Editors - The Back Room (2005)

Zag de zanger en andere gitarist laatst een paar nummers spelen live en akoestisch in het pinkpop-gras, op 3voor12 tv. (Ook zo'n sessie van de Infadels overigens, erg goed.) Maar toen werd voor mij duidelijk dat deze 2 personen de band maken. Goede songwriting, goede stem, mooi op elkaar ingespeeld gitaarduo. De drummer heeft daaraan niet echt veel toe te voegen vind ik. De bassist al helemaal niet. Wat die speelt is wel heel erg standaard op de tikken van de maat, en dan ook nog eens matig (lees: met fouten) uitgevoerd en zonder enige improvisatie. (Deze constateringen op basis van de paradiso-dvd die bij dit album te verkrijgen is.) Toch blijft dit album nog steeds op 4,5* staan. De nummers an sich zijn gewoon allemaal erg goed, en de albumproductie helemaal oke.

Van een 5 naar een 4. Vond dit album geweldig toen het uitkwam maar nu ik de nummers (te) vaak gehoord heb vind ik sommige toch niet meer zo boeiend. Nog steeds een goed album maar ik betrap mezelf er op toch veel te skippen als ik hier naar luister, dus vandaar: punt omlaag.

Ben ik het mee eens, ik heb ze in de kleine zaal van de Effenaar gezien en daarna nog een keer op Pinkpop. De eerste was geweldig, maar op Pinkpop vond ik er helemaal niets aan. Die grassessie bij 3voor12 was trouwens wel heel leuk.

Lekkere plaat dit, en wat een goede zanger zeg.

dikke 4*

lekker album!! =)
dikke 4.5*

Verdomd ik zie ineens dat er een hele rits aan bonustracks is bij dit album. Kent iemand ze? Zo ja.. zijn ze de moeite waard? Surely hope so.. de rest van dit album is geweldig i.i.g.

ik vind ze zeker de moeite waard! ongeveer van hetzelfde niveau, vooral colours en you are fading vind ik heel erg mooi

You are fading vind ik mss wel het beste nummer. Die drums

Editors zijn vooral een live sensatie - de band reeds 5-maal gezien : in een kleine zaal(Tourcoing) middelgrote zaal (Gent en Eindhoven) , mini festival (keulen) en een als klap op de vuurpijl in Brixton academy te London : de live versies overstijgen de cd versies : You're fading - Munich - Camera .
De nog neit verschene, nieuwe songs laten het beste vermoeden voor de tweede CD

*5,0. Dé plaat van 2005. De perfecte kruising tussen Joy Division, The Cure en Buzzcocks. Geniaal, prachtig, ik kom woorden tekort. De hele plaat klopt, perfect.

Deze plaat blijft, ook na een jaar draaien, gewoon overeind. Alle zuurpruimerij over het album hier ten spijt, blijft mijn hoge score, met slechts opwaartse potentie, gehandhaafd. Een plaat waarvan ik zeker weet dat ik hem over 15 jaar met een big big glimlach weer eens opzet.

Het is een tijdje geleden, maar deze quote verwoordt prima wat ik van dit album vind. Het klinkt heerlijk, maar bij elk nieuw nummer dat begint te spelen heb ik het gevoel dat ik het al ken. En dat is helaas niet positief. Ik twijfel tussen 3 en 3,5*.

leuke cd, maar alles zit teveel op één lijn. De titels zijn moeilijk om te onthouden omdat de liedjes zo dicht bij elkaar aanleunen 2,5*

I've got a million things to saaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaay *5*

Check out The Cinematics, album komt in 2007 uit, niet te missen als je van de Editors houdt

Via Interpol ben ik op het spoor gekomen van de Editors.
Mijn eerste indruk: ze klinken zelfs hetzelfde. De stem, de muziek. Maar na drie nummers kwam daar Fall. Het eerste hoogtepunt van de cd. En daarna volgen er nog velen. De laatste twee nummers zijn wat mij betreft voorlopig de beste. Dit smaakt echt naar meer. Heerlijke band. En dito album. Voorlopig 4*-en met uitloop naar 4,5. Top.

Ik vind Interpol toch een stuk beter, hoor. Maar de vergelijkingen zijn goede te horen, inderdaad. Vind je dit ook niet te geforceerd klinken, Joy4ever?

Bij de eerste drie nummers had ik ook iets van: dit album voegt niet zoveel toe. Maar daarna lijkt het alsof the Editors hun schroom eraf gooien en het niveau van de songs laat stijgen. De zang wordt beter, de muziek wordt verslavender. Let maar op Rico, de volgende cd gaan the Editors je over de streep trekken. Als ze tenminste verder gaan waar ze met het magistrale Distance zijn gestopt.

In 2007 komen ze met een nieuw album, dus ik ben benieuwd!

Ik vind de plaat juist ijzersterk openen met 'Lights', 'Munich' en 'Blood'. Bij 'Fall' kakt het album een beetje in, maar gelukkig is dat naar mijn mening ook de enige zwakke broeder.
Live vind ik 'Fall' één van de beste nummers, maar de albumversie mist de climax, die het live zo bijzonder maakt, het kabbelt maar een beetje voort.

Ik vind drummer Ed Lay juist heel veel toevoegen, wat zouden 'Blood' of 'Someone Says' zijn zonder zijn geweldige begeleiding?
Dat de bas een beetje het ondergeschoven kindje is bij Editors ben ik wel met je eens, maar Russell kan het wel, zoals in 'You Are Fading'. En foutjes, ach, welke band speelt live nou helemaal foutloos? Chris gaat af en toe ook behoorlijk de fout in hoor.

Steengoede plaat. Editors met hun toch iet wat aparte stijl doet het zeer goed en blijft mij boeien. Ik ben benieuwd naar hun volgende album !

Kunnen we dit jaar een opvolger van dit prachtige debuut verwachten?

http://www.editorsmusic.co.uk/news/archive/jan07.asp

Alle liefhebbers van the Back Room kan ik de bonustracks (nogmaals dank Rico) absoluut aanraden. Zes ijzersterke songs die stuk voor stuk niet hadden misstaan op deze Back Room. En dan druk ik het nog voorzichtig uit. Laten de heren maar snel komen met hun tweede album. Plus concert

Graag gedaan, jongen. Frans Bauer - Zijn Grootste Hits waar je om had gevraagd komt er ook aan!! Veel luisterplezier.

Je hebt idd gelijk; de 6 cuttings zijn schitterend. Beter zelfs dan de reguliere nummers (Op "Distance" na).

Als dit album al zo goed was, wat zou er dan gebeuren op het nieuwe album? Wordt het een kopie van het debuut, wordt het electronischer met Depeche Mode-achtige synths, wat opgewekter, experimenteler?

Ze zeggen zelf dat het "grootser" gaat klinken, minder "indie" dus. Veel geexperimenteer zal het dus wel niet worden, misschien meer in de trant van Bullets...

Tom's nieuwe teksten handelen voornamelijk over de dood. Wat het nieuwe geluid betreft, ik hoop dat men erin slaagt zichzelf opnieuw uit te vinden zonder de essentie van Editors uit het oog te verliezen.

Ik hou mijn hart al vast als ik het woord grootser hoor.
Wat gaat dat worden, iets zoals The Killers (nuja Killers zijn wel nog aardig bandje), of in het ergste geval iets als het wansmakelijke My Chemical Romance? Deze band hoeft niet grootser te klinken voor mij, laat ze maar goeie indiewave (zo en een nieuw muziekgenre was geboren) maken.

ik ben ook zeer benieuwd naar hun nieuwe cd ik hoop ook dat ze een beetje bij zichzelf blijven want wat mij betreft zijn ze zo al goed genoeg....we wachten af.....trouwens wat mij betreft...5* dik verdiend....