Dire Straits - Dire Straits (1978)

Wilde deze eigenlijk gaan luisteren, maar dit houdt me tegen. Net als de opmerking van bovenstaande.

Want je schuwt steengoede albums?

Dat is ook zo, dit is net zo'n monument als Hotel Californie en Rumours. Alleen deze en Rumours beluister ik gewoon een stuk liever dan Hotel Californie wat ik maar een saai album vind.

Vind je Dire Straits goed en houd je van hun muziek, dan is dit natuurlijk een must have en het beste album wat je van hun kunt kopen.

Tenminste voor mij is dit zeker hun beste album.

de hemel ingeprezen door de pers, die zullen zich nu ook afvragen wat zij er toen destijds zo mooi aan vonden. Gezapigheid troef.

Bron? Precies...

...en dat juist bij de minst gezapige plaat van deze formatie!

Indertijd waren de Dire Straits een verfrissend geluid! De prog- en glamrock was voorgoed passé, maar de punk en New Wave waren in veel opzichten het tegenovergestelde; weinig melodieën en al helemaal geen solo's meer!
Tot Mark Knopfler en consorten in beeld kwamen met deze muziek. Grotendeels niks nieuws: Clapton en vooral J.J. Cale maakten al een tijdje dit soort muziek, maar het gitaarwerk van Knopfler was net wat pittiger en de deuntjes leunden net iets meer naar 'pop'. Tel daar de gevatte deuntjes bij op en de rest is geschiedenis!

Ik heb overigens nog niemand van 'de pers' gesproken die zich 'nu ook' afvraagt wat hij/zij er indertijd zo mooi aan vond. Heb je het over jezelf?

Exact!

Het geluid en de albums van Dire Straits staan nog steeds overeind. Natuurlijk waren Dire Straits niet de meest vernieuwende band (bluesrock bestond eerder) maar zij deden hun eigen ding zonder te kijken naar wat destijds hip was.

Bronnen? de heren critici van de schrijvende muziekpers. Er was een periode dat Dire Straits heel hip waren en daar wilden zij toen de band populairder werd niets meer van weten. Er zijn meer artiesten die een zelfde lot beschoren zijn. Ik wist niet dat ik jullie hiermee iets nieuws vertelde, dus bij deze.

Heb je ze zelf gesproken dan ?
32 jaar later na het uitbrengen van hun debuut is namelijk iedereen van die critici al overleden .
Of ben jij Derek Ogilvie die met de doden kan praten.

Snakeskin heeft helemaal gelijk.
U gelooft het niet maar zeker bij het debuut was Dire straits het lievelingetje van de muziek journalisten.
In de jaarlijkse verkiezing van muziekblad Oor voor het album van het jaar (1978) eindigde het debuut op de 2e plaats (achter Elvis Costello maar ruim voor D.o.t.e.o.t. van Springsteen.
Oor stuurde destijds belangrijke punk redacteur Peter van Bruggen op de Dire Straits aqf.
Nee Dire Straits was in den beginne een bandje van de journalisten.
Vergelijk Radiohead ten tijde van The Bends

Misschien waren dat connecties van Knopfler want Knopfler was voor zijn DS tijd zelf journalist bij de Yorkshire Evening Post .
Hij schreef daarin onder andere over muziek .
Zo ook een artikel over Steve Phillips die later in z`n band Notting Hillbillies zat .

misschien of miss chien gewoon goei plaatje

Is zeker een goei plaatje .
Het succes van Dire Straits is beginnen te rollen toen een zekere discjockey in Engeland een demo in handen kreeg van Sultans Of Swing en die de hele dag draaide .
Vandaaruit volgde een platencontract bij Phonogram .
Opvallend is dat Sultans eerst een hit werd in het buitenland en met name in Nederland .
Zelf hoorde ik het eerst Down To The Waterline van dit debuut .
Ik denk ook dat dit debuut op een goed tijdstip uitkwam tussen al het punkgeweld . Hoewel Dire Straits absoluut geen punk is was hun eerste optreden op een punkfestival .
Uiteindelijk bepalen de oren van de consument en het kooppatroon of een album een succes wordt of niet en niet de mening van een journalist .

Ik nog steeds niet wat je nou brabbelt hoor, maar Dire Straits is nog steeds razend populair. Zowel bij de gewone man als bij de "critici".

@chevy93
als jij het niet snapt dan is het wellicht handiger dat jij niet reageert.

Ik ben blijkbaar niet de enige die zo over jouw uitspraak denkt (zie berichten van andere gebruikers). Misschien moet je zelf even komen met wat uitleg bij je uitspraak. En wat bewijs (zie mijn eerder uitspraak: "Bronnen?") zou zeker niet verkeerd zijn.

Bovenaan bij het googlen van "dire straits brothers in arms critics review":

There is no point saying which song should not be missed, because none of them should be. Brothers In Arms has stood the test of time and is arguably one of best rock albums in history.

Listen to it loudly, and enjoy it as much as I have.

I give it 5/5
Music Review: Dire Straits- Brothers In Arms - Page 2 - Blogcritics Music

Wat een flauw welles-nietes spelletje wordt hier gespeeld zeg.

Nu moet Snakeskin zeker een negatieve review plaatsen waarin staat dat de band de tand des tijds niet heeft doorstaan als bron.

Dat legitimeert helemaal niets.

Wat heeft dat nou voor zin Chevy om hierop te reageren .
Dit is het eerste bericht van user Snakeskin bij dit album .
We praten hiet over een verdwaalde user en die moet je met een korreltje zout nemen .

Ik ben nog niet klaar, maar ja, sommige hebben ook andere verplichten. Andere verplichtingen die voor musicmeter gaan.

Feit blijft dat ik met 10 seconden googlen al zijn bewering ontkracht.

@stijn_Slayer,
Dat wordt wel een beetje van Snakeskin verwacht. En.......hij weet ook nog wel een leuk artikel. Dat stond gepubliceerd in Q onder de titel "Brothers in arms and how 15 million people can be wrong" Een titel die aan duidelijkheid weinig te wensen overlaat. Dit magazine stelde zich zelf de vraag hoe een dergelijk album zo kon uitgroeien tot het megasucces dat het uiteindelijk geworden is. Ik zit een beetje op dezelfde lijn, maar beleef dit vooral met het debuut van deze band, wat ik een beetje een duffe plaat vindt. Omdat ik al decennia popbladen lees en op basis daarvan weet hoe de critici bepaalde bands omhoogschrijven en bij het populaider worden genadeloos laten vallen (soms terecht, soms niet) heb ik mij bij deze plaat altijd afgevraagd waarom, los van de omstandigheden, men dit zo goed vond omdat het weinig opzienbarend is. Ik heb die trend zien veranderen omdat ik haar volg. Met commentaar dat ik een bron moet prijsgeven voegt helemaal niets toe. Lees anders de onderbouwing van Rudi S.

Jongens als het om de journalisten gaat kun je hier terug kijken.
Ik weet dat in mijn tiener jaren DS bij de 1e en nog een beetje bij het 2e album van de journalisten DS wel populair waren.
hieronder een site die nationale en internationale muzieklijstjes van journalisten (muziekbladen). publiceert.
1978 scoorde DS dus een 2e plaats met het debuut, bekijk ook maar even de andere jaren.
Op de site niet alleen oor.
volgens mij is dit gewoon feiten materiaal

http://www.muzieklijstjes.nl/

http://www.muzieklijstjes.nl/1978.htm

Sorry hoor, maar je hebt voor mij nog steeds niks gezegd. Buiten het feit dat het lezen van een aantal popbladen natuurlijk helemaal niks bewijst, snap je zelf niet waarom men vraagtekens bij jouw commentaar zet? Zelfs al zou het zo zijn dat de muziekcritici (en dat is een flinke groep) uitgekeken zou zijn op dit album, wat zou dat uitmaken? En die vraag staat dan los van de vraag in hoeverre jij gelijk hebt met jouw bewering...

Hier is een mooie benaming voor argumentum ad verecundiam, in de volksmond beter bekend als beroep op autoriteit.

ik snap niet wat er zo moeilijk aan is. Dire Straits werd de hemel ingeprezen, ik vind het een gezapige duffe plaat, dat ik benieuwd wat men er toen in gehoord heeft wat de lovende kritieken rechtvaardigd. Zoals ik al stelde is dat niet een nieuw verschijnsel maar dat ook andere artiesten is overkomen wanneer die doorbreken naar een te groot podium waarmee de critice zich niet meer willen identificeren.

Rudi S .
Lijstjes intreseren mij bar weinig .
Bohemian Rhap van Kwien staat al jaren op 1 in de top 2000 .
Is dat dan het beste nummer . Nee .
Muziek is een persoonlijke kwestie , ook van discjockey`s en journalisten .
Een discjockey draait over het algemeen wat ie zelf mooi vindt en journalisten schrijven ook vanuit hun eigen belevenis .
Huilen Is Voor Jou Te Laat van Cor en de Rekels stond het langste genoteerd in de top 40 .
Dus volgens de lijstjes is dat dus het beste nummer .
Lijsten zeggen totaal niets . Alleen mijn boodschappenlijst .

Allereerst: wordt* (niet werd), ten tweede: dat jij dit geen goede plaat vindt, moet je lekker zelf weten, maar ga niet doen alsof jij alle muziekcritici achter je hebt, waardoor jouw mening opeens een waarheid zou worden..

Het herhalen van jezelf maakt het niet opeens waar...

rudiger. mij interesseren lijstje ook helemaal niets, maar in een discussie hoe geliefd deze groep is bij de journalisten laten deze lijstjes duidelijk zien dat het debuut omarmt wordt en de andere albums niet (of veel minder).

Nee, werd de hemel ingeprezen. Ten tijde van "on every street" waren de recensies lauw en in de trant van dat het album voor elk wat wils bevatte. Het was toen al lang gedaan met de lovende kritieken.

Je herhaalt jezelf alleen maar, maar met concrete voorbeelden komen? Nee, dat is blijkbaar teveel gevraagd. Bij deze is het dus van mijn kant afgelopen. Ik hoop dan ook dat jij je niet in dit topic laat zien met je ongenuanceerde beweringen. Straks gaan mensen het nog echt geloven...

Wat slowchat verwijderd.

Chevy: ik vind het bijzonder flauw dat je iemands mening zo diskwalificeert terwijl je zelf ook niet met argumenten komt. Eerst zegt Snakeskin dat Dire Straits niet meer geliefd is bij de critici, wat jij vervolgens ontkent. Als Snakeskin (en Rudi) dat punt vervolgens toelicht en goed onderbouwt, bagatelliseer je het ineens, want "wat maakt het eigenlijk uit". Natuurlijk maakt het niet uit wat critici van een plaat of band vinden, maar heb dan tenminste het fatsoen toe te geven dat je fout zat op dat punt van de critici in plaats van iemand zo de maat te meten.

Snakeskin heeft verder gewoon gelijk trouwens. Ik volg Dire Straits zo'n beetje vanaf '91 (had toen door Calling Elvis een korte DS-fase) en las in de jaren '90 alle denkbare muziekbladen, Nederlands- en Engelstalig, en heb zelden een positieve review van ze gelezen. Toen ik er later achter kwam dat de eerste platen wel hoog aan werden geslagen, bv. door Oor, was ik eigenlijk best wel verrast. De recensie over "On the Night" in '93 was gespeend van elk enthousiasme en hoogstens een beetje positief en bevatte ook een intrinsiek waardeoordeel over de laatste albums ("meer levenslustig dan de albums" en "verdient het niet te worden afgedaan als een zinloze herhalingsoefening". dat laatste gebeurde toen nogal eens, die zin staat er niet voor niets).

Want als iemand een lukrake bewering doet, is het aan mij om te bewijzen dat het niet zo is?

Staat totaal los van de stelling en om andere redenen bracht ik dat naar voren.

Zeker verwijdert met die slowchat? Ik zie het nl. niet.

Ik denk inderdaad dat een band die zo hoog aangeschreven staat, zoveel geambieerd wordt, zoveel geprezen en zoveel mensen geniaal vinden, door alle(!) critici negatief onthaald worden... Kom op zeg.