menu

Savatage - Streets (1991)

Alternatieve titel: A Rock Opera

mijn stem
4,05 (153)
153 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Atlantic

  1. Streets (6:48)
  2. Jesus Saves (5:27)
  3. Tonight He Grins Again (3:27)
  4. Strange Reality (4:59)
  5. A Little Too Far (3:34)
  6. You're Alive (1:51)
  7. Sammy and Tex (3:07)
  8. St. Patrick's * (4:18)
  9. Can You Hear Me Now (5:11)
  10. New York City Don't Mean Nothing (4:03)
  11. Ghost in the Ruins (5:31)
  12. If I Go Away * (5:17)
  13. Agony and Ecstasy (3:32)
  14. Heal My Soul (2:37)
  15. Somewhere in Time (3:16)
  16. Believe (5:39)
  17. Desirée * (3:54)
  18. This Isn't What We Meant [Acoustic Version] * (5:30)
  19. Morning Sun [Acoustic Version] * (4:41)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 59:02 (1:22:42)
zoeken in:
avatar van RuudC
3,0
A rock opera. Tja, daar gaat het vaak al mis bij mij. Wanneer een band een verhaal wil vertellen over een complete plaat, dan moet je wat mij betreft van heel goede huize komen. Savatage is op de vorige twee platen flink op dreef en zou het dus moeten kunnen, maar mijn enthousiasme zakt toch wel rap weg na een handvol songs. Streets is een heel leuke opener. Jesus Saves hakt er lekker op in, maar daarna is het in mijn oren toch vooral meer van hetelfde. Savatage wisselt wel af tussen ballads en normale songs, maar ik heb de indruk dat de teksten het enige is dat steeds verandert. De muziek bouwt zelden op. De meeste nummers zijn los niet te beluisteren, omdat ze dan saai zijn. Dit album duurt bijna zeventig minuten en na een kwartier kwam ik erachter dat ik nog bijna een uur te gaan had. Kortom, het begint goed, maar daarna gaat het concept en de minimale afwisseling wel echt tegenstaan. Believe is dan wel weer een mooie afsluiter, maar zeker niet het beste wat Savatage te bieden heeft.

Tussenstand:
1. Gutter Ballet
2. Hall Of The Mountain King
3. The Dungeons Are Calling
4. Sirens
5. Streets
6. Fight For The Rock
7. Power Of The Night

avatar van Lau1986
4,0
geplaatst:
Een prima album waarbij ik vooral erg kan genieten van de zang. Het is een afwisselende plaat met ruimte voor de muzikanten. Mooi album.

avatar van Pietro
4,0
Het zal zo’n 15 jaar geleden zijn geweest dat ik deze plaat voor het laatst draaide, tot ik hem gisteren weer opnieuw een kans gaf. In de tijd dat ik nog vrijwel dagelijks naar metal luisterde en mijn wilde haardos nog weelderig groeide, was Savatage altijd een van mijn favoriete bands. Vooral het werk met Jon Oliva heb ik altijd goed kunnen waarderen en dan met name deze Streets en de prima voorganger Gutter Ballet.

Daar waar Gutter Ballet met geweldige tracks als het epische titelnummer en het melodramatische When the Crowds are Gone al veel indruk op mij maakte, is deze plaat nog een stuk beter. Savatage laat hier horen alle facetten voor het vertolken van een moderne rockopera - over de opkomst en het verval van een jonge rockster – tot in de perfectie te beheersen. Het progressieve, onheilspellende titelnummer is een prima opener en tot en met de magistrale afsluiter Believe is dit een sterke plaat die mij doet beseffen dat ik dit album veel te lang links heb laten liggen.

Andere hoogtepunten zijn voor mij de rustigere, gevoelige nummers als If I Go Away en Heal My Soul en het stevige Ghost in the Ruins, waarin het fenomenale gitaarspel van Criss Oliva alle ruimte krijgt. Het is veelzeggend dat er na zijn tragische dood in 1993 een live-album met deze titel op de markt kwam, waarin duidelijk is te horen hoezeer hij het geluid van Savatage mededefinieerde.

Al met al een sterke plaat en nog altijd een van de beste metalplaten die ik ooit beluisterd heb, hoewel het niet meer dezelfde impact op mij heeft als 15, 20 jaar geleden toen ik deze gedurende langere periodes vrijwel dagelijks draaide: 4*.

avatar van vielip
5,0
Toevallig heb ik 'm afgelopen week ook sinds lange tijd weer eens in z'n geheel geluisterd. En gelijk kwam de gedachte weer bij me op; wat is dit toch een wereld album! Geen slecht moment te bespeuren naar mijn bescheiden mening. Het enige punt(je) van kritiek zou de productie kunnen zijn. Maar dan eigenlijk alleen dat het wat mat klinkt. Of tam. De sound op zich is heerlijk. Maar het had iets meer kunnen knetteren voor mijn gevoel. Heal my soul kwam keihard binnen trouwens. Wát een emotie zit er in dat nummer. Ja, hier was Savatage echt op de top van z'n kunnen wat mij betreft.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:38 uur

geplaatst: vandaag om 06:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.