Muse - The 2nd Law (2012)

Even tussendoor... Inmiddels verschenen/ uitgebracht op Spotify!

Muse doet het weer. Ze leveren weer een meesterwerk af, erg objectief ben ik niet, want Muse kan in mijn ogen eigenlijk niets fout doen. Er is mijns inziens geen slecht nummer te vinden op de plaat. Er heerst een constant niveau en dat is hoog. Een uitgebreidere mening volgt nog.

holy crap, net als je denkt dat het niet slechter kan, wordt het toch slechter.

lachen met muse is ineens niet zo plezant meer omdat ze nu blijkbaar actief proberen om dikke ballen te zuigen...

vroeger waren ze gewoonweg grappig, nu worden ze stillekesaan zielig

en zo kan ik nog wel effe doorgaan

maar, strijkers uit een blikken doos, dubstep ritmes uit de vuilbak, bellamy die achtereenvolgens tracht te klinken als freddie mercury, bono, thom yorke en george michael, en nog steeds die uiterst fake klinkende pianoklanken die zelfs een richard claydermann niet zou durven gebruiken.... menen ze dit nu echt? en dan zijn er nog mensen die hier een topscore voor over hebben? joengens toch...

Bij Babel deed je het ook al, waarom luister je een album terwijl je een ander album van Muse op 1* hebt staan en bij Mumford & Sons de vorige ook al op 1* hebt staan. Dan luister je het volgens mij alleen om het afkraken. Maar goed, als dat jou pleziert.

Ik ga dit album zelf ook maar eens een luisterbeurt gunnen, ik vind dat dubstep nummer helemaal niet slecht klinken en Survival en Madness zijn ook prima.

Heel veel dubstep zit er eigenlijk niet in. Gedoseerde inderdaad dubstep kan best lekker zijn. In Follow Me zit ook wat dubstep, als aanvulling op de andere instrumentatie. Ik vind het een geslaagde combinatie!

Orkestraler is het zeker, maar ze knallen nu wat minder vind ik

Behoorlijk.

Wat is dat eigenlijk voor iets op de hoes?

Een bloemkool.

een 2ehands scheerkwast voor punkers

Ik moet terugkomen op mijn eerste mening.

Panic Station is een aardig nummer en hier en daar valt nog een redelijk nummer te ontdekken (zoals de afsluiter), maar de productie is zo overdreven dik aangezet, dat het album klinkt als een beginnend schoolbandje dat indruk wil maken. Hol en levenloos. (gebrek aan sub-bass?)
Muse....het zal wel, vrees ik dat er klaar mee ben.

Liefhebbers van dit album, moeten eens luisteren naar het nieuwe album van Swans. Gooi Bellamy's stem onder de muziek en je hebt het beste Muse album tot nu toe

Na 3 luisterbeurten ben ik teleurgesteld in het nieuwe album van Muse. Het album begint met Supremacy en Madness nog redelijk goed. Met Panic Station begint daarna het Queen-gedrag, hoewel dit nummer nog aardig is. Vervolgens wordt die overdreven sound op Survival voortgezet. Eén of twee van dergelijke nummers trek ik nog wel, maar ook de tracks die volgen hebben deze sound die voor mij té is. Waar de Exogenesis tracks op The Resistance nog wat toevoegde is dat in het geval van de laatste twee nummers op The 2nd Law voor mij duidelijk niet het geval. Het neigt te veel naar Queen, de sound is te overdreven en een aantal nummers zouden zo een musical in kunnen. Nu juichen veel mensen dit misschien toe, maar ik hield toch meer van de rockende Muse. En dat is het probleem met deze plaat (voor mij); Muse rockt niet meer...

Waarom doe jij jezelf toch pijn en luister je uberhaupt naar muziek waar je van te voren van weet dat je het toch niet zal waarderen
EN trouwens, ik ben een van die hoge stemmers en ik geniet volop van het album. Raar he? Ik moet wel gek zijn...

De nieuwe Muse. Lang naar uitgekeken. En ineens was ie er dan. Geweldige band. Ik ben liefhebber van alle albums, maar niet van alle nummers (zoals ik ook bij iemand anders las). Met name bij de eerste twee albums; 'Showbiz' en 'Origin of Symmetry' heb ik het wel eens moeilijk. Tegen het einde van beide albums ben ik blij dat het klaar is. En dat is niet echt complimenteus. Naar mijn mening zitten de betere nummers daar overwegend in de eerste helft van de albums. 'Absolution' vind ik samen met 'Black Holes & Revelations' in het geheel genomen de beste albums van Muse. Bij 'The Resistance' deed het project 'Exogenesis' me niet zoveel.

'2nd Law' vind ik weer een album wat - van voor naar achteren - lekker wegluistert, zonder dat ik me ga ergeren het geschreeuw van Matthew, wat - op voorgaande albums - naar mijn opvatting soms echt té hysterisch is. En ja, dat doet hij ook bij de eerste nummers op genoemde albums, maar na circa een half uur wordt het 'overkill'. Van huis uit ben ik een 'albumluisteraar' en typisch is dan ook dat ik van Muse vaker losse nummers op kan zetten, of de neiging heb om te gaan skippen. Een soort van haat/ liefde verhouding dus..


Leuk die associaties met 'Queen', 'U2' en ik weet niet wat en wie meer! En als we dan toch bezig zijn wil ik er nog wel twee aan toevoegen; 'Foo Fighters' bij 'Liquid State' en 'Mika' bij het nummer 'Panic Station'. Puur om aan te geven hoever je hiermee kan gaan! Ook al snap heel goed dat men dit doet. Associëren is een proces wat zich afspeelt in je hoofd. Echter, wat uiteindelijk geassocieerd uit je hoofd komt gerold is 100% afhankelijk van wat je daar zelf hebt ingestopt. Neem Queen. Al hun hits ken ik. Weliswaar van de radio, want ik ben geen groot Queen fan. Ik kan me er iets bij voorstellen dat het begin van 'Survival' iets 'Queenesk' heeft, maar dat gevoel is na 35 seconde toch echt wel weg.

In tegenstelling tot velen vond ik alle fragmenten en nummers die als opwarmers naar buiten kwamen super tof (ook de 'dubstep' trailer). Nu het album er dan eindelijk is, zijn de meeste het er over eens dat '2nd Law' heerlijk opent met 'Supremacy'. Typisch Muse en treffend geassocieerd (dat woord weer) door aERo met James Bond.

'Madness', vond ik vanaf de eerste keer dat ik het hoorde top! Alleen al dat momentum dat het synthesizer rifje overgaat naar een gitaarrifje. Een subtiliteit, maar ik hou ervan. En ook bij 'Madness' valt een geweldig dynamische opbouw te beluisteren.

'Panic Station'. Typisch bombastische Muse met een flinke vleug pop. TOP! Later mooi gecombineerd met rockgitaar en hoor ik nou blazers? Of is dat toch gewoon een synthesizer?

Ook niet nieuw bij Muse is een interlude zoals 'Prelude'. (bijv. intro van Bliss). Is dit trouwens niet gewoon de cleane piano-uitvoering van 'Interlude' op Absolution?

'Survival' vind ik echt een topnummer met een geweldige opbouw. Vooral tegen het einde, als die kettingzaag-achtige gitaarrif erin komt. Heerlijk! Maar ook tekstueel. Ik kon me helemaal inleven met de sporters in Londen tijdens de Olympische spelen. Dat ze op hun hoofdtelefoon dit nummer hadden staan om vervolgens even hun beste tijd neer te zetten.

Bij 'Follow Me' hoor ik met vlagen de melodielijn van Gloria Gaynors' 'I Will Survive' voorbijkomen. Dat moet ik nog even los zien te laten. Dat eeuwige geassocieer ook van mezelf. Gek word je ervan.

'Animals' vangt aan met synthesizer en aanstekelijke percussie. Mooi clean gitaar gepluk er doorheen en weer gevolgd door een typische Muse opbouw. Fraai en degelijk nummer.

'Explorers' deed me de eerste paar luisterbeurten niet veel, totdat ik het luisterde met hoofdtelefoon op. Geleidelijk aan wordt het steeds verder aangevuld tot een nummer met een rijk instrumentarium. Persoonlijk vind ik het prettig dat er op het album niet naar een soort van climax toe wordt gewerkt zoals ik dat bij andere albums wel ervaar. Een extra rustpuntje als dit vind ik erg prettig om vervolgens weer heerlijk van leer te gaan..

'Big Freeze'. In een woord; 'GEWELDIG'. Heersende slaggitaar. Dynamiek, bombast en verder geen moeilijk gedoe. TOP! En doet het vooral goed na het rustpuntje..

'Save Me' vond ik gelijk anders klinken. Onwetend bij de eerste luisterbeurten dat 'Chris' deze zang voor zijn rekening heeft genomen. Ik hoorde een fan zeggen (niet hier) dat ze het experimenteren maar gewoon thuis in de garage moeten doen. Ik ben juist blij dat ze het hebben gedeeld. En nog niet eens vanwege 'Save Me' maar meer voor hetgeen wat er op volgt..

'Liquid State'. Wauw was mijn eerste reactie. 'Muse goes progressive'. Al snapte ik hier aanvankelijk dus niets van!!? Totdat bleek dat het niet Matt was die zong. Een progressief drammend rocknummer. Leuk voor zolang het duurt, want ik vrees dat deze snel kan gaan vervelen, maar ik hoop van niet..

'The 2nd Law: Unsustainable' kende we al van de albumtrailer. De angst voor velen; dubstep! Lijkt er zowaar toch op dat de mannen hebben lopen trollen. En helaas zou ik willen zeggen. Want ik vind het erg 'spannend'. Smaakt naar meer. Psychedelisch, bombastisch. Als het net goed op gang komt stopt het alweer!

'The 2nd Law: Isolated System' is een goede afsluitende track. Licht psychedelisch en klinkt voor mij als soundtrack muziek.

Eerlijk gezegd kan ik het niet aanhoren. Als ik het gehijg van Bellamy niet herkende had ik niet gedacht dat dit dezelfde band was die ooit Origin of Symmetry wist te maken.
Na The Resistance opnieuw een flinke stap terug. Doodzonde, want ik had wel al sinds het begin door dat ze graag deze kant op wilden.

Ik snap je punt, maar ik probeerde niet op de optredens zelf te doelen, maar de gedachte daarbij die er wel of niet was bij het maken van het album. Heb ze zelf 5 keer live gezien en ik kan het ook beamen dat ze alles platspelen!

Ik zeg ook niet dat ze bewust voor commercie gekozen hebben, maar dat de groei van de band wel meespeelt.

Wat me opvalt, aan het eerste nummer van de cd, (Supermacy), dat wanneer het bombastische zijn overgang bereikt, en dat Matthew vervolgens zijn stem vervormd, dat zijn stem heel erg op de zanger van The Mars Volta lijkt. Opizch niet verkeerd. Voor mij tevens ook het beste nummer van de cd.

En weer weggehaald

Ik snap nu waarom Supremacy word gekoppeld aan Bond, wat een pracht nummer trouwens.
Maar tot nu toe klinkt het allemaal wel oke, nergens echt speciaal.

Het was een geintje hoor, natuurlijk mag hij dat. De serieuze ondertoon zat 'm erin dat er 2 grote Prince liefhebbers op dezelfde pagina schreven en dan lezen dat iemand niets kent van de grote kleine man. Correctie: ik zie nu ook aERodynamIC daar staan: maak daar 3 grote Prince liefhebbers van.

Dan wat anders: was die vergelijking van Muse met Prince een geintje? Lijkt mij wel, raakt kant noch wal.

Ik heb het album nu 2 keer geluisterd en het kan me erg bekoren, het is een Resistance 2.0 maar zeker niet minder. Goede songs, fijne productie, lekkere gitaren maar ook fijne beats. Bellamy zingt aangenaam. Ik ga stemmen als ik 4-5x geluisterd heb maar ik zit nu op 4 sterren.

Wat ik me wel opvalt is dat het bij Muse fans blijkbaar een schande is als er Queen invloeden te horen zijn. Is dat omdat Queen in het Muse wereldje niet aanschouwd wordt als 'alternatief' verantwoord?

Muse is een wereldband en zal muziek maken die ze zelf mooi vinden maar ook die te verkopen is.

En een band evalueert, wordt ouder en zal geen muziek meer maken zoals op hun debuut en eerste albums. Ik begrijp nooit zo waarom mensen dat niet kunnen accepteren. Die mannen zitten in een andere fase van hun leven en willen ook weer iets anders. Herhaling is stilstand.

Op Panic Station is de funk toch niet ver weg? Verder hoor ik het ook niet hoor.

Exact, zo is het, en niet anders.

Heerlijke plaat, helemaal niks mis mee, en in tegenstelling tot Coldplay blijven deze heren wel kwaliteits muziek maken naar mate de jaren vorderen, en kiezen niet voor de makkelijke weg!

Muse is lange tijd een van mijn favoriete bands geweest en ook dit album kan me heel goed bekoren, er staan geweldige nummers op, vaak lekker bombastisch. Hier houd ik wel van. Vind het jammer dat het gemiddelde van die album zo laag is.

Mee eens. Maar dan moeten ze niet met zo een kwalitatief matig album aan komen zetten.

Wat in godsnaam jou probleem..? Bands evolueren, je kan niet verwachten dat Muse telkens opnieuw OoS blijft uitbrengen. Als je nu al met een mening als dit komt en zelfs nummers als Supremacy, Follow Me en Animals niet kunt waarderen, dan ben je in mijn ogen gewoon niet meer dan kortzichtig en is Muse duidelijk geen band voor jou. Weet trouwens niet eens of je Muse überhaupt wel goed vind, zo niet, wat doe je hier dan?

Doelde niet zozeer op de muziek maar op de sommige zangstijlen/backings hier en daar in Panic Station.

Madness en Panic Station zijn wel lekker, de rest kan me niet zoveel boeien op dit moment.. We wachten 't maar af. Panic Station heeft inderdaad wel veel weg van Another One Bites The Dust.

Kom op, iedereen die dit album beluisterd heeft, mag zijn mening geven. Zeker als je je mening op die manier onderbouwd. Jij kan zeggen dat jij zijn mening niet deelt, niet dat hij hier ongeoorloofd een bericht post. Grow up

Ah, op zo'n manier. Vind ik nog steeds wat ver gezocht, maar ok, ik begrijp het.