Mumford & Sons - Babel (2012)

Een maand later moet ik zeggen dat deze plaat toch op me begint te groeien.
Nog steeds niet zo goed als Sigh No More, maar een nummer als Reminder of Not With Haste kan ik heel erg waarderen.

Heb dit album op de dag van de release aangeschaft en vind hem zeker niet minder dan Sigh no more. Klinkt inderdaad hetzelfde, maar waarom zouden ze hun formule al na 1 cd veranderen? Ik denk dat ALS ze dat hadden gedaan, dat men daar ook weer ontevreden over zou zijn geweest..
Ik vind hem erg prettig luisteren en net als Sigh no more tovert ook dit album bij elke luister beurt een glimlach op mijn gezicht

Babel is een herhalings oeffening van Sigh No More, Alles op dit album komt mij bekend in de oren en dat is logisch als je de voorganger hebt gehoord.

Het is opzepende folk live zullen de nummers zeker weer geheide meezingers worden op de festivals maar op plaat heb ik het na 1 album wel gehoord. Het is zeker niet slecht wat de heren hebben gemaakt, maar het is niets nieuws onder de (festival) zon. Ze hebben hun repertoir met feest-folk alleen uitgebreid.

Inprincipe heb ik niets tegen consolidatie van je status, maar om daar al mee te beginnen op je 2e album vind ik getuigen van weinig inspiratie. Als je al jaren bezig bent mag je best opnieuw doen wat je al jaren heel erg goed doet, maar aan het begin van je carriere al geen inventieviteit aan de dag leggen vind ik een zwakte bod.

De kwaliteit van het album is wel gewoon goed want ze beheersen het kunstje wel perfect dus Babel krijgt een halve * minder dan de voorganger omdat het een herhalings oeffening is en dat betekend niet dat het een slecht album is.

3.5*

Halfje lager. Hij begint behoorlijk te vervelen, terwijl ik het debuut een dag achter elkaar kon spelen.

Ik zie dit album meer als een verzameling b-kantjes die ze nog hadden liggen. Ben benieuwd naar hun nieuwe album

Mumford & Sons vind ik een one trick pony. Dit schrijf ik niet om te stangen. Muzikaal gebeurt er gewoon heel erg weinig en verlopen bijna alle songs volgens hetzelfde stramien. Hoopgevende deuntjes in crisistijd doen het altijd goed. Sympathiek maar voor mij zonder betekenis. Een groep waar ik even met een glimlach bij stil blijf staan op de zaterdagmarkt....zoiets.

Ik hoorde net die cover van The Boxer. Die is wel erg sterk hoor. Mooi omgevormd zonder het origineel schade aan te richten. Knap! En dat laatste nummer Where Are You Know vind ik ook mooi.

The Boxer is wel meteen met afstand het beste nummer van de plaat

Nog eens een second opinion gegeven en moet zeggen dat het geen slechte plaat is. Hij maakt minder indruk op me dan Sigh No More, maar er staan wel een aantal degelijke nummers op dit tweede album van Mumford & Sons.

Nog maar eens vaker luisteren.

Ik begon met een 3.5*, en dit is nu de tweede keer dat ik een halve omlaag gegaan ben. Ik weet niet wat het is met dit album, maar ik ben er eigenlijk al op uitgekeken. Misschien is het wel het feit dat zo ontzettend veel nummers hetzelfde beginnen: een zeer minimaal gitaartje en dan wat zang, dan langzaam opbouwen... Normaal gesproken heb ik daar het geduld best wel voor, maar als het bij bijna alle nummers op rij zo gedaan wordt dan houdt het een keer op! Ook omdat de zang nou ook weer niet zo geweldig is dat hij tijdens dergelijke passages al kan boeien. Dan hadden er best nog 2 of 3 I Will Waits op het album mogen staan.

Slecht: nee, dat zeker niet, maar zoals ik hier al eerder las: een heel album hiervan is me toch iets te veel van het goede. Wat dat betreft vond ik Sigh No More toch echt beter, al weet ik niet precies of er daar een muzikale reden achter zit of dat ik de nummers van die plaat gewoon sterker vind.

Was begonnen met 4 maar moet toegegeven net als thomaster87 zegt ik ben er snel op uitgekeken. Vorige album was leuker de verveling slaat snel toe omdat je het al eens eerder hebt gehoord op hun vorige album. Het is zeker geen slecht album maar een beetje meer variatie had het album beter gedaan.

oja ik zag vandaag dat het uitmelken van dit album ook al weer is begonnen met een nieuwe release van het album ( babel gentlemen of the road edition ). Leuk om de fans, kunnen ze weer dokken had het direct gedaan toen het album uit kwam.

Inderdaad is er een deluxeversie van dit album uit onder de titel: Gentlemen of the Road-edition met een live-cd én dvd van Red Rocks (26 november 2012). En natuurlijk wordt weer het woord uitmelken gebruikt, alsof we nog steeds niet gewend zijn aan dit soort releases. Misschien de volgende keer even wachten met aanschaffen

En ook ik was toch vrij snel uitgekeken op de herhalingsoefening Babel van het sterke en toen nog originele debuutalbum Sigh No More. Nu ik 'm een tijd heb laten liggen, is dat opvallend genoeg nog steeds zo. Veel van hetzelfde, alleen dan meestal net wat minder. Het lijkt erop dat er meer geld moest worden verdiend met het succes van het debuut en de setlist voor concerten die weer gegeven konden worden is zo gelijk uitgebreid.

Nu mag dat natuurlijk ook best. Alleen hadden Mumford & Sons iets meer hun best mogen doen om aan dit Babel een eigen gezicht te geven. Voordeel van deze herhalingsoefening is dan weer wel dat er weer een aantal goede nummers op staan. Zoals I Will Wait, Holland Road & Hopeless Wanderer. Die songkwaliteit redt de plaat, maar is tegelijkertijd ook de zwakte als je naar hun debuut kijkt.

Doe dat dan niet?

Dat doe ik toch wel. Ook omdat dit album zeer in het verlengde van dat debuut ligt en wat minder is.

Een muziekliefhebber moet een album toch afzonderlijk op waarde kunnen schatten? Ik vind niet dat je een album kunt beoordelen, puur gebaseerd op vergelijking. Ik zeg niet dat jij dat doet, maar ik vind dat daar hier te veel gedaan wordt. Er daarnaast: dit is hun tweede album, wat had je dan verwacht, heavy metal? Oké, hij is iets minder dan de voorganger, maar ik vind de nummers echt niet veel minder. Ik denk zelfs dat als dit het eerste album was geweest en Sigh No More het tweede, dat deze dan hoger gewaardeerd werd (eerder genoemd hierboven). Iets met 'ik heb dit al eerder gehoord' en bekend zijn met... We willen iets te graag telkens weer iets unieks horen volgens mij.

Ik ben het dus niet met je eens. Ik vind dit album echt minder goed en dat ligt met name aan de kwaliteit van de songs.

Interresante theorie al denk ik dat dat echter niet het geval zou zijn, omdat het eerste album puurder / rauwer minder gepolijst over komt zal een omgedraaide volgorde juist overkomen als een verandering waarbij er meer authentisiteit in de nummers gelegd word, dat kan je nu juist wel als een verbetering zien. Zo als het nu is gaan zijn ze juist een stapje terug meer in de vorm van meer van het zelfde maar dan met minder overtuiging gebracht en te uitgedacht ik zou bijna willen zeggen een geforceerd album dit Babel.

Manmanman, ik ga niet stemmen op dit album, want ik heb het niet helemaal beluisterd. Maar singletje 'Lover Of The Light' komt mijn strot uit. Zo afschuwelijk voorspelbaar. Vergelijkbaar met latere U2-singles. Geschreven voor de massa. Bleh. Ik zie de gemiddelde festivalganger deze zomer al meebrullen: 'LOVER OF THE LIIIIGHT!' Waarna ze dan 2 pintjes drinken, een missionarissenstandje met hun te jong blond vriendinnetje neerzetten in hun nieuw Quechua-tentje en dan op tijd in hun slaapzak kruipen zodat zeker op tijd wakker zijn voor de saaie openingact van de dag erna.

't Kan aan mij liggen, maar ik wordt er -zoals bij een slechte romantische komedie- misselijk van.

Verder alles goed?

Best wel stoere praat over de 'gemiddelde festivalganger'. Neen, ik voel mij allerminst aangesproken, want mijn festivalleven ziet er dan toch heel wat anders uit.

Wel heb ik soms wat problemen met de oh zo vaak terugkerende meningen waarin commercieel, a.k.a. geschreven voor de massa, als hoofdreden wordt gebruikt waarom een lied (of een album) zeer slecht is. Bij mij is dat namelijk niet per se het geval.

Maar goed, ieder zijn mening en manier van denken. Al denk ik dat er wel veel 'gemiddelde festivalgangers' zitten te wachten om mee te brullen met Wonderwall of iets dergelijks van jouw geliefde band Oasis. Op dat vlak ben ik dan allicht zelf een gemiddelde festivalganger, want een reünie van Oasis is best wel een natte droom voor mij.

Over slechte romantische komedies zijn we het alleszins volkomen eens

Maaaaaaaaar als je nou moet kiezen tussen Dries Roelvink of de Toppers voor een feestje geef me dan toch deze jongens maar het sfeertje wat ze creeren tijdens een optreden is toch wel geweldig!

je mag zeggen wat je wil maar de finale van 'lover of the light' is AF. en ik ben geen fan. ok, 't is een truukje (massa opzwepen naar een warm hoogtepunt), maar het werkt wel.

dus dat dit een serieuze hit wordt, is maar doodnormaal

Heeft er iemand 2 kaarten over voor het concert in Antwerpen, Dusseldorf, of, het liefst, Amsterdam?

saai

Heerlijk, zo'n goed onderbouwde mening.

Toch maar op mijn verlanglijstje voor kerst gezet. Niet zo overdonderend als de eerste plaat, maar wel volwassener en echt een groeiplaat.

Klinkt mij anders niet zo negatief in de oren. Dan neem ik dat singeltje er ook nog wel bij.

Vandaag de zogenaamde 'Gentleman of the Road Edition' gekregen van mijn werk en het ziet er wel interessant uit. Het album kende ik natuurlijk al en blijft leuk om te draaien, de bonustracks zijn ook de moeite waard.

Ben ook benieuwd naar de tweede cd en de dvd. Ik heb Mumford & Sons dit jaar gezien op Rock Werchter en ik vind dat deze band live toch op zijn best is.

Heb zelf 'The road to Red Rocks' mogen aanschouwen in de cinemazaal: best wel overweldigend mooi dan. Vermoed dat je met de dvd zeker gelukkig zal zijn

Ik probeer gewoon mijn gevoel uit te drukken dat krijg bij 'Lover Of The Light'. Geschreven voor de massa is inderdaad niet meteen verkeerd. Ik heb gewoon het gevoel dat de nummers die ik al gehoord heb overkomen als b-kantjes van de nummers op 'Sigh No More'. Er is gewoon minder hard aan gewerkt, de nummers lijken minder rijptijd te hebben gekregen. Ik wil hier op niemand zijn penis trappen, mijn excuus, maar dat is nu eenmaal mijn gevoel. Mogen jullie allemaal weten dat ik best grote fan van album één was.

En ik denk dat er weinig Oasis-fans nog wachten op een Wonderwall sing-a-long. Been there, done that. Noel Gallagher speelde hem tijdens de tweede helft van zijn tour ook al niet meer. Niet dat 'Wonderwall' een slecht nummer is, maar het is wel een voorbeeld van iets dat vermoord is door de radio. Dat gezegd zijnde, is een reunie ook voor mij een natte droom en zal 'Wonderwall' ook door mij meegebruld worden.

Ik zal het anders formuleren:
De radio singles overtuigen mij niet dit album te kopen. Ik denk dat ik met 'Sigh No More' momenteel genoeg van deze heren in huis heb.