The xx - Coexist (2012)

Ik heb daarnet Chained gehoord en ik moet toch constateren dat het beter klinkt dan Angels. Wederom blijf ik benieuwd naar dit album.

Is toch gewoon een olievlek in donker water? Desalniettemin vind ik het ook intrigerend, ook de bijbehorende 'videoclips'.

Chained heeft 'instrumentaal' een beetje weg van dubstep als Burial.

Ja dat vond ik ook al.

geen idee, wie deze tijden heeft toegevoegd maar volgens mij duurt reunion echt wel zo'n 7à8 minuten

volgens mij is het de combi van reunion en sunset die 7/8 minuten duurt, van youtube, die hele veelbelovende:)

Deluxe LP is besteld...en dat voor maar 25 euro

Waar?

Via hun website (die doorlinkt naar Amazon)

Het nieuwe materiaal klonk live iig al erg goed. Ben benieuwd hiernaar...

Songlengte's zijn gewoon goed neergezet hoor.. en wat klinkt dit album ontzettend vet! Nu Swept Away op en het kan bijna niet beter eindigen..

Is ie gelekt?

Ja zoon.

Dank u Vader

Dat was eigenlijk een heel vervelende eerste luisterbeurt, vond alleen Angels en Swept Away interessant. De rest vooral gezapig, wil niet zeggen slaapverwekkend.

Nog een paar keer proberen.

Ik ga me er straks ook eens aan wagen, Angels en Chained zijn wel gegroeid de afgelopen tijd. Ben benieuwd!

Wat gaven ze afgelopen zondag een fantastisch optreden op Lowlands!
Nu de plaat voor het eerst beluisterd, klinkt zeer veelbelovend! Vooral Reunion is een toppertje.

Sterke plaat, maar ik mis wel enkele uitschieters. Nu is het gewoon een strak geheel waarop geen enkele track echt bijblijft.

Op eerste gehoor minder introvert dan het debuut, maar machtig mooi. Een plaat met toch wel wat dansinvloeden die erg leunt op een prachtige sfeer. Jaja, dit wordt een topper.

Dat was bij het debuut xx toen dat net uit was.

En ja hoor, het kwam allemaal goed en het album wist echt net niet in mijn top 10 over 2009 te belanden. Een sterke plaat dus. Het kostte even wat tijd maar uiteindelijk kwam alles goed. Van 'draak van een album' naar 'juweeltje'. Het overkomt me niet vaak maar in dit geval wel.

Hoe anders ging ik dus naar Coexist luisteren. Ik wist wat ik kon verwachten zeker dankzij de vooruitgesnelde nummers Angels en Chained. Maar dan gaat niet meer de vraag op of ik nog moet wennen aan de zang, dan rijst de vraag of het niet een beetje te veel 'meer van hetzelfde' gaat worden.
Dat is snel te beantwoorden met een ja en nee. Waar ik xx spannend en soms op het ijzige af vond daar vind ik Coexist juist een soort broeierigheid in zich hebben (de lichte dansinvloeden). Zo loom als je van de warme temperaturen afgelopen weekend werd zo ervaar ik ook Coexist: je doet niets en toch lopen de druppels over je hele lijf terwijl xx juist kippenvel opleverde vanwege het muzikale frisse briesje.
De vraag is welke ervaring je dan liever hebt. Een gevoelskwestie.

Velen zullen dit album saai vinden, saaier dan het debuut, maar mij bevalt de warme gloed die er regelmatig overheen gaat wel weer. En aan de andere kant mogen we best concluderen dat er nu ook geen schokkende veranderingen hebben plaatsgevonden in de afgelopen 3 jaar en moet je je er van bewust zijn dat het verrassende er af is. Was Coexist het debuut dan waren de reacties niet veel anders geweest dan indertijd bij xx denk ik. Nu is het zo'n 'beruchte tweede' en luisteren mensen toch anders.

Coexist is een trip van 38 minuten. Meer dan genoeg om het leuk te houden. Het is één geheel en je moet in de flow van het album zien te geraken. Lukt dat dan is het wederom een prima album om naar te luisteren, lukt het niet dan ligt saaiheid al snel op de loer en doet het weinig tot niets. Maar eigenlijk heb ik dat met debuut ook nog steeds wel. In dat opzicht is er dus weinig veranderd.

Chains, Tides en Swept Away maken momenteel de meeste indruk op mij.

Ik vind trouwens dat The xx met dit album voortborduurt op de sound van We're New Here. En dat is natuurlijk prima, want dat is een fijne plaat. Jammer dat de vocalen wat minder interessant zijn dan die van Gil Scott-Hero (maar daar noem ik dan ook wel iemand). Zit te twijfelen tussen 3,5- en 4 sterren.

Angels, Chained en Swept Away vind ik erg goed, de rest vooralsnog absoluut niet. Al met al een teleurstellend geheel. Het wordt nergens echt spannend.

Ik vind 'm na 2 luisterbeurten heel behoorlijk. Iets minder spanning, iets meer swung.
Try vind ik wel het minste nummer van beide albums, hadden ze een bonustrack van mogen maken.

Van de teksten moet dit album het trouwens niet hebben....

Zo na de eerste luisterbeurt vind ik Coexist veel beter dan het debuutalbum. Deze is sowieso veel constanter en de zang is heel erg vooruit gegaan. Op het debuutalbum vond ik de zang af en toe echt zeurderig, net alsof ze er geen zin in hadden. Dat is hier gelukkig niet meer.

Dit album is volgens mij nog wat minimalistischer dan de eerste maar toch vind ik het allemaal een stuk spannender. Er wordt een heerlijke dromerige sfeer neergezet. Met een beoordeling wacht ik even.

Ja, nu je het zo zegt.... dat ervaar ik ook wel zo. Waar ik bij het debuut soms moeite had met het 'om en om zingen' daar voel ik dat hier niet zo.

Reunion + Sunset blijft geweldig

Waar het debuut me bij de eerste luisterbeurt meteen omver blies, heb ik dat nu toch minder. Op de eerste plaat werd erg gespeeld met stiltes en matchten de stemmen van Romy en Jamie perfect met elkaar. Het leverde een plaat op die bol stond van de onderhuidse spanning en daardoor lang bleef boeien. Nu is dit nog steeds een erg ingetogen plaat, maar zijn de ritmes veel prominenter. Vaak levert dat wel mooie resultaten op, maar de nummers waarop de samenzang uitblijft zijn toch ook wel wat saai: Chained is muzikaal erg goed, maar had aan
kracht gewonnen als we hier Romy ook hadden gehoord. Jamie heeft toch een wat te eendimensionaal stemgeluid om dat nummer alleen te kunnen dragen.

Reunion vind ik verder wel mooi door de steeldrums, die we ook al hoorde op Jamie's solosingle Far Nearer van twee jaar terug. En ook Sunset en Swept Awake zijn okay door de Burial-achtige vibe (Burial anno Untrue dan, een invloed die op het debuut ook al was te horen).

Voorlopig ga ik even een vol punt lager zitten dan de eerste plaat, aangezien ik het debuut echt prachtig vond en ik die rustig 5 keer op een dag kon draaien in het begin. Hier heb ik die behoefte nog niet.

Op Chained horen we Romy toch ook Herman?

Ik heb deze plaat nu 2 maal beluisterd en het komt wat saai over.
Ritmisch gezien is Coexist sterker dan het debuut.
Maar op xx vind ik de melodieën stukken intrigerender en mooier.
Die geweldige gitaarlijnen van op het debuut hoor ik hier ook niet terug.
Hopelijk groeit hij nog. Want nu vind ik hier niet veel aan.

Heb het album vandaag een paar keer opgezet, en ik kan me redelijk vinden in de gegeven reacties tot nu toe.

Naar mijn mening proef ik in vergelijking met het vorige album: meer 'dancy groove', meer ritme, minder meeslependheid, minder emotie. Het vorige album kon echt kil en koud emotioneel zijn, dat gevoel heb ik bij dit nieuwe album minder (een aantal nummers hebben het wel, maar overall minder). Is dat goed? In dit geval vallen voor mij de nieuwe geluiden binnen de bestaande vertrouwde sound, en staat er dus wel echt een heel mooi geheel.

Ik luister bij de eerste paar luisterbeurten altijd redelijk oppervlakkig en let dus bijna alleen maar op hoe de melodie en klanken me bevallen; ik schenk dan nog bijna geen aandacht aan lyrics. Het viel me wel op dat de lyrics die ik mee kreeg echt redelijk cheesy waren; dat is dan net jammer, maar ik moet nog maar zien of dat voor een merendeel van de lyrics geldt.

In tegenstelling tot een aantal hier had ik nog geen enkel nummer van dit album eerder dan vandaag gehoord, dus kan niet zeggen dat 'Angels' of 'Chained' er direct uitsprongen (omdat ik die dan al zou kennen). Twee nummers die er voor mij uitspringen zijn:
- Reunion (wat een sound vanaf 1:58!)
- Swept away

Ik ga dit album even laten bezinken en nog wat vaker opzetten voor ik een cijfer kan geven, maar de eerste indruk is in ieder geval positief

Ik vind 't moeilijk om een score te geven, maar eigenlijk ben ik meer onder de indruk dan met het vorige album. Dit album experimenteert bijzonder veel, de zang raakt me meer, leuke instrumentjes erbij, alleen zijn sommige nummers wat saaier. Maar minder dan het vorige album is deze zeker niet, kan niet echt begrijpen dat mensen dit vinden. Zal wel een gewoonte zijn. Op lyrics let ik niet echt bij deze soort muziek