Rush - Clockwork Angels (2012)

Nah, véél te druk , véél te hyper. Die 1000 drumbeats per seconde die Neil op dit album aflevert komen het geheel niet echt ten goede. Maar goed, het echte verval begon pas een album later.

Wat mij betreft begint het verval bij presto. Hold your fire vind ik nog een meer dan prima plaat.

Heb net de fanpack editie besteld.
Mocht ondanks de positieve reactie van Steve Mo het album tegenvallen dan heb ik altijd dat magazine van 132 bladzijden nog.

Hij is trouwens voor 20,49 te bestellen bij play.com.

Extremely limited Fan Pack edition includes a CD copy of their 2012 studio album, Clockwork Angels, plus a 132-page magazine. The Fan Pack magazine is 100% Rush-approved and contains brand new interviews with Geddy Lee, Alex Lifeson and Neil Peart talking in depth and at length about their 2012 studio album Clockwork Angels and about their incredible 30-year plus career that's seen them shift over 40 million albums and sell out stadiums and arenas worldwide. The magazine looks back at their legendary career with the help of members of the Manic Street Preachers, Porcupine Tree, Mastodon and original producer, Terry Brown.
And unlock bonus online content & every Rush album reviewed..

Ja, "Power Windows" is mij qua produktie iets te druk alhoewel de songs prima in orde zijn.
Trouwens "Hold Your Fire" zit ook wel heel knap in elkaar.
Vanaf "Presto" begint Rush meerdere nietszeggende songs per album af te leveren.

Mee eens.Het houdt voor mij ook grotendeels op na Hold Your Fire. Ik ben het helemaal met Steven Mo eens dat Rush de afgelopen jaren geen fatsoenlijke plaat heeft afgeleverd. Ik denk echter niet dat ze dat express doen. Ze maken graag nieuwe muziek en hebben lol in het touren. So what? Hoewel ik hier kennelijk een hele discussie heb gemist kan ik stemgedrag waarbij je een hele reeks platen maar gewoon 0,5 geeft niet waarderen. Het lijkt toch wel heel erg op provocatie, meer dan een wel overwogen stem, zeker gelet op de platen die ik daartussen zie staan. Je kunt best een mening hebben maar er moet enige nuancering mogelijk zijn in je stemmen. Als dat niet kan stem dan gewoon niet in plaats van rücksichtlos allemaal 0,5 uit te gaan delen. Maar goed die discussie is eindeloos.

Of ik deze plaat ook daadwerkelijk ga aanschaffen weet ik niet. Misschien eerst maar eens flink veel luisteren en blijkt het wel een groeiplaat. Tegen die tijd ligt hij wel ergens in de bakken lijkt me zoals ook de laatste 3 Rush studioplaten.

Elke andere artiest die een volgens de gangbare opinie een slecht album aflevert, heeft dat natuurlijk vantevoren sinister in een donker cafeetje zitten te bekokstoven....

Maar op de Snakes & Arrows tour werden een stuk of 9 nummers van het toen nieuwe album (inderdaad: Snakes & Arrows) gespeeld. Als je dat vergelijkt met sommige andere veteranenbands die een nieuw album uitbrengen en er vervolgens 1 nummer van spelen om dan maar gauw weer naar de decennia oude hits te schakelen, lijkt dat toch van wat meer vertrouwen in het zojuist afgeleverde product te getuigen.

Ik heb de Snakes & Arrows plaat destijds een paar keer beluisterd en ben toen eigenlijk gelijk afgehaakt. Als ik dan nummers als Far Cry en Working them Angels live op dvd voorbij zie knallen denk ik dat ik deze plaat toch ook nog maar eens een kans geef.

Wat is "The Anarchist" toch een heerlijk heavy nummer.

Ik ben het er ook zeker mee eens dat vanaf Presto Rush heel snel bergafwaards ging.

Enkel Counterparts was nog even een leuk uitstapje.

Dat de productie van Power Windows als zo druk wordt gezien vindt ik vreemd, juist nummers als Emotion Detector en Middletown Dreams zitten wel vol met geluid, echter in mijn oren is al dat geluid perfect op elkaar afgestemd.

Power Windows is een geweldige CD, net zoals Hold Your Fire. Roll The Bones vind ik minder ondanks het weergaloze Bravado.

Na flink wat dagen intensief luisteren, kan ik voor mezelf wel concluderen dat Clockwork Angels tot mijn favoriete Rush albums behoort. Ieder nummer is een prachtige eenheid van tekst en muziek. Als geheel laat het een diepe indruk bij mij na. Het artwork is ook zeer fraai en draagt bij aan de onderlinge thematische samenhang van het album. Kan niet wachten tot het concert.

Eerste luisterbeurt valt helemaal niet tegen. Het rockt er lekker op los en is weer voorzien van vele boeiende muzikale details.

Wat gek toch dat er Rush fans zijn die het niets vinden en dat er Rush fans zijn die er helemaal gek van zijn. Waar ligt dat toch aan? Horned reaper schrijft dat het met Rush snel berg afwaarts ging na Presto, Trismegistus vind het het favoriete Rush album.
Ik vind dit album ook het beste sinds Counterparts en draai hem nu al de hele week..

Ikke ook nie begrijpe nie. Voor mij is het een album waarbij alles wat Rush de afgelopen veertig jaar gedaan heeft op z'n plek valt. Alle bewandelde stijlen zijn terug te vinden en alles valt samen in een conceptuele eenheid.

Waarom Rush voor mij zoveel heeft betekent altijd?

Hun integriteit, hun intellect, hun vorm en hun hoogstaande melodieën en rust.

Als ik luister naar dit nieuwste album hoor ik weinig harmonie enkel veel te stoere riffs voor Rush, die gewoon niet samengaan met de stijl van deze heren en al helemaal niet met de stem van Geddy.

Waar is toch de tijd gebleven dat ik bij een nummer als Emotion Detector alle loopjes en riedeltjes in mijn hoofd uitpluis alsof ik naar een moderne prog versie van Vivaldi meets Bach luister. De tijd dat ik de CD hoesjes MOEST hebben omdat de teksten (geschreven door professor Peart) van zulk hoogstaand niveau zijn dat een ieders ziel tot op het bot geraakt is.

Rush had altijd iets apart en iets rustigs. Iets heel intelligents in hun muziek waarvan ik volledig kon genieten als ik een boekje las als achtergrondmuziek en waar ik net zoveel van kon genieten als ik de teksten en de melodielijnen visualiseerde in een reis door de albums van Rush.

Nee, dit nieuwe werk klinkt verder prima. Maar het is voor mij niets meer dan een nieuw album dat van iedere andere band had kunnen zijn. De rush van Signals, Grace Under Pressure, Power Windows en Hold Your Fire is helaas niet meer......

Dan heb je het wel over 30 !!! jaar geleden he. Voor mannen van tegen de 60 maken ze een plaat waar je u tegen zegt. Inderdaad een stukje harder en rauwer dan we van de heren gewend zijn. Maar tussendoor gewoon weer dezelfde geniale melodieen en refreinen wat mij betreft.
Dat de impact nooit meer hetzelfde zal zijn als destijds is vrij normaal lijkt me.

Desondanks voel ik me weer een tiener en zit ik met een koptelefoon op mijn hoofd en met de teksten op schoot intens te genieten van de magie van Clockwork Angels.

Heerlijke plaat van de mannen van Rush! "The Garden" vind ik van ongekende schoonheid.

Dat platen tegenwoordig niet meer zo'n impact hebben komt volgens mij ook doordat het aanbod van muziek enorm is en vooral ook via downloadsites is het e.e.a. erg veranderd.
Man, als in die 80er jaren een nieuwe Maiden of Priest lp op stapel stond, dan liep ik al weken vantevoren de deur plat bij de platenboer. Die zal wel eens gedacht hebben, heb je hem ook weer . En als de lp er was dan zo snel mogelijk naar huis en draaien dat ding.
Tegenwoordig bestel je je muziek gewoon bij bol o.i.d. of download je het. Je luisterd er dan naar op een voor jou geschikt moment. Persoonlijk vind ik dat wel jammer hoor, dat die ervaring verdwenen is.

De impact van de albums hebben voor mij geen betekenis. Ik heb de oude albums van Rush namelijk ook pas veel later leren kennen. (ik ben nog maar 21 jaar oud)

De 4 albums die ik opnoemde liggen mij gewoon veel en veel meer dan het nieuwe werk van Rush, ongeacht de tijd waarin ze uit zijn gekomen.

En dat terwijl ik over het algemeen juist meer naar de metal kant neig.

Ik gooi er nog maar eens even een persoonlijke top 10 tegenaan:

1) A Farewell to Kings/Hemispheres
2) Permanent Waves
3) Moving Pictures
4) 2112
5) Signals
6) Grace Under Pressure
7) Clockwork Angels
8 ) Power Windows
9) Hold Your Fire
10) Counterparts

Graag jullie reactie. Ik heb de nieuwste aanwinst dus direct een prominente plaats gegeven.

Prachtig de reactie van AstroRocker, herken me helemaal hierin. Toendertijd bij het verschijnen van 2112 bijvoorbeeld was ik weken van de aarde, zo genoot ik van die muziek en dan de heren ook nog op Pink Pop zien was helemaal super. Heb de cd nu al een paar keer beluisterd en begin hem steeds beter te vinden!The Anarchist is geweldig!

Heeft het op zijn minst ook niet met ouder worden te maken? Zou zomaar kunnen toch astro en dream?

Zekers Iggy, dat ook. Maar je merkt uit de reactie van reaper dat hij dat gevoel niet herkend, en hij heeft zo'n beetje de leeftijd toen ik daar de deuren platliep.

Rush is nog altijd mijn favoriete band aller tijden. De jaren zeventig en tachtig keren natuurlijk nooit meer terug, maar deze topmuzikanten laten ook op elke CD daarna horen dat het een topband is. De instrumentbeheersing is altijd hors-categorie en qua songwriting is er ook altijd wat te genieten. Dat gold ook nog op Snakes and Arrows en deze doet er maar weinig voor onder. Dat is mijn huidige mening; over een jaar zou ik Clockwork Angels zelfs wel eens beter kunnen vinden. De heaviness bevalt mij hier prima met het nadrukkelijke baswerk goed in de mix. En uiteindelijk is het toch stukken melodieuzer dat mijn eerste indruk bij de release van de eerste single.

Na vele luisterbeurten vind ik alle nummers erg sterk, op 2 na. Seve Cities of Gold wil nog steeds niet, te chaotisch, maar vooral de zang in dit nummer irriteert me. Nu heeft Geddy sowieso al een hate it or love it stem, maar bij dit nummer vliegt hij af en toe totaal uit de bocht. BU2B2 heb ik al eerder gezegd, een niemendalletje.

Ik zit sterk tegen 4,5 ster aan, zal binnenkort wel verhoogd worden denk ik.

ook voor mij is Rush de allerbeste band in de geschiedenis van de muziek!
jammer dat ik hier lees dat sommige afgehaakt hebben halverwege de tachtiger jaren!
het blijft allemaal natuurlijk een kwestie van smaak, maar ik vind dat rush dan niet begrepen wordt!
het is een progressieve rock band, die mee evalueert met de tijd! en dat doen ze als géén ander!
de nieuwe plaat clockwork angels heb ik nu 'n paar keer beluisterd en ik kan nu wel al zeggen dat het een meesterwerk is, waar lang op gewerkt is, ruim 'n jaar langer dan gepland, maar het resulaat is overweldigend! ik kan haast niet wachten tot het concert, volgend jaar juni in de ziggo hallen in amsterdam! en aangezien deze plaat een compleet verhaal omvat, ben ik er zeker van dat ALLE nummers ten gehore zullen worden gebracht, met daarna nog 'n "toegift"van 'n uur of twee weer een ándere compilatie van het overige werk, zoals we dat van Rush gewend zijn bij concerten! ik ben zelf fán van het eerste uur, en dus zelf ook al aardig belegen, net als Geddy, Alex en Neil, die vitaler lijken dat óóit! Prachtig!!!
dus hen die het niet met me eens zijn en altijd maar yyz, Tom saywer en spirit of the radio willen horen: geef niet te snel op en luister (véél en vaak) naar het nieuwste epos, je zult zien dat het hier een meesterwerk betreft!!!

Mooi verwoord Benchipi !

Twee weken geleden het fanpack besteld (ja, ik ben al 30 jaar fan ) en net als vroeger weer in alle rust met de teksten op schoot naar het nieuwste werk van mijn bandje geluisterd....
eerste indruk was gewoon goed...de eerste 2 nummers waren natuurlijk al eerder verschenen en waren ook al door de mannen live gespeeld, maar op de nieuwe CD in een ietwat ander arrangement te horen. Ik heb 'm nu een aantal keren beluisterd en vind het zelf een groeiplaat...wordt steeds beter en gaat mij steeds meer bevallen, vandaar een 4,5, vind het tot de beste dingen behoren die rush ooit gedaan heeft. In alle interviews kun je ook lezen dat ze iets wilden maken waar ze zelf trots op waren en achter stonden en ik vind dat dat ook te horen is. Het commentaar wat ik hier en daar lees over ongeinspireerd deel ik dan ook zeker niet want uit alles blijkt dat hier lang en met veel liefde aan gewerkt is dus ongeinspireerd kan het naar mijn mening zeker niet zijn; wel heeft ieder z'n smaak natuurlijk en dat is maar goed ook.
Ik zal er ook zeker weer bij zijn volgend jaar in de Ziggo Dome met airdrums en luchtgitaar, want Rush inspireert mij nog steeds!!

Het is even wennen dit rush album maar na een paar keer beluisteren begint het een echte groeiplaat te worden.

ik heb het voorlopig 4 sterren gegeven en ga hem nog meer beluisteren.

het favoriete nummer is voor mij the garden.