The Cure - Boys Don't Cry (1980)

Thanx for the reminder, the Village People was ik inderdaad vergeten.

Het leuke van The Cure op het eerste album is juist dat er helemaal niet aan te wijzen valt wat de invloeden. Het is een simpele (qua bezetting) gitaarband, die gewoon hele sterke popliedjes spelen. Slowgaze/Maarten mag mij vertellen waar hij precies ''Velvets, Bowie en Pistols'' hoort op dit album.

Leuke muziek. Veelbelovend klinken ze hier nog.

En die belofte wordt dan ook moeiteloos ingelost op de platen hierna

...op de plaat hierna

Ja, t schijnt dat ze hierna nog wat hebben uitgebracht.

En toen werd CD van de ene op de andere dag toondoof, jammer, al zo vroeg in zijn leventje

Dit album (als lp) gisteren op de markt gekocht voor een paar euro. Net gedraaid na Mercury Award nominees The Villagers. Eerste reactie van mijn lief: "dit is tenminste leuke muziek". Ze vond The Villagers duidelijk te melancholiek en te veel 60s-achtig.

Destijds moest je dit album - een release die echt voor de US bestemd was - speciaal bestellen en dat deden we toen ook - dit was destijde een album dat je moest hebben; de hoes was ook van steviger karton; pas later werd ie hier gewoon uitgebracht.

Een verrasende en verfrissende plaat - net zoals Crocodiles van E&B destijds. Een goed, en relevant album; Accuracy verwijst al naar Seventeen Seconds en de singles Killing an Arab en Fire in Cairo zijn kleine juweeltjes: mooi compact en puntig geluid.

Zelf dit altijd de betere versie gevonden van de plaat met lamp, stofzuiger en koelkast op de hoes - alleen in de UK was het not echt done om singles op je lp te zetten.

Dit album is goed bestand tegen de test des tijds.

Helemaal eens met Mjuman. Geweldig album.

"Vroeger" is vooral 17 seconds erin geramd door mijn vader. Niet al te letterlijk overigens. Ik danste mee op de geweldige baslijn in a Forest. Het was dan ook onvermijdelijk dat ik een liefhebber van deze band zou worden.

Pas recent in aanraking gekomen met hun debuut en daarbij dit album. Geen idee waarom ik het niet eerder heb gedaan - bij 17 seconds leek mijn grens te liggen. Ik heb er geen spijt van! Net beide albums op lp weten te scoren waarvan deze hoes aan de muur hangt. Het fleurt de oh zo donkere kamer wat op. Afijn, genoeg letters.

4,5*

Ik sluit mij ook helemaal aan bij Mjuman en wederhelft.

In alle verbale geweld rond andere albums van The Cure wordt deze cd zwaar onderbelicht.

Maar ik vind het juist prachtig, deze losse nummers, deels vergeten singles, die vaak niet eens de drie minuten halen. Ik heb ook nog de LP hiervan, later kocht ik wel de cd Three imaginary boys en die herbergt natuurlijk ook de meeste nummers van Boys don't cry.

Maar als de geschiedenis blijken van herwaardering zou moeten geven en The Cure nog eens onder de aandacht zou willen brengen: dan voor dit veel te weinig genoemde album.

Dit is weliswaar een verzameling singles met de betere nummers van het debuut Three Imaginary Boys maar dit album vind ik nog steeds fris klinken. Vrij simpel, wat punky en wat rammelend maar hierdoor ook charmant, ik hoor dit liever dan hun recentste albums. Killing an Arab was meteen een moordsingle, Boys Don't Cry is eveneens prachtig. The Cure was toen al een meer dan veelbelovende band en de volgende albums zouden ze dat ook bevestigen.

Een vroege Cure waarin hun geluid nog niet helemaal tot volle wasdom is gekomen en de muziek minder uitgesponnen is. Deze tijd van de Cure spreekt mij een stuk minder aan, maar de eigenheid en potentie springt er wel al uit. Wist niet dat Boy's Don't Cry al meer als dertig jaar oud was, want die klinkt nog zeer vitaal. 10:15 Saturday Night heeft voor mij een heel Cureristische sound. Killing an Arab, is mij altijd wel bijgebleven van hun singles album. Als geheel heeft het minder Accuracy als andere platen die ik van ze ken.

Zijn de nummers world war en plastic passion de moeite waard om dit album aan te schaffen, want de rest van de nummers heb ik al op three imaginary boys en de verzamelaar staring At The sea staan. Weet niet of dit album voor enkel die 2 nummers nog de moeite is, denk niet dat ik dan veel gemist heb, maar kan het natuurlijk mis hebben.

Ik vind ze tof, maar ik weet niet of je ze de moeite waard vindt om deze nog aan te schaffen. Je kunt natuurlijk ook even op youtube luisteren, toch?

Ligt 'm eraan...

World War staat op de Deluxe-versie van TIB die ik heb. Weinig bijzonder nummer, overigens.
Plastic Passion vind ik een heerlijk nummertje, die staat ook op de Join The Dots-box.

Maar het heeft natuurlijks iets gaafs om als Cure-fan deze collectie op een originele cd te hebben.

Echte wavers draaien 'em van lp - artwork is ook mooier!

Ik dacht, misschien goed om nog eens even op te rakelen.
Vandaar het gedoe met de bonustracks op deze site.

ik ben dan ook geen echte Waver, maar slechts een muziekliefhebber.

Maar het gebruik van een hoofdletter geeft wel blijk van respect

Overigens heb ik idd beide nummers op het vinyl staan - zoals Dazz hierboven keurig aangeeft - en So What heb ik op een andere release - de cd heb ik ook nog, maar die breng ik niet naar de Plaatboef voor één euro - dat begroot me

Ik zou de cd in ieder geval niet weg doen, net als bv. Japanese Whispers.

sjah iPad he

Represent, represent!

Goeie plaat, beetje dun geluid dat Roni Size & Reprazent - New Forms (1997)

Ik ben net de het hele oevre van deze band met veel plezier aan t ontdekken, en heb dit album nu ook, maar ik zie nummers die ik ook op andere lp's tegenkom? Klopt dit?

Edit: ik zie dat deze onder verzamelaars valt, maar hoe zit dat dan precies? Album uit 1980 al een verzamelaar?

Volgens mij was deze gericht voor de Amerikaanse markt, debuutalbum met wat bonustracks.

Soms loont om even terug te bladeren, lennon.

Oooh sorry... had geen tijd om alles te lezen, Dank dazzler

Nou, deze lp bevalt me inderdaad een stuk beter three imaginairy boys...

Deze is een stuk toegankelijker om te luisteren.

Aangezien ik dit album ook heb, kan ik er nu over nadenken om TIB eventueel weg te doen.

Ik vind de hoes van TIB altijd wel geinig.. deze vind ik niks.