Nas - Illmatic (1994)

Durf deze plaat niet kopen, zag hem paar keer bij Free Record Shop... stond op dat het de clean versie is. Maar ik vind de eastcoast albums altijd een beetje saai, het is meer tekstueel, de sfeer trekt mij meer. Bijvoorbeeld de lekkere G Funk op Doggystyle en The Chronic. En de dope beats op 2001, etc.

Mwah, dat heb ik meerdere mensen horen zeggen, maar de eastcoast is over het algemeen veel breder (groter is misschien beter verwoord) dan de westcoast. Ligt er ook maar net aan wat je uit het oosten kent. Hiphop onderscheiden in de twee kusten is sowieso niet echt handig en vooral niet nodig. Uit het oosten komen ook zat artiesten die ook zo uit het westen zouden kunnen komen, en andersom.

Hmm wellicht dat ik binnenkort een halfje omhoog ga..
Wel een vind het een vrij constante plaat..
De beats zijn fijn, de flow is goed, niet m'n favoriet in hiphop,
maar absoluut een goed hiphopalbum en prachtdebuut.

De lyrics daarnaast zijn ook fijn. Heb niet echt vaak zin om deze plaat op te zetten, vandaag wel even, de kans ook meteen aangegrepen om de plaat weer te draaien, met positief resultaat dus. Vind de plaat vele malen beter dan toen ik hem voor het eerst draaide (inmiddels zijn er ook al aardig wat luisterbeurten over heen gegaan).

Gewoon een heerlijk fijne plaat. Ach wat ook, ik gooi dat halfje er nu bij. Dat verdient de plaat wel. Denk alleen wel dat het hierbij blijft.. Zie nog geen potentie voor 4,5.. en dat is gewoon puur een persoonlijke kwestie.

Ik onderscheid artiesten die gewoon bekend staan Westcoast te staan, zoals Snoop, 2Pac (hij kwam uit oosten, maar voegde zich toch aan het westen), Dogg Pound, Crooked I, Cube, WC, Mack 10 etc. East zie ik artiesten als Jay-Z, Nas, Ja Rule, DMX, Biggie etc.

Wat moddergegooi over en weer verwijderd.

Ik heb een groot liefhebber van goede Nederhoop(Opgezwolle,Jawat en Typhoon) maar amerikaanse hiphop heeft mij nooit erg gegrepen.

Totdat ik dit album hoorde. Vanwege de hoge notering in de top250 maar eens beluisterd en moet zeggen klinkt heel goed.
Nas flowt perfect over de beats heen en de teksten zijn diep blijven in je hoofd hangen(Hoogtepunten State of Mind,It aind hard to tell,Halftime en Life's a Bitch).

De rapper AZ(die meedoet met Life's a Bitch) is ook zeker een luisterburt waard.Checken dus.

4.

In The World Is Yours, zijn de refreintje's toch wel net over het randje, te soft dus. Memory Lane (Sittin' in da Park) vind ik een beetje irritant door de orgeltjes. Ook de xylofoon in One Love is niet aan mij besteed. Veder vind ik Nas wel goed rappen, zijn stem past goed bij de productie's, maar ik houd niet helemaal van zijn stem. N.Y. State of Mind en Represent vind ik de beste nummers, aangezien zij voor mijn gevoel de krachtigste nummers zijn. Het album sluit leuk af, alhoewel de beat hier iets te veel bas bevat.

Ik heb het album nu ongeveer een stuk of 4 of 5 keer in zn geheel geluisterd. In het begin twijfelde ik er wel zeer aan of deze cd zijn status als klassieker wel verdiende. Maar na wat vaker luisteren begin ik hem eigenlijk steeds leuker worden.

Voorlopig geef ik 4 sterren, maar ik denk dat dit zeker nog wel 4,5 gaat worden. Alleen heb ik behoorlijk wat tijd nodig om alles te laten bezinken en de hele cd te snappen.

Favoriete nummers: NY state of mind, Represent en Memory Lane.

4*

pff dat stukje van One love.

But yo, guess who got shot in the dome-piece?
Jerome's niece, on her way home from Jones Beach

Verlaagd naar 4,5* en uit mijn top10 gegooid. Nog steeds een prachtig album, maar het doet me inmiddels minder. Maar maak je geen zorgen, minder dan een 4,5* zal ik dit nooit geven.

Ik vind drie nummers op dit album zó goed, dat ik de rest nooit echt een kans heb gegeven. Represent, Half Time en N.Y State of Mind vond ik de eerste luisterbeurt echt heel goed. De rest vond ik qua beats tegenvallen.
Als er dan zulke goede beats onder de eerder genoemde drie zitten, skip ik de rest vaak.

Toch een 4, omdat ik die drie dan ook helemaal kapot draai, nog steeds.

Zelfde geldt voor mij.

De genialiteit van dit album begint langzaam tot me door te dringen. Nu Enter the Wu-tang nog.

Haha ondertussen is dit album gewoon terug op 4 sterren bij mij

Wat is NY State Of Mind toch een ongelofelijk overweldigende track.
Sta op 't punt deze es te verhogen

Btw, zo irritant dat je maar 2 favorieten kan aanvinken.. Ik heb er een stuk of 8.
Dit album heb ik eigenlijk nooit een goeie luisterbeurt gegeven.
SChandalig, want dit is echt hoogwaardig. Gewoon een standaart classic, wat driedubbel word bestempeld door NY State Of Mind, godsamme wat is Nas daar sterk. Op elke track trouwens, zoals MJ Da Man als zei: One Time 4 Your Mind is het mindere nummer. Halftime heeft een superdikke hardcore beat en een ijzersterke Nas. Verder vind ik buiten classics als zowat elk nummer, Represent een absolute uitschieter. Geweldige beat plus nogmaals een zoals gewoonlijk geweldige Nas.
Op dit album bereikt ie een tot nu toe onevenaard niveau i.m.o qua albums in die tijd. Qua beats liggen Hell On Earth & The Infamous aanzienlijk hoger, maar dit is ook meer dan hoogstaand met een paar superdikke Premo beats. NY State Of Mind is mijn favoriet op dit album. Hij gaat van een 4* naar een 5*, en krijgt een waardige plek in mijn top 10.

Wat moet ik over dit album zeggen.
Iemand noemde het ooit eens 'een stukje streng uit hip-hop's DNA'.

Perfectie. De heilige schrijn van het genre.

Een van de weinig opgemerkte redenen dat Illmatic ook zo'n mijlpaal is, is het feit dat de beats precies de overgangsfase tussen jazzy (tot pakweg 94 de standaard) en soulvol/dramatischer (vanaf 94) markeren.
De jazzy stijl van Peter Rock, Tribe, vroege Premier, etc raakte uit de mode t.o.v. de producties van RZA, Bad Boy, Buckwild, Beatminerz e.a.

De beats van Illmatic vind ik zo vet op die grens zitten. Het ene nummer is natuurlijk wat jazzier en de andere wat harder, maar als geheel bedoel ik.

Je ziet hetzelfde trouwens op een andere manier geillustreerd bij The Infamous van Mobb Deep. Hier heeft Havoc bij veel nummers nog een beetje die oude manier van samplen, en op het volgende album (Hell On Earth) is het allemaal veel dramatischer en harder.

Mooi geformuleerd

Top album! Mijn eerste 5* op MuMe geef ik dan ook aan dit album.

Super relaxe beats, prachtige teksten en de meesterlijke stem en flow van Nas.

Mijn favorieten zijn NY state of mind, memory lane en represent. Dit maakt het luisteren van het album in zijn geheel helemaal lekker aangezien deze nummers verspreid staan over het hele album en je dus niet zit te wachten op een nummer of dat je na een paar nummers het leukste gehad hebt.

De rest van de tracks zijn trouwens ook geniaal en luisteren ook heerlijk weg!

5*

Daar kan ik enigszins inkomen. Verder vind ik dat Nas ook qua raps en flow hier op Illmatic nieuwe standaarden zet en heel invloedrijk is geweest op rappers na hem.

Ik begin steeds meer het gevoel te krijgen dat deze plaat werkelijk een van de beste rapplaten ooit gemaakt is. De beats zijn gewoon heel lekker en tijdloos en de raps van Nas zijn op deze plaat lekker recht voor zijn raap. De plaat is rauw, maar ook zeker wel subtiel, zodat het geen overdreven machoplaat is geworden.
Nas rapt niet zoals zoveel commerciele rappers van tegenwoordig over bitches, whores en big fancy cars, maar gewoon over het harde leven in de straten van New York. Dat maakt deze plaat extra puur en uit het leven gegrepen. De combinatie van scherp geperformde raps, rauwe maar lekkers beats en sterke lyrics ("I'll never sleep, cause sleep is the cousin of death"!) maakt deze plaat ook voor mij een alltime klassieker.

Ik verhoog naar 4.5

Wij hebben hier blijkbaar te maken met een Premier fan

Represent is echt de shit!

Nas heeft ergens wel een beetje dezelfde flow als die van the
Large Professor

Ik ben de 2de Large Professor namelijk.

Ik vind het best vreemd dat "One time for your mind" zo weinig stemmen krijgt. Mijn volgorde van goed naar slecht (Niet slecht natuurlijk want geen enkel nummer vind ik slecht op dit album)

1. Represent
2. Memory Lane
3. NY state of mind
4. One time for your mind
5. Life's a bitch
6. Halftime
7. It aint hard to tell
8. The world is yours
9. One love
10. Genessis

Het is geen slecht nummer maar het word gewoon weg "outshined" door de andere nummers die over het algemeen Everybody's favorites zijn.

Voorlopig een 4* Kan een 4,5 worden en wellicht een 5

'Illmatic', de klassieker van Nas en een schoolvoorbeeld van Eastcoast straat rap. Je hebt van die albums waar je nooit echt veel zin hebt om ze te gaan luisteren, maar als je ze dan weer een keer luistert blijkt hij toch erg goed te zijn. Illmatic is voor mij zo'n album.

De intro is gelijk raak en zet de sfeer voor het hele album. Nas rapt voornamelijk over het straatleven in New York, over de problemen waar hij mee zit, hangen op de hoek van de straat en natuurlijk valt er ook wat brag-en-boast werk te bespeuren. Nou zul je denken ''Dat doen wel meer rappers...'', maar Nas onderscheid zich van veel andere rappers door zijn unieke poëtische teksten.

De beats zijn ook nagenoeg allemaal uitstekend, maar ja...Pete Rock, DJ Premier, Large Professor...Need I Say More?...volgens mij niet

Ik geef dit album 4 ster. Het enige 'probleem' met Nas is voor mij dat hij me meestal net niet helemaal weet in te pakken. Zijn flow is vaak net niet 'spannend' genoeg voor mij. Maar laat er voor de rest geen twijfels over bestaan dat dit gewoon erg vet hiphopalbum is. Uitschieters op deze CD zijn voor mij: Represent en Life's A Bitch (ook dankzij de geweldige bijdrage van AZ natuurlijk)

Star Wars (op de platina 10-years editie) is ook erg vet .

een van mn favorieten van de latere Nas tracks.

zin in vanavond! Rock The bells!

Hoe die op Represent flowt is echt ongeëvenaard. Gister sinds lange tijd weer geluisterd maar die flow is té goed.

Pffff geniaal deze plaat!
Bij rock the bells geweest en toen kwamen veel classics voorbij damn love deze shit!