Depeche Mode - Violator (1990)

Thanks. Het is en blijft een discussiesite dus de zaken waarmee je het niet eens bent gewoon posten hé. Dan kunnen we een lekker goeie ouwe discussie voeren

Ik las een intrigerend relaas over drempelvrees ...

En toen dacht ik ... wat zou hij in godsnaam van Personal Jesus vinden?

Een stampende rodeo van een song: synthpop goes country.
Cowboyhoed met zwarte rand en dan die tekst ... zo dubbel als Martin Gore zelf.
Bedoelt hij dat hij haar wil genezen, door haar aanbeden wil worden?
Of bedoelt hij dat zij hem mag kruisigigen, dat hij voor haar zonden wil sterven?

Alsof je het klappen van de zweep al voelt. En dan dit ...




En dat begreep ik maar half.
Neen, omdat het origineel met wat meer respect mag behandeld worden.
Ja, omdat de Cash versie wellicht de eerste kennismaking met de song was.

Personal Jesus zit wat moeilijk in de context van het album,
net zoals een jonge cowboy nogal moeilijk op die rodeo stier zit.
In zijn 7" versie uit 1989 sloeg het nummer echt wel aan en in.

Je moet toch al behoorlijk stevig in het zadel zitten om hier niet voor te vallen.

Laat ons zeggen dat ik zowat iedere cover die Cash heeft gedaan beter vind dan het originele nummer. Het ligt dus niet aan Depeche Mode, maar aan de geweldig fragiele maar zoveel dragende stem van één v/m'n helden. En misschien heeft dit inderdaad (onbewust) wat invloed op m'n appreciatie.

Verder vind ik het geen slechte song, maar gewoon de minste v/d plaat omdat 'ie het lugubere, dat reeds twee songs werd opgebouwd, wat onderbreekt. Dit kan goed uitpakken of niet - en in dit geval is het bij mij iets minder gewenst. Aan die herhaling stoor ik me niet enorm, maar het zorgt er wel voor dat m'n gedachten wat afgleiden. Tja, en zo onstaat 'de stempel 'minst goede song op het album' zonder echt negatief of denegrerend erover te doen...

O.v.v. interpretatie loopt er alleszins niets verkeerd. Ik las jouw visie erover, ik heb de mijne. Een persoonlijk verhaal in m'n hoofd eraan gelinkt. Iets algemener een zondenaar die de schuld niet meer aankan. Zoekt verlichting. Een biecht. Dat éne lichtpunt.

Gewoon een leuke song, maar iets minder dan de andere. En dat komt niet omdat het te poppy, of omdat ik me niet genoeg bezig heb gehouden met de tijdscontext of een verhalend kader. Dat komt door smaken

Ik vind persoonlijk Blue Dress het beste nummer van dit album, en dat heeft erbarmelijk weinig stemmen... Waarom?

De vraag stellen is ze beantwoorden.

Smaken ...

Ik vind Blue Dress het beste nummer van de plaat
samen met Enjoy the Silence, World in My Eyes en ... Personal Jesus.

Fijn dat Blue Dress er bij zit Mijn andere favorieten zijn: ook Enjoy The Silence, World In My Eyes en Waiting For The Night ( )

Ik kan echt geen zwakke broeder op dit album vinden... alles klopt perfect... vandaar ook de volle score

Depeche Mode's meesterwerk. Ze zouden het niveau van dit album helaas nooit meer halen.
Ik kan ook geen enkel zwak nummer eruithalen. Favorieten variëren naargelang de gemoedstoestand. Vandaag zijn het World In My Eyes en Waiting For The Night. Morgen zouden het er evengoed 2 andere kunnen zijn.

Waiting for the Night heeft me van begin af aan nooit kunnen bekoren. Ik vond het maar een sloom, saai en vooral langdradig nummer. Een nummer wat je niet aanstaat en dat dan ook nog eens dik 6 minuten duurt hakt er stevig in... En zeker in vergelijking met de nummers ervoor en erna (mijn favorieten van dit album) steekt dit nummer heel erg schraal af. Maar ik ben ineens van mening veranderd!

Het kwartje is gisteren namelijk eindelijk gevallen . Waiting for the Night kwam voorbij op mijn mp3-speler en ik herkende de intro zo snel niet. Toen ik erachter kwam welk nummer het was verbaasde het me. Zo'n mooie intro kan toch nooit bij zo'n rotnummer passen? Toen ben ik met heel andere oren naar het nummer gaan luisteren en heb mijn vooroordelen aan de kant gezet. En het kwartje viel! Vooral die tweede stem is prachtig. Die maakt het nummer helemaal af.

Ik heb mijn recensie bij dit album eens teruggelezen en ik zie dat Violator in de tussentijd een half puntje is kwijtgeraakt Die krijgt hij nu weer terug!

Fijn dat het kwartje dan toch is gevallen, stoepkrijt. WFTN is een prachtig nummer.
Violator is een album dat ik op geen enkel foutje kan betrappen, alle 9 pareltjes.
Oh, jouw avatar doet me altijd aan dit album denken.

Ik heb nooit erg veel aan Personal Jesus gevonden.. de rest is wel goed tot heel goed inderdaad.

Jammer dat dat bij mezelf niet zo werkt... Was dit album een tijdje uit het oog verloren. En dan te bedenken dat ik deze hoes (de lp-hoes dan, die is nog mooier) als bureaubladachtergrond heb

De naam Depeche Mode dook overal op en dus heb ik besloten om eens iets te gaan checken. Toen ik Electronic in combinatie met 1990 zag staan was ik bang voor iets gedateerds, maar een korte luisterbeurt bewijst het tegendeel. Het doet mij daarnaast een beetje aan Joy Division denken.

Enjoy The Silence is volgens mij evenveel op de radio gedraaid als bijvoorbeeld Africa van Toto.
Black Celebration is mijn favoriete DM-album van de jaren 80 en Violator de beste van de jaren 90.

De laatste vier nummers zijn wel van een eenzaam hoog niveau zeg. Policy of Truth en Clean zijn mijn favorieten op dit album, maar middelmaat is op Violator niet te vinden. Stem verhoogd.

Afgaande op verscheidene factoren blijkt het een gat in mijn cultuur te zijn dit album niet te kennen. Natuurlijk ken ik Personal Jesus, maar daar heb ik nooit geen bal aan gevonden. Verder heb ik over het algemeen weinig met die op electronische geschoeide zwartgallige, maar toch licht genoeg te verteren muziekjes om de hitparade te bereiken.
Mijn verwachtingen zijn niet hooggespannen dus, maar toch maar eens luisteren of ik hier iets gemist heb.

De vooringenomenheid des te ... blijkbaar.

Je plakt een handvol predicaten op een album dat je nog niet kent.

Op het album?
Niet goed gelezen denk ik.
Over jaren 80 hitparade muziek wel, maar die vloeien voort uit mijn eigen beleving.
Maar dit alles neemt niet weg dat ik het album erg vond. Ik hoor wel dat het allemaal erg vernuftig en berekend in elkaar steekt, maar het doet me niks. Al bij al bleek My Personal Jesus nog een van de betere nummers.
But don't worry. Verder zul je me hier niet meer tegen komen. Just not my cup of tea. Ik onthoud me wijselijk.
Voor de anderen, veel plezier nog.

Nou da's in ieder geval nog enige winst geweest in zeer korte tijd

Kan heel goed dat het je ding niet is, wel goed dat je het probeert!!

Natuurlijk, je weet nooit. Ik heb indertijd ('t is te zeggen, bijna 10 jaar eerder )ook Talking Heads links laten liggen vanwege enkele hit-singles die ik toen absoluut niet kon pruimen, en nu vind ik hun album Remain in Light geniaal.
In het geval van Depeche Mode kende ik ook alleen maar vaag de singles die de hitparade hebben gehaald, en zoals gezegd vond ik die toen maar niks. Het is echter welbekend dat singles niet altijd een getrouw beeld van een album afspiegelen. Dus waarom niet proberen? Het is ook niet zo dat ik sowieso een weerstand heb voor alles waar elektronica in voorkomt, integendeel.
Wie weet probeer ik het over een jaar of tien nog eens, en bevalt het me dan wel. Wie niet waagt, niet wint.

Ook niet voor een berichtje van een zekere "Cultuurkenner"?

Dit album is het beste wat DM afgeleverd heeft. Zelfs op dit moment nr 1 in mijn top 10.
Ik vind deze beter dan Playing The Angel en Black Celebration. Violater zit qua geluid tussen beide in namelijk.
Enjoy the Silence, Policy of Truth en Personal Jesus zijn mi al 3 sterren waard. Album bouwt daarnaast prima op en heeft met Waiting for the Night een mooi rustpunt om vervolgens weer door te stomen naar Clean. De bonustrack Dangerous is ook prima.

Ik heb gisteren de collectors edition van Violator binnengekregen. Ziet er erg mooi uit (veel mooier dan zo'n standaard jewelcase) en de dvd voegt ook echt wat toe. De 5.1 surround mix van het album stelt niet zo veel voor, maar de bonustracks en de interessante documentaire zijn wel dik de moeite waard

Zeker mooi pakketje. (ik heb alle DM albums inmiddels in deze versie) verneukeratief vind ik het wel dat ze de bonus trakcs op de dvd hebben gezet, terwijl dat natuurlijk gewoon op een audio cd erbij had gemoeten!
Nu moet je weer heel moeilijk doen om dit allemaal om te zetten enzo... Snap die beslissing niet helemaal.

@Lennon: ik heb inderdaad hetzelfde probleem..... die bonus tracks op de DVD zou ik graag omzetten naar MP3, zodat ik ze op de iPod in de auto kan draaien.... Hoe heb jij dat opgelost?

Prima album met de wereldhit 'enjoy the silence'. Het geheel komt me echter toch wat te kil over, kan hierdoor de rit(volledige plaat) nooit helemaal uitzitten.

Enjoy The Silence zal altijd één van de sterkste hits blijven, maar wie het nummer Closed Circuit van de Belgische band Twilight Ritual eens beluistert zal best verbaasd zijn (was ik alvast). Misschien maar beter niet doen, helden moeten helden blijven.

Ik heb dit album vorige week via CD WOW voor slechts 5,99 (en kostenloze verzending) aangeschaft om mijn DM verzameling te completeren. Onbegrijpelijk dat ik dit album zo lang links heb laten liggen; opgegroeid met de 80's DM (met als hoogtepunt het donkere Black celebration) had ik het nooit zo met de "latere" DM, juweeltjes als Enjoy the silence en het rustige "Waiting for the night" daargelaten. Nu ik het album in zijn geheel en in de juiste volgorde hoor, heb ik spijt dat ik het nooit eerder heb aangeschaft. Oh well, men is nooit te oud om te leren, toch?

Top plaat

Dit album kwam destijds uit vlak voordat ik meeging op een groepsreis door Peru. Ik had de CD circa 1x gedraaid toen ik vertrok maar had het gelukkig wel opgenomen op een cassettebandje (dat is een plastic ding met een magnetische tape erin die kan ronddraaien). De draagbare CD speler bestond nog niet en mijn walkman was niet al te best. Gelukkig mocht ik het album diverse keren afspelen op de cassettespeler van de bus. Dit album, inclusief zijn kille electronische klanken en persoonlijke Jezus, associeer ik na 22 jaar nog steeds met Incagraven, Nazca-lijnen en de hooglanden van Peru (en met protesterende medereizigers die het zulke 'sombere' muziek vonden). Als ik de eerste klanken van World in My Eyes hoor, ben ik zo weer in Peru. Priceless!