Muse - The 2nd Law (2012)

Maar serieus, ik wed dat veel van jullie een kaartje extra hebben klaarliggen voor zo'n aardige jongeman als ik.

En hier kan ik het ook alleen maar heel erg eens mee zijn. Ook dat van die luisterbeurten. Ik heb het idee, dat een aantal mensen op basis van fragmenten of mogelijk één keer luisteren al geoordeeld hebben, terwijl sommige songs op dit album inderdaad wat tijd vragen.

Wat bij mij juist alleen maar in hun nadeel werkt want ik vrees dat er binnenkort misschien wel eens halfje af kan gaan i.p.v. erbij komen.

Kijk, dat zijn de echte fans!

Heb het album nu drie keer geluisterd en ik ben zeker niet teleurgesteld! Mooi gevarieerd album, heeft de goede Muse energie. Vooralsnog 4 sterretjes.

Ja, het is verbazingwekkend hoe deze plaat mensen alle kanten op stuurt in hun waardering ervoor.
Maar ik doelde meer op users die nauwelijks de moeite hebben genomen om te luisteren en dan al oordelen. Dat is bij een paar nummers van dit album toch vrij lastig. Jij stelt je score mogelijk bij na flink wat luisterbeurten (I assume... ).

Na één luisterbeurt kan ik alleen maar concluderen dat het experiment met de zingende bassist wat mij betreft mislukt is. Voor een oordeel over het hele album zal ik het nog een aantal keer moeten beluisteren. Mijn eerste indruk is helaas nog niet al te positief.

Ik stel nog helemaal niks bij. Maar dit album doet me qua reacties denken aan die andere band met die ook zo foeilelijke bontgekleurde hoes waar jij zo tegen tekeer ging *kuch* Cold *kuch* play *kuch*. De reacties zijn hier ook nogal uiteenlopend alleen sta jij deze keer (voor mij eigenlijk best onverwacht) nu aan de andere kant dan toen. Lees: enorm enthousiast tegenover toch best veel kritiek.

Even voor de duidelijkheid: ik wil deze albums of bands niet met elkaar vergelijken dus laten we voorkomen dat het straks die kant weer op gaat, maar ik heb het idee dat de gevoelens van voor- en tegenstanders ongeveer een beetje eenzelfde verloop hebben. En net als toen hang ik daar een beetje neutraal tussen als zijnde geen enorm voor- of tegenstander

Supremacy is een erg goede opener! Madness is een grappig nummer op te luisteren met een lekkere solo en climax, maar daar dondert het voor mij echt in elkaar... het olympische nummer survival heeft nog wel iets, maar verder kan het me niet bekoren! en als de keiharde dubstep dan ook nog toeslaat.... laat dan maar. Toch wel dapper dat ze het proberen, voor mij werkt het alleen niet dit keer.

Ik ga vandaag ook eens beginnen aan de nieuwe Muse..
Uprising was voor mij toch wel een teleurstelling, dus ik hoop dat dit album meer zal doen..
Toen ik 'Madness' hoorde had ik dubbele gevoelens, apart.. bijna dubstepachtig, maar ik vind het toch wel een geslaagd nummer,.. ben benieuwd wat de rest brengt.

Bij het horen van de eerste paar songs lijkt dit nieuwe album te gaan verdrinken in de bombast; vooral opener Supremacy en de single Survival hebben hier last van. Bij deze tracks is de invloed van Queen ook meer dan ooit aanwezig. Queen duikt ook op in andere tracks, zoals Panic Station, met een Another One Bites The Dust-basloopje. Na de eerste vijf songs komt er gelukkig wat meer rust in de tent en ontpopt dit zich toch nog tot een best aardige plaat. Follow Me, het beste nummer van het album, is op en top Muse, waarbij oude elementen gecombineerd worden met nieuwe, in dit geval dubstep. Zeer geslaagd en een heerlijk nummer. Het afsluitende instrumentale tweeluik is ook gaaf, waarbij wederom dubstep- en ook techno-elementen opduiken. Het hele album is eigenlijk een combinatie van oud en nieuw, waarbij het geluid herhaaldelijk doet denken aan andere artiesten en bands, maar gelukkig niet op een irritante manier. Madness doet denken aan George Michael's I Want Your Sex; Big Freeze is U2-achtig en Save Me had zo van The Devin Townsend Project kunnen zijn.

Door de making of heb ik wel meer respect gekregen voor dit album. Het kost veel moeite om zo'n zangkoor op de juiste manier aan te sturen. De ene keer is het net iets te hoog, dan weer te laag of er is iemand niet op tijd. (Survival)

Ik denk dat je deels een punt hebt. Ook bij dit album van Muse haken fans van het eerste uur af. Ik denk alleen dat het er minder zijn, omdat bij dit album wel andere fans de evolutie van de band kunnen waarderen. Ook dus naar mijn mening is de kwaliteit van de muziek hier veel hoger dan op dat Coldplay album, maar dat laatste blijft persoonlijk natuurlijk.

In het geval van Mylo Xylito was er echt nog veel meer kritiek van die eerste uurs fans en zag je de score al heel snel onder de 3,0 sterren zakken, toch wel bedenkelijk laag voor een band als Coldplay (staat nu op 2,88*). Zeker als je zag hoe Chris Martin dat album durfde te presenteren. Niet flauw bedoeld, maar ik zag het van de week tot mijn ontzetting voor 6,95 bij de Hema... how low can you go?

Wat een heerlijke nieuwe plaat van Muse zeg!

Het album start goed met het stevige 'Supremacy'. De opbouw en de violen geven het een erge Bondsfeer mee. Jammer dat dit niet de titeltrack van SkyFall is. Het wordt gevolgd door de vreemde single 'Madness'. Ik moest er even aan wennen, maar wat een lekker nummer is het toch, zeker het tweede deel.

Het funky 'Panic Station' vind ik echt helemaal geweldig! Tuurlijk, Queen is nooit ver weg (maar dat is een algemene opmerking bij Muse), maar wat maakt dat uit. Het hele nummer klinkt overigens alsof het zo uit de jaren '80 is weggelopen.

Ik hou wel van de bombast in 'Survival'. Ik begrijp niet goed dat mensen kritiek hebben op dit nummer, want het is denk ik het nummer dat het meeste klinkt als de Muse die we al jaren kennen.

'Follow Me' vind ik een sterk nummer. De combinatie tussen de mooie toetsen en de tempowisseling met de beats is lekker. Einde is wel erg U2 overigens.

'Animals' komt pas laat op gang en is prima (mooie gitaarsound) en er wordt sterk gezongen door Matthew. Met 'Explorers' wordt het tempo wel erg naar beneden geschroefd. Wel erg mooi hoe het nummer steeds 'voller' wordt. De zanglijn doet me wel wat aan eerdere nummers van de band denken.
'Big Freeze' is een heerlijk nummer met mooie backing vocals en lekkere gitaar (en U2 komt weer 'voorbij').

'Save Me' is een prima ballad in de stijl van bijvoorbeeld Keane en wordt sterk gezongen door Chris. Het tweede door Chris gezongen nummer 'Liquid State' doet mij wat denken aan Foo Fighters. Gelukkig weer een uptempo nummer, maar ik vind 'm middelmatig. Wel gedurft van Muse om twee nummers op de plaat te zetten die niet zijn gezongen door Matthew Bellamy.

'Unsustainable' kende ik al (gedeeltelijk) van de albumtrailer en ik vind het supervet! Lekker die bombast in combinatie met de dubstep en vervormde stem. Ondanks dat het helemaal niet mijn genre is kan ik de manier waarop Muse het hier toepast erg waarderen (heb ik ook met het 'Earthling' album van David Bowie).

Het album sluit mooi af met het instrumentale 'Isolated System', een beetje filmmuziek-achtig. Zou zo onder een X-files film kunnen.

Mooi 'rkdev'. Eindelijk weer eens 'n recensie waar ik me volledig in kan vinden!

Ik ga het album een paar weken laten inwerken vooraleer ik met een stem en uitgebreide mening kom. Wel durf ik al te beweren dat dit het minst goede studioalbum van Muse is. Er zijn een hoop nummers waar ik (voorlopig !) niet zoveel aan vind, hopelijk komt daar nog verandering in. Naast de singles (waar ik eerder al lovend over was) valt vooral 'Big Freeze' me in positieve zin op. Dat nummer doet wat denken aan 'Pride (In The Name Of Love)' van U2, een vergelijking die Exhaustedm al maakte. Ook 'Panic Station' valt meteen op, dat is zowat het meest funky, catchy en sexy nummer dat Muse ooit gemaakt heeft.

Dank. Al kan ik het helaas niet altijd zo mooi verwoorden als dat bijvoorbeeld jij dat kunt (heb erg genoten van jouw recensie van 26/9 namelijk).

Dat valt nogal mee.. Integendeel. Je hebt een goed beschrijvend en inhoudelijk stuk over het album neergetikt. Langer is niet altijd beter hè Maar dank je voor het compliment!

... Bedacht me dat 'Supremacy' ook wel een goede soundtrack-single zou zijn onder de nieuwe 'Mission Impossible'. Verwoord meteen het gevoel dat bij velen leeft over 'The 2nd Law'

Waar háál je de onzin vandaan? Zowel Queen als U2 waren uniek in hun geluid, deden beiden iets volstrekt origineels wat er op dat moment nog niet bestond en gingen linksaf terwijl men verwachtte rechtsaf te gaan. Van Rattle and Hum naar Achtung Baby en van The Game naar Hot Space.
En, wat zeer knap is, als je een U2 song of Queen song op de radio hoort, dan wéét je dat het een U2 of Queen nummer is, ook al ben je geen kenner of ken je het liedje niet.
Verder, ik ken geen énkele band dan Queen die zo een gevarieerd gamma aan songs gemaakt hebben. Het gaat van rock naar jazz, van vaudeville naar opera en van dixieland naar disco. Het kan niet gevarieerder. En dan zeg je: een commercieel geluid?

Het slaat echt totáál nergens op je commentaar. Luister eens naar muziek in plaats van je vooroordelen.

Dan kun je ontdekken dat The 2nd Law echt geen slecht werk is.

Ik zie nog steeds geen enkel argument waarom Queen en U2 geen commercieel geluid zouden hebben. En NOGMAALS, wat boeit het nou toch of een band een commercieel geluid heeft of niet? Queen heeft veel genres proberen aan te slaan (mijn inziens niet altijd gelukt, al zijn de album tot aan 78 van ze niet heel slecht), maar deed dat altijd zonder hun eigen geluid te verliezen. En het hoeft ook nou niet overdreven te worden hoor, ze hebben nou ook weer geen echte jazznummers gemaakt, wat verder ook niet zo veel uitmaakt. (en ik durf me trouwens op gebied van jazz, best een kenner te noemen) Soit, ook ík kan er niet omheen dat Queen veel gebieden heeft verkend. Doch, hebben ze een commercieel geluid, net als U2. Altijd hitgevoelig (en ja, zelf met hun classic/prog rock uit de 70's) Nooit werd het ontoegankelijk, nooit werd het een uitdaging om een album helemaal te bestuderen. Het was gewoon hapklaar. Niet erg en het publiek vond dat ook niet erg, ze smulden ervan (en nog steeds van Queen's muziek). Het is gewoon niet mijn cup of tea, maar het is gewoon onzin om te zeggen dat Queen geen commercieel geluid had. True, in de 80's was dat wel volledig zo en in de 70's wat minder, maar ze werden nooit, maar dan ook nooit ontoegankelijk. Hetzelfde met Muse van de laatste jaren.

Hier laat ik het bij, want deze discussie heeft nog maar weinig met Muse vandoen. Ik merk tevens ook dat iedereen maar blijft vallen over ''commerciële muziek''. Nou nou, wat een verschrikkelijke term zeg! Jullie doen net alsof deze term muziek opeens slechter doet worden.
Om jouw eigen woorden maar even te gebruiken: ''Luister eens naar muziek in plaats van je vooroordelen. '' Ik ben namelijk wel de laatste die commerciële muziek altijd als iets negatiefs ziet.

Anyway, The 2nd Law vind ik maar niks en ik ben er na drie luisterbeurten ook gewoon klaar mee. Geen verrassing natuurlijk, aangezien ik Muse al jaren niet meer goed vind, wel interessant om hun nieuwe releases te luisteren, maar het helpt toch niet. Ze zijn niet aan mij besteed.

Verder liggen onze smaken duidelijk ontzettend ver uit elkaar

Nou, nog even benoemende dat ook Lady Gaga, Rammstein, Pink, Madonna, Coldplay, Snow Patrol, Killers, Beatles, Pink Floyd, Huey Lewis & The News, Radiohead ten tijde van the Bends en OK Computer, Kate Perry, Metallica, The Shins, Linkin Park, Foo Fighters, en nog 280.000 andere acts een "commercieel geluid" hebben/hadden en dan kunnen we er een slotje op gooien. Wat een onzindiscussie weer.

Nog even over het album: Ik blijf alleen grote problemen houden met Explorers. Dat is de Invincible-melodie zonder de creaitiviteit en de twist die dat nummer zo geweldig maakte.

Maar voor de rest: de 4,5 * staat! Ik merk dat ik het album als geheel juist enorm waardeer (wat eigenlijk betekent dat ik het een geweldig album vind, zonder dat er nou een nummer bij zit dat ik meteen in mijn Muse top10 zou zetten). Maar na de eerste luisterbeurt dacht: ik nog "wat is dit voor een verzamelde chaos"? Heel apart, maar Muse did it again!!

Eens, wat mij betreft is hiermee ook de onzindiscussie af.

Panic Station doet me denken aan een leuk Belgisch bandje: Balthazar - Applause (2010)

Ik weet niet hoe ze het voor elkaar krijgen, maar Explorers doet me denken aan zowel Undisclosed Desires als Guiding Light en Invincible...

Als het gaat om de discussie of het prijzenswaardig is als artiest je grenzen te verleggen, zou ik Muse willen verzoeken wat meer bij hun leest te blijven. De nummers met elektronische invloeden smaken me slecht. Madness is door zijn fraaie opbouw een uitzondering.
De opener is wel een goede binnenkomer, met een groovy riff en een knappe filmische sfeer. James Bond is er duidelijk in te horen, maar dat stoort me niet. Ook Survival vind ik een sterk nummer, dat zich misschien iets te bombastisch ontpopt. Animals en Big Freeze kunnen er ook mee door. Verder is Explorers het ook net niet, dat zo'n beetje het hele repertoire aan eigengemaakte ballads in zich heeft verweven.

Het album valt samen te vatten als wisselvallig en een van de minderen van Muse voor mij, jammer genoeg. Toch zeker een aanvulling op de discografie en voor nu en dan aardig om te horen.

Liquid State: Foo Fighers of Queens of the Stone Age?

Hmmm

Ik heb mij er allang bij neergelegd dat het huidige Muse niet meer de Muse is van 10 jaar geleden. Inmiddels is het een band geworden die de erfenis van de Britse Pop en Rock uit de jaren 60-00 in een nieuw jasje steekt. Of het nu Queen is (Madness lijkt wel erg op I want to break free meets George Michaels Faith, nog maar niet te spreken van Survival) of Led Zeppelin (hoor ik daar Kashmir op Supremacy?). Maar ze doen het wel erg goed en verklinkend. En, kijkend naar de documentaire, met een enge hoeveelheid perfectionisme.

Dit is gewoon een erg goede band met zeer getalenteerde muzikanten die misschien niet origineel meer zijn en/of een kunstje doen, maar daarom niet minder prettig om aan te horen. Ik ben wel benieuwd hoe lang ze dit vol kunnen houden. Ooit was er een band genaamd ELO die zo'n beetje elk muzikaal truukje van The Beatles perfect imiteerde. Maar op een gegeven moment was de koek op. Gaat Muse eenzelfde kant op? Ach, ze hebben nog genoeg voorbeelden uit eerder genoemde periode!.

Eén kanttekening: de nummers die gezongen worden door bassist Chris Wolstenholme hadden van mij achterwege gelaten mogen worden.

Wat een belachelijk lage scores zeg! Ik vind het echt een prachtig album, en ook nog eens grandioos geproduceerd! Maakt niet uit of je hem in de auto, via de koptelefoon of de stereo beluistert: het klinkt overal geweldig!

Stoor me trouwens wel enorm aan al die Queen-vergelijkingen, maar da's al ruim tien jaar zo. Ik vind Muse een volkomen eigen stijl hebben. Sterker nog: zonder overdrijven is Muse mijn favoriete band aller tijden en Queen mijn minst favoriete!

Wow; deze zit voorlopig in de speler geplakt. Met BHAR had ik al wat minder, en The Resistance beviel me eigenlijk helemaal niet, waardoor ik Muse al bijna definitief had afgeschreven, maar hier ben ik erg enthousiast over

Er staan een paar mindere nummers op, maar ook echt geweldige momenten waarbij m'n mond openvalt. Wat me het meest opvalt is het ongelooflijke detail in de productie; de muziek ademt, alle instrumenten hebben een eigen plekje in de mix en klinken kristalhelder. Natuurlijk zijn er de ietwat kazige rifs en de volslagen flauwekul teksten van Bellamy, maar ook veel melodie en dynamiek, en er wordt keihard gejat bij alle grote acts van de 80's; Queen, Michael Jackson, Prince en U2 worden overduidelijk en schaamteloos geript; het geheel is heerlijk; een plaat om met een brede grijns op bij weg te dromen.

Wanneer je op marktplaats 'Muse Ziggo Dome' opzoekt krijg je gelijk veel resultaten. Zijn deze allemaal onbetrouwbaar? Er zijn toch wel mensen die gewoon hun kaartje door willenverkopen voor een paar tientjes winst. (ik koop nooit concertkaarten dus beschouw mij a.u.b. als een leek)