Muse - The 2nd Law (2012)

Nee, zo bedoel ik het niet. Ik bedoel gewoon dat het een EMOeenheidsworst is. Wat ik al eerder zei: voor mij is Muse een vette baslijn en drums en daaroverheen de saus van Matt. Dit nummer heeft helemaal niks van die magische Muse saus voor mij.

Oke, dan snap ik waar je op doelt. Ik vind het het overigens totaal geen emo-eenheidsworst maar dat is jou mening natuurlijk

Leuk album, alleen dat hele dubstep verhaal hadden ze wat mij betreft achterwege mogen laten. Gelukkig hebben de meeste nummers een echte muse sound

De vraag is of je wel van deze tijd bent, als je een plaat als deze maar liefst 1,0* geeft. Nu kan je 4,5* aan de hoge kant vinden, maar 1,0*.... ik blijf problemen met zo'n score houden als een plaat maar een beetje te pruimen zou moeten zijn. We hebben het niet over Kerst met BZN.

Ik moet zeggen nu ik de Studio Master gehoord heb met betere mastering ( en in high-res 96kHz-24bit) dan cd/digitaal dat ik het album begin te appreciëren (mastering lijkt gelijk aan vinyl-master). Zelfs het dubstep-uitstapje gaat me bevallen. Ik moet er wel bijzeggen dat ik nooit die hard-fan geweest van deze band en mijn verwachtingen dus lager zijn dan de echte fans. De zang gaat me soms wat de keel uithangen, en ook de distortie-mastering van de vorige albums (loudness wars). Dat het wat van Queen weg heeft met momenten. So what? We hebben al genoeg UK bandjes die de Beatles, Weller en Kinks imiteren, het mag eens iets anders zijn. Als je deze wil kopen, ga voor de Studio Master of Vinyl-versie.

Muse is de band die de laatste jaren van mijn leven volledig gekleurd heeft. Tot op heden heb ik nog niet mogen kennis maken met een groep die betere muziek heeft gemaakt. Mijn mening over deze geniale band blijft dezelfde, ook na The 2nd Law.

Maar na het horen van deze nieuwe worp is er ergens ook plaats voor teleurstelling. Dit is hun minste studioalbum tot nu toe en ik had er meer van verwacht. De verwachtingen waren ontstaan door Survival en Madness. Survival vond ik van in het begin al cool en is uitgegroeid tot een briljante track. Op dit album wordt het dan ook nog eens ingeleid door Prelude. Een heerlijke minuut met een sfeer die je meevoert naar een pittoreske streek met veel zon, groen, fonteintjes en inwoners die hun tijd spenderen aan vrede, rust, geluk en paddo's. Madness vond ik eerst niet goed maar is geleidelijk aan per luisterbeurt beginnen groeien tot het uitermate sterke nummer dat ik nu ken. Aangezien de mannen van Muse te kennen hadden gegeven iets fundamenteels anders te willen doen had ik gehoopt op meer nummers als Madness, anders maar toch uitstekend.

Buiten bovengenoemde nummers zijn er nog 2 andere composities die echt uitstekend zijn. Animals en Big Freeze. Animals begint al goed met dat basloopje en ontpopt zich tot een zeer goed nummer waarvan je de climax 3 en een halve minuut hebt voelen aankomen. Big Freeze is uitstekend op alle fronten. Jammer genoeg zijn er ook 2 nummers die echt niet uitstekend zijn. Het begin van Follow me is huilen met de pet op en het ontwikkelt zich dan tot een matige dancetrack. Het eerste deel van Unsustainable is wel te doen, een mooie en spannende opbouw tot... ja het dubstepgedeelte dat helemaal niet voor mij is weggelegd.

En wat staat er dan nog op het album? Supremacy, Bellamy wringt zijn stembanden zo hard uit tot de herkenbare muse sound weer naar buiten komt gedrupt. Een zeer goed nummer maar niet het beste op het album (zie voorgaande alinea's). Panic Station is een speelse track die me wel bevalt maar ook niet overdreven, dit moet de volgende single niet zijn en zeker ook niet op een greatest hits compilatie gepropt worden. Explorers begint als een ballad en komt naar het einde toe nog een beetje los.

De nummers van Chris vind ik zozo, de stem van Matthew ligt me veel beter. Vooral Save Me is niet denderend, Liquid State is dan weer beter met een bas die lekker tekeergaat. Er wordt afgesloten Isolated System. Een sfeer van lichte dreiging en ontspannenheid klinken mooi naast elkaar in dit nummer.

Eerder noemde ik dit album een meesterwerk. Dit is niet alleen een werk die door meesters is gemaakt maar ook een zeer goed album die veel kans maakt om in mijn jaarlijstje op te duiken. Het was in alle geval de belangrijkste release van het jaar.

Leentjebuur bij U2, Mike Oldfield, David Bowie, Queen, Queens of the Stone Age, Led Zeppelin, King Crimson, Radiohead en Steven Wilson maar hé, een leuk album!

Drie keer raden wat de volgende single van The 2nd Law wordt.

en wat is dan wel van deze tijd?

|

Je begrijpt nu wel dat je 2x 1 euro in de pot moet doen voor de vergelijking met die band van Freddie Mercury & Co? (Ook nog .....s of The Stone Age).

Kerst met BZN is een klassieker man!

Weinig beklijvende en op momenten zelfs vervelende popplaat van Muse.

Kom West u komt hier ook al langer, het gooien met kerst met BZN of Bieber, Jantje Smit en dergelijke is onzinnig, het gaat om referentiekaders en veelal zitten die bands niet in het referentiekader van de beoordelaar, anders kunnen we over de 4,5 ook wel gaan roepen dat we het hier toch niet over een Godspeed you! Black emperor hebben.

U vindt het een 4,5 waard een ander een 1, prima toch, ieder zijn beoordeling.

Hè bah Willie: niet zo'n 2012 reactie geven: "iedereen heeft recht om zijn mening / beoordeling geven". Oftewel: je mag er niks over zeggen. Ik doe dat lekker toch...
Daar is Musicmeter ook voor.

Er is een verschil tussen dat gewoon normaal zeggen en superieur wezen te doen. Ik gaf het ook een één en ik ben dus plots ook niet van deze wereld ? Zeuren over een 0,5 kan ik trouwens nog begrijpen, maar een één kun je nauwelijks nog een proteststem noemen of eentje die in opstand komt tegen het bestaan van een plaat.

Precies zo zag ik dat (mooi geformuleerd), waarbij ik een 0,5 of een 1,0 als een score met zo'n bedoeling beschouw. Je onderschreef het ook door te stellen dat Muse niet meer van deze tijd is en niet van de toekomst. En superieur was ik niet aan het doen: ik onderbouwde het ook nog met Kerst en BZN....

Leuke plaat van Muse, erg kleurrijk en divers. De dubstep is daarentegen overbodig en klinkt behoorlijk ongeïnspireerd. Ik proef een gebrek aan originaliteit in die nummers. Ook tekstueel gezien vind ik het een bijzonder vervelend album, omdat de metaforen in veel nummers zo weinig aan de fantasie overlaten. Dit is gewoon een soort prediken, en hoewel hij het vast heel goed bedoelt verknalt het voor mij het luisterplezier een beetje.

Nee dat zei ik niet, ik ben juist voor om iemand zijn mening volledig af te branden (en ben er zeker niet van dat elke mening gelijk is), maar een ieder komt op zijn eigen manier tot een beoordeling, als iemand een 1 geeft, heeft hij daar vast zo zijn weg er naar toe en is het vertalen naar uw eigen referentiekader, waar BZN schijnbaar in zit , niet juist.

Album is zoals we van Muse gewend zijn. Heeft niets met Queen te maken.
The 2nd Law: Unsustainable is verassend goed. Ik ben een dubstephater maar dit heeft wel iets.
Favoriete nummers heb ik nog niet, ze zijn wel allemaal goed. Madness ben ik al beu van op Studio Brussel.

Lekkere frisse plaat van Muse. Begint vooral erg sterk en ik moest zeker even een paar keer mijn ogen knipperen voordat ik doorhad waarmee ze bezig waren, maar het openingstrio is er absoluut eentje om U tegen te zeggen. Supremacy begint groots, bombastisch en met een zekere groove. Als Bellamy begint te zingen weet je alweer dat Muse weer terug is. Madness en Panic Station doen mij zeker denken aan Queen, maar dat is helemaal niet erg, want dat is absoluut een compliment. Vooral bij Panic Station vind ik de vocalen erg sterk.

Hierna kakt het album wat in. Survival mag er zijn. Follow Me, Animals en Explorers zijn lekkere klassieke Muse-krakers. Big Freeze is een beetje nietszeggend en de twee met Chris Wolstenholme op zang hadden beter door Bellamy gezongen kunnen worden, want dan klonk het in ieder geval nog albumwaardig.

Dan het 'grote' nummer: The 2nd Law. Het eerste deel Unsustainable is een lekker spannend stukje muziek. Die namaak-dubstep is zeker geslaagd en de spanning zorgt ervoor dat je richting het einde van de plaat nog even de oren spitst. Deel2: Isolation vind ik beduidend minder. Wederom instrumentaal en gevuld met nieuwsberichten, maar ditmaal met een rustigere aanpak en een poging tot epiek die mijns inziens maar ten dele geslaagd is.

Al met al een aardige plaat, maar niet een van de beste van Muse. Toch zal ik de eerste drie nummers nog regelmatig draaien.

Absolute bagger zonder eigen gezicht. Maar niet verder vertellen want het was een kadootje van mijn jongste dochter. Vooral aan haar zelf, geloof ik. Ze draait hem thuis grijs. Muziekopvoeding duidelijk mislukt. Doorbijten dus.

Had eigenlijk niet gedacht dat dit iets voor mij zou zijn, maar ik vind het een erg leuk album van Muse! Had eigenlijk nooit echt van Muse gehoord (waarschijnlijk wel een keer een nummer van gehoord zonder dat ik wist van wie het was of een keer hun album zien liggen in de winkel) dus ik was erg benieuwd. Gelukkig ben ik er door blij verrast.

@Kistenkuif: Je mag blij zijn met een dochter die Muse draait en geen Zuid-Koreaanse nep hip hop incl. dansje....

....toevallig gister nog samen dat dansje geoefend

Mooie plaat.Maar ze hebben er al betere gemaakt.

Wel een gevarieerd album van heren Muse.
Dat er veel Queen-invloed in zit vindt ik niet zo erg.
Redelijke opvolger van the Resistance.
Maar Chris kan beter bij zijn bas blijven -zingen gaat hem niet zo goed af
Survival, Animals en Big Freeze liggen mij het best

Halve ster erbij.. wat een heerlijke plaat is dit zeg!

Bij Madness moet ik toch altijd denken aan een nummer van Lali Puna...

Muse - Madness

vs.

Lali Puna - Faking The Books

Ik snap waar je op doelt, maar op het herhalen van de woorden na vind ik er geen relatie in zitten..

Dat deed me trouwens wel weer aan dit denken Klik

De reacties en cijfers op dit forum deden het ergste vrezen, maar ik vind The 2nd Law niet minder dan The Resistance.
Origin Of Symmetry steekt er bovenuit, maar verder vind ik alle albums van Muse van gelijke kwaliteit.
Na een keer of vijf beluisteren: 4 sterren,