menu

The Band - The Band (1969)

mijn stem
4,16 (415)
415 stemmen

Canada
Rock / Roots
Label: Capitol

  1. Across the Great Divide (2:54)
  2. Rag Mama Rag (3:03)
  3. The Night They Drove Old Dixie Down (3:32)
  4. When You Awake (3:13)
  5. Up on Cripple Creek (4:30)
  6. Whispering Pines (3:58)
  7. Jemima Surrender (3:32)
  8. Rockin' Chair (3:42)
  9. Look Out Cleveland (3:09)
  10. Jawbone (4:20)
  11. The Unfaithful Servant (4:16)
  12. King Harvest (Has Surely Come) (3:37)
  13. Get Up Jake [Outtake­Stereo Mix] * (2:17)
  14. Rag Mama Rag [Alternate Vocal Take­Rough Mix] * (3:06)
  15. The Night They Drove Old Dixie Down [Alternate Mix] * (4:15)
  16. Up on Cripple Creek [Alternate Take] * (4:53)
  17. Whispering Pines [Alternate Take] * (5:06)
  18. Jemima Surrender [Alternate Mix] * (3:48)
  19. King Harvest Has Surely Come (Alternate Performance) * (4:30)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 43:46 (1:11:41)
zoeken in:
avatar van bawimeko
5,0
tsjong schreef:
Ik moet het misschien een beetje toe lichten. Ik heb het nu ook over echte klassiekers, zoal The Doors of Electric Ladyland. Dat zijn hele grote albums. Als je naar deze of Primal Scream kijkt spreek je ook over klassiekers, dus het valt wel mee. Maar deze albums zijn toch van een veel mindere invloed dan The Doors. Het zijn natuurlijk wel klassiekers, maar toch veel minder. Ik had verwacht dat ze echt voor de grote albums gingen met de docu.
Ik vind het nog steeds wel interesasant hoor. Het is ook leuk om iets te horen over een album waar je niet zoveel van weet. De 'grote' albums zijn natuurlijk al genoeg besproken.


Je hebt een punt, ondertussen ben ik blij dat ik niet in de redactie van "Classic Albums" hoef te zitten om die keuzes te maken. (En een hoop meesterlijke albums zitten er niet bij, maar dat zal wel iets met rechten te maken hebben).

De invloed van dit album is van een heel andere orde dan het ''spektakel'' van Never Mind The Bollocks of het debuut van The Doors.
Sterker nog; dit album (en de voorganger) waren op dat moment erg tegen de haren in van de freak--outs en de muziek-festivals; je gaat met een stapel instrumenten en een stuk of wacht prachtige songs de studio in, past geen studio-foefjes toe, pleegt nauwelijks overdubs.
Zelfs de cover is bewust simpel en tegendraads. In deze periode waren The Byrds, The Stones en ook The Beatles (getuige Let It Be) ook al bezig met teruggaan naar hun roots.
Hoe invloedrijk dit album en deze band is zie je aan het uiterlijk en hoor je aan de geluiden van een hoop nieuwe Americana-acts; dit is hun Oude Testament!

avatar van bikkel2
5,0
The Band maakte vooral ook indruk op bekende musici rond die periode. Die wilden vooral graag klinken als The Band. ( oa. Clapton)
Geen opsmuk, een authentieke manier van spelen en vooral dicht bij je zelf blijven.
Op deze plaat lukt dat heel erg goed, al is het debuut (Music From The Big Pink) kwalitatief ook erg goed.

Het einigzins plattelandse wat The Band tentoonstelde was uniek. En ze zochten duidelijk uitdagingen op muzikaal vlak. Het is ook niet makkelijk The band in een muzikaal hokje te plaatsten.

Stijn_Slayer
bawimeko schreef:
je gaat met een stapel instrumenten en een stuk of wacht prachtige songs de studio in, past geen studio-foefjes toe, pleegt nauwelijks overdubs.
Zelfs de cover is bewust simpel en tegendraads.


Klopt, maar ze gingen wel door tot het in de puntjes verzorgd was.

avatar van tsjong
4,5
Er leuk album. Ik moet de docu nog kijken, Het album is in ieder geval fijn.

avatar van devel-hunt
Soms zijn er wel eens van die bands waar iedereen, of bijna iedereen, lyrisch over is. Maar mij doet deze muziek niets. Het raakt me nergens.
Ik heb het wel geprobeerd. The last waltz vaak gehoord en gezien en laatst nog gekeken naar Clasic albums, waar 2 van mijn helden de plaat nog de hemel in prijzen.
Waarschijnlijk not my cup of tea, dus ga ik ook geen ***** uitdelen.

avatar van Tony
4,5
Je moet even door de overduidelijke houthakkers countrysound heen luisteren, daarachter ligt een ideeenrijkdom, muzikaliteit en originaliteit die het genre country ver overstijgt. Wellicht zou je Stage Fright eens moeten proberen, dat is wat mij betreft van hetzelfde niveau, ademt alleen veel minder die plattelandssfeer. Daarna kun je deze The Band misschien wat beter plaatsen.

avatar van Ronald5150
4,5
Hoe vaker ik deze plaat luister, hoe mooier hij wordt. Prachtige songs, prachtige composities gespeeld met een rijk palet aan instrumenten. The Band is een met recht gekozen naam, wat een klassemuzikanten. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Bij de eerste luisterbeurt was ik nog niet overtuigd, maar na een aantal keer geeft deze plaat zich echt bloot. Er zit zoveel spanning onder de oppervlakte en de gelaagdheid neemt steeds meer toe, iedere keer ontdek je weer iets nieuws. Een feest om naar te luisteren, een lust voor het oor. Een must voor de echte liefhebber!

avatar van woutorrmusic
4,5
Veel swingender en soulvoller dan Up On Cripple Creek, vindt je ze eigenlijk niet in dit genre...

avatar van IllumSphere
3,5
Dit album even bij de 'We have to hear this!'-lijst plaatsen, want toen de drummer en zanger dood was en er heel wat nummers van deze band werden gespeeld, heb ik wel enkele goede nummers gehoord. En sowieso, ik moet alles van de jaren '60 gehoord hebben.

avatar van bawimeko
5,0
IllumSphere schreef:
Dit album even bij de 'We have to hear this!'-lijst plaatsen, want toen de drummer en zanger dood was en er heel wat nummers van deze band werden gespeeld, heb ik wel enkele goede nummers gehoord. En sowieso, ik moet alles van de jaren '60 gehoord hebben.


Zet 'm nog hoger op je lijst! Vooral dit album van The Band is een schoolvoorbeeld van muzikaliteit en ijzersterke songs. De ''Classic Albums"-docu over het maken van dit album is ergens op Youtube; ook een aanrader!

avatar van woutorrmusic
4,5
Whispering Pines is echt een geweldig popnummer; een mooie melodie, die een bepaalde emotie, althans, dat is de bedoeling, oproept. Up On Cripple Creek en Rag Mama Rag zijn daarentegen weer verkapte soulnummers, waarop ik mijn moeder afgelopen week, God sta me bij, heb zien dansen, toen ze onverwacht mijn kamer op kwam. Across The Great Divide is ook een fijn popnummer, vergelijkbaar, alleen een beetje minder, met Whispering Pines. The Night They Drove Old Dixie Down is uiteraard misschien wel het mooiste; ten eerste de tekst, die ik heb gelezen, die me interesseerde en waarin ik, als Geschiedenisliefhebber, me verder heb verdiept én het refrein dat klinkt alsof Helm zijn helm heeft afgedaan en alle mogelijke emotie er uit gooit. De andere nummers zijn net zo hoog, maar aangezien het eerste plan was om alleen iets over Whispering Pines te zeggen, houd ik het hier bij. Geweldig album, waarmee The Band zich als een kameleon onderscheidt en laat zien dat ze meerdere genres beheersten, zonder daarbij emotioneel of kwalitatief in te boeten. En mijn moeder heb ik intussen een plaat van Van Morrison opgezet, zodat ze weer kan gaan dromen over haar jeugdliefdes ofzoiets, ik ben er tenminste vanaf!

Stijn_Slayer
Ik vind 'When You Awake' ook heel erg mooi. Mooi hoe het triestig begint en dan langzaam ietsjes vrolijker lijkt te worden (zonder dat het ooit echt vrolijk wordt). Je zit vervolgens te wachten op een tweede couplet of een ander tussenstuk, maar dan gaat 'ie in één keer over naar het refrein. Het heeft iets aparts.

avatar van woutorrmusic
4,5
Dat nummer is inderdaad ook heel mooi. Ik smelt altijd bij de zin(nen): ' Wash my hand in lye water, I got a date with the captains daughter. You can go and tell your brother. We sure gonna love one another, Oh! You may be right and ya might be wrong, I ain't gonna worry all day long.'

Inderdaad een kwetsbaar, intiem nummer, tussen al die andere 'grootse' nummers!

avatar van IllumSphere
3,5
Een beetje jammer dat ik door de dood van de drummer en tevens oprichter / leider van The Band op deze band (hehe) ben gestoten, maar misschien kunnen we deze kennismaking zien als een soort van tribuut. Het album klinkt meer dan degelijk, dat staat vast. Het is hele rustige rock die eigenlijk eind jaren '60 niet meer echt vernieuwend was en totaal anders klinkt dan alle andere platen die werden uitgebracht eind jaren '60, maar toch zijn charmes heeft. Helaas zegt mijn gevoel dat een drie en een half een meer passende score is. Of dat dit komt door het feit dat dit mijn eerste luisterbeurt is weet ik niet. Misschien wel en dan wordt dit verhoogd naar een hogere beoordeling, maar op het moment hou ik het bij de juist genoemde score.

avatar van Flemming
5,0
SUPER-ELPEE...........zelfs geremasterd op cd nog prima te pruimen....

avatar van Flemming
5,0
tsjong schreef:
Ik ken dit album helemaal nog niet. Blijkt het een 'classic' te zijn. Dan moet deze dus ook beluisterd worden. Bij de docu kan je classic wel met een korreltje zout nemen, want de helft van de albums zijn geen 'echte' classics. Dat maakt het natuurlijk niet minder interessant.
............TSJONGE TSJONGE tsjong.........als je je muziekgeschiedenis niet goed op orde hebt, hoe kun jij dan behalve op persoonlijke smaak, iets afserveren als classic or NOT!!!!!!!

avatar van pdonidvie
4,5
IllumSphere schreef:
Of dat dit komt door het feit dat dit mijn eerste luisterbeurt is weet ik niet.


Was bij mij ook geval. En toch ben ik verliefd geworden. Misschien moet je de DVD-versie van 'The Last Waltz' eens bekijken. Daar is bij mij de spreekwoordelijke frank gevallen.

avatar van bawimeko
5,0
Flemming schreef:
SUPER-ELPEE...........zelfs geremasterd op cd nog prima te pruimen....


De audio-fidelity-mastering (als je 'm kan scoren...) is geweldig! Levon's bas-drum is meteen in je woonkamer aanwezig!

avatar van bikkel2
5,0
Als dit geen classic is.........

avatar van Slowgaze
4,0
Ik vind Music from the Big Pink anders een stuk beter.

avatar van bikkel2
5,0
Ik vind het kwalitatief dicht bijelkaar liggen. Deze heeft alleen wat meer hoogtepunten.

Stijn_Slayer
Mwah, misschien eentje meer. Big Pink vind ik ook van hoger niveau en net iets constanter.

avatar van frolunda
4,5
Ik ga toch naar de maximale score want dit is toch één van de belangrijkste albums uit de muziek geschiedenis.Sowieso de eerste Roots/Americana plaat,zit muzikaal ontroerend in elkaar en de zang van Levon Helm gaat door merg en been.Zo is The night they drove old Dixie down ('There goes Robert E. Lee) het mooiste nummer over de Amerikaanse burgeroorlog en als daarna ook nog King harvest (prachtig gezongen door Richard Manuel) voorbij komt,komen de tranen vanzelf

avatar van woutorrmusic
4,5
frolunda schreef:
Sowieso de eerste Roots/Americana plaat,


Om deze uitspraak te verifiëren wil ik me beroepen op de mensen die weten wie ik nu bedoel.

avatar van Slowgaze
4,0
Ondergetekende is even zo vrij en wijst er op dat roots en americana maar heel relatieve begrippen zijn. Het is weer een kwestie van interpretatie van de termen, maar als je 'opnieuw doen' een belangrijk begrip vind, dan zit er wel wat in. Het schijnt, zegt Wikipedia althans, dat de term americana zo rond 1995 voor het eerst gebruikt werd, als naam voor een muzikaal genre/houding.
't zijn sowieso retrospectieve termen, maar achteraf bekeken was bijvoorbeeld de vroege Johnny Cash (ruwweg: vóór die American Recordings-platen en dan vooral 's mans heel vroege werk) al bezig met americana en roots. Debuut van Bob Dylan met folk- en bluescovers, zelfde verhaal. Bovendien is dit album van The Band ook niet gek veel anders dan hun debuut, dus dat zou, als de redenatie stand zou houden tenminste, de eerste americana-plaat zijn. En in 1968, het jaar waarin dat The Band-debuut uitkwam, brachten bijvoorbeeld The Byrds nog The Notorious Byrd Brothers uit, wat mij betreft ook een americana-plaat. (Wellicht ten overvloede: die van The Byrds kwam al in januari uit, die van The Band pas in juli.) Het lijkt me hoe dan ook een compleet verkeerde bewering dat dit de eerste americana-/roots-plaat was (of waar in retrospectief dat stickertje op te plakken valt).

Stijn_Slayer
Twee zangers met een harmonica of een accordeon in 1910 kunnen wat mij betreft ook al roots zijn.

The Notorious Byrd Brothers americana? Dat kan ik dan weer niet volgen. Veel te psych en spacey.

avatar van Slowgaze
4,0
Evenwel wordt er ook duidelijk naar country en folk verwezen, wat prima hand in hand kan gaan met een knappe vernieuwingsdrang. De roots-elementen zijn daar zeker aanwezig.

avatar van bawimeko
5,0
"Americana"....
Die term is van veel latere datum dan dit album zélf. Ik heb net het fraaie "This Wheel's On Fire" van Levon Helm gelezen en het bevat een fraaie sfeertekening van hoe dit album en het voorgaande "Big Pink" tot stand kwamen; bijna in afzondering van alle andere stromingen. Net na Dylan's "The Basement Tapes" had deze groep muzikanten na jarenlang touren (en Levon Helm werkte zelfs even bij een oliemaatschappij...) met eerst Ronnie Hawkins en later met Bob Dylan ineens tijd en ruimte over en een stapel halve en hele songs van Robertson, Helm en Manuel. Ze hadden nog niet eens een naam voor zichzelf bedacht; The Crackers? The Honkies?

De informele sfeer, de muzikale stoelendans (Manuel op drums, Helm op Mandoline, Hudson op accordeon, bijv.) en de bijzondere samenhang zorgden voor twee briljante en originele albums. Ikzelf vind het ook niet lijken op de afslag die de Byrds maakten (Sweetheart of the Rodeo) of Crosby, Stills & Nash.

De stroming maakt voor mij geen bal uit; ik ben zelfs geen liefhebber van "Americana" of zelfs de meeste "Country", maar ik ben dol op dit album! Inclusief op details als de fijne blazerssectie op Unfaithful Servant!!

avatar van bikkel2
5,0
The Band was vooral zichzelf !

avatar van bawimeko
5,0
Maar even via deze weg een stukje blogpromotie van de grandioze finaletrack van dit album! Ultieme Muziekrecensie: The Band-King Harvest - ultiememuziekrecensie.blogspot.nl

Gast
geplaatst: vandaag om 22:10 uur

geplaatst: vandaag om 22:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.