Talk Talk - It's My Life (1984)

De live versie van de live cd '86 is zelfs nog beter dan de studio versie!

Mooie cd van ze en voor mij zijn de 2 mooie nummer Tomorrow started en Renee.
Komt misschien ook meer dat ik wat tegen hits heb.
Hou het liever bij het wat minder bekendere werk.
Hoewel hier geen slecht nummer op te vinden is hoor.

Minder en gedateerder als de plaat hierna "the color of spring", maar toch een aantal nummers die goed tot zéér goed zijn. Het hoogtepunt is toch wel such a shame. Lekkere plaat.

Jammer dat ik er niet meer naar kan luisteren, prachtplaat voor zover ik heb gehoord...
Trouwens, The Last Time had toch echt op het einde gemoeten. De hele melodielijn klinkt als een nummer dat eigenlijk op het laatste moet enzo.

Het songmateriaal is allemaal wat minder dan op de uitmuntende opvolger. Deze plaat is ook mooi, maar klinkt soms nog ietwat klinisch en erg synthipopperig, The Colour of Spring klinkt ook vele malen organischer.

RADIO VERONICA MUZIEK MAAR WEL BLOEDMOOI

Heb hem vandaag eindelijk ook maar op cd aangeschaft (had hem al in de collectie maar op lp) en weer eens beluisterd en het blijft een geweldig album dat de tand des tijds nog steeds goedd doorstaat......
Nummers als It's My Life, The Last Time en vooral Renée zijn fenomenaal stem met 0.5 verhoogd naar 4*

In de jaren tachtig van de vorige eeuw, dus een hele tijd geleden, was ik meer met de muziek van bands als Ultravox, Orchestral Manoeuvres in the Dark en de Depeche Mode bezig dan met iets anders. Natuurlijk piktie ik her en der wat anders op, maar liet ook zaken links liggen.

Een band als Talk Talk was voor mij echt radio-muziek. Heerlijk even gassen en het hoofd leeg maken wat door het werken vol was geraakt. De laatste tijd kijk ik nogal vaak in de uitverkoopbakken bij de platenzaken, en zag deze voor weinig staan. Na een paar luisterbeurten kan ik niks anders constateren dat dit wel erg lekkere muziek is. De wat zeurderige stem van Mark Hollis op gedreven instrumentatie is een wereldse vondst te noemen. Door dit gegeven wordt ik zowat de boxen ingezogen. Daarnaast zijn de composities van behoorlijk niveau te noemen. Wat is Such a Shame bijvoorbeeld heerlijk te noemen door die drive die er in zit.

Naast dit bovenstaande gegeven is mij goed duidelijk geworden dat Talk Talk een bijzondere band was. Dit album, It's My Life, staat nu al op de nominatie om de cd-speler vaak van binnen te gaan zien. Het is een album van zeer hoge klasse en de productie is in één woord geweldig.

En ken je het latere werk van ze ook al? Ander kopje thee, maar nog veel beter.

Niet zo "stressen" dit is mijn eerste album van Talk Talk. Dat het latere werk een ander kopje thee is mag ik hopen, want anders is er echt sprake van thee die meer op koffie lijkt dan koffie zelf.

IT'S MY LIFE
is een slimme plaat.
80s synthpop eerste klas, maar wie goed luistert,
hoort voorzichtig akoestische instrumenten binnensluipen.

De grootste troef van het album is zijn hitpotentie.
Tracks 4, 2 en 1 waren alle drie briljante staaltjes synthpop.
Maar er staan meer would be hits op, zoals 3, 5 en 6.

Dum Dum Girl treft je zoals de gelijknamige kogel.
Let op de piano en de glijdende (China Crisis) bas: target hit.

Such a Shame is één van mijn grootste 80s lievelingen.
Maar ik vind de singel mix met de "remmende" olifantenintro compacter.

Renée is een ballad waarin het adagio van Mark Hollis consequent wordt
toegepast: de stilte tussen twee noten is belangrijker dan de noten zelf.

It's My Life was de eerste singel en kent een aantal cover versies.
Briljante radiopop waarop je ook kan dansen en meehuilen.

Tomorrow Started is een van mijn album favorieten.
De strakke percussie en de hartverscheurende synths zijn top.

The Last Time neigt iets meer naar doorsnee gitaarpop.
Het nummer heeft een heerlijk meeslepend instrumentaal thema.

Call in the Night Boy gaat ook vlot onder de laser.
Een aggressieve gitaar en gelijkaardige akkoorden als It's My Life.

Does Caroline Know start met akoestische percussie.
Het nummer werpt net als Renée een blik op wat komen gaat.

It's You gaat er weer stevig tegenaan, maar bekoort mij het minst.
Misschien ligt dit nummer het dichtst bij het debuutalbum.

Enkele b-kantjes, terug te vinden op de Asides Besides 2CD.

Again a Game ... Again baadt helemaal in de sfeer van het album,
maar heeft wat moeite om als song een duidelijke koers aan te houden.

Without You zit ook weer wat dichter bij het debuutalbum.
Korte drums, pompende bas en rechtlijnige synthpartijen.

Why Is It So Hard is een verloren gelopen singeltje
Volgens mij alleen in Amerika uitgebracht en aardig catchy.

Wat ik zo sterk vind aan deze plaat zijn de sterke arrangementen.
De slimme instrumentenkeuze geeft het album haar grote kleurenrijkdom.
Een gelaagdheid die je op verschillende niveaus laat meeluisteren.

De angel van een Talk Talk plaat is echter de stem van Mark Hollis.
Hij zingt alsof hij hoofdpijn heeft (op zich best uniek en in orde), maar
na een aantal nummers gaat die hoofdpijn wel op de luisteraar over.

Maar laten we wel wezen: u weet niet wat u mist.

Ik ben wat meer gecharmeerd van The Colour Of Spring waar de groep een stuk volwassener en genuanceerder klinkt.
Dat de groep talent heeft is hier al goed te horen,maar het gaat bij bepaalde nummers een beetje oor in oor uit.
Ook vermoed ik dat nummers als Such A Shame en Dum Dum Girl een beetje aan kracht hebben verloren door de radio,waar met name het eerste nummer nog steeds grijsgedraaid wordt.
Een aardige plaat van een groep in groei.

Even ter aanvulling het titelnummer(ook een single) kan voor mij niet stuk.Dat is nog steeds een geweldig nummer.

Wat een prachtige CD! Gekocht in 1988, toen ik al jaren de vinyl LP in huis had. In die 20 jaar heeft het schijfje regelmatig mijn CD-speler van binnen gezien...

De hitsingles "Dum Dum Girl", "Such a Shame" en "It's my Life" heb ik net iets te vaak gehoord om mij nog te verrassen. De andere nummers heb ik ook vaak gehoord, maar verrassen me nog wel steeds. Iedere keer opnieuw wordt ik dan aangenaam verrast door de hoge kwaliteit van de nummers, hoe goed ze klinken.

"Tomorrow Started" en "Renée" zijn de favorieten, maar het hele album is goed. Toch vind ik de opvolger "The Colour of Spring" nog nét iets beter, die krijgt 5,0 en deze "It's my Life" een dikke 4,5.

ik heb nu een song van dit album gehoort(such a shame) en steeds 30 seconden van elk liedje bij bol.com pakt mij gelijk. ga deze vaak beluisteren(denk ik)

Na vele luisterbeurten een meesterwerk pur sang. Wat is dit heerlijk.

Prachtige plaat van TT, heb ze allemaal op vinyl en vind ze stuk voor stuk prachtig. Denk dat dit mijn favoriet is, vnl.omdat ik Renée zo'n prachtig nummer vind.

Op de pas uitgekomen live dvd 'Live at Montreux 1986' staan 7 nummers afkomstig van deze plaat. Ze worden gespeeld in de richting van de toen pas uitgekomen plaat 'The Colour Of Spring'. Dus minder synths en meer piano, gitaar, akoustische gitaar en veel percussies. Een aanrader dus, en bij play.com staat hij voor amper 12.5 euro, geen verzendkosten.

De Sint was zo genereus geweest om mij dit album cadeau te doen. Vandaag, bij het uitgebreid bekijken van de cd, vielen mij de A-tjes op die boven- en onderaan op de kaft staan. Hadden de andere Talk Talk-albums dat ook? In zekere zin: op The Colour of Spring zag ik twee keer een L, terwijl Spirit of Eden de K had... jaja, een heuse openbaring.

Misschien dan tóch maar eens ook het debuutalbum kopen

Daar zul je je, als je hier vier sterren aan kwijt kunt, ook niet direct een buil aan vallen, als je hem voor een schappelijk prijsje kunt krijgen.

Zeker geen buil aan te vallen. Er staan een paar van TT's betere nummers op (Talk Talk, It's So Serious, The Party is Over, Have You Heard the News en Candy - ola, zomaar de helft van het album ). Wel een stuk zwaardere kost dan dit album, dat toch wel aan de poppy kant is.

Inderdaad, bij het intro van The Last Time moest ik zowaar aan Jan Smit denken...
Vanavond... Ben Ik Bij Jououououououou

Door the Very Best Of ken ik trouwens ook al drie (goeie) nummers van het debuut, en 8 euro is inderdaad best te doen.
Geweldige band toch

Onlangs toch maar eens op de kop getikt voor weinig. Eerste 5 nummers zijn briljant (met name Renee en Tomorrow Started, omdat de andere nummers, ondanks dat ze even goed zijn, redelijk plat zijn gedraaid). Vanaf The Last time doet het me niet meer zo veel. Dan is het mij weer te jaren '80, het uptempo Call in the night boy ga ik associeren met Duran Duran....too bad.

Nou, luister 'Does Caroline Know?' dan nog maar een keer. Zeker geen standaard jaren 80 synth-pop. De live-uitvoering van dat nummer op 'London 1986' is ook prachtig.

Talk Talk zou ik ook niet typisch jaren tachtig van de vorige eeuw willen noemen. De muziek is daarvoor veel te doordacht. Dit is muziek die gemaakt is om lang mee te gaan. Nog steeds geniet ik van de goede composities en verbaas me nog steeds hoe goed de productie is. Kortom; dit album gaat mee naar het bejaardencentrum, niet voor mijn oma of zo, maar als ik er zelf ga zitten.

ik vind dit echt slecht , grote zever , een mekkerende zanger , zwakke songs en niets van diepgang , muziek voor pubers die hun eerste emoties krijgen , niks voor mij , gezaag !

Dan wordt het bejaardencentrum een mooie afspiegeling van de maatschappij toch...

schuin

ach zevert maar voort , als het jouw smaak niet is kan je een ander zijn gedacht gemakkellijk afkraken ,

maar toch zijn we het eens dat het een mekkerende zanger is , ja, daz , ik kan er ook niet aan doen dat ik altijd een hekel gehad heb aan deze groep en dan vooral deze plaat , of hoeft het altijd kritiek te zijn die alles toch zo goed vind , ik zeg wat ik goed vind en ook wat ik slecht vind , is dat niet een beetje de bedoeling van deze site ,

niet alles ophemelen maar ook eens zeggen als je de platen kent op één of andere manier en je vind het slecht , wel dan mag je dat toch ook zeggen , en leg mij eens uit dazzie wat de diepgang is van ' such a shame ' , als je eens wilt weten wat diepgang is luister dan eens naar peter hamill ' s '' over ''

de groetjes nog !

Ik schreef eerder al een recensie bij deze plaat, dacht ik.
Daarom laat ik het eerst aan jou om uit te leggen waarom hij zo slecht is.
De bovenstaande quote geldt toch eerder voor jou.
"Gemakkelijk afgekraakt": zo denk ik over jouw bijdrage hier.