Fennesz - Endless Summer (2001)

Ik weet niet wat ik van dit album moet maken, de hele tijd vage geluidjes door de nummers heen en sommige zijn zelfs alleen maar geruis. Ik zie er eigenlijk niet echt nummers in, meer losse geluiden in een stukje. Neem bijvoorbeeld Happy Audio, dat is in mijn ogen gewoon 10 minuten herhaling.
Misschien moet ik dit over een half jaar maar weer luisteren om te kijken of ik het nog steeds zo vind.

Als je alleen maar geruis hoort, mis je nog ontelbaar veel mooie details

Grappig, al een paar jaar zit dit in mijn hoofd. Tenminste, dat ik het beslist eens moet luisteren. Echt luisteren dan. Ik heb hem wel eens gehoord zonder enige aandacht omdat ik druk ergens anders mee bezig was. Ik zou denken dat het aan mij wel besteed is gezien wie en waarom. Ben benieuwd.

Dan zal ik er binnenkort nog eens echt goed naar luisteren en wie weet kan ik mijn mening dan veranderen

tja, de gustibus et coloribus he

geniaal plaatje is dit. het gebeurt zelden dat gitaarambient gecombineerd wordt met hele straffe en relatief toegankelijke melodieen. fennesz doet het wel.

Ik denk dat dit wel de plaat is die mij het meeste moeite heeft gekost om te doorgronden, de ervaring dat je de eerste paar (tientallen) luisterbeurten vooral ruis hoort komt me bekend voor. Daarna slaat de ruis om in een soort consistentie van warme en diepe melodieen. Het gevoel dat er een bepaald soort geluid/toon in een nummer zit, waarvan je weet dat hij niet verdwijnt creeert heeft op mij nogal een hypnotiserend effect, waardoor het album een psychedelische sfeer krijgt en je je mee kunt laten voeren op de tonen. Ook bij bands als The Velvet Underground en My Bloody Valentine of electronica-artiesten als James Holden, Ricardo Tobar, Nathan Fake, Four Tet en Apparat heb ik dit. Mooi mooi mooi.

Erg rake beschrijving, Luc, vooral dat van het geluid waarvan je weet dat het niet verdwijnt. Ik heb dat precies zo met dit album

Mooi Luc!!

En fijn dat Endless Summer nu ook in je top10 staat. Ik heb em stiekempjes op 1 gezet gisteren. Ik kon het niet laten nadat ik deze plaat op het strand had geluisterd. Het zal wel een soort van pendelbeweging met Loveless worden. En ohja, een recensie komt er wellicht aan, net als bij Loveless

*edit* Hahaha Gyzzz, je lijkt wel een soort van soul mate.. Eerst samen Loveless op 1, nu samen Endless summer

erg goed album. een mix van ontoegankelijkheid die juist door die mix zorgt voor een plaat die juist best toegankelijk is. vooral de warmte van het album en het melodieuze effect van alle klanken maakt dit tot een heerlijk luisteralbum.

Ok..... het album heeft me overtuigd, een 5 is wat ik uitdeel
Happy audio noemde ik de vorige keer een eindeloze herhaling maar het blijkt eigenlijk het mooiste nummer te zijn.

in tegenstelling tot velen anderen hier (die wat moeite hebben/hadden met dit album), ben ik op slag verliefd op "Endless Summer".
Deze muziek is als engelenzang gespeeld op een aftands radiootje die reeds meerdere malen van de kast gevallen is.
Melancholische ruis, verminkte schoonheid of gewoon steengoede ambient (ik haat deze term eigenlijk), noem het wat je wil, maar dit krijgt een aparte status in mijn muziekverdeling (ergens tussen Four Tet en My Bloody Valentine).
Ik heb het album slechts 2 maal beluisterd, ik begin met een *4

Technisch en conceptueel natuurlijk een verdomd interessante plaat, zelden werd de aard van een album zo goed verstopt achter allerlei vervreemdende geluiden. Zeker met dit weer werkt de combinatie van enerzijds kille, afstandelijke geluiden met anderzijds erg warme en zwoele erg goed bij mij.

Gespeend van de terminologie kan ik wel zeggen dat deze plaat me fascineert zoals weinig andere platen dat doen, en hoewel niet elk nummer mijn aandacht vast kan houden geeft, blijft hij toch de hele luisterbeurt bij je (een beetje zoals Luc hierboven al uitlegt).

P.S. De bonustracks vind ik eerder afbreuk doen aan de plaat dan dat ze een toevoeging zijn.

Ik heb vakantie en ga niet weg. Wat doe je dan? Het is per slot van rekening ook nog eens niet echt mooi zomerweer?!
Juist! je gaat die platen draaien die je al jaren hebt, maar om de één of andere reden al heel lang niet meer hebt geluisterd. Het is een bezigheid die ik iedereen kan aanraden.

Stel je bent van plan cd's en/of lp's weg te doen; het zijn er al zoveel; doe er een paar naar de tweedehandszaak; jeweetwel.. het gebruikelijke.
Als je dit onzalige idee hebt, doe dan het volgende: Begin links boven en eindig rechtsonder in je collectie. En luister naar elke plaat. Nee, niet even door heen zappen; elke plaat helemaal afdraaien! Een wereld waarvan je dacht dat je die kende, gaat ineens een heel stuk verder voor je open. Eventuele wegdoe-albums blijken toch ineens een blijvertje te zijn. Herinneringen van de eerste keren toen je de plaat luisterde komen weer boven, ga zomaar door. Ik weet zeker dat je weinig albums weg doet wanneer je hier mee klaar bent.

In het kader van nieuwe kansen voor albums die je al jaren hebt, maar waarbij het kwartje niet viel ben ik deze dag aangekomen bij Endless Summer. Al zeven jaar staat hij op de plank en ik denk dat ik hem al zeker vijf jaar niet heb gedraaid en vandaag was 'ie dan eindelijk aan de beurt. En verdomd! het kwartje viel. En hard. De dingen die ik vroeger bij dit album storend vond, kloppen nu ineens wel en alle details komen glorieus door. Ik verhoog mijn stem!

Vorige week had ik dergelijke doorbraakmomenten met Perfect From Now On van Built to Spill en met The Black Saint and the Sinner Lady van Charles Mingus. Ik ben benieuwd wat volgende week na jaren ineens keihard doorkomt!

Jah, ik begon hieraan een tijdje geleden ondertussen, en ik weet nog dat ik 'm de eerste keer niet helemaal heb uitgezeten. Alles liep goed - aléja, goed, ik vond er wel geen bal aan - tot aan Happy Audio, wat ik enkel kon bestempelen als 11 minuten melodieloos lawaai. Geen muziek feitelijk.

Maar ik ben blijven en blijven proberen, totdat het eindelijk wel allemaal op zijn plaats viel. Bevindingen zijn:

De opener is me net iets te bruusk, naar mijn - waarschijnlijk voorbijgestreefde (alleszins in de wereld van experimentele electro) - mening hoor je een album als dit niet te openen met knarsend lawaai en geschuur. Da's iets wat me na die vele luisterbeurten nog steeds een beetje stoort. Gelukkig ontpopt dat eerste nummer zich, en vormt het een perfecte intro op het killertrio: het frisse, zomerse Endless Summer, het intieme en broeiierige A Year In A Minute en het vervreemdende Caecilia, naar mijn mening de drie beste tracks op het album.
Dan stevent Endless Summer echter af op misschien wel het enige echte minpunt: Before I Leave. Daar vind ik nu eens geen bal aan. Te eenvoudig, te monotoom, te 'gewild experimenteel' (tja, zo ervaar ik het). Maar goed, dan komt nog die schitterende afsluiter 'Happy Audio', in eerste instantie dé dooddoener, nu nog steeds - maar in een andere zin. Heerlijk hoe organisch en afwisselend dit nummer is onder die muur van 'ruis'. My Bloody Valentine en Jesus & Mary Chain in een electronica-jasje.

Geweldige plaat, maar het heeft moeite gekost.

"naar mijn - waarschijnlijk voorbijgestreefde (alleszins in de wereld van experimentele electro) - mening hoor je een album als dit niet te openen met knarsend lawaai en geschuur."

Voor mij zet Fennesz direct de juiste toon met deze opening. Dit is waar een aantal belangrijke zaken direct samenvallen met elkaar: elektronica (mechanische stroefheid) dat met enige verbeelding vermengd wordt met het organische, gruizige geluid van schuimend water al krassende over zand en schelpjes. Niet veel later wordt de muziek meer sferisch, iets als een zons op- of ondergang. Hoe dan ook, zelfs zonder verbeelding is het een geweldig concept: laptop en gitaar vormen één (perfecte) warme setting hier, dat van A tot Z thematisch is uitgewerkt. Maar daar ben je het vast met me mee eens

Als dit album 2 lagen zou hebben:
De fysieke laag: Gitaar + Laptop
De 'geestelijke' laag: Organisme vs. Meganisme

En dan in de blender enzo.

Nieuw nummer dat dicht tegen dit album aan schurkt:

Hunting High and Low een cover van dit nummer.
Verschijnt 1 september op een compilatie album van 20 elektronica artiesten.

Typisch Fennesz om speelse, zomerse nummertjes te verzuipen in zijn eigen noise (Beach Boys, Rolling Stones). Nu maar hopen dat hij snel weer een album uit brengt, want als ik dit hoor weet ik dat hij nog lang niet over zijn hoogtepunt heen is.

Mooi compilatie is dat....maar 73 pond blijft toch veel geld...

Veel probeerders op deze site. Maar deze viel me in 2001 dan ook wel een beetje moeilijk. Vond ik maar 1/2 tracks vet. Maarja af en toe zet je de tracks die volgen niet snel genoeg af en voor je het weet vind je het een meesterlijke plaat. Pas geleden eindelijk maar een keer gekocht in de 2006 editie.

100 stemmen! Best veel toch ?

Ja! Het kwartje is geloof ik finaal gevallen. Een luisterbeurt deze namiddag bezorgde me meermaals kippenvel, vooral omdat het album me een goede 40 minuten terug voerde naar de zomer. En dan vooral bij het 'nummer' 'A Year In A Minute', wat eigenlijk best vreemd is gezien dat nummer misschien nog het minst zomers aandoet. Maar het is gewoon heerlijk hoe warm deze plaat aanvoelt.
En 'Made in Hong Kong' ben ik nu eindelijk ook gaan appreciëren (ik vind het eigenlijk best vreemd dat het nummer me stoorde toen ik dit pas begon te luisteren, maar soit). Verhogen naar 4.5* dus.

Ik een jaar geleden... Vandaag toch maar weer eens opgezet, omdat ik mijn CD's overzette naar een ander rek. Toen viel het kwartje van Fennesz. (Deze heb ik opgepakt en weer in mijn portemonnee gestopt )Best een mooi album, waar ik nog wel een veelvoud aan luisterbeurten zal van genieten. Blijkbaar kan ik toch mijn muur van vooroordelen nog doorbreken, in dit geval met de luchthamer die tijd heet.

Treffende vraag uit een interview:

With Endless Summer in particular, I've always been curious how much the title of that album sort of influenced the way that people heard it. Because it does feel like a warm record to me, but you always wonder, "Am I partly influenced by hearing that title?"

Fennesz:
That was an interesting thing about it. If I took another title, I think the music would've been maybe less warm sounding, do you know what I mean? If I called it Black Sabbath or something [laughs], then some of the tracks would have completely different atmospheres suddenly. There was the idea about the whole project that I was trying to play with those images, you know. And this is something very much related to pop music, also the playing with images and playing with roles and names and all that. That's what I was trying out with Endless Summer, by doing completely electronic music, you know, so it was an interesting experience.

Bron: hier

Zeer vreemde plaat...

Toen ik het voor het eerst hoorde wist ik niet wat ik er mee aan moest, zoals velen volgens mij hier . Vaak vertrouw ik er dan niet in dat zoiets me als groeiplaat zal beklijven (zo bevalt bv. Slint - Spiderland me nog altijd niet).

Maar zie hier, na vele luisterbeurten viel het kwartje toch. Prachtige muziek.

Shame on you!
tip: in het donker op de grond gaan liggen en 'm dan nog eens draaien (Slint bedoel ik...)

Wanneer ik het pad der eerlijkheid bewandel kan ik slechts mededelen geen snars van dit album te snappen. En toch, toch luister ik enorm graag naar de grillige klanken die Fennesz hier tevoorschijn tovert. Misschien - zeker ben ik het niet natuurlijk - ligt in die onbegrijpelijkheid nu net de charme van dit kunststukje.
Zo kan ik enorm genieten van een stelletje ongeregeld dat op een podium kruipt om daar wat freejazz uit hun instrumenten te rammen, niemand weet dan wat er nu precies gebeurt - zelfs de muzikanten niet, immers er wordt gewoon geimproviseerd zonder echt te weten waar het eigenlijk moet eindigen- maar iedereen is het er na afloop van zo'n set wel over eens : genoten tot en met.
En zo beleef ik - alhoewel deze genres mijlenver uit elkaar liggen- ook de muziek van Fennesz, waarom ik het zo mooi vindt : geen idee maar ik luister er wel enorm graag naar.
Wat ook zeker bijdraagt tot de kracht van dit album is de variatie, het valt ronduit vreemd te noemen dat nummers die soms niet in de verste verte op elkaar gelijken, toch zo goed bij elkaar passen, toch dezelfde sfeer uitademen.
Mijn persoonlijke favoriet is Endless Summer omdat het ontspannender werkt dan eender welke pil verkrijgbaar bij uw lokale apotheker. De combinatie tussen de hypnotiserende gitaarlijnen die haast als een mantra geplukt worden en de broebelende klanken op de achtergrond werken even perfect als een Zwitsers zakhorloge. Vaak heb ik bij dat nummer het gevoel op een schip te vertoeven dat gezellig heen en weer wiegewaggelt.
Ook het nummer dat volgt valt bij mij in goeden aarde, die subtiele opbouw achter de ruis werkt telkens weer op mijn gemoed. Het is waarschijnlijk zelfs door dat soort nummers dat ik voor het genre gevallen ben, 't is namelijk enorm boeiend, ja zelfs intrigerend om te horen hoe in een nummer, dat schijnbaar maar wat voortkabbelt als een zee zonder wind, op de achtergrond voortdurend nieuwe dingen gebeuren.
Endless Summer van Fennesz is dus een welgemikt schot in de roos gebleken en samen met Tim Hecker mag hij wat mij betreft uitegeroepen worden tot Koning Ambient.

Ik snap deze muziek echt niet...

Waarom ging je Endless Summer proberen, en wat snap je er niet aan ?
Ik denk eerder dat je bedoelt: deze plaat beleef ik echt niet.

Waarom ik dit ging proberen weet ik echt niet.
En waarom ik het niet snap weet ik ook nog steeds echt niet na 1 luisterbeurt

Het heeft bij mij ook zeker een jaar geduurd voordat ik fennesz 'voelde' en nu vind ik Year in a Minute een van de mooiste nummer allertijden.

Ik voelde deze plaat al tijdens mijn1 luisterbeurt. Zal binnenkort wel stemmen.