menu

Deftones - White Pony (2000)

mijn stem
3,82 (549)
549 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Maverick

  1. Feiticeira (3:02)
  2. Digital Bath (4:15)
  3. Elite (4:01)
  4. Rx Queen (4:27)
  5. Street Carp (2:41)
  6. Teenager (3:20)
  7. Knife Prty (4:49)

    met Rodleen Getsic

  8. Korea (3:23)
  9. Passenger (6:07)

    met Maynard James Keenan

  10. Change (In the House of Flies) (4:59)
  11. Pink Maggit (7:32)
  12. The Boy's Republic * (4:35)
  13. Back to School (Mini Maggit) * (3:57)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 48:36 (57:08)
zoeken in:
avatar van CursedMusic
4,5
Geweldig album van Deftones dat ik al jaren lang luister. Het heeft een goeie productie en nummers die een goeie flow en het album "compleet" maken van begin tot eind.

De eerste twee nummers laten direct de toon goed horen. Vooral digital bath met de lange rustige aanloop richting een stuk waar Chino met zijn uithalen de sfeer neerzet. Heerlijk. Elite en RX Queen zijn voor mij de minste nummers. De een hard maar eentonig, de ander rustiger maar ook erg eentonig. Street carp daarentegen weer met een hoger tempo, dat bouwt de kwaliteit alweer wat op richting het sterkte stuk van het album.

Knife Party laat mijn haren overeind staan, elke keer weer moet ik beide oordoppen in doen als ik onderweg ben. Een prettige gitaar intro leidt tot de krachtige drums, typische zware gitaar en de zang. Na een moment stilte begint het "moanen" van een vrouw dat langzaam met de muziek overgaat in het schreeuwen. Zoals Chino zegt "I could float here forever".

Korea, wat een lekker nummer is maar gelukkig niet langer, gaat over in mijn favoriet Passenger. Het nummer is geweldig van begin tot eind en ik visualiseer direct dat ik in een grote Amerikaanse stad, snachts, in een muscle car rij en weg wil van de drukte. Het mij niet boeit waar ik heen ga. Jammer dat Maynard en Chino niet meer samen doen.

Change gaat enigszins in dezelfde stijl door als zijn voorganger. Maar dan net iets minder krachtig. De sfeer van Passenger blijf je echter nog houden tot na het ietwat vreemde Pink Maggit. Opmerkelijke riffs produceert deftones niet vaak, maar de zware riff onder dit nummer draagt hem heel goed. En eigenlijk is het jammer dat het album hier op houdt.

avatar van andnino
4,0
Heeft iemand hier al eens opgemerkt dat dit album letterlijk is afgemaakt door The Guardian toendertijds?

Pop roundup | The Guardian | guardian.co.uk - theguardian.com

Klein voorproefje: "Deftones are unspeakably bad, not because of their constipated sluggishness or their abattoir unlistenability, but because, beneath the hateful, grubby topsoil of their third album, there's nothing but void, nothing that hints beyond the lazy psychology of oblivion."

avatar van Johnny Marr
4,5
Hahahaha, hoe mis kan je het hebben

avatar van itchy
4,0
Dat moet pijnlijk zijn, als de geschiedenis je zo ongelofelijk op je plek zet.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:55 uur

geplaatst: vandaag om 14:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.