Muse - The 2nd Law (2012)

Burial niet, maar de invloeden van Nero (heeft ook meegewerkt) en Skrillex zijn duidelijk te horen.

In Unsustainable zit toch gewoon dubstep?

Dubstep stamt uit 2007 en als je luistert naar Burial of Kode9 dan hoor je daar toch duidelijk het originele begrip van Dubstep. Dubstep word in 2012 commercieel over 1 kam geschoren en vergelijken met Skrillex, Nero enzovoorts terwijl het toch echt gewoon Breakbeat is (Prodigy maakte het ook al eerder). De originele dubstep uit Engeland hoor ik niet in de nieuwe van Muse. Wel de 2012 "dubstep" wat eigenlijk geen dubstep genoemd mag worden. Maar deze discussie bestaat natuurlijk al heel lang.

Het gaat mij alleen maar om het begrip van dubstep. Ik vind sommige dingen zeker niet slecht, maar ik vind het jammer dat de Dubstep uit 2007 totaal verdwenen is in 2012.

Ik ga hem strakjes voor het eerst horen. Ben benieuwd naar Supremacy maar het totaalplaatje zal vast niet al te goed zijn. OoS for life bitches.

Haha, lekker makkelijk is dat, op die manier kan ik ook elk album dat ik 1 keertje hoor (ook al is het totaal mijn genre niet) afkraken en een 0,5 te geven. "Grow up"? Weet niet of je zijn bericht hebt gelezen maar je kunt je mening natuurlijk ook gewoon op een normale manier geven. Maar goed, ga er verder niet meer op in.

Ik vind de vergelijking met Another one bites the dust en Panic station ook wel vergezocht overigens.

ja er zit een zware baslijn in... maar ik hoor ook gitaar.. hmmm.. een funky gitaar, in welke nummers zit dat eigenlijk nog meer........ Nou zo ken ik er nog wel een paar.

Elke vergelijking met Another one bites the dust gaat wat mij betreft echt scheef. men lijkt wel naarstig op zoek naar elke Queen vergelijking die hier te vinden is....

Hoezo vergezocht? Toen ik Panic Station voor de eerste keer hoorde dacht ik na 5 seconde al aan Another One Bites the Dust. Er is wel degelijk een soort gelijke sound tussen die 2 nummers, vind ik dan.

Iemands mening in twijfel trekken gaat natuurlijk nergens over. Uiteraard heb je gelijk dat veel mensen lukraak stemmen zonder het album goed beluisterd te hebben of "tegen-stemmen" geven. Daar heb je geen toezicht op en dat moet je ook niet willen. Gewoon muziek luisteren

In 2007 werd het een stuk populairder, maar het genre is al een paar jaar ouder dan dat.

Tenenkrommend slecht, helaas, maar zoals verwacht. Ik heb werkelijks niets positiefs te melden over dit album, en ik zou niet weten wat er moet gebeuren om dat te veranderen...

Hoe kan het dan dat je dit zo slecht vind terwijl je de andere Muse albums relatief goed beoordeeld? Zoveel anders is dit nou ook weer niet.

My thoughts exactly! Is trouwens ook wel door de heren van Muse zelf benoemd.

Nou mensen hij staat hier weer op en ik moet zeggen, bij mij groeit de plaat nog steeds!
Zo anders dan het vroege werk, maar ook zoo vet. Ik smelt bij de zang van Matthew, en zeker ook die falsetto backingvocals hier en daar vind ik geweldig. Big Freeze vind ik misschien nu toch de beste track! De ballads/softe nummers doen me nu toch ook meer lijkt het.

Ik ben toevallig net bij dit nummer aanbeland en bij mij is hij ook favoriet! Die gitaarriffs zijn echt om te smullen. Lekker voluit gezongen ook door Matt.

ik heb muse niet echt hoog zitten. goed opgemerkt.

wat me mateloos stoort aan de band, en dan vooral op de laatste albums, is dat ze steeds meer een parodie worden van andere, niet noodzakelijk betere artiesten.

wat me nog meer stoort is dat de productie van, weeral vooral hun laatste platen, zo opgeblazen en fake klinkt dat je het niet meer voor mogelijk houdt. voor een band van dit kaliber moet het toch mogelijk zijn om de strijkers en de piano-partijen echt te laten klinken en niet alsof ze ergens uit een blikken doos zijn bovengehaald?

en wat me het meeste stoort zijn de tenenkrommend slechte lyrics en het gebrek aan originele en goeie melodieën. op het vorige album plaatsten ze een aantal ripoffs van queen, chopin en beethoven. op dit album klinkt de ene song als another one bites the dust, een andere als een prog-versie van george michael en minstens een kwart van de songs als een slechte kopie van het latere werk van u2 (dat overigens ook al niet om over naar huis te schrijven is)

ik mis bij muse oprechtheid, passie, emotie, pijn,... het klinkt allemaal zodanig hol dat het eigenlijk niet meer grappig is. pijnlijk is dan dat ze beweren dat ze geen doorsnee pop-rock groepje zijn, terwijl het resultaat er imho wel heel dicht bij in de buurt komt. niks mis met goeie pop-rock groepjes - het moet niet allemaal oprecht en vol emotie zijn - wel met slechte die beweren dat ze zoveel meer zijn dan een eenvoudig pop-rock groepje.

deze laatste plaat is voor mij het voorlopig dieptepunt. zeker die dubstep-parodieën doen pîjn aan de oren. voor een liefhebber van de betere artiesten in het genre (burial en flying lotus zijn de bekendste, maar ook jullie eigenste martyn kan ik zeker smaken) klinken deze uitstapjes lichtjes belachelijk. ze mogen dan wel beweren dat ze het niet doen omdat het genre populair is - of dat echt is laat ik in het midden - maar ik ken wel genoeg van het genre om te weten dat het resultaat uiterst ongeïnspireerd is.

soites, ik ga hier echt niet meer verder over lullen. ik heb de plaat voor de lol twee keer beluisterd (toegegeven, omdat ik had gezien dat ie niet boven de 2 op 5 uitkomt op rateyourmusic) en ik kan er echt niks goeds over zeggen. dan heb ik het recht om hier mijn score uit te delen. ik wil niet stoken, maar moest een 0 mogelijk zijn, ik zou ze geven.

Zojuist op mijn IPod 'Save Me' als enige track van het album verwijderd. Het album luisterd gelijk een stuk lekkerder weg. Totaal overbodige track.

Dit is 100x beter dan de meeste muziek die op dit moment in de top weetikveel staat

Nou, ik ben van mening dat dat wel het geval is.

Die albums die ik redelijk hoog beoordeel, dat was frisse en spontane muziek. Niet altijd even goed, maar wel een eigen geluid, en degelijke albums; vooral de eerste twee en Hullabaloo. Maar sinds The Resistance is de weg omlaag wat mij betreft echt wel ingezet. The Resistance was al nauwelijks spannend meer, één of twee aardige nummers, maar de rest was je snel vergeten. Met The 2nd Law slaat Muse de plank wat mij betreft echt volledig mis. Het lijkt in de verste verte niet op hun vroegere werk, het is slap, commercieel, en vooral heel onprettig om naar te luisteren. En daar gaat het toch om, in muziek? Die uithalen van Bellamy zijn echt niet meer om aan te horen. Misschien is m'n smaak voor een deel ook veranderd (wat gematured), maar Muse albums klinken op de een of andere manier vooral heel kinderachtig als ik er nu naar luister. En Bellamy's stem (en teksten) storen mij op dit album meer dan ooit - die bereiken nu echt een dieptepunt.

O, jammer. Ik hoor in dit album juist wel veel van de oude Muse terug al is de muziek relatief anders. Mijn album kan dit heel erg bekoren. Jammer dat dat bij jou niet zo is.

Supremacy is het nieuwe pareltje! Panic Station is ook erg leuk. De 3 singeltjes zijn eigenlijk ook gewoon goed en de dubstep stukken vind ik ook vet. Een paar stukjes waren wel weer erg saai, volgens mij vooral zo'n ballad ergens in het midden.

Ja dat geloof ik best. Het bestaat in ieder geval heel lang. Maar niet op de manier waar het in 2012 gebracht word.

Het is niet omdat je niet verder komt dan de brostep platen dat het dan betekent dat alle dubstep van 2012 slecht is. Ik kan nog genoeg namen noemen die wel nog kwalitatieve dubplaten weten uit te brengen in 2012. Je moet enkel die platen zoeken en dat komt zeker niet doordat brostep de markt heeft verzadigd. Dubstep is geen genre dat bestemd is om gedraaid te worden op de radio's of een genre die, mits enkele uitzonderingen, op een cd'tje in de winkel ligt. Het mag dan weinig kenmerken hebben met dat hele rave gebeuren, het is er wel een onderdeel van.

Luister eens naar Feed Me, erg vet bijvoorbeeld. Over het album, heb toch teveel het gevoel dat de nummers van Chris te ver naar achteren zijn geschoven.

Gek, ik heb het omgekeerd. Ik vind Muse gegroeid in songwriting. De songs zijn toegankelijker maar zeker niet minder complex. Ik vind het een misvatting dat muziek 'slechter' zou zijn als de songs toegankelijker zouden worden. Dan wordt het 'commercieel' genoemd. 'Commercieel', wat bedoel je? Élke professionele band is commercieel want ze moeten hun brood er mee verdienen. 'Niet-commercieel' is een hopeloos achterhaald ideaal, want geen enkele band maakt muziek uit puur idealistische overwegingen.

'Commercieel' is tegenwoordig een eufinisme voor 'voel me te goed voor toegankelijke muziek'.

Je stelt je snobistisch op.

Heel gemengde gevoelens bij dit album, maar 1 ding steekt me sowiso tegen, en dat is de overdreven gelikte afwerking van de stemmen van Chris & Matt's stemmen. Ik begin er zowaar het 'inademend gehijg' van matt te missen van de eerste platen.

Verder is deze plaat vis nog vlees. Ze proberen heel veel uit, soms werkt het goed uit (Unsustainable is wel ok), soms brengt het een vreselijk slecht nummer voort (Follow Me). Maar globaal genomen vind ik het een dikke buis. Daarvoor staan er echt te veel zwakke nummers op (die 2 waar Chris zingt ). 2.5* vooral overeind gehouden door Madness en een beetje door Panic Station, Supremacy en Unsustainable.

Dat elke professionele band commercieel is, dat is pas een misvatting. Er zijn wel degelijk nog artiesten die muziek - een album - zien als een stukje kunst, die ze vooral maken voor zichzelf, niet in het achterhoofd houdend hoe goed de plaat het zal gaan doen in de verkoopcijfers. Je maakt mij niet wijs dat Muse dat hier heeft geprobeerd. Gegroeid in songwriting... Maak je een grapje of heb je nog nooit goede lyrics gehoord?

Het heeft niks met snobbisme te maken. Als commerciële muziek goed is, dan zal ik het niet nalaten om daar naar te luisteren, maar vaak is het gewoon minder interessant. Ach, ik ga me hier niet lopen verontschuldigen voor mijn mening, kom op zeg.

Laat ik voor één keer terugkomen op MusicMeter en een review schrijven voor deze CD:

Allereerst heb ik een hele toer uit moeten halen om hem te krijgen. Eerst pre-orderen, wat tot drie keer toe uitliep op een foutmeldingscode. Toen ik voor de derde keer terugkwam, kenden de mensen van FRS mij onderhand echter wel en hebben ze me beloofd er een voor me achter te houden.

Dat was ook zo! Ik stond er vanochtend om kwart over negen - waar die kerel echt de slappe lach van kreeg - trouw voor de deur en mensen, ik ben nog nooit zó blij geweest met een CD.

Vanmiddag volgt een review, aangezien ik dadelijk naar school moet en er nu voor kies om mijn CD'tje eens GOED te gaan beluisteren.

(bericht wordt dus nog aangepast)

Je moet voor de gein eens prog gaan luisteren.

Mensen, al die bands moeten overléven. Het is per definitie commercieel. Ik snap niet hoe jullie kunnen volhouden dat professionele bands niet commercieel zijn.
Het is hun werk, hun dagelijkse brood. Ze hebben ook een gezin te onderhouden en de huur te betalen. Hun muziek is er op gemaakt om er geld mee te verdienen. Ik zeg niet dat ze er rijk van willen worden maar ze móéten geld hebben anders overleven ze niet. Dus élke professionele band is in meer of mindere mate commercieel. Anders zou je gratis naar hun concerten kunnen gaan of gratis hun muziek kunnen downloaden als het niet commercieel zou zijn.

Pfff, er is een wezelijk verschil tussen een commercieel geluid hebben om zoveel mogelijk cd's verkopen, of zelf doen waar je zin in hebt en hopen dat je er ook iets mee verkoopt. (ik noem Barkmarket, Cop Shoot Cop, Butthole Surfers, Acid Mothers Temple en nog 100-en bands en artiesten)