Queensrÿche - Empire (1990)

Van Operation: Mindcrime hoorde ik destijds op de zaterdagmiddag 2 nieuwe stukken voorbij komen en met mijn taperecorder zat ik een uur klaar om deze nummers op te nemen en de rest van de dag luisterde ik het steeds opnieuw af. Wat een indruk maakte volgens mij Revolution Calling en het titelnummer. Kon niet wachten om de elpee aan te schaffen. Zulke radioprogramma's worden node gemist. Empire haalde ik op na mijn vakantie in Spanje bij Rocky Road in Den Haag. Bij het verlaten van de winkel hoorde ik toevallig Silent Lucidity uit de speakers komen en met een goed geval naar huis. Empire vind ik een logisch vervolg op Rage for Order en Operation: Mindcrime.

Prima band, nog steeds. Maar de verrassing is er vanaf en dat is jammer.

Ja idd dat is het probleem de verassing is er vanaf
Heb ze nog in de jaap edenhal gezien als voorprogramma van Dio . De tijd dat je eigenlijk voor voorprogrammas naar concerten ging
AC/DC (met Bon Scott !!!!!) / Judas Priest
Judas Priest/Saxon
Iron MaidenMore dat was trouwens in Leiden
Van halen/St Paradise

dat waren eens tijden ....

In die combinatie heb ik er ook een aantal gezien, zoals Queensryche / Dio in Essen. De sympathieke Dio laatste kwam na afloop met de overige bandleden naar ons toe voor een praatje en wat handtekeningen. Herinner me nog de opmerking die een vriend tegen gitarist Vivian Campbell maakte: "I play guitar too!" en de erop volgende verzuchting van de gitarist: "oh no, not again%u2026.".
Het door mij bezochte concert van Saxon en Judas Priest in Kerkrade viel samen met een optreden van Thin Lizzy ergens anders. Eeuwig spijt van gehad dat ik daar niet naar toe ben geweest. Wordt me tot op de dag van vandaag verweten ; de muziek van Lizzy blijkt uiteindelijk toch wat bestendiger ....... En Queensryche? Die draai ik niet meer zo vaak.

Ja idd Thin Lizzy zou als ik me niet vergis rond die tijd ook optreden in de jaap edenhal met in zijn band niemand minder dan Gary Moore maar Phil en Gary hadden op dat moment slaande ruzie .. concert dus afgelast
En tot mijn grote spijt heb ik Phil Lynott nooit live gezien ...
Legendarisch ...

Was dat maar waar want dan had ik meer DT platen in m'n collectie gehad. Tegenwoordig is het me alleen maar notengefröbel en vergeten ze om fatsoenlijke songs te schrijven. De enige plaat waar dat ook nog dik in orde op is, is Falling Into Infinity ... die ik dus ook nog steeds in de kast heb staan. De rest al lang weg gedaan.

Een veelgehoord argument, maar daar kan ik mij absoluut niet in vinden. Maar goed dat is een andere discussie.

Mijn eerste kennismaking met Queensryche was Operation: Mindcrime die mijn broer had gekocht. Ik was direct verkocht door Geoff zijn stem; muzikaal was het toen allemaal wel een stuk heftiger dan waar ik tot dan naar luisterde.

Het verbaast mij zelf dan ook niet dat ik Empire vanaf het begin helemaal geweldig vond, want wat klinkt Geoff hier prachtig!

Behalve mijn top 3 ( Anybody Listening, Best I Can, Empire ) zijn ook Jet City Woman, Della Brown, Another Rainy Night, Resitance en Silent Lucidity absolute topsongs.

Wat een ongelooflijk goeie plaat is dit toch.
Die intro van Jet City Woman kan ik blijven herhalen.
Dit album staat niet voor niets in mijn Queensrÿche Top 3.
Denk niet dat dat nog zal veranderen....verhoogd met een halfje.

Dit is zeker een goede plaat en deze staat bij mij zeker in mijn Queensryche top10.

Ja, een Top 20 zou moeilijk gaan...

Er zouden maar 2 platen uitvallen bij een top 10 (liveplaten niet meegerekend) en die keuze is ook snel gemaakt.

Valt deze plaat nu onder de hairmetal/popmetal vraag ik me wel eens af...
Of is dat al gewoon een hardrock plaat.

Sommigen zeggen progressive rock, ik bestrijd dat.

De term melodieuze hardrock vind ik de lading aardig dekken. Empire sluit inderdaad nauw aan op de 'hair' rage.

Another Rainy Night heeft echt een enorm 80's hairmetal gehalte. Hand on Heart overigens ook.

Melodieuze hardrock dus. Kan ik me prima in vinden.

Vind dit veelal pop met af en toe een verdwaald hardrock nummer ertussen. Als je het dan zo nodig metal wilt noemen dan idd hair metal.

maar dan wel hair metal van de bovenste plank..

En daarover kunnen we dan weer discussiëren...

Slechts 1,5* The_CrY?

Ben bang van wel. Waar iedereen hier kennelijk de ideale combinatie van 'pakkende' nummers met een vleugje traditionele Queensrÿche flair ziet, kan ik me alleen maar blindstaren op de nummers die mij totaal niet raken. Dit was mijn tweede Rÿche-plaat en het dreigde mijn laatste te worden. Er zijn echt maar drie nummers op de hele plaat die ik graag nog eens hoor, Empire, Another Rainy Night en de afsluiter. De rest kan me praktisch gestolen worden. Het is nu mijn beurt om Queensrÿche-nummers eens zouteloos te noemen. Ik vind de plaat teveel pop, teveel foute synths, en dat gemengd op een manier die mij een laag cijfer laat geven.

Zo dacht ik er ook over toen het ding uitkwam. Ik hield en houd best van hairdingen, maar niet als Metallica en Queensrÿche zich eraan gingen laven.
Het heeft bijna 10 jaar geduurd voordat ik Empire een beetje op waarde ging schatten.

En Silent Lucidity?!?

hahaha

We kunnen hoog of laag springen, je bent vast toch niet te overtuigen.

Ik heb de fout gemaakt een 2* te geven aan een Tool-plaat.
Toen was de stront ook in de ventilator...

Ach, als ik deze plaat op den duur zal gaan waarderen dan merken we dat wel. Ik zal m om de zoveel tijd nog wel eens een kans geven

Die is inderdaad ook nog wel aardig, maar naar mijn mening geen hoogvlieger.

Zo hoop ik nog eens echt te vallen voor American Soldier

Dat album moet ik ook nog eens aanschaffen.
Ik denk er trouwens sterk aan ook Q2K terug aan mijn collectie toe te voegen.
En ja, daar bestaan pilletjes voor.

Ach, pijnig jullie zelf niet zo. Je kan beter naar goede muziek luisteren dan hopen dat je k*tplaten gaat goed vinden, na meerdere luisterbeurten.

Er is nog zoveel te ontdekken...

Kennen jullie Slave to the System (zijprojectje van Queensrÿche) al?!?

ja die.... Met Damon Johnson en Roman Glick van Brother Cane en Kelly Gray en Scott Rockenfield van Queensrÿche....

Harder en steviger dan Queensrÿche uit die periode.

Jammer dat de synths het voor jou verpesten in een aantal nummers. Bij 1 ( Best I Can ) kan ik mij daar dan nog iets bij voorstellen ( zeker voor een rockalbum niet het meest ideale begin zal ik maar zeggen ) ook al blijft het desondanks 1 van mijn favorieten van dit album. Zo erg stoort het mij dus niet. Maar stel je eens voor dat het intro van dit nummer niet door synths werd bepaald maar door langzaam aanzwellende drumpartijen!?

Zit nu even te luisteren naar nr 4 ( Della Brown ) en daar kan ik geen synths in ontdekken; waarschijnlijk bedoel je The Thin Line? Ook in de nummers Resistance ( 7 ) en ook in de nummers Hand On Heart ( 9 ) en One And Only ( 10 ) hoor ik geen synths. Ben ik daarin alleen; is mijn gehoor zo slecht dan? In ieder geval hoor ik niets dat lijkt op de synths van Best I Can en The Thin Line die wat mij betreft ook niet hadden gehoeven.

Het uitzonderlijk mooie gitaarwerk en de supersterke zang van Geoff maakt dit voor mij echter nog steeds een 5* album. Wat mij betreft verdient de plaat alleen voor die 2 elementen al minimaal een 3.5*; zeker van een Queensryche fan.

Maar het zal zo zijn dat dit album voor jou gewoon teveel neigt naar popmuziek en dat kan natuurlijk; iedereen zijn eigen voorkeuren en smaak.

Aardige plaat die de 90's inluidde .

Dit is toch één van de beter van Queensrÿche. Doet weinig ten onder aan Warning en Rage for order. Hierna volgde Promised land die het verval inluidde. Het is eigenlijk nooit meer goed gekomen na het vertrek van DeGarmo.