Opeth - Ghost Reveries (2005)

begin maar niet aan orchid of morningrise

opeth is niet hard, gewoon vet goede structuur van rustige en wat hardere stukken. Past altijd vet goed in elkaar. En wie niet van zijn clean zang houd is gek.

Super CD!
Ik vind eigenlijk alle nummers goed, ik moest alleen even wennen aan het begin van The Grand Conjuration, maar dat is inmiddels ook weer achter de rug. Ik vind de balans op dit album iets beter dan op de nieuwe Watershed, daar moet ik net iets te lang op de heavier stukken 'wachten'.
Geen minpunten dus? Nou....Van mij hadden de drums iets steviger gemogen qua geluid (er zit zo'n stukje in Baying of the Hounds, als ik me niet vergis, waar het geluid van de snare nét iets te slapjes klinkt), maar dit is echt spijkers op laag water zoeken. Het blijft een wereldband en dit is een wereldplaat, al staan de in mijn opinie beste nummers nog steeds op BWP.

Overigens vind ik het einde van Harlequin Forest zeer geslaagd, dat hypnotiserende bevalt me wel. Bovendien is het technisch gezien natuurlijk een leuk stukje... maar ik kan me wel voorstellen dat het niet ieders cup of tea is.

Goed album, waarin de afwisseling tussen de harde en rustige stukken, de grunt en de cleane zang, goed gedoseerd is. Waarbij opvalt, dat Akerfeldt een erg goede cleane zangstem heeft. Opeth is 1 van de weinige bands, waar ik de grunts kan hebben en het niet storend vind. Muzikaal gezien zit het gewoon erg goed in elkaar geschroefd en valt er veel te genieten.Behoorlijk aan de prog kant, en experimenten worden niet geschuwd.

ik had atonement gehoort en ik dacht gelijk. YEah weer een band als the mars volta. rockend zonder metal.

maar ja ghost of perdition. alleen het begin al. tsja dit is gewoon niet mijn muziek. heeft naar mijn idee bedroevend weinig met prog te maken.

Ja, je moet ook verder luisteren dan het begin

Ik weet niet of je bijvoorbeeld nummer 5 of 6 van de cd wat beter kan waarderen... en anders is misschien het Damnation-album meer jouw smaak

hangt ervan af hoe je prog definieert

Ik dacht dat prog geen prog meer was als je het kon definiëren?

jij hebt over avant garde(dat is totaal geen prog)

Door velen blijkbaar bestempeld als minder dan de andere platen, maar daar ben ik niet mee akkoord. Ik vind hier het niveau nog altijd geweldig hoog.

The Grand Conjuration was ik meteen weg van en is nog altijd mijn favo van deze plaat.

Wat een plaat, hier kun je geen genoeg van krijgen, wat een techniek, wat een emotie, wat een talent, wat gedurft, wat geniaal.

Dit is de beste investering in deze tijd van crisis.

Tsja, wat zijn nou de juiste woorden om de muziek van Opeth eer aan te doen? Ik kan ze niet vinden, want deze band overstijgt voor mij echt alle grenzen van genialiteit, virtuositeit, creativiteit, progressie, bruutheid, originaliteit... ik kan nog wel even doorgaan.
Opeth is fantastisch en samen met 'Blackwater Park' is deze plaat mijn grote favoriet. Genieten van begin tot eind! Opeth is een band die de luisteraar in een roes kan brengen, als een natuurlijke drug.
Uiteraard 5 sterren voor deze plaat. Favorieten: 'Ghost of Perdition', 'The Baying of the Hounds' en 'The Grand Conjuration'.

Het is idd altijd genieten als je een nummer van Opeth hoort.
Zoals ik net bij watershed al heb gemeld. Opeth is magistraal. Dat woord past enkel bij hun en bij Led Zeppelin voor mij.

Top-album. Minder dan Blackwater Park ( maar dat is dan ook mijn nr 1 in mijn top10). The Grand Conjuration is een schitterend nummer, met schitterende grunts (zoals altijd) van Akerfeldt 4,5*

Favoriete album van opeth samen met Blackwater park. Toffe aan deze vind ik dat er veel verschillende melodieen worden gebruikt en riffs in 1 nummer, en er wordt veel clean gezongen. Nrs 1, 2 en 5 vind ik super;)

Soldier of Fortune is hier echt wel prachtig gezongen.. Daar word je stil van! Eerst kon ik dit album niet zo goed smaken, maar gaandeweg en liedje per liedje vind ik dit album meer dan zeer goed. Het cleane vocale stuk in 'The Baying of the Hounds' is geniaal.

Ik vind dat Opeth op dit album vaak iets teveel neigt naar langdradig geneuzel. Een geeuw uit verveling kan ik soms niet onderdrukken.

Nog steeds vind ik hen hier erg goed, maar hoeveel spannender is Watershed dan niet. Ik ben blij dat ze daarmee een beetje een nieuwe richting ingeslagen zijn.

Weer een nieuw album zal nog wel even duren, maar ik kijk daar alvast naar uit.

Weer eens beluisterd en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik dit het saaiste album van Opeth vind. Ik krijg er een Tool-gevoel bij (en dat is geen compliment).

Opeth maakte hier de overstap naar het grotere label Roadrunner en misschien heeft dat hen te veel onder druk gezet om spontaan geïnspireerd werk te maken.

Het klinkt voor mij allemaal te gekunsteld. Alsof alles wat Opeth bijzonder en spannend maakt hier slechts als formule gebruikt werd. Ik voel er niet veel bij behalve verveling.

Dan is je 4* te hoog,niet?

Ik vind het net niet. Machtige muziekstukjes a al Ghost Of Perdition en Baying Of The Hounds kunnen me nooit vervelen. Deze zet ik vaak op en hij blijft echt indrukwekkend.

Prima album van Opeth. Maar na het majestueuze Blackwater Park en het briljante Deliverance/Damnation tweeluik is het hoogtepunt wel bereikt , denk ik. In elk geval heeft het op mij niet dezelfde impact als de voorgangers.
Overigens zie ik hier een track bij staan die niet op mijn versie voorkomt. Is Soldier Of Fortune een cover van Deep Purple?

Het hoogtepunt voorbij? Wat mij betreft niet. Ze hebben zich
goed herpakt met Watershed en zichzelf minstens evenaart.

Soldier of Fortune staat er bij mij ook niet op.

Ik moet bekennen dat ik niet meer de moeite heb genomen Watershed te beluisteren. Verder heb ik alle albums tot en met Ghost Reveries. Maar eigenlijk draai ik alleen Blackwater Park en Damnation echt regelmatig.

Misschien niet meteen kopen, maar ik zou 'm toch zeker eens een kans geven. Erg sfeervol album met grote contrasten. Niet echt te vergelijken met bijvoorbeeld Blackwater Park. Een klasse apart. Vraagt zoals meestal bij Opeth wel meerdere luisterbeurten.

Eindelijk eens deze cd goed beluisterd. Een waarlijke openbaring. Ik ben niet echt een death metal fan. Maar dit is een echte bijna perfecte (Perfectie is saai) combinatie van alles wat ik verlang in muziek.

Die Deep Purple cover staat op de Limited Edition, een edite met een 5.1 dvd erbij.

Zucht.. wat een plaat
Fan-tas-tisch. Knallen, maar dan met gevoel.

Ik herken je plaatje van Rush uiteraard direct!
En als zowel groot Opeth als Rush fan kan ik je vertellen dat er geen bands zo hoog boven het prog gemiddelde uitstijgen als Rush en Opeth.
Geef het de tijd en laat het op je inwerken... Rush ken ik mijn hele leven al goed, Opeth kon mij pas bekoren zoals het nu doet na jaren!

The Grand Conjuration is zo'n briljant nummer. DIt album zal ik zonder enige twijfel aanschaffen. Kent iemand de versie met DVD? Ik heb ehm namelijk zien liggen.

Zie 3 posts hierboven

Ja, ik heb die met DVD zelf. Daar staat een docu op over het maken van het album.