menu

Led Zeppelin - How the West Was Won (2003)

mijn stem
4,31 (290)
290 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Atlantic

  1. LA Drone (0:14)
  2. Immigrant Song (3:42)
  3. Heartbreaker (7:25)
  4. Black Dog (5:41)
  5. Over the Hills and Far Away (5:08)
  6. Since I've Been Loving You (8:02)
  7. Stairway to Heaven (9:38)
  8. Going to California (5:37)
  9. That's the Way (5:54)
  10. Bron-Yr-Aur Stomp (4:55)
  11. Dazed and Confused (25:25)
  12. What Is and What Should Never Be (4:41)
  13. Dancing Days (3:42)
  14. Moby Dick (19:20)
  15. Whole Lotta Love (23:08)
  16. Rock and Roll (3:56)
  17. The Ocean (4:21)
  18. Bring It on Home (9:30)
totale tijdsduur: 2:30:19
zoeken in:
avatar van wizard
3,0
Tot mijn verbazing zag ik dat ik al een stem geplaatst had bij dit album. Een stem die beduidend lager is dan het stemgemiddelde. Na dit album nog een paar keer geluisterd te hebben, lijken die drie sterren me inderdaad wel passend hier.

Toen dit album uitkwam, had mijn vader een abonnnement op de Aloha. In dat tijdschrift werd dit album de hemel in geprezen. Mijn interesse was gewekt. Na jaren een kopie te hebben gehad (die ik bijna nooit luisterde), kon ik vorig jaar dan eindelijk deze driedubbelaar voor een schappelijke prijs op de kop tikken. Maar ook sinds ik het origineel heb, luister ik hem nauwelijks. In die zin zijn de drie sterren die ik bij dit album heb staan, op de een of andere manier wel terecht. Albums die ik écht goed vind, draai ik (uiteraard) regelmatig.

Mijn grootste probleem met dit album: de tweede cd. Ik heb een hekel aan drumsolo’s. Op cd nog meer dan live. 20 Minuten Moby Dick is dan ook veel te veel. Daarnaast, op diezelfde schijf, is Dazed en Confused opgerekt tot een eindeloze priegelsessie. Ik vond er niks aan toen ik How the West Was Won voor het eerst hoorde, en ik vind het nog steeds een hele zit.

Ook Whole Lotta Love is me wat te lang, maar doordat daar een medley is ingepropt (ook niet een van mijn favoriete dingen om naar te luisteren overigens) kan ik daar nog wel naar luisteren. Plus, de uitvoering van Rock and Roll die erna komt, maakt ook wel weer veel goed.

Derde bezwaar: de laatste drie nummers van de eerste schijf. Er is niks mis met de uitvoering, het zijn goede nummers, maar de geweldige sfeer die cd1 tot daar aan toe kenmerkt, is weg. Tot en met Stairway to Heaven bulkt het album van de energie, met Going to California is die energie verdwenen.

Die drie sterren komen dus vooral op het konto van de eerste paar nummers op dit album. Zo’n beetje elk nummer klinkt stukken beter, energieker, harder en overtuigender dan in de studioversie. De overtuiging druipt van deze nummers. Hoogtepunt hier is Since I’ve Been Loving You. Op de andere cd’s staan ook nog een paar écht sterke uitvoeringen: What Is and What Should Never Be, Rock and Roll, Bring it on Home.

Zeker, er is veel kwaliteit te vinden op dit album. Helaas met de nodige skipmomenten er tussen. Vandaar die drie sterren.

avatar van Brutus
4,0
Het jammere vind ik ook, dat sommige nummers te lang uitgerekt zijn. Ze speelden ook nog andere nummers die deze release niet gehaald hebben.
Communication Breakdown, Tangerine, Thank You en Louie Louie. Als ze nu de langere nummers wat ingekort hadden, dan hadden deze er bij op gekund. Desalniettemin zijn het natuurlijk geweldige muzikanten.

avatar van freakey
4,0
Brutus schreef:
Het jammere vind ik ook, dat sommige nummers te lang uitgerekt zijn. Ze speelden ook nog andere nummers die deze release niet gehaald hebben.
Communication Breakdown, Tangerine, Thank You en Louie Louie. Als ze nu de langere nummers wat ingekort hadden, dan hadden deze er bij op gekund. Desalniettemin zijn het natuurlijk geweldige muzikanten.

De plaat is 2 u 30 op 3 cd's. Er past dus sowieso nog meer op. Daar hoef je geen nrs voor in te korten...

buizen
De recensies hierboven zijn (meestens) lovend.
Op YT geen beeld te vinden.

Maar eens kijken of deze DVD-concertregistratie bij de MediaMarkt ligt. Vast wel.
Alleen al de beelden van John Bonham achter zijn kit zijn het waard.

avatar van EwoudK
4,5
Er is geen dvd versie van dit concert beschikbaar. Wel is er een dubbel dvd met de titel DVD die 5 uur aan live materiaal gedurende de hele carrière van Led Zeppelin bevat. Zeker de moeite waard.

buizen
EwoudK schreef:
Er is geen dvd versie van dit concert beschikbaar.

Als je op de link rechtsboven ('koop music voor 47,95' [!] ) klikt zie je bij Bol.com een 2DVD registratie staan. Staat daar geen beeld op? Is het een fout van Bol.com?

avatar van freakey
4,0
buizen schreef:
(quote)

Als je op de link rechtsboven ('koop music voor 47,95' [!] ) klikt zie je bij Bol.com een 2DVD registratie staan. Staat daar geen beeld op? Is het een fout van Bol.com?

audio dvd, Led Zeppelin - How The West Was Won (DVD) at Discogs

buizen
Thanx voor het gegeven uitsluitsel, freakey.
DVD associeer ik op een of andere manier altijd met beeld. Geen idee van 'audio DVD'.

avatar van freakey
4,0
is ook niet zo'n succes gebleken buizen, FZ heeft er ook mee gestoeid Frank Zappa - Halloween (2003) en Frank Zappa - QuAUDIOPHILIAc (2004), geluid is beter schijnt, je kunt in ieder geval veel meer data kwijt op een dvd...

buizen
Ok dus in principe is het wel beter: audio middels DVD, alleen het werd nooit een succes.
Als Zappa er mee heeft gestoeid was het wel het experimenteren waard, freakey.

avatar van freakey
4,0
buizen schreef:
Ok dus in principe is het wel beter: audio middels DVD, alleen het werd nooit een succes.
Als Zappa er mee heeft gestoeid was het wel experimenteren waard, freakey.


hier wat info: DVD-Audio - Wikipedia, the free encyclopedia - en.m.wikipedia.org

avatar van glenn53
4,5
Ik vind dvd-audio geweldig. Heel bands hebben dat gedaan hoor. Jammer dat niet meer bands dat doen.

avatar van bikkel2
4,5
Veel rockbands uit de 60's en 70's hebben ons nooit getrakteerd op veel livespul.
Niet op audio, laat staan op beeld.
Lange tijd was er alleen de plaat/film The Song Remains The Same van Led Zeppelin, en die was ook niet geheel bevredigend.
Het was het einde v/d tour door Amerika en de heren zijn niet op hun best. Op film nog die gekke poppenkast met fantasiebeelden van de leden, waar alleen die van rauwdauwer Bonham nog enigzins de moeite waard is.
Dit How The West Was Won is uit Juni "72."
2 avonden in de La. Forum.
En hier laat Zep horen waarom ze misschien wel de beste rockband waren toendertijd.
Met een inmense power en vernuftheid jagen ze de ene classic na de andere er uit.
Op dit soort avonden gebeurde er gewoon iets magisch, terwijl ze toch ook wel eens rommelig waren ( Page maakte er wel eens een potje van met improvisaties.)
Prima setlist met ook aandacht voor het folky acoustische spul.
Plant die zijn stem niet probeert te forceren en kien de lagere noten pakt, als het even te hoog wordt.
De ritmesectie is altijd voorbeeldig geweest bij de band. Een zware geoliede machine met Bonzo als powermepper en JP Jones die stuwt, maar ook frivool zijn baspartijen tentoonstelt.

Natuurlijk wat minpuntjes. En dan noem ik Moby Dick. Een technisch knappe drumsolo, maar dat is zonder beeld een te lange zit.
Dazed & Confused is ook veel te lang. Op een gegeven moment komt het gefreak je neus uit.
Het hoorde bij het tijdsbeeld en niemand kwam kennelijk op het idee, dat wat korter misschien wel beter was.
Ach, de 70's egotripjes waren er nu eenmaal.

Verder een dijk van een registratie. Indrukwekkende performance.

avatar van lennon
4,0
Op 23 maart verschijnt dit album op vinyl!

avatar van viking1
5,0
Mooi man, moet ik zeker hebben!
Hopelijk wel een beetje betaalbaar! Absolute must have voor mij.
Thanx voor de info lennon

avatar van west
4,5
lennon schreef:
Op 23 maart verschijnt dit album op vinyl!

Zo hé, dat klinkt toch wel even stukken beter dan de cd versie die ik heb uit 2003. Daarop veel hoge iele tonen, deze remaster op vinyl heeft een vol mooi uitgebalanceerd geluid. Mooie box ook!

avatar van lennon
4,0
Jammer dat ie wat prijzig is...

avatar van west
4,5
lennon schreef:
Jammer dat ie wat prijzig is...

Hier valt het mee: How The West Was Won [Vinyl LP] - Led Zeppelin: Amazon.de: Musik
(incl. verzendkosten)

avatar van lennon
4,0
west schreef:
(quote)

Hier valt het mee: How The West Was Won [Vinyl LP] - Led Zeppelin: Amazon.de: Musik
(incl. verzendkosten)


Het scheelt wel....maar nog steeds ruim 20 per schijfje...

avatar van west
4,5
lennon schreef:
(quote)


Het scheelt wel....maar nog steeds ruim 20 per schijfje...

Maar dat is het echt waard. Heb ook geaarzeld, maar ben blij dat ik het in huis heb gehaald.

avatar van meneer
west schreef:
(quote)

Maar dat is het echt waard. Heb ook geaarzeld, maar ben blij dat ik het in huis heb gehaald.


How the west Was Won..

avatar van lennon
4,0
west schreef:
(quote)

Maar dat is het echt waard. Heb ook geaarzeld, maar ben blij dat ik het in huis heb gehaald.


Twijfel ik geen moment aan. Maar ik wacht toch even op een mooi aanbod...
Ervaring leert dat live albums toch minder draaibeurten krijgen .

avatar van west
4,5
meneer schreef:
(quote)


How the west Was Won..

Heb ik zo toch nog een mooie muziek-link met mijn username.

avatar van lennon
4,0
Aangezien ik de lp te duur vind, en live platen over het algemeen toch minder speel, heb ik besloten om live albums voortaan maar weer op cd aan te schaffen. Zo ook deze.

Het geluid van de remaster is waanzinnig. Kan niet anders zeggen.

Dat Zep één van de beste rock bands live was, wordt ook bewezen op dit documentje. Alles klopt bij deze band, geniale gitarist, waanzinnige zanger, gestoorde drummer en een ingetogen maar zeer getalenteerde bassist.

Ben het wel eens met de commentaren over het vele gepingel en gedrum. Op Moby Dick mag Bonham uit zijn dak gaan, en dat zal ter plekke vast een gave ervaring zijn geweest, maar om dat op cd terug te horen is voor één keer leuk, maar daarna wordt 't vervelend.
Zelfde geldt voor Dazed and confused, deze geweldige track wordt eigenlijk om zeep geholpen door Page met zijn strijkstok, Natuurlijk een mooi kunstje, maar het luistergenot wordt weg getrokken.
En Whole lotta love heeft dat natuurlijk ook, maar dit is ook al het geval op de studio versie.

Dit zijn ondanks mijn respect voor de muzikanten, wel de 2 minpunten van dit album. Dit rechtvaardigt voor mij extra de aanschaf op cd. Want op LP zou ik dit nooit meer terug luisteren, en de cd kan je op spoelen of skippen.

Een document, dat is het zeker. Maar wel één voor de echte liefhebber van LZ.

avatar van bikkel2
4,5
Gaf ik ook al aan; Drumsolo Bonzo perfect, maar dat moet je visueel mee maken. Overigens werd zijn momentje naarmate de tijd steeds langer en dan hoor je toch liever een paar nummers meer.
Page idem. Het gepiel met die strijkstok in Dazed And Confused is eigenlijk ronduit irritant. Freaken voor het freaken.
Voor de rest voorbeeldig, maar wel een typisch tijdsdocument, waar uitsmeren de orde v/d dag was.

avatar van vielip
3,5
lennon schreef:
Aangezien ik de lp te duur vind, en live platen over het algemeen toch minder speel, heb ik besloten om live albums voortaan maar weer op cd aan te schaffen. Zo ook deze.

Dit rechtvaardigt voor mij extra de aanschaf op cd. Want op LP zou ik dit nooit meer terug luisteren, en de cd kan je op spoelen of skippen.



Precies wat ik een tijdje terug bij mezelf merkte. Ik vind live lp's door de bank genomen ook niks aan om naar te luisteren. Op cd heb je vaak in ieder geval nog het gevoel dat het om één concert gaat. Op lp, en zeker op een 2 lp, wordt die flow er helemaal uitgehaald dan wel doorbroken. En als er dan, zoals bij deze Zep onnodig veel gepiel en gefreak tussenstaat dan beleef ik meer plezier aan het luisteren van een cd dan een lp. Want skippen is dan de ideale optie...

avatar van behangplakker
Led Zeppelin - Live in Los Angeles, CA (June 25th, 1972) - YouTube

Een van de twee liveoptredens die zijn gebruikt voor het album, mochten nog mensen niet bekend zijn met het geluid

avatar van B.Robertson
4,0
Bootlegs genoeg in huis, enige band waar ik me op dat gebied aardig aan bezondigt heb. Daarentegen is al het officiële werk ook aangeschaft tot vaak tweemaal toe (LP/CD) en staat er genoeg Mixed from both nights op dit album. Die eerste disc vind ik het interessantste met als hoogtepunt dat rustige blok. Dan opent disc 2 meteen met dat tergend lange Dazed and Confused waar ik voor in de stemming moet zijn. De drumsolo is later tot daaraan toe en de nummers ertussen het meest interessant. Dat langgerekte Whole Lotta Love met al die medley's doet het 'm ook niet echt voor mij en wat daarna komt is weer ronduit genieten.

avatar van AOVV
3,5
Goeie live-plaat van Led Zeppelin, en dan vooral de eerste zes songs (dat introotje tel ik niet mee, t/m Stairway to Heaven dus), de lang uitgesponnen versie van Dazed and Confused (waar het gefreak e.d. me net wel aanstaat) en Whole Lotta Love, én natuurlijk Rock and Roll.

In 1972 werkte Led Zeppelin toe naar het album Houses of the Holy, na het kwartet platen betiteld met nummer I t/m IV. Ze hadden toen, na amper vier platen, al een aardig pakketje klassiekers op hun naam staan, waarvan er hier dus enkele de revue passeren.

De plaat weet me echter niet over de gehele lijn te begoochelen: zo zijn de laatste drie songs van de eerste schijf wat gewoontjes, en wordt Moby Dick naar mijn mening wél veel te lang uitgerekt. De bandleden zijn echter zulke klasbakken dat de balans toch flink in 't voordeel overhelt.

Ik heb het natuurlijk nooit zelf live meegemaakt, maar ik vind Led Zeppelin op de studioplaten beter tot z'n recht komen.

3,5 sterren

avatar van vielip
3,5
AOVV schreef:
ik vind Led Zeppelin op de studioplaten beter tot z'n recht komen.


Heb ik ook. De band wordt altijd neergezet als een echte live band. Het zal allemaal wel. Ik hoor liever hun studio werk in de meeste gevallen.

avatar van Droombolus
4,5
AOVV schreef:
ik vind Led Zeppelin op de studioplaten beter tot z'n recht komen.


Je mist op de live platen de magie van hun optredens. Klinkt behoorlijk wazig als ik dat zo opschrijf .... ...... die magie krijg je wel mee op de live DVDs, in ieder geval van hun optredens t/m 1972. Als je ze daarvoor dan ook live gezien moet hebben om dat mee te krijgen, is het eenvoudigweg niet uit te leggen en heb je gewoon gelijk .......

avatar van bikkel2
4,5
Ze waren op hun best live tot 1973. De studioalbums werden steeds gelikter op een bepaald moment. Meerdere gitaarpartijen in 1 nummer en overdubs/effecten in overvloed.
Daarbij begon Plant moeite te krijgen met de hoge noten en Page werd minder accuraat. Dit kan te maken hebben gehad met zijn smackverskaving die ergens rond 1975 ontstond. Hij had top avonden maar ook erg slordige.
Maar het was erg moeilijk om de meer "geproduceerde" songs live knap te brengen.
Godzijdank zat John Paul Jones in de band. Die was naast een kundig bassist, ook nog eens behendig op toetsen en andere snaarinstrumenten. En Bonham was meestal gewoon goed.

avatar van AOVV
3,5
Droombolus schreef:
(quote)


Je mist op de live platen de magie van hun optredens. Klinkt behoorlijk wazig als ik dat zo opschrijf .... ...... die magie krijg je wel mee op de live DVDs, in ieder geval van hun optredens t/m 1972. Als je ze daarvoor dan ook live gezien moet hebben om dat mee te krijgen, is het eenvoudigweg niet uit te leggen en heb je gewoon gelijk .......


Ik zag het levenslicht pas in 1990, dus ik heb het jammer genoeg nooit echt meegemaakt. Wat die magie betreft, volg ik je wel; een DVD is wat betreft wel een mooie middenweg. Die drumsolo in Moby Dick bijvoorbeeld zou dan misschien wel beter tot z'n recht komen, als je er beeld bij hebt.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:01 uur

geplaatst: vandaag om 23:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.