Neil Young / Crazy Horse - Psychedelic Pill (2012)
mijn stem
250 stemmen
Canada / Verenigde Staten
Rock
Label: Reprise
-
Driftin’ Back (27:36)
-
Psychedelic Pill (3:26)
-
Ramada Inn (16:49)
-
Born in Ontario (3:49)
-
Twisted Road (3:28)
-
She’s Always Dancing (8:33)
-
For the Love of Man (4:13)
-
Walk Like a Giant (16:27)
-
Psychedelic Pill [Alternate Mix] * (3:12)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:24:21
(1:27:33)
0
geplaatst: 16 november 2012, 22:34 uur
Ik krijg zelden de aandrang tot meezingen bij Neil Young.
Wel constateer ik voor mij boeiende teksten, anti establishment, gedreven, sterk gepolitiseerd.
Bovendien vind ik per saldo Neil Young veel beter zingen en vooral betere muziek maken dan Bob Dylan.
Misschien moet je constateren dat Bob Dylan beter gedichtenbundels kan uitgeven.
In tegenstelling tot jij vind ik Neil Young wel degelijk tot de meest invloedrijke muzikanten behoren van de afgelopen 50 jaar. Dat gaan zitten ontkennen of bagatelliseren is eigenlijk gewoonweg onzinnig.
Wel constateer ik voor mij boeiende teksten, anti establishment, gedreven, sterk gepolitiseerd.
Bovendien vind ik per saldo Neil Young veel beter zingen en vooral betere muziek maken dan Bob Dylan.
Misschien moet je constateren dat Bob Dylan beter gedichtenbundels kan uitgeven.
In tegenstelling tot jij vind ik Neil Young wel degelijk tot de meest invloedrijke muzikanten behoren van de afgelopen 50 jaar. Dat gaan zitten ontkennen of bagatelliseren is eigenlijk gewoonweg onzinnig.
0
geplaatst: 16 november 2012, 23:19 uur
kistenkuif schreef:
Zelfs in de categorie "meest invloedrijke muzikanten van de wereld" zou Young bij mij niet voorkomen. Daarvoor heeft hij naar mijn bescheiden mening muzikaal en compositorisch te weinig finesse en tekstueel te weinig inhoud.
Zelfs in de categorie "meest invloedrijke muzikanten van de wereld" zou Young bij mij niet voorkomen. Daarvoor heeft hij naar mijn bescheiden mening muzikaal en compositorisch te weinig finesse en tekstueel te weinig inhoud.
Eens met musician. Je verbindt je mening aan een feit; Neil Young IS een van de meest invloedrijke muzikanten in de pophistorie. Dat jij niet begrijpt waarom dat zo is en het er daarom niet mee eens bent, is jouw recht, maar doet niets af aan het feit.
0
geplaatst: 16 november 2012, 23:54 uur
Ik luister graag naar Neil Young, maar waarom hij een van de meest invloedrijke muzikanten in de pophistorie is begrijp ik niet helemaal...
0
geplaatst: 17 november 2012, 08:21 uur
Het vergt teveel ruimte om daar bij dit album bij stil te staan. Maar het heeft natuurlijk allemaal te maken met zijn voortrekkersrol/pioniersrol in de ontwikkelingen van de rockmuziek, qua zang, spel, orginaliteit. Vanaf Buffalo Springfield, solo, Crosby, Stills, Nash & Young (Woodstock) en de koppeling tussen muziek en politieke betrokkenheid. Medeverantwoordelijk voor de opkomst van het hippiedom. Het in staat zijn anderen (sterk) te beïnvloeden met muziek, inspiratiebron voor nieuwe bands.
En dat eigenlijk tot nu aan toe. Nu heeft Bob Dylan in dat geheel ook een geheel eigen en belangrijke rol, ik ga dat zeker niet marginaliseren. Ook al hoef je niet per se van al zijn muziek te houden, Dylan behoort wat mij betreft ook tot dat kleine groepje van de belangrijkste en invloedrijkste muzikanten van de afgelopen 50 jaar. Net als bijvoorbeeld Paul McCartney. Misschien is het wel eens aardig om daar een apart topic over te beginnen
Dit soort muzikanten hebben uiteindelijk de fundamenten gelegd van de rockmuziek zoals we die nu kennen.
En dat eigenlijk tot nu aan toe. Nu heeft Bob Dylan in dat geheel ook een geheel eigen en belangrijke rol, ik ga dat zeker niet marginaliseren. Ook al hoef je niet per se van al zijn muziek te houden, Dylan behoort wat mij betreft ook tot dat kleine groepje van de belangrijkste en invloedrijkste muzikanten van de afgelopen 50 jaar. Net als bijvoorbeeld Paul McCartney. Misschien is het wel eens aardig om daar een apart topic over te beginnen
Dit soort muzikanten hebben uiteindelijk de fundamenten gelegd van de rockmuziek zoals we die nu kennen.
0
geplaatst: 17 november 2012, 10:53 uur
Toen Bob elektrisch ging , kwam er een scheiding tussen hem en de folky, country muziek .
Neil bleef beide bereiken door elektrisch rock en country te blijven spelen en beinvloeden.
Op die manier heeft hij behoorlijke invloed gehad op de countryrock.
Ook de akoestische kampvuurliedjes werden (mede) door Neil volwassen.
Maar een grote invloed is Neil toch wel door zijn aanpak (niks technisch hoogstaand, lekker op gevoel spelen / rammen) van zijn elektrische albums, dit heeft met name gitaarbands beïnvloed.
Bv Pearl Jam, Sonic Youth, Dinosaur Jr, Green on Red etc.
In nederland: Bettie Serveert, Daryll – Ann.
zal wel naar Neil Young algemeen gebezemd worden
Neil bleef beide bereiken door elektrisch rock en country te blijven spelen en beinvloeden.
Op die manier heeft hij behoorlijke invloed gehad op de countryrock.
Ook de akoestische kampvuurliedjes werden (mede) door Neil volwassen.
Maar een grote invloed is Neil toch wel door zijn aanpak (niks technisch hoogstaand, lekker op gevoel spelen / rammen) van zijn elektrische albums, dit heeft met name gitaarbands beïnvloed.
Bv Pearl Jam, Sonic Youth, Dinosaur Jr, Green on Red etc.
In nederland: Bettie Serveert, Daryll – Ann.
zal wel naar Neil Young algemeen gebezemd worden
0
geplaatst: 17 november 2012, 12:35 uur
Tam, braaf en netjes binnen de lijntjes, Neil wordt oud! 2.5*
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 17 november 2012, 12:44 uur
Ben ik ook eens een avondje weg, gaan jullie zonder mij zitten discussieren. 
Klopt. Neil heeft gezegd dat hij geen andere pedal steel gitarist wil hebben om Keith te vervangen. Nieuw werk is dan nog wat anders dan oude nummers, maar in de nabije toekomst zit dit er in ieder geval echt niet in.
Zijn wel albums die voor Neil erg belangrijk zijn en die inzicht verschaffen in welke artiest we voor ons hebben. Desondanks een wisselvallige periode zonder echte meesterwerken.
Wat betreft zijn invloed, het is ongelofelijk hoeveel artiesten (jong en oud) tot op de dag van vandaag zweren bij Neil Young en hem als voorbeeld zien vanwege zijn blijvende originaliteit (in de eerste plaats omdat hij nog steeds nieuw werk uitbrengt en niet als een Golden Oldie z’n centjes binnenharkt).
Of hij echt onwijs vernieuwend is, wil ik ook nog wel betwijfelen. Dat hij heel veel muzikanten beinvloedt heeft, staat wel vast.
Weet je zeker dat je niet per ongeluk Harvest Moon hebt beluisterd?
henk01 schreef:
Een album als Old Ways zie ik zonder Ben Keith niet gebeuren. Met het wegvallen van mensen om hem heen kan ie niet veel anders meer als elektrisch met Crazy Horse want die zijn er nog.
Een album als Old Ways zie ik zonder Ben Keith niet gebeuren. Met het wegvallen van mensen om hem heen kan ie niet veel anders meer als elektrisch met Crazy Horse want die zijn er nog.
Klopt. Neil heeft gezegd dat hij geen andere pedal steel gitarist wil hebben om Keith te vervangen. Nieuw werk is dan nog wat anders dan oude nummers, maar in de nabije toekomst zit dit er in ieder geval echt niet in.
iggy schreef:
Platen die puur uitkwamen omdat zijn naam erop prijkte. Voor de rest stelde deze periode totaal niks voor.
Platen die puur uitkwamen omdat zijn naam erop prijkte. Voor de rest stelde deze periode totaal niks voor.
Zijn wel albums die voor Neil erg belangrijk zijn en die inzicht verschaffen in welke artiest we voor ons hebben. Desondanks een wisselvallige periode zonder echte meesterwerken.
Wat betreft zijn invloed, het is ongelofelijk hoeveel artiesten (jong en oud) tot op de dag van vandaag zweren bij Neil Young en hem als voorbeeld zien vanwege zijn blijvende originaliteit (in de eerste plaats omdat hij nog steeds nieuw werk uitbrengt en niet als een Golden Oldie z’n centjes binnenharkt).
Of hij echt onwijs vernieuwend is, wil ik ook nog wel betwijfelen. Dat hij heel veel muzikanten beinvloedt heeft, staat wel vast.
Jeroen enzo schreef:
Tam, braaf en netjes binnen de lijntjes
Tam, braaf en netjes binnen de lijntjes
Weet je zeker dat je niet per ongeluk Harvest Moon hebt beluisterd?
0
geplaatst: 17 november 2012, 17:08 uur
Ik heb zojuist de laatste berichten betreffende PP gelezen en reageer nog even, vooral op Musician.
Natuurlijk is Neil Young een artiest met een behoorlijke staat van dienst, maar zijn beste albums die mij echt emotioneerden liggen al een tijd achter ons. Ik geloof dat Chrome Dreams II uit 2007 het laatste album was dat me iets deed (met name de wat rustigere nummers), en daar gaat het toch om bij het beluisteren van muziek. Ik laat A Treasure even buiten beschouwing (vond ik een mooi album), maar dat dateerde geloof ik uit 1985.
Het komt er voor mij dus op neer, dat zijn mooiste werk in de jaren '70 ligt, met als laatste album Live Rust (met het mooie The Needle And The Damage Done). Daarna kwamen heel veel albums die ik niet erg mooi meer vond, met als dieptepunt het vreselijke Trans. Ik geef toe, er waren nog wel wat oplevingen, maar over de hele linie stelde hij me vanaf het begin van de jaren '80 danig teleur. PP bracht daarin niet echt verandering (ik vind het een slap album), en dus is Neil Young voor mij niet langer relevant, wat zou kunnen veranderen als hij nog eens met een album van het niveau van After The Goldrush zou komen, maar ik heb het idee dat dit niet snel zal gebeuren.
Overigens, volgens het woordenboek betekent relevant: ter zake dienend, van betekenis.
Wat Bob Dylan betreft: hij is de laatste jaren met albums gekomen ,die mij wel boeien en raken (Christmas in the Heart heb ik evenwel links laten liggen), en daarom vind ik hem wel relevant. Dat heeft voor een deel zeker met persoonlijke smaak te maken, ik heb muziekkennisen die Dylan helemaal niets vinden, even goede vrienden.
Afgezien daarvan, je hebt uiteraard gelijk dat zowel Neil Young als Bob Dylan een bepaalde invloed op de ontwikkeling van de popmuziek hebben gehad (Dylan bijvoorbeeld omdat sinds zijn verschijnen de tekst zo veel belangrijker is gewordend). Ik denk dat je dat bedoelt, als je het woord relevant gebruikt.
Zo een beetje duidelijk? Dan ga ik nu het eten klaarmaken, dat moet ook gebeuren tenslotte.
Natuurlijk is Neil Young een artiest met een behoorlijke staat van dienst, maar zijn beste albums die mij echt emotioneerden liggen al een tijd achter ons. Ik geloof dat Chrome Dreams II uit 2007 het laatste album was dat me iets deed (met name de wat rustigere nummers), en daar gaat het toch om bij het beluisteren van muziek. Ik laat A Treasure even buiten beschouwing (vond ik een mooi album), maar dat dateerde geloof ik uit 1985.
Het komt er voor mij dus op neer, dat zijn mooiste werk in de jaren '70 ligt, met als laatste album Live Rust (met het mooie The Needle And The Damage Done). Daarna kwamen heel veel albums die ik niet erg mooi meer vond, met als dieptepunt het vreselijke Trans. Ik geef toe, er waren nog wel wat oplevingen, maar over de hele linie stelde hij me vanaf het begin van de jaren '80 danig teleur. PP bracht daarin niet echt verandering (ik vind het een slap album), en dus is Neil Young voor mij niet langer relevant, wat zou kunnen veranderen als hij nog eens met een album van het niveau van After The Goldrush zou komen, maar ik heb het idee dat dit niet snel zal gebeuren.
Overigens, volgens het woordenboek betekent relevant: ter zake dienend, van betekenis.
Wat Bob Dylan betreft: hij is de laatste jaren met albums gekomen ,die mij wel boeien en raken (Christmas in the Heart heb ik evenwel links laten liggen), en daarom vind ik hem wel relevant. Dat heeft voor een deel zeker met persoonlijke smaak te maken, ik heb muziekkennisen die Dylan helemaal niets vinden, even goede vrienden.
Afgezien daarvan, je hebt uiteraard gelijk dat zowel Neil Young als Bob Dylan een bepaalde invloed op de ontwikkeling van de popmuziek hebben gehad (Dylan bijvoorbeeld omdat sinds zijn verschijnen de tekst zo veel belangrijker is gewordend). Ik denk dat je dat bedoelt, als je het woord relevant gebruikt.
Zo een beetje duidelijk? Dan ga ik nu het eten klaarmaken, dat moet ook gebeuren tenslotte.
0
geplaatst: 17 november 2012, 21:39 uur
:Y Vooral de Indische keuken, als je de hele dag achter de pannen moet staan..
Je roept willens en wetens constant enige misverstanden op. Waarschijnlijk per ongeluk.
Aan de ene kant geef je aan vooral van het rustige werk van Neil Young te houden. Dat mag. Maar zodra hij zijn Old Black van stal haalt en, bij wijze van spreken, anderhalf uur electrisch soleert wordt het dan opeens een slap album?
Wie slap denkt te kunnen gebruiken in plaats van stevig "maar niet mijn smaak", dat wellicht ziet als synoniemen voor één album, dat kan als woordgebruik gewoon niet door één deur.
Nu begrijp ik ook het woord relevant. Het gaat hier niet om relevant in de zin van eh..... relevant, neen, bedoeld wordt interessant. De albums van Neil Young van de laatste jaren vind je niet interessant in plaats van niet relevant.
Volgens mij las ik je en passant nog complimentjes uitdelen voor Old ways en Ragged glory maar ik begrijp nu dat je alle albums na Rust Never Sleeps eigenlijk niets meer vind. Dat verklaart dan ook veel van wat je schrijft.
heartofsoul schreef:
Ik geloof dat Chrome Dreams II uit 2007 het laatste album was dat me iets deed (met name de wat rustigere nummers)(...)
(...)(met het mooie The Needle And The Damage Done)(...)
(...) PP bracht daarin niet echt verandering (ik vind het een slap album)(...)
Ik geloof dat Chrome Dreams II uit 2007 het laatste album was dat me iets deed (met name de wat rustigere nummers)(...)
(...)(met het mooie The Needle And The Damage Done)(...)
(...) PP bracht daarin niet echt verandering (ik vind het een slap album)(...)
Je roept willens en wetens constant enige misverstanden op. Waarschijnlijk per ongeluk.
Aan de ene kant geef je aan vooral van het rustige werk van Neil Young te houden. Dat mag. Maar zodra hij zijn Old Black van stal haalt en, bij wijze van spreken, anderhalf uur electrisch soleert wordt het dan opeens een slap album?
Wie slap denkt te kunnen gebruiken in plaats van stevig "maar niet mijn smaak", dat wellicht ziet als synoniemen voor één album, dat kan als woordgebruik gewoon niet door één deur.
Nu begrijp ik ook het woord relevant. Het gaat hier niet om relevant in de zin van eh..... relevant, neen, bedoeld wordt interessant. De albums van Neil Young van de laatste jaren vind je niet interessant in plaats van niet relevant.
Volgens mij las ik je en passant nog complimentjes uitdelen voor Old ways en Ragged glory maar ik begrijp nu dat je alle albums na Rust Never Sleeps eigenlijk niets meer vind. Dat verklaart dan ook veel van wat je schrijft.
0
geplaatst: 18 november 2012, 01:07 uur
@Musician: Nee, ik vind gewoon de liedjes op PP niet aansprekend, ze kunnen me niet boeien en daarom vind ik het slappe hap, die songs hebben het voor mij simpelweg niet meer. Wel of niet soleren op de elektrishe gitaar heeft daar verder niet zo veel mee te maken.
Zoals ik opmerkte, na de jaren zeventig vind ik zijn werk geleidelijk minder spannend, en soms zelfs bedroevend (met Trans als dieptepunt). Omdat er (naar mijn smaak) zo ontzettend veel andere goede popmuziek (en natuurlijk ook jazz en klassiek) te beluisteren is, doe ik dat liever en laat ik de mij niet bevredigende Neil Young albums links liggen.
Ik snap heel goed dat er mensen zijn die Neil Young zo'n beetje all the way goed vinden (wat ik een beetje heb met Van Morrrison, ook zijn minder goede albums kunnen mij boeien), maar ik behoor daar niet toe.
Nog even over het woord relevant. Nee, ik vind de albums muzikaal niet interessant meer, en om die reden dus niet relevant. Simpel toch.
En wil je me a.u.b. correct citeren. In de laatste alinea verdraai je mijn woorden. Ik heb slechts geschreven dat zijn albums mij over het algemeen steeds minder konden boeien, maar dat er nog wel wat oplevingen waren. Greendale en Harvest Moon konden er voor mij wel mee door!
En nu houd ik ermee op. Ik heb dacht ik genoeg moeite gedaan om mijn eerste bericht, dat wellicht te samengevat was, verder toe te lichten.
Zoals ik opmerkte, na de jaren zeventig vind ik zijn werk geleidelijk minder spannend, en soms zelfs bedroevend (met Trans als dieptepunt). Omdat er (naar mijn smaak) zo ontzettend veel andere goede popmuziek (en natuurlijk ook jazz en klassiek) te beluisteren is, doe ik dat liever en laat ik de mij niet bevredigende Neil Young albums links liggen.
Ik snap heel goed dat er mensen zijn die Neil Young zo'n beetje all the way goed vinden (wat ik een beetje heb met Van Morrrison, ook zijn minder goede albums kunnen mij boeien), maar ik behoor daar niet toe.
Nog even over het woord relevant. Nee, ik vind de albums muzikaal niet interessant meer, en om die reden dus niet relevant. Simpel toch.
En wil je me a.u.b. correct citeren. In de laatste alinea verdraai je mijn woorden. Ik heb slechts geschreven dat zijn albums mij over het algemeen steeds minder konden boeien, maar dat er nog wel wat oplevingen waren. Greendale en Harvest Moon konden er voor mij wel mee door!
En nu houd ik ermee op. Ik heb dacht ik genoeg moeite gedaan om mijn eerste bericht, dat wellicht te samengevat was, verder toe te lichten.
0
kistenkuif
geplaatst: 18 november 2012, 18:32 uur
Tony schreef:
Eens met musician. Je verbindt je mening aan een feit; Neil Young IS een van de meest invloedrijke muzikanten in de pophistorie. Dat jij niet begrijpt waarom dat zo is en het er daarom niet mee eens bent, is jouw recht, maar doet niets af aan het feit.
Eens met musician. Je verbindt je mening aan een feit; Neil Young IS een van de meest invloedrijke muzikanten in de pophistorie. Dat jij niet begrijpt waarom dat zo is en het er daarom niet mee eens bent, is jouw recht, maar doet niets af aan het feit.
In jouw formulering over Neil Young als 'een van de meest invloedrijke muzikanten in de pophistorie' kan ik me met enige aarzeling wel vinden. (Rockhistorie zou ook.kunnen, gezien zijn unieke gitaarstijl.) Musician beschouwde aanvankelijk Neil Young als één van de invloedrijkste artiesten van deze aarde(!). Dat vond ik een gotspe. Die uitspraak heeft hij genuanceerd tot Neil Young 'als één van de meest invloedrijke muzikanten van de laatse vijftig jaar'. Ook nog gewaagd naar mijn idee want er zijn namelijk nogal wat verschillende muzieksoorten en muziekculturen. Daarom vind ik jouw omschrijving wel goed kloppen.
Jammer dat Psychedelic Pill zo tegenvalt. Ik had me echt verheugd op een gedreven vervolg op Ragged Glory. Kado gedaan. De zoon van de buurvrouw is er nu blij mee. En vertelt zijn gitaarleraar dat hij ook ruig wil spelen. Mooi is dat.
0
geplaatst: 18 november 2012, 23:36 uur
Ik zou op zich een leesbril kopen en een boekje begrijpend lezen. Bovendien begint het hier ernstig op trollen te lijken.
Ik schreef in een reactie op heartofsoul met betrekking tot het gebruik van het woord relevant bij zijn stelling Neil Young is niet meer relevant (waar later uit bleek dat Young alleen voor heartofsoul niet meer relevant is):
Daarna nuanceer ik mijn uitspraak helemaal niet, bovenstaande had namelijk met heartofsoul en het merkwaardige gebruik van het woord relevant te maken en helemaal niets met hoe ik zelf Neil Young inschat. Dat heb ik later inderdaad wel weergegeven.
Je probeert een soort van gelijk te halen in combinatie met het feit dat je een niet te handhaven standpunt inzake Neil Young innam. Daar mag je dan later op terug komen maar niet over mijn rug svp.
Ik schreef in een reactie op heartofsoul met betrekking tot het gebruik van het woord relevant bij zijn stelling Neil Young is niet meer relevant (waar later uit bleek dat Young alleen voor heartofsoul niet meer relevant is):
Bizar om dit te stellen, het vraagt sowieso om een toelichting, vooral het woord relevant in dit verband. Ik lees er op dat moment toch echt het voldongen feit in dat Neil Young niet meer behoort tot de invloedrijkste artiesten van deze aarde.
In tegenstelling dan tot Bob Dylan, blijkt uit de rest van het stukje.
In tegenstelling dan tot Bob Dylan, blijkt uit de rest van het stukje.
Daarna nuanceer ik mijn uitspraak helemaal niet, bovenstaande had namelijk met heartofsoul en het merkwaardige gebruik van het woord relevant te maken en helemaal niets met hoe ik zelf Neil Young inschat. Dat heb ik later inderdaad wel weergegeven.
Je probeert een soort van gelijk te halen in combinatie met het feit dat je een niet te handhaven standpunt inzake Neil Young innam. Daar mag je dan later op terug komen maar niet over mijn rug svp.
0
geplaatst: 18 november 2012, 23:58 uur
musician schreef:
Ik lees er op dat moment toch echt het voldongen feit in dat Neil Young niet meer behoort tot de invloedrijkste artiesten van deze aarde.
Ik lees er op dat moment toch echt het voldongen feit in dat Neil Young niet meer behoort tot de invloedrijkste artiesten van deze aarde.
musician schreef:
In tegenstelling tot jij vind ik Neil Young wel degelijk tot de meest invloedrijke muzikanten behoren van de afgelopen 50 jaar.
In tegenstelling tot jij vind ik Neil Young wel degelijk tot de meest invloedrijke muzikanten behoren van de afgelopen 50 jaar.
Het kan maar zo zijn dat kistenkuif uit het bovenstaande een nuancering leest. Of jij die nu wel of niet zo bedoelt.
Verder begrijp ik niet zo goed waarom je continu als door een wesp gestoken reageert. Ik zie het trollen in de berichten waar jij op reageert er ook niet van in. Heartofsoul heeft uitgelegd wat hij bedoelt. Kistenkuif heeft ook zijn mening gegeven en daarin uitgelegd hoe hij dingen leest en hoe hij het album beleeft.
Wat zwaar op de hand allemaal. Pffff....
Heartofsoul zal wel geschokken zijn dat zijn kort door de bocht opmerkingen zo zwaar zijn opgevat. Misschien zelfs spijt.
Ik hoop dat de discussie over het album zich weer gaat voortzetten. Want hoewel ik zelf nog steeds niet kan wennen aan deze plaat (ik neig naar 2,5 ster), lees ik altijd wel (over het algemeen) met graagte meningen van anderen over albums van ome Neil. In mijn ogen voldoet hij aan de invloeduitleg zoals Tony hem neerlegde.
0
Cured
geplaatst: 19 november 2012, 08:49 uur
Wat een goh idd. . Het is hier niet de gewezen Eo-quiz Ik Weet Het Beter, hoewel enkelen zo automatisch de discussie ingaan.
Ik vind PP ook niet zo super en hoor vooral veel van hetzelfde en ik zit zo rond Rogyros waardering/mening
. Het is hier niet de gewezen Eo-quiz Ik Weet Het Beter, hoewel enkelen zo automatisch de discussie ingaan.Ik vind PP ook niet zo super en hoor vooral veel van hetzelfde en ik zit zo rond Rogyros waardering/mening
0
geplaatst: 19 november 2012, 11:57 uur
@ Stijn_Slayer. In welke zin zijn die platen voor Young erg belangrijk?
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 19 november 2012, 12:21 uur
Het verhaal van Trans zal bekend zijn. Dat was zijn artistieke visie op de (communicatie)problemen met z'n hersenverlamde zoon. In dat licht moet je 'T-Bone' van Reactor ook zien. De hele jaren 80 stonden voor Neil verder in het teken van experimenteren, zichzelf niet vastpinnen in één hokje, groeien als artiest. Je komt ook veel teksten tegen die aangeven waar Neil Young voor staat en wat hem bezig houdt. Denk bijv. aan het titelnummer van This Note's For You (''ain't singing for Pepsi'').
Je ziet ook heel duidelijk de drive waarmee hij projecten inging. Neil Young wérd ten tijde van Everybody's Rockin' een fifties rock 'n roller en ten tijde van Old Ways een soort Willie Nelson. Hij ging helemaal op in die rollen.
Om hem als artiest beter te kunnen doorgronden en een completer beeld van hem te krijgen vind ik het een hele interessante periode vol onverwachte wendingen. Kwalitatief vind ik het wel z'n minste periode (al was hij live wel vaak goed).
Je ziet ook heel duidelijk de drive waarmee hij projecten inging. Neil Young wérd ten tijde van Everybody's Rockin' een fifties rock 'n roller en ten tijde van Old Ways een soort Willie Nelson. Hij ging helemaal op in die rollen.
Om hem als artiest beter te kunnen doorgronden en een completer beeld van hem te krijgen vind ik het een hele interessante periode vol onverwachte wendingen. Kwalitatief vind ik het wel z'n minste periode (al was hij live wel vaak goed).
0
geplaatst: 19 november 2012, 15:10 uur
Ik heb totaal niks met deze Young periode. Om eerlijk te zijn had ik de moed al zo'n beetje opgegeven. Is het zelfs niet zo dat zijn platenmaatschappij hem heeft of willen aanklagen. Omdat Young volgens zijn maatschappij de boel muzikaal gezien moedwillig lag te saboteren? Klinkt eigenlijk belachelijk. Maar ik meen me zoiets te herinneren.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 19 november 2012, 15:51 uur
Klopt. Hij is aangeklaagd omdat hij bewust muziek zou maken die niet karakteristiek voor Neil Young was. Neil had eerder al een half miljoen per album ingeleverd om gewoon z'n gang te kunnen gaan, maar de rechtzaak is er wel gekomen (en verloren door Geffen). Op de hoes van Life zijn het aantal albums dat hij voor Geffen heeft gemaakt in de muur van de cel geturfd.
0
geplaatst: 19 november 2012, 16:26 uur
Leuk detail Stijn, heb het eens bekeken en dat klopt! Zal Life weer eens een keer gaan beluisteren.
0
kistenkuif
geplaatst: 19 november 2012, 17:17 uur
Toen Neil Young zijn album Everybody Knows This Is Nowhere uitbracht, was ik achttien. Ik werd totaal overrompeld. Dat verbeten zoeken naar de juiste toon in zijn solo's, naar zijn eigen stem, was voelbaar in elke groef en leek wel samen te vallen met mijn eigen gezoek naar wie ik was en wat ik wilde.
Een paar decennia later komt Young voor mij weer in beeld met het naar mijn mening fenomenale Ragged Glory. Ik hoor een gitarist en zanger die niet meer zoekende is maar mij overdonderend laat horen dat hij zijn eigen muziektaal heeft vervolmaakt. Ook nu sloot de energie van een Neil Young album weer perfect aan bij een vergelijkbaar rockende fase in mijn leven. Idem met Weld.
Waarom ik Psychedelic Pill nu ervaar als een herhalingsoefening zou wel eens te maken kunnen hebben met mijn verwachtingen die natuurlijk gebaseerd zijn op die eerdere piekervaringen. Misschien verwachtte ik gewoon te veel.... Of wellicht is bij mij het ooit laaiende rockvuur gaan smeulen en niet bij Neil Young. Who know's...
Een paar decennia later komt Young voor mij weer in beeld met het naar mijn mening fenomenale Ragged Glory. Ik hoor een gitarist en zanger die niet meer zoekende is maar mij overdonderend laat horen dat hij zijn eigen muziektaal heeft vervolmaakt. Ook nu sloot de energie van een Neil Young album weer perfect aan bij een vergelijkbaar rockende fase in mijn leven. Idem met Weld.
Waarom ik Psychedelic Pill nu ervaar als een herhalingsoefening zou wel eens te maken kunnen hebben met mijn verwachtingen die natuurlijk gebaseerd zijn op die eerdere piekervaringen. Misschien verwachtte ik gewoon te veel.... Of wellicht is bij mij het ooit laaiende rockvuur gaan smeulen en niet bij Neil Young. Who know's...
0
geplaatst: 25 november 2012, 18:48 uur
Neil gaat bij mij altijd mee op vakantie. Op een stoffige camping in Frankrijk met een wijntje en oortjes in, of op mijn zeilboot dansend op de golven met een geluidbad. PP zal volgende keer zeker meegaan. Maar vernieuwend is het niet maar wel lekker om naar te luisteren. En Neil hoort echt tot de mastodontend van de popmuziek, PUNT.
1
geplaatst: 2 december 2012, 18:46 uur
Stelling: Neil heeft een liefdevolle, maar harde scheidsrechter (producer) nodig. Iemand die hem recht in zn gezicht durft te zeggen, dat hij ver beneden zn kunnen presteert. En dat al bijna 20 jaar lang...
Ik heb heel wat jaren van mijn muzikale leven geofferd aan het werk van Neil Young. Ben ingestroomd ten tijde van Freedom en Ragged Glory en heb al zn platen geproefd en gewaardeerd. Een schitterende reis langs het oeuvre van een geniale singersongwriter/rocker (of andersom). Ik reken 10 albums van Neil tot mn beste aller tijden (in een ruim gesorteerde platenkast). Kortom: ik ben fan: van de man, zn geluid, zn geschiedenis, zn songs, optredens; alles. Elke keer klopt mijn hart sneller als ik een nieuwe Neil Young cd/lp in huis haal. Maar de laatste jaren ben ik steeds vaker teleurgesteld...
Natuurlijk klinken de jams van PP lekker vuig, en zn Old Black mag lekker doorzagen. Maar de songs zijn zo matig...Vergelijk eens met bijv.één van de lange nummers van Ragged Glory, Love to burn. Daar zit zo veel meer vuur, variatie, urgentie en overtuigingskracht in.
Sinds het overlijden van David Briggs (zijn vaste Crazy Horse producer) is het naar mijn mening mis gegaan. Volgens mij leeft Young op Planet Neil en niemand corrigeert hem nog.
Ik zou hem (en alle fans) een producer als Rick Rubin toewensen; die voor Johnny Cash in de American Recordings trits zulke wonderen verrichtte. Een producer die Neil Young in zijn kracht kan zetten én op het juiste moment durft te zeggen wat mediocre materiaal is en wat geniaal is...Een nieuwe inspirerende omgeving: durf eens afscheid te nemen van Crzay Horse, ga eens samenwerken met jonge muzikanten. Vergelijk bijv. met het fantastische album van Dr.John met de Black Keys eerder dit jaar.
Ik gun Neil Young én alle trouwe, hunkerende fans(mijzelf incluis) meer dan alleen 27 minuten houtzagerij a la Driftin' Back. Hij kan zoveel beter. Wie heeft er een lijntje met Neil en durft dit te zeggen ?
Ik heb heel wat jaren van mijn muzikale leven geofferd aan het werk van Neil Young. Ben ingestroomd ten tijde van Freedom en Ragged Glory en heb al zn platen geproefd en gewaardeerd. Een schitterende reis langs het oeuvre van een geniale singersongwriter/rocker (of andersom). Ik reken 10 albums van Neil tot mn beste aller tijden (in een ruim gesorteerde platenkast). Kortom: ik ben fan: van de man, zn geluid, zn geschiedenis, zn songs, optredens; alles. Elke keer klopt mijn hart sneller als ik een nieuwe Neil Young cd/lp in huis haal. Maar de laatste jaren ben ik steeds vaker teleurgesteld...
Natuurlijk klinken de jams van PP lekker vuig, en zn Old Black mag lekker doorzagen. Maar de songs zijn zo matig...Vergelijk eens met bijv.één van de lange nummers van Ragged Glory, Love to burn. Daar zit zo veel meer vuur, variatie, urgentie en overtuigingskracht in.
Sinds het overlijden van David Briggs (zijn vaste Crazy Horse producer) is het naar mijn mening mis gegaan. Volgens mij leeft Young op Planet Neil en niemand corrigeert hem nog.
Ik zou hem (en alle fans) een producer als Rick Rubin toewensen; die voor Johnny Cash in de American Recordings trits zulke wonderen verrichtte. Een producer die Neil Young in zijn kracht kan zetten én op het juiste moment durft te zeggen wat mediocre materiaal is en wat geniaal is...Een nieuwe inspirerende omgeving: durf eens afscheid te nemen van Crzay Horse, ga eens samenwerken met jonge muzikanten. Vergelijk bijv. met het fantastische album van Dr.John met de Black Keys eerder dit jaar.
Ik gun Neil Young én alle trouwe, hunkerende fans(mijzelf incluis) meer dan alleen 27 minuten houtzagerij a la Driftin' Back. Hij kan zoveel beter. Wie heeft er een lijntje met Neil en durft dit te zeggen ?
0
geplaatst: 2 december 2012, 20:45 uur
Ach nou, Ik vind Psychedelic Pill een heerlijk album, de drive en feel, het heeft de echt Crazy Horse soul. She’s Always Dancing, Ramada Inn en Walk Like a Giant vind ik zelfs erg sterke nummers.
Crazy Horse is de beste slechte band die Neil zich maar kan wensen, de koortjes zijn nog steeds zeer sterk .
Laten we Crazy Horse dus nog even aan boord houden aub.
Overigens was bv Le Noise ook een zeer goed album.
Crazy Horse is de beste slechte band die Neil zich maar kan wensen, de koortjes zijn nog steeds zeer sterk .
Laten we Crazy Horse dus nog even aan boord houden aub.
Overigens was bv Le Noise ook een zeer goed album.
0
geplaatst: 2 december 2012, 23:37 uur
De vernieuwingsdrang, de urgentie van zijn muziek, die ik altijd zo bewonderde, is verdwenen. PP is dan ook niet slecht, alleen (nog veel erger voor zo'n groot artiest) middelmatigheid is troef.
Dit zeg ik met pijn in het hart, zou het graag anders horen. Ook beschouw ik dat gedoe om geluidskwaliteit als een afleidingsmanoeuvre.
Ik hoop dat hij, met een fris team, nog één keer in staat zal zijn om een wereldalbum te maken: het 11e topalbum na Everybody knows, After the Goldrush, Harvest, On the beach, Tonight's the night, Zuma, Rust never sleeps, Live rust, Freedom en Ragged glory.
Dit zeg ik met pijn in het hart, zou het graag anders horen. Ook beschouw ik dat gedoe om geluidskwaliteit als een afleidingsmanoeuvre.
Ik hoop dat hij, met een fris team, nog één keer in staat zal zijn om een wereldalbum te maken: het 11e topalbum na Everybody knows, After the Goldrush, Harvest, On the beach, Tonight's the night, Zuma, Rust never sleeps, Live rust, Freedom en Ragged glory.
0
geplaatst: 3 december 2012, 01:41 uur
De vernieuwingsdrang, de urgentie van zijn muziek, die ik altijd zo bewonderde, is verdwenen
... dat 11e album zoals jij dat noemt is in mijn optiek in ieder geval Le Noise, maar jij vindt maar wat je vindt. Maar een plaat als A Treasure is voor mij bijvoorbeeld ook een topper.En verder: noem mij een 67 jarige muzikant die zichzelf iedere keer weer vernieuwt?
( laat staan dat die platen uitbrengt in het tempo van Young)
0
geplaatst: 3 december 2012, 01:55 uur
@Oldfart Dat tempo is juist het probleem: liever 1 goed album dan 10 middelmatige of (soms zelfs) slechte albums.
Voor de rest niets dan bewondering voor Neil: hij is en blijft één van mijn helden. Toch hoop ik nog op die ene echte briljant...
Voor de rest niets dan bewondering voor Neil: hij is en blijft één van mijn helden. Toch hoop ik nog op die ene echte briljant...
0
geplaatst: 4 december 2012, 19:04 uur
Ik vind dat Psychedelic Pill op het eerste gehoor al stukken beter klinkt dan Americana. Ik was eerst een beetje bang dat die langdurige nummers en de imposante lengte van de LP me eerder zouden vervelen dan laten genieten, maar blijkbaar is het alsnog totaal omgekeerd. Driftin’ Back, dat het langste nummer is, vind één van de beste nummers van deze plaat.
0
geplaatst: 5 december 2012, 01:25 uur
musiquefrique schreef : Dat tempo is juist het probleem
....ik kan niet voor Young spreken, weet ook helemaal niet of mijn stelling juist is, maar zou het niet kunnen zijn dat Neil het idee heeft dat zijn tijd 'op raakt' ?Nog zo veel ideeën, inspiratie en zo weinig tijd over, gezien zijn leeftijd ?
Dus misschien het gevoel geen tijd te hebben om een volledig doorgeproduceerd album te maken?
Ik ben een stuk jonger , maar heb zelf soms dat gevoel al...
* denotes required fields.