Nas - Illmatic (1994)

Naar mijn mening gaat niemand dit album meer overtreffen in de hip-hop wereld. Dit album schreeuwt gewoon hip-hop, lyrics van een ongekend niveau, voortreffelijke producties, en de rauwe sfeer dat het hele album ademt. Het mooie vind ik ook dat bijna iedereen dit album tot op een zekere hoogte goed kan waarderen, of je nou hip-hop liefhebber bent of niet en zowel oude en jonge generaties. Bij nieuwe (innovatieve) albums die bestempeld worden als classic (zoals Kendrick Lamar) zie je toch dat er nog een groot aantal personen zijn, voornamelijk oldschool fanaten, die het niet tof vinden.

Dat zeker, maar ik heb geen idee. Voor mij persoonlijk is Nas sowieso de beste maar dat is persoonlijk en verschilt nog best wel. Maar net wat je zegt, ik ken niemand die dit niet kan waarderen. Waar ik vrienden altijd probeer over te brengen naar dit genre lukt het bij vele albums niet, maar bij met name deze toch zeker altijd wel!

Ben weer eens aan een Nas-marathon bezig, Dit album is het enige van Nas waarbij ik alle teksten zo kan meerappen

Lyrics van ongekend niveau is wel overdreven hoor. Begrijp me niet verkeerd, Illmatic is een van mijn favoriete albums, maar de teksten worden veel te veel opgehemeld. Op Illmatic staan veel similes, maar qua teksten had je in de jaren 80 al rappers van hogere niveau (Rakim en Kool G Rap), die heel wat dieper gingen. Wat wel weer goed is, is dat het niveau hier constant is. Zo is het verschil op It Was Written tussen de beste en de slechtste tracks veel te groot.

Het is vooral die flow van Nas in combinatie met zijn tekskten. NY state of mind is zo een fucking sterke binnekomer dat je mond al direct openvalt en als je kijkt welke classics er dan nog volgen. De lyrics vind ik ook zeer sterk maar nu niet perse sterker dan andere van mijn favo hiphopplaten zoals Stakes Is High, Liquid swords, Hello Nasty of The Low End Theory. Ik begrijp wel wrm mensen blijven zeggen dat dit de beste hiphopschijf ooit is, ook ik was zo onder de indruk dat ik deze Illmatic bijna een halfjaar op repeat heb gezet maar na een halfjaar trok de rook (letterlijk te nemen ) op en was Ernie klaar voor nieuwe hoogtepunten te ontdekken in Hip-Hopland. Het helpt ook wel dat ik al iets ken van het genre maar nog lang niet zoveel als sommige users hier. Zo blijft de nieuwsgierigheid naar andere artiesten er ook want ik vermoed dat de meesten hier eerst Nas hebben leren kennen, of andere grote kannonen als Biggie, Dre, Wu-tang enz, en pas daarna veel andere hiphop...

En nu dringend wat Pharcyde luisteren, Strax zie ik ze live in Gent

Ook leuk om deze Pre-Illmatic demo eens te beluisteren:

Pre-Illmatic Demo

11 nummers op de demo, het orginele had enkel 2 nummers :O

Ja inderdaad, zijn ook een aantal nummers die van na Illmatic zijn geloof ik. Maar altijd leuk om nog te beluisteren

Dus echt 'pre-illmatic' is het niet.

Nee inderdaad, maar er stonden wel wat leuke nummers op van daarvoor en dus vond ik het alsnog wel okee om te delen hier .

Heb het album nogmaals beluisterd overigens, The World Is Yours is een nieuwe favoriet, maar dat wisselt heel erg vaak

Represent blijft wel het beste nummer, met die geweldige 'Thief of Bagdad' sample.

Geweldige sample inderdaad, maar The World Is Yours is voor mij zonder twijfel de beste op dit album. Eigenlijk zelfs de beste uit Nas' hele carrière als je het mij vraagt.

Nahh, ik vind N.Y. State of Mind en It Ain't Hard To Tell dé toppers van het album, met The World Is Yours en Life's a Bitch er erg close bij . Dit album bezit sowieso geen zwakke tracks

Halftime is voor mij nog steeds de topper samen met Represent.
Die laatste wellicht ook omdat ineens een track op het album komt die een beetje in een andere hoek valt. (Maar er wel heerlijk op past).
Halftime vind ik echt de classic van Nas.

Voor mij zijn het Represent en The World Is Yours.
Represent omdat die beat gewoon legendarisch is, en natuurlijk de manier hoe Nas erover heen flowt.
The World Is Yours heb ik denk altijd al een voorliefde voor gehad omdat ik die vaak gehoord had toen ik vroeger Tony Hawk: Underground teveel speelde, waar hij soundtrack op is, zonder ook maar iets te weten van Nas/Illmatic. Dus toen ik hem voor het eerst hoorde herkende ik hem meteen.
Natuurlijk zon typisch album waar de meningen verdeeld zijn met zoveel classics op 1 album.

De mijne is 'Memory Lane (Sittin' in da Park)', omdat fijne productie en sowieso een fijn nummer. Zo, hebben we dat ook weer gehad.

Wellicht schreven Rakim en KGR diepere teksten (valt over te discussiëren), maar de helderheid en kracht waarmee Nas een beeld schets van zijn wereld heeft in mijn ogen Rakim of KGR nooit kunnen doen. Daarbij helpen de producties en flow van dit album natuurlijk ook wel een deel, maar voornamelijk de skills van Nas.

In de woorden van Elzhi, Nas doet dit als geen ander op dit album "I'll write a blind man a photograph".

Ja idd. 6 mensen achter elkaar geven hun mening over wat hun favoriete track is en driekwart van het album komt gelijk voorbij.

En dan toch weer naar vijf sterren gegaan

Classic

Halftime & One Love hier maar ik geniet even hard van de andere tracks.

Dat komt omdat Nas veel makkelijker te begrijpen is. Hij wordt vaak genoemd als de beste lyricist, maar dan moeten je teksten van veel hoger niveau zijn. Verder dan vette similes en verhalen gaat het hier niet. Illmatic is zo vet vanwege het geheel, de beats en de rap. Ik vind Nas zijn flow dan ook indrukwekkender dan zijn teksten, maar het is meer de manier waarop hij ze combineerde. Ik vind Nas een beter beeld schetsen op It Was Written. Dan doel ik op nummers zoals The Message en I Gave You Power. Illmatic is gewoon een enorm goed album.

Het is maar net wat je zoekt in "de beste lyricist". Als het om ingewikkelde teksten dan kan je ook bijvoorbeeld Canibus noemen als betere lyricist dan Rakim, KGR, en Nas. Maar in mijn ogen verveeld Canibus snel, omdat het nauwelijks te volgen is en de topics niet in mijn straatje liggen. Makkelijk te begrijpen vind ik Nas niet op dit album, maar iemand die aandachtig luistert kan inderdaad Nas makkelijker volgen dan een KGR, iets wat in mijn ogen juist positief is.

eens met Flipmode, plus Nas is erg goed in een bepaalde sfeer/gevoel creeren.
KGR is meer een echte spitter met veel word play. Beiden goed, maar over het algemeen luister ik meer naar Nas.

Ook eens met Flipmode, en dan voornamelijk met dat het er ook veel aan ligt wat in je straatje ligt.

Ook eens met Flipmode. Ik heb heel veel hip hop geluisterd voordat ik Nas hoorde (Eerst wat er toen populair was zoals Young Money en the Roc, daarna Classics zoals Pac, Biggie en Enimem), maar Nas' lyrics vond ik altijd al geweldig zonder dat ik de beat toendertijd goed vond.

Het is maar net wat bij je past denk ik. Canibus is ook een goeie rapper, maar zijn stijl doet me altijd denken aan dat hij zoveel mogelijk moeilijke woorden in een verse probeert te proppen. Nas houdt het niet te moeilijk en verft met zijn woorden hele verhalen, scenario's en gevoelens in je hoofd terwijl hij rapt in multi-syllables en een strakke flow.

Wie vind jij trouwens betere lyricists, Glaciers?

Ik zie hem gewoon niet als de beste en dat komt doordat hij in vergelijking met vele anderen te kort komt. Illmatic vind ik juist enorm vet vanwege het geheel, totale plaatje klopt gewoon. Ik vind het alleen zo overdreven als mensen beginnen over zijn teksten, want het wordt echt nergens complex of heel erg indrukwekkend. Vertel mij bijvoorbeeld eens wat er indrukwekkend is aan de teksten van 'One Time 4 Your Mind' of 'Represent'. Niks op deze nummers haalt een wereldniveau, laat staan beste teksten ooit. Als geheel zijn de nummers wel dikke classics voor mij, maar zeker niet vanwege de teksten.

Zo vind ik dat BIG en Ghostface Killah betere verhalen kunnen schrijven. Kool G Rap, RA The Rugged Man, Pharoahe Monch, Percee P hebben betere multi-syllables (staat Nas hier nu ook al bekend om, want die zie je niet vaak in zijn teksten). Rakim, Lupe, Gift Of Gab, One Be Lo schrijven veel sterkere, moeilijkere metaforen. Daarnaast rapt Nas ook niet even constant, maar het blijft een heerlijk album.

Eens dat Represent geen classic is om de tekst, maar meer het geheel.
Vooral ook de stijl van rappen en de hele productie eromheen past goed bij elkaar.

Ghostface heeft goede teksten maar ik vind zijn delivery en stem geluid niet echt super vet of zo.
Het is een beetje te hoog voor mij om het echt heel vet te vinden, maar ik vind zijn muziek wel vet hoor. Ghostface en Method Man zijn de enige van de Wu Tang die ik het meer en deel dope vind. Met RA the Rugged Man heb ik het probleem dat hij meer opleest dan echt flowt.

Voor mij de betere MC;s; Percee P, Rakim, Big L, Gift of Gab (die kan gewoon niet missen), Black Thought, Aceyalone, El da Sensei. Charizma.

Over de storytellers ben ik het echt niet met je eens, Glaciers. Undying Love van Nas alleen al is zo geweldig gedetailleerd beschreven en met een geweldig einde waarin de spanning echt voelbaar is. Ik vind Ghost en Big daar niet aan tippen. Over de multies ben ik het wel met je eens. Ik heb ook nooit gezegd dat hij daar bekend om staat, maar ik gaf gewoon aan dat hij dat doet.

Over de rest snap ik wel wat je bedoelt, maar ik waardeer Nas juist meer om de manier waarop hij beelden in je hoofd kan schetsen met zijn woorden. Ik denk dat ik mc's gewoon op een andere manier beoordeel als jij.

Undying Love is ook een van zijn sterkste tracks qua lyrics. Nog een paar zijn I Gave You Power en Who Killed It?

I Gave You Power als geheel vind ik dan wel weer een van zijn minste tracks.