Godspeed You! Black Emperor - 'Allelujah! Don't Bend! Ascend! (2012)

Concertberichten verplaatst naar Godspeed You! Black Emperor

Drones, zo heten kennelijk die tracks 2 + 4. So be it. Dan heb ik niks met drones. Een knop aanzetten of een snaar aanraken en laat maar duren. Jammer, want ik vind de andere twee lange tracks juist wel sterk. Eindelijk eens geen ingevlochten filmgeluiden, maar muziek die dreiging en grimmigheid uitstraalt mbv instrumenten. Maar ja, die drones horen er ook bij en dat is slechts klank. Zal ongetwijfeld de sfeer van het album helpen uitvergroten, maar ik kan er niet veel mee.

Nu ik hem op Vinyl heb ben ik hem nog meer gaan waarderen, de kwaliteit is zo veel beter. Ook leuk zijn de ingegraveerde zinnen op iedere plaat en die Youtube link. Ik heb het filmpje wel nog niet opgezocht.

Gods.. nee gotspe van het jaar.

Ik heb mezelf nu drie keer door deze laatste GYBE heengeworsteld, maar een Allelujah zit er niet in. Eerlijk gezegd staat het gedemonstreerde machoism me een beetje tegen, en dat komt dan vooral omdat er geen counterpoint is in de vorm van uitdagende muziek. Op de eerste 30 seconden van Grizzly Bear's 'Shields' gebeurt bijvoorbeeld meer dan op dit uurtje krachthonk-postrock. Jammer.

Ik mis toch een beetje de sfeer, hoewel dat denk ik voornamelijk komt doordat de twee langen nummers niet echt goed samengaan met de 'drones'.
Mladic & We Drift Like Worried Fire zijn heerlijk om te horen, ze zitten weer goed in elkaar.
Ook de 2 drones klinken goed.
Alleen er mist net iets in de samenhang van de nummers, kan er niet precies mijn vinger opleggen.
Al met al nog steeds een album van ongelofelijke kwaliteit daarom ook een 4,5*

Dit bevalt mij eigenlijk nog vrij goed! Geen topper, maar een fijn plaatje om op de achtergrond te laten spelen.

Op de achtergrond?
Als er nu één band is die ik onmogelijk gewoon op de achtergrond kan laten spelen is het wel: GYBE!. Sterker nog, ik ga dan altijd wat liggen en luister met m'n ogen dicht.

Van een intense bezieling gaan naar een generieke postrock plaat.. Het klinkt lekker maar alleen Mladic weet het niveau hoog te houden. Pijnlijk genoeg luister ik deze nooit meer. Dat is niets voor een Godspeed fan. Kan er niets aan doen.

Toch maar een halfje van af gedaan. Als we alle gedrochten die 2012 heeft uitgepoept niet meetellen, dan moet dit wel de grootste teleurstelling van 2012 zijn. Verschrikkelijk dat ik zoiets moet zeggen op een GY!BE-pagina, maar dat hebben ze aan zichzelf te danken.

Wat heb ik zopas weer genoten van deze nieuwe Godspeed!!! Op vinyl es goed laten doorslingeren. En zonder tussenpauze. Met 2 platenspelers kun je afwisselend de LP en 7 inch laten afspelen.

Mladic blijft maar beter en beter worden... onwaarschijnlijk goede compositie. Na Moya misschien wel mijn all-time favorite van Godspeed.

Mladic is echt wel heel hard geïnspireerd op Evening of Light van Nico!

YouTube - Nico - Evening of light

Mwa, dat vind ik wel heel erg meevallen moet ik zeggen. Qua sfeer een beetje, maar verder...?

Spanningsopbouw , en die achtergrondbelletjes !

Ik zie veel kwaliteit in deze muziek. Ideaal als soundtrack, maar los van beelden kan het me toch niet echt beroeren.

Ik krijg meer dan een jaar na datum nog steeds geen genoeg van Mladic. Tijdloze pletwals

Lang heb het niet aangedurft om deze plaat te luisteren, vanwege de mythische status die GYBE bij mij heeft. GYBE was de band die mijn ogen opende, mijn eerste stap richting de echte alternatieve muziek en daarna heb ik dankzij hen zoveel andere schitterende bands ontdekt. Daarom was ik wat huiverig.
Verder bevalt hij wel eindelijk. Mladic kende ik al en We Drift is ook erg mooi. Ik moest met name even wennen aan de drones, maar het kwartje is inmiddels gevallen.
Vind hem niet echt onderdoen aan Yanqui UXO. De originaliteit is er helaas wel wat vanaf, maar ondanks dat zal GYBE voor mij altijd hun mythische status behouden.


Mladic is al een ouder nummer van GYBE, speelden ze volgens mij al in 2005 een keer.

Dat nummer van Nico is uit 1968

Mladic vind ik misdadig goed.
Een echte killer.

Mladic inderdaad. En ook: de hoes, die alleen al... Wat een sterke afbeelding zeg. Zoveel mysterie. Eén van de mooiste foto's die ik ooit heb gezien. Weet iemand wat het betekent, of waar hij genomen is?

Ik meen me te herinneren dat het iets te maken heeft met de oorlog in Afghanistan.

Dit album doet toch eens stuk meer voor me dan ik aanvankelijk dacht. Ja, het is niet meer zo eigenzinnig als de vorige albums van GY!BE, maar voor gebruikelijke post-rockcomposities zitten ze verdomd sterk in elkaar. Ik ben nog steeds geen groot fan van de drones, maar ze passen wel binnen de opzet van het album.

Deze net weer eens beluisterd en het doet mij allemaal juist een stuk minder dan een aantal jaren geleden, ik gooi er een halfje af. De opbouw van de tracks vind ik veel te lang, op dezelfde manier waar Swans op zijn laatste drie platen in grossiert op een positieve manier, maar dan minder gedetailleerd en spannend. Wanneer de boel op gang is hoor ik een aangename plaat, maar meer ook niet.

Na de 4 jaren die zijn verstreken kan ik concluderen dat de plaat alleen maar beter is geworden. Ook de dronetracks zijn om van te smullen. Een genot om naar te luisteren!

Alleen al voor Mladic 10 sterren !

Deze vanavond weer eens opgezet, aangezien ik twijfelde of de 5* die ik hem vorig jaar gaf terecht was of niet. Deze plaat zet ik zo af en toe nog eens op, en de ene keer raakt hij mij iets minder dan de andere keer. Daarom toch maar even teruggeschroefd naar 4.5*. Hier al heel vaak benoemd, maar Mladic is echt de topper!

Lang geleden dat ik dit nog eens beluisterd heb. GYBE heeft veel gemaakt, allemaal lange en niet-gemakkelijk behapbare songs. De commentaar is vaak dat het allemaal wat te veel van hetzelfde is. Maar toen ik dit zag passeren op youtube werd ik weer volledig weggeblazen: wat een prachtige pletwals!

GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR Mladic Estragon Bologna 11/04/2015 HD - YouTube

Allelujah biedt helaas net te weinig om een voldoende te behalen. Na het indrukwekkende "Mladic", verliest het album mijn aandacht door de langdradigheid. Uitgesponnen nummers met een lange opbouw kunnen prachtig zijn, maar dan moeten ze wel spannend blijven. In "We Drift Like Worried Fire" gebeurt in 20 minuten nauwelijks iets noemenswaardig. De nummers daarvoor en daarna voelen als onnodige opvulling.