menu

The Rolling Stones - Black and Blue (1976)

Alternatieve titel: Black N Blue

mijn stem
3,73 (418)
418 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Rolling Stones

  1. Hot Stuff (5:20)
  2. Hand of Fate (4:27)
  3. Cherry Oh Baby (3:53)
  4. Memory Motel (7:06)
  5. Hey Negrita (4:57)
  6. Melody (5:47)
  7. Fool to Cry (5:04)
  8. Crazy Mama (4:34)
totale tijdsduur: 41:08
zoeken in:
avatar van west
4,0
Ik was het even vergeten, maar wat is Melody toch een overheerlijke song. En zo staat er meer fraais op deze prima gemengde stijlen plaat van The Stones. Sterke single Hot Stuff, het uitstekend Hand of Fate, het mooie Memory Hotel & klassieker (Daddy You're a) Fool to Cry bijvoorbeeld.

avatar van zaaf
4,5
Hij staat dan ook in de leukste top 500 aller tijden. Die van mij.

avatar van RuudC
2,0
De Stones doet weer eens mee met de trends, maar wat mij betreft proberen ze nooit meer om funk en reggea zo te verminken. Met name Cherry Oh Baby doet echt pijn aan de oren. Fool To Cry behoort tot een van de slechtste nummers die ik van de band gehoord heb. Niet alleen zorgt het cry/why rijmschema al voor nare rillingen, maar het geforceerd hoog zingen, is afgrijselijk. Waar de band over het algemeen wel degelijk vond, gaat het inmiddels echt de verkeerde kant op. De doordeweekse liedjes in combinatie met het volgen van trends (blijf toch bij de blues!) pakt echt verkeerd uit.


Tussenstand:
1. 12x5
2. Sticky Fingers
3. Their Satanic Majesties Request
4. Aftermath
5. The Rolling Stones
6. The Rolling Stones No. 2
7. Out Of Our Heads
8. Between The Buttons
9. Exile On Main St.
10. Goat Head Soup
11. Beggars Banquet
12. It's Only Rock n Roll
13. Let It Bleed
14. Black And Blue

avatar van devel-hunt
4,5
RuudC altijd maar die blues, zoals jij schrijft, “ blijf toch bij de blues”. Maar altijd en eeuwig die saaie blues met die 2 akkoorden gaat toch ook mijlen ver de strot uit hangen. Net alsof je iedere dag, jaar in jaar uit peen en uien met vette jus in een kuiltje en een verschroeide speklap moet eten en nooit iets anders.
Black & blue, heerlijke plaat, vies en vuig en rommelig. Voor mij samen met aftermath, Some girls en tattoo you de beste Stones plaat.

avatar van bikkel2
4,0
Ik ben het met devel-hunt eens. The Stones bleven duidelijk niet hangen in één stijl en dat juich ik alleen maar toe. Natuurlijk gaat de band ook wel eens op zijn bek ( Cherry Oh Baby is niet best) maar liever dat dan voortborduren op één stijl.
Ik vind eigenlijk ook wel dat ze vaak goed wegkomen met verschillende stijlen. Overigens rocken ze ook een lekker potje hier.
Lekker rommelig inderdaad, maar juist daarom misschien wel een prettige luisterervaring. Beter dan de vorige twee wat mij betreft.

avatar van musician
3,0
Er is natuurlijk nog wel een verschil tussen de "Blues", "Stones-rock" en wat er wordt gepresteerd op Black and Blue.

Als reggae een trend is geworden, moet een blues-/rockband om "bij te blijven" dan ook maar reggae achtige tracks gaan maken?
Of dansbare nummers of wat dan ook in de mode is?

Op enig moment, en zeker geldt dat voor de Rolling Stones, zijn bands toonaangevend, een bron van inspiratie voor anderen.
Als de Stones zelf achter de muziek aan gaan lopen van anderen, ben je je sowieso je status kwijt als vernieuwer en trendsetter. Beter je te verdiepen in het verleggen van je eigen grenzen.

Roger Waters kreeg bij zijn laatste album de kritiek niet vernieuwend genoeg te zijn. Hij klinkt als Pink Floyd. Gek he? Maar wel op een (gebruikelijk) hoog niveau dat alleen door bands in de categorie Pink Floyd kan worden gehaald.

Die man heeft echt geen reggae nodig om overeind te blijven, en dat zou voor de Rolling Stones ook moeten gelden.

avatar van LucM
4,0
Rolling Stones zijn hier inderdaad meer trendvolgers geworden dan trendzetters met reggae en funk in hun sound maar anderzijds klinkt Black and Blue spontaner dan de vorige 2 Stones-albums al reken ik dat niet tot hun beste.

avatar van bikkel2
4,0
Ach, Keith met name was nogal gecharmeerd van Jamaica en van het één komt dan het ander met een reggea deuntje.
Het is gewoon een uitstapje, niets meer en niets minder. Net zoals dat met funk en 2 jaar later met disco gebeurt met Miss You. Wat mij betreft een highlightje uit hun singlesdiscografie trouwens.
En ja, The Stones waren inmiddels geen echt braanbekende band meer. Volgers inderdaad. Ze waren inmiddels wel een jaar of 15 op weg. Laten we dat ook niet vergeten.

avatar van heartofsoul
4,0
bikkel2 schreef:
Ach, Keith met name was nogal gecharmeerd van Jamaica en van het één komt dan het ander met een reggea deuntje.
Het is gewoon een uitstapje, niets meer en niets minder. Net zoals dat met funk en 2 jaar later met disco gebeurt met Miss You. Wat mij betreft een highlightje uit hun singlesdiscografie trouwens.
En ja, The Stones waren inmiddels geen echt braanbekende band meer. Volgers inderdaad. Ze waren inmiddels wel een jaar of 15 op weg. Laten we dat ook niet vergeten.


Helemaal waar natuurlijk. En ik vind Cherry Oh Baby helemaal niet zo slecht gedaan, al is het origineel van Eric Donaldson gewoon beter - maar mag Keith zijn liefde voor de reggae hier niet belijden? Van musician dus niet, want de Stones moeten van hem gitaarrock maken (als ik het verkeerd begrepen heb hoor ik dat wel) en hun sound niet verrijken met elementen uit andere stijlen of genres. Nou, van mij wel...

avatar van musician
3,0
Als we het eens zijn, dat ze betere albums hebben gemaakt, dan mag van mij bij Black and Blue de conclusie zijn dat ze zich beter kunnen richten op datgene waar ze dan blijkbaar beter in zijn.

Wie zich laat kronen tot "The Greatest Rock and Roll band in the World" moet of die titel laten varen of het dagelijks waar maken!

avatar van lennert
2,5
Hier begint mijn tolerantie langzaamaan ook wel af te dwalen. Speel met stijlen zoveel je wilt, maar zorg dan alsjeblieft toch nog wel dat er iets memorabels uit komt. Dat hoor ik hier namelijk echt totaal niet. Vooral Melody gaat maar door en door, maar gaat ook nergens heen. Van nieuwe gitarist Ron Wood's kunnen heb ik ook nog niets gehoord, aangezien de gitaarpartijen op een bijzonder laag pitje staan. Het afsluitende Crazy Mama weerhoudt me ervan om het album een lagere score te geven, terwijl dit nummer op ieder ander album het minst interessante zou zijn. Voor mij is dit het gewoon helemaal niet.

Tussenstand:
1. Sticky Fingers
2. Their Satanic Majesties Request
3. Goat Head Soup
4. Let It Bleed
5. Beggars Banquet
6. It's Only Rock N Roll
7. Aftermath
8. Exile On Main St.
9. Between The Buttons
10. 12x5
11. Out Of Our Heads
12. The Rolling Stones No. 2
13. The Rolling Stones
14. Black And Blue

avatar van LucM
4,0
bikkel2 schreef:
Ach, Keith met name was nogal gecharmeerd van Jamaica en van het één komt dan het ander met een reggea deuntje.

Mick Jagger anders ook, hij zong ook een nummer met Tosh. Het najagen van de trends is toch vooral het werk van Mick Jagger terwijl Keith Richards eerst en vooral wil rocken (en ook de blues wil hanteren).

avatar van bikkel2
4,0
Jagger was daarin inderdaad de aanjager. Ik doelde op het feit dat Keef tijdens de opnamen van Goats Head Soup, wat in Jamaica werd opgenomen, in de ban was geraakt van het land.
Wellicht heeft dat ook te maken met het introduceren van een nummer in die geest.
Feel On Baby van Undercover is dat ook. Daar hoor je prominente vocalen van Keef.

avatar van lennon
4,0
LucM schreef:
(quote)

Mick Jagger anders ook, hij zong ook een nummer met Tosh. Het najagen van de trends is toch vooral het werk van Mick Jagger terwijl Keith Richards eerst en vooral wil rocken (en ook de blues wil hanteren).


En op zijn solowerk (vooral de 1e) zijn er ineens veel funk invloeden, iets waar hij Mick om vervloekte in de jaren 80...

avatar van Jelle78
4,5
Na twee mindere albums komen we met Black And Blue weer bij een album waar ik de volle speelduur van kan genieten. In tegenstelling tot de twee voorgangers ken ik Black And Blue al sinds mijn kindertijd en dat zal ongetwijfeld meespelen in de hoge waardering die ik aan dit album geef.
Black And Blue is mijn ultieme zomerplaat. Zou gauw als de temperatuur richting de 20 graden gaat trek ik altijd deze plaat weer uit de kast. Met Hot Stuff (lekker funky en stuwend) en Hand Of Fate (heerlijke dreigende riff, maar ook weer superfunky) waan ik mij bijkans op een tropisch eiland en dat gevoel blijft met Cherry Oh Baby lekker hangen. Persoonlijk vind ik dit een prima nummer. Memory Motel sluit kant A op een mooie manier af, met Mick en Keith op gedeelde lead. Gelukkig heeft Jagger zijn gehijg en gekreun achtergelaten op de vorige plaat en kunnen we hier weer optimaal van zijn zangkunsten genieten.
Hey Negrita is weer heerlijk funky en Melody is het enige nummer waarop Jagger vocaal nog enigszins uit de bocht vliegt. Maar vanwege de algehele hoge kwaliteit van dat nummer vergeef ik het hem. Fool To Cry vind ik vervolgens een prachtige ballad en Crazy Mama sluit het album uptempo, maar niet heel opzienbarend af.
De Stones laten horen dat ze nog steeds is staat zijn een prachtig album op te nemen. Ze zijn niet meer de trendsetters die ze t/m 1972 waren, maar ook door een trend te volgen en die naar hun eigen hand te zetten zijn ze in staat om hoogstaande muziek te produceren.

Tussenstand:
1. Beggars Banquet: 5*
2. Exile On Main St.: 5*
3. Sticky Fingers: 5*
4. Let It Bleed: 4,5*
5. Aftermath: 4,5*
6. Black And Blue: 4,5*
7. The Rolling Stones: 4*
8. Their Satanic Majesties Request: 4*
9. Out Of Our Heads US: 4*
10. The Rolling Stones Now!: 3,5*
11. 12 X 5: 3,5*
12. It's Only Rock 'N Roll: 3,5*
13. Goats Head Soup: 3*
14. The Rolling Stones No. 2: 3*
15. Between The Buttons: 2,5*
16. December's Children (And Everybody's): 2,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 02:16 uur

geplaatst: vandaag om 02:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.