en Doris Day klinken veel beter vind ik en welliswaar ben ik het met mr. McKenzie eens dat er geen mindere nummers op staan wat op voorgaande 2 albums wel zo was, maar Doris Day vind ik de mooiste songs van Doe Maar hebben, maar ook wat jammerlijke vullertjes. 4us is wat dat betreft het meest coherente album.

Sommige dingen gaan gewoon niet samen.....

Was al verbaasd dat ik hier een bericht van de Mjuman zag, maar tot mijn opluchting was het om aan te geven dat hem dit niet kan bekoren.

Heb heel toevallig vandaag kennis genomen van het Mjuman New wave topic. Super goed initiatief!

Maar daar zitten toch heel wat acts bij bij lange na niet kunnen tippen aan Doe Maar.

Ook uit 1983: Nena met Ich Bleib Im Bett (99 % Doe Maar).

aus bei mit nach zeit von zu.....

De vergelijking van "Nikita" en "Dagen Dat Ik Je Vergeet" ver gezocht? Alleen "Get Back" en de Rutles' "Get Up And Go" lijken meer op elkaar.

"Pa" is toch wel een erg goed nummer trouwens en "Alles Gaat Voorbij" heerlijk swingend met die blazers (om er maar eens 2 uit te pikken, want zoals ik zei staan er alleen maar goeie songs op deze plaat)

Dit vergt nogal wat van mijn beoordelinsgvermogen Toch wat berichten die echt helemaal niet meer over Doe Maar gingen, verwijderd evenals wat onnodige paginaopmaak belastende qoutes.

4US............... Doe Maar......................

Die titel was er natuurlijk niet voor niets en ik was als 12 jarig ventje in aanraking gekomen met Doe Maar die toen al aardig groot aan het worden waren doordat ze hits scoorden met Doris Day en Is Dit Alles? Ik zat net in de brugklas en Doe Maar deed het goed tijdens het introductie-kamp bij zowel jongens als meisjes. De eerste buttons waren al te zien en een aantal werden helemaal gek op de schooldisco toen die bewuste hit Doris Day voorbij kwam. Op die leeftijd ben je daar gevoelig voor en ik viel dus ook voor Doe Maar. Met Sinterklaas kreeg ik dan eindelijk de 2 LP's die het zo goed deden: Skunk en Doris Day en andere Stukken.
Het sjaaltje, de posters, de polsbandjes en de buttons waren ook snel in huis gehaald. Ik was officieel fan. Waar mijn nog jongere neefjes dat niet helemaal begrepen (zij waren immers voor Michael Jackson) daar maakte ik iedereen gek met de liedjes van Doe Maar.
Wat spannend waren de singles De Bom en de opvolger Pa en wat keek ik uit naar 4US. Voor mij misschien wel het hoogtepunt van mijn fan-zijn.
Ik vond het vreemd dat De Bom er niet op stond maar wat kon het mij ook schelen: deze LP was vers voer als aanvulling op de andere 2 albums (het debuut kocht ik vrij snel na 4US want op die leeftijd was het geld niet toereikend zoals het dat nu wel is voor het kopen van cd's). De gekte was op zijn hoogtepunt. Doe Maar zag en hoorde je overal. Ik snapte achteraf ook heel goed dat de band er zelf niet meer tegen kon. Maar rondom verschijnen van dit album waren ze niet van de buis te slaan. Zo was er ook een tv-special met zo'n beetje alle nummers verwerkt in een soort van videoclip.
Ik was verliefd op Nachtzuster, ik vond het maar wat stoer om Heroïne te zingen, alhoewel ik Godverdomme dan toch wat minder hard schreeuwde en ik tot op de dag van vandaag niet weet wat mijn ouders daar nu echt van vonden (toen pretendeerde vooral mijn moeder het een leuk bandje te vinden in elk geval).
De namen van alle meiden uit 1 Nacht Alleen kan ik nog steeds zo opnoemen en Je Loopt Je Lul Achterna vond ik ook één van de beste nummers van 4US alhoewel de precieze strekking me toen op die leeftijd en in die tijd nog volledig ontging. Ja het woord lul zat er in wat natuurlijk een hoop gegniffel veroorzaakte.
Het geeft al aan dat Doe Maar er terecht niet veel zin meer in had. Ik hoorde immers ook tot de kind-fans en dat moet nooit de bedoeling van de band geweest zijn.
In tegenstelling tot veel andere (mannelijke) leeftijdsgenoten vond ik Doe Maar toen dus erg leuk en ben ik dat altijd blijven doen. Het was dan ook opvallend tijdens de reunie-concerten een aantal jaar terug in Ahoy, dat er naast de vele dames nu ook veel heren rondliepen en dat diezelfde heren Doe Maar nu wel degelijk konden pruimen, sterker: goed vonden.
En dat was Doe Maar ook. Buiten het feit dat ze zo'n enorme hysterie teweeg brachten (ik vraag me af of dat in het huidige internet-tijdperk ook gebeurd zou zijn) waren het zeer sterke muzikanten die uiterst puntige liedjes konden schrijven met heel vaak een vette knipoog.
Na 4US verscheen de single Macho als voorloper voor een nieuw album en als je dan vooral b-kant Grote Broer beluisterde dan hoorde je een serieusheid die me erg nieuwsgierig maakte. Zouden ze hun fans van zich af willen schudden? Zouden ze critici de mond willen snoeren? (Bij het alternatieve publiek waren ze niet bepaald geliefd getuige hun optreden op Pinkpop in 1983 waar de band bekogeld werd).
We hebben het nooit geweten omdat de band er in april 1984 mee ophield. Ik vond het vreselijk toen ik dat hoorde, zeker ook omdat ik wist dat ik ze nooit meer live zou kunnen gaan zien. Toen ze in maart 1983 optraden in zaal Leysdream te Roosendaal kreeg ik geen toestemming te gaan. Toen bekend werd dat er afscheidsconcerten kwamen heb ik dat ook maar zo gelaten.
Allemaal jeugdherinneringen natuurlijk, evenals die reunieconcerten in Ahoy die daaruit voortvloeide (de reeks in de Kuip een paar jaar daar weer na geloofde ik wel weer), maar ook het besef dat Doe Maar gewoon een leuke band was en is, en ik zal dit album dan ook nooit meer uit mijn geheugen kunnen bannen; daarvoor is het te veel een soundtrack geweest van mijn eerste stappen als serieus muziekliefhebber; een hobby die nooit meer is overgegaan

Het Doe Maar virus begint op MuMe toe te slaan.

Goed verhaal aERodynamIC.. had de mijne kunnen zijn