Judas Priest - Defenders of the Faith (1984)

Jaja, een echte topper en zeker in mijn top 3 van Priest-albums. De eerste zeven (!) nummers zijn gewoon top (Eat Me Alive net ietsje minder top dan de andere zes, maar ach) en pas dan zakt het ietsje in. Night Comes Down is niet meer dan aardig en ook Heavy Duty is niet heel overtuigend en soms wat eentonig. Wel zitten er weer hele lekkere uithalen van Halford in dat nummer. Na Painkiller en Angel of Retribution mijn favoriete van Priest, 4*.

Mijn kennismaking met het fenomeen Priest. Sindsdien staat de plaat in mijn ziel gegrift. Vooral de tandem Tipton/Downing laat de spierballen rollen op dit werkje. Luister maar naar Freewheel Burning of het machtige The Sentinel.
Ook Halford levert enkele van zijn fijnste zanglijnen ooit. Alles klinkt erg jaren 80, maar dat vind ik absoluut niet erg.

Freewheel Burning, de zanglijnen van Rob, dat gitaarwerk, dat warm gitaargeluid ... argh! Dit album kan uw gehoor beschadigen. Blijft een geweldige plaat, zeker die A-kant is subliem.

Freewheel Burning is een echte Priest klassieker vind ik, en 1 van de lekkerste en meest pakkende nummers uit hun hele oevre. Hoewel ik Night Crawler van Painkiller ook net zo goed vind als Freewheel Burning. imo hun 2 allerbeste songs ever.

De eerste 6 a 7 nummers zijn werkelijk subliem en 5* waard, alleen daarna zakt het behoorlijk in, waardoor ik deze in zijn geheel toch geen 5* waard vind.

Naar mijn mening het laatste echt sterke album van Priest, maar het is ook wel moeilijk de mooie lijst van platen uit de jaren 70 te evenaren. Rock Hard Ride Free vind ik het sterkste nummer.

Dit is de eerste elpee die ik als elfjarige hardrocker aanschafte! Bij aankoop van deze plaat ontving ik gratis een single met dubbele A-kant met daarop twee onbekende rockbandjes. Een ervan heette Bon Jovi, geloof ik. De single heb ik nooit meer gedraaid, dit album des te meer. Heavy Duty / Defenders of the Faith hebben we zelfs nog uitgevoerd op de lokale play-back show editie 1985.
Nauwelijks zwakke momenten op deze plaat, maar als ik er dan toch één moet noemen, dan is het Eat Me Alive. Voor de meeste rockers is Night Comes Down misschien slappe hap, voor mij is het één van de mooiste rock ballads (wat een jeukterm trouwens) ooit gemaakt.

Eigenlijk vind ik enkel Some Heads Are Gonna Roll een wat minder nummer. Voor de rest is alles erg goed.

en die heerlijke screams op het einde?

Ik denk dat ik me deze toch ook nog maar eens moet aanschaffen. Gelukkig is naast de "prachtige" cover het materiaal wat erop staat wel van zeer hoge kwaliteit. Freewheel Burning is en blijft een van mijn favorieten van Priest. Hij staat eigenlijk boordevol met allerlei geweldige nummers en is me toch weer een opluchting, na Screaming for Vengeance, hetgeen me wat minder aansprak. Nummers als Rock Hard Ride Free, The Sentinel of Jawbreaker doen het bij mij echt goed. Klasse!

Hun artistieke hoogtepunt. Ditmaal zijn het praktisch allemaal uitschieters. Er staat geen enkel minder nummer op. Moeilijk om hieruit favorieten te kiezen: Jawbreaker,The sentinel en Night comes down ligt me ook wel. Defenders of the faith was op de europese markt gericht.Z'n voorganger op de amerikaanse. Het geluid op Defenders is mooier. K.K. Downing & Glenn Tipton zetten uitmuntende solo's neer. Vijf sterren voor Judas Priest.

Freewheel burning is voor dit album alleen al het kopen waard!

Voor mij persoonlijk misschien het het beste Priest nummer.

The Sentinel. Het absolute summum van alles wat Judas Priest in huis heeft.

Judas Priest heeft veel beste nummers.

Miljaar, met het volume op het juiste niveau kan ik echt ten volle genieten van die gitaarlijnen en dat warme omvattende gitaargeluid, zelfs een Love Bites stijgt daardoor boven zichzelf uit.

Na Painkiller vind ik dit Priest's beste. Het begint ijzersterk en zwakt wat af naar het einde toe, maar begint nooit te vervelen. De volumeknop omhoog en headbangen maar!

De eerste 6 nummers zijn echt geweldig. Dit album is natuurlijk 1 van de beteren van Priest. Dit album mag ik ook liever horen dan Screaming For Vengeance. Voor mij is Priest vooral de band van Painkiller of het live album Unleast In the East, die 2 albums speel ik tenminste het liefste af. Al vind ik Sad Wings, British Steel, Screaming en deze ook geweldige albums. Voor mij stopte het bij Priest dan ook bij het album Painkiller. De albums die daarna kwamen ben ik niet meer in geinteresseerd.

Perfecte luisterervaring? Elk zijn definitie. Mijn definitie: na een drukke werkdag een wandeling op de dijk in Oostende, thuiskomen, een fleske kraken, een lp op de draaitafel leggen en rustig in- en uitademen op de tonen én het ritme van een klassieker ... zoals deze. Als er één is, roep ik: My God! Fenomenale halsbrekend album van een bende veteranen die ondertussen al de leeftijd van Methusalem naderen maar vele jonge wolven vele truken hebben geleerd. Dit album klinkt fantastisch, punt uit.

Ik geef het ook een vijf. Want die paar nummers op de b-kant die ik wat minder vond zijn eigenlijk gewoon wat anders maar niet minder.

Van mij ook een 5 uteraard. En een 4e plek in mijn top 10.
Deze plaat heeft mijn jeugd mede gevormd.

Heb deze plaat lang niet meer beluisterd, maar toen kwam bij Windows Media Player opeens Rock Hard Ride Free langs... wow! De rest van het album is ook gewoon rete strakke metal.

Geweldig album van Priest en absoluut één van hun beste vind ik! Eigenlijk vind ik er geen slecht nummer tussen staan, al vind ik Some heads are gonna roll wat simpel vergeleken met de rest.
Voor het overige zijn het pure classics die hierop staan!!

sluit me bij de voorgangers aan; zojuist ook maar eens naar de 5 getild.

al zeker een jaar of 15 niet gedraaid maar kan 'm nog steeds van de eerste tot de laatste noot meebrullen.

overgang van heavy duty naar defenders of the faith blijft geweldig.

Eerste 5 nummers zijn de beste. De rest is middelmaat, maar dat hangt een beetje aan alle Priest platen buiten Painkiller. Toch zeker erg genietbaar.

Na Screaming For Vengeance en Painkiller de beste Priestplaat. Op het slappe titelnummer na (Manowar light?) heeft deze plaat eigenlijk alleen maar prima composities. Favoriet is Freewheel Burning

Wat me wel altijd bij de oudere Priest-albums tegenvalt is de produktie. Als de oude albums nu allemaal zoals Painkiller waren geproduceerd.....

Ik vind deze samen met Painkiller en Unleast In The East de besten van Priest.

Unleast In De East vooral omdat daarop de productie van Painkiller word benaderd omdat het live is, en dan nog met hun allerbeste jaren 70 nummers ook.

Screaming For Vengeance vind ik ook heel goed.

De produktie van Unleashed staat ook als een huis (even losgelaten hoeveel er aan geknutseld is in de studio), maar leg Defenders eens naast platen als Maiden's Powerslave en Ride The Lightning van Metallica die in dezelfde tijd verschenen. Dan valt de productie van de Priest-plaat mij tegen.

Die van Metallica is anders ook altijd wel iets op aan te merken. Ride The Lightning vind ik ook niet echt 'hard' op plaat gekomen anders hoor. The Black Album heeft de beste productie van alle Metallica albums vind ik.

En bedoelde jij met oudere Judas Priest albums alleen de jaren 70 albums, of ook de jaren 80 albums?

zou niet weten wat er mis is met de productie van Defenders of the Faith. Zeker na het wat vlakke geluid van Screaming for Vengeance wordt er een behoorlijke stap voorwaarts gezet.

Doet imo dan ook niet onder voor de genoemde Powerslave. Ride the Lightning is wel een end beter maar dat ligt dan weer niet direct aan de productie.

Op Ride The Lightning knallen de gitaren echt hard. Ik heb bij de oude Priest platen altijd het idee dat Downing en Tipton hun partijen op de plee met deur dicht opnamen.

Ik doel echt op de jaren 70, begin jaren 80 albums. Turbo, Ram It Down en natuurlijk Painkiller klinken alweer veel helderder. Maar misschien ligt het ook wel aan die albums van mij, dat zijn de eerste releases op CD geweest. Ik denk dat de remasters alweer veel beter klinken. Maar echt een wonderproducer was Tom Allom volgens mij niet.

Ook logisch, ze waren bang dat Rob anders zou binnenkomen.