Judas Priest - Defenders of the Faith (1984)

Die drummer van die periode, dat was een frisse kerel.... Graag over muziek mensen!
Ik vind deze plaat helemaal niet zo slecht klinken. Naast toppers die worden afgewisseld met middelmatige nummers hangt een wat 'aparte' productie wel een beetje samen met Judas Priest. Turbo is weer heel anders dan Ram it down, maar beide zijn niet zo goed als deze die weer niet zo lekker is als Painkiller....enfin, zo kan je wel even doorgaan.

Middelmatige nummers kan ik nauwelijks vinden op deze plaat, alleen Love Bites vind ik duidelijk minder.
Wat betreft de aparte produktie heb je zeker een punt. Producer Tom Allom is vooral erg scheutig met galm. Een van z'n andere produkties uit die tijd is deze en die 'lijdt' aan precies het zelfde euvel.

DOTF staat daarmee in enorm contrast met de oudere Priest platen die gortdroog klinken. Maar hij klinkt nog wel stukken beter dan het vreselijke Ram it Down bijvoorbeeld met het blikkerige geluid van het vroeg-digitale tijdperk.

Het is een geluidstype dat je vaker tegenkomt op albums uit de jaren 80. Ik vind het wel mooi. Het draagt met name bij in een nummer als The Sentinel aan de post-apocalyptische Mad Maxfeel die het nummer uitstraalt.

Datzelfde geldt voor Ram It Down. In Blood Red Skies bijvoorbeeld. Daar hoort geen warme organische productie bij.

Ik bedoelde dat Priest (buiten Painkiller) op iedere plaat toppers met middelmatige songs afwisselt. Ook op DOTF staan er een aantal mindere op: bijvoorbeeld het titelnummer, Eat me Alive. Love Bites vind ik dan weer een lekker nummer.

En inderdaad Ram it Down is echt vreselijk, al moet ik met Edwynn meegaan door aan te geven dat die productie op Blood red skies niet stoort en juist iets extra's meegeeft.

De balans tussen luchtige rockers en pittige metal is voor mij altijd de belangrijkste aantrekkingskracht van Judas Priest geweest.

Love Bites vind ik ook erg lekker. Een mooi zelfverzekerd ' chase is better than the catch' verhaal met die typische Halford dictie.
Eat Me Alive vind ik ronduit te gek. Buiten de banale tekst is het nummer niet zo luchtig. Het nummer heeft bijna een thrash drive.

Foutje in mijn vorige bericht, met het mindere nummer bedoelde ik Eat me Alive en niet Love Bites, wat inderdaad een goede song is.

Haha inderdaad de tekst van Eat me Alive is dan wel weer een fraai staaltje dichtkunst van Halford.
Van Wikipedia geplukt:

"Eat Me Alive" was listed at #3 on the Parents Music Resource Center's "Filthy Fifteen," a list of 15 songs the organization found most objectionable. PMRC co-founder Tipper Gore stated the song was about oral sex at gunpoint.

Ik herinner me zelfs nog de televisiebeelden waarop Tipper Gore de tekst "I'm gonna force you at gun point to eat me alive" uitspreekt, waarbij ze een gezicht trekt alsof ze stront proeft. Hilarisch.

Priest is altijd het mikpunt van dat soort heksenjachten geweest. Zie ook die rechtszaak.

Tipper Gore, de echtgenote van de klimaatgoeroe, was de personificatie van één van de meest bizarre bewegingen in de VS ooit.

Allemaal begonnen met een nummer van Prince..

Love bites vind ik ook een te gek nummer! Eigenlijk staan op dit album geen slechte nummers vind ik. The sentinel, Freewheel burning, Jawbreaker en Night comes down zijn echte Priest classics wat mij betreft. Stiekem vind ik dit één van de betere Priest albums!

Afgelopen Vrijdag had ik Defenders weer eens gedraaid en behoort zonder meer samen met Screaming for vengeance tot mijn favorieten uit het 80's Priest tijdperk.
Het openingsnummer bezorgt me nog steeds een big ,maar gelukkig blijft het niveau redelijk konstant want Jawbreaker en Rock hard ''gaan er ook prima in''.
The Sentinel is de 2e uitschieter,een nummer dat destijds [ik was toen 14] een klein beetje moest groeien,maar al snel ging behoren tot 1 van mijn favoriete Priest nummers.
Enkel,,Heavy duty en Eat me alive[dit nummer kent overigens wel een waanzinnige solo!] zijn wmb net even iets minder,maar voor de rest een zeer aangename schijf.!!
Binnenkort eens kijken of Defenders nog op LP te verkrijgen is.

Na Painkiller en Screaming for vengaence ga ik deze ook eens proberen.
De eerste luisterbeurt beviel me behoorlijk goed
Ik denk dat deze ook wel eens tot de favorieten kan gaan behoren.

Volgens mij ben ik 1 van de weinigen die Heavy Duty wel een heerlijk nummer vind?
Die laidback drums, het gitaarrifje en het rauwe, beetje smerige gezang.
Ik vind het echt een tof nummer, ook de combi met Defenders of faith vind ik nice.

Ik behoor dan in ieder geval ook tot die weinigen. Wel moet ik toegeven er vele jaren niet zo veel aan gevonden te hebben. Pas vrij recent na het album weer verschillende keren gedraaid te hebben vielen die twee laatste nummers echt op hun plaats. Zwakste nummer dat hier op staat is naar mijn mening Some Heads Are Gonna Roll.

Die live uitvoering van Heavy Duty/ Defenders of the Faith is ook erg geslaagd ( te vinden op de remaster.) Eigenlijk vind ik alle nummers wel goed op dit album, moeilijk om aan te geven wat nou eigenlijk het zwakste nummer is.

Vind het einde wel het zwakste moment van de plaat, maar dat zegt hier niet zo heel veel. Ik vind het een hele tevredenstellende afsluiter van een hele lekkere plaat. Ook Some Heads Are Gonna Roll hoor ik graag. Als ik dan al een zwakkere broeder moet aanwijzen is het wel Night Comes Down.

Indien Night Comes Down de afsluiter was geweest, was dit een perfecte plaat.
Vanaf nummer 1 t.e.m. 8 zijn het allemaal 5* songs!

Hoewel de twee laatste korte nummertjes niet heel bijzonder zijn vind ik wel dat ze het album perfect afsluiten.

Of met andere woorden, van een perfect album hoeft niet elk onderdeel op zichzelf perfect te zijn. Wat mij betreft, 5* voor het geheel dus. .

Voor mij denk ik het beste Judas Priest album, deze bevat voor mij lekkerder in het gehoor liggende nummers dan de voorganger. En qua 'hardheid' vind deze meer bij mijn smaak passen dan Painkiller, hoewel ik Painkiller ooit eens helemaal grijs gedraaid heb.

Voor mij samen met Unleast In The East en Painkiller 3 minimale albums van Priest die ik nooit zou willen missen, en wat voor mijn gevoel de essentie van deze band het beste weergeeft.

Freewheel Burning is voor mij waarschijnlijk het ultieme Priest nummer.

Freewheel Burning moet toch wel een van de beste nummers van Priest zijn. Sowieso zijn de eerste nummers van de plaat fantastisch. Wat kan er op tegen Jawbreaker? The Sentinel is ook een nummer wat ik met de jaren echt ben gaan respecteren. Ik vind alleen het einde ietwat zwakjes. Heavy Duty is niet echt zo fantastisch en het outro laat ook wat te wensen over. Voor de rest een van de beste albums van the Priest.

Die hele a-kant is gewoon onvoorstelbaar goddelijk.

Helemaal gelijk!

Gelukkig dat er op de b-kant nog wat schoonheidsfoutjes staan. Anders zou ik het album niet eens durven draaien uit schrik dat ik in honderdduizend stukjes uiteenspat van zoveel hemels metalgeweld.

Ben ik met je eens! En toch kan ik me voorstellen dat er mensen zijn die Rock hard ride free niet als onvoorstelbaar goddelijk bestempelen. Ik stoor me er geenszins aan maar ik vind het ook geen echte topper.

Ik vind het zelf af en toe een beetje cliché, al dat gezing over rock dit en rock dat (AC/DC, Scorpions, etc.). Maar het nummer is op zich wel oké.

Zonet weer eens beluisterd. Ook Some Heads Are Gonna Roll is toch wel behoorlijk fantastisch. Gek, maar ik zag nu voor het eerst dat dit nummer niet door Judas Priest is geschreven maar door ene Bob Halligan. Toch klinkt het op en top Priest.

De twee laatste nummers behoren niet tot het allerbeste maar Heavy Duty is wel verschrikkelijk heavy en met het korte titelnummer er bij aan sluit deze tour de force triomfantelijk af. Het past als gegoten.

Deze Bob Halligan had al bijgedragen aan de voorgaande LP Screaming for Vengeance, hierop staat de track 'Take these Chains Off' van hem.

Aha. Nooit op gelet. De nummers lijken ook wel wat op elkaar.

Pure heavy metal zoals het gespeeld zou moeten worden! Dit is wel het heavieste album dat Judas Priest ooit heeft gemaakt! Ondanks dat het voorgaande album Screaming for Vengeance (1982) ook erg sterk is, is vooral de gitaarsound erg zwaar en beregaaf op dit album, iets wat bij mij meteen goed bevalt. Beide gitaristen blinken uit in zware riffs en felle gitaarsolo's.
De eerste vier songs van dit album zijn gelijk de beste van dit album. De uptempo nummers Freewheel Burning en Jawbreaker zijn gewoon gaaf. Rob Halford bewijst nog eens zijn enorme klasse door de enorme uithaal op Jawbreaker, iets wat hij ook live kan. Rock Hard, Ride free heeft een beregaaf middenstuk en ook het heavy Sentinel is erg goed.
Het tweede deel van dit album is net iets minder, maar er is nog veel te genieten . Luister eens naar de gitaarsound in Heavy Duty/Defenders of the Faith en de fraaie balad Night comes Down.
Het is jammer dat dit album het slecht deed in Amerika (in Europa was het wel een succes) want de opvolger Turbo was veel commerciëler van opzet en kende de introductie van gitaar synthesizers. En ten opzichte van Screaming en Defenders een flinke teleurstelling, hoewel er toch een aantal goede songs opstaan. Gelukkig bracht Priest daarna wel weer goede albums uit zoals Ram it Down (1988), Painkiller (1991), Retrobution (2006) alsmede het eerste album met Tim Ripper Owens.

Inderdaad goed album, maar vind toch painkiller een stuk heavier (niet beter). Er staan wel een paar klassiekers op met Freewheel Burning, Jawbreaker, Some Heads en The Sentinal.