Propaganda - A Secret Wish (1985)

Jewel, Duel, P-Machinery en Dr Mabuse allemaal fantastische songs, en vroeger helemaal grijs gedraaid in Seedorf. Zal wel jeugdsentiment zijn, maar je moet toch iets in de auto draaien tijdens de 450km durende reis. 4.5*

Ik zie nu dat ik vroeger 8 minuut 4 van mijn vriendinnetje woonde, want ik kon er precies heen fietsen gedurende Dream Within A Dream op de walkman. Niks geen jeugdsentiment, klassieke nummers!

Leuk, dat soort liedjes had ik ook. Maar die duurden dan gemiddeld een minuutje korter.

Private investigations was het eerste album dat ik vanaf een CD hoorde, maar dit was de tweede. Erg onder de indruk van het gebruik van muzikale ideeën van de producers. Kopstuk natuurlijk Dream within a dream en Duel. Hoewel ik het origineel van Sorry for laughing van Joseph K. beter vind is dit debut-only album (in deze samenstelling) verrassend goed.

Tijdje geleden heb ik deze op SACD in surround sound gekocht. Was niet goedkoop, maar het geeft een nieuw soort dynamiek aan dit album. Ik had al lang niet hiernaar geluisterd in de vooronderstelling dat ik het nu te bombastisch zou vinden. Daarin had ik me vergist. Het is nog steeds een erg mooi album, dat (toch) niet verveelt. Mooiste nummers: The Murder of Love, Dream Within a Dream, Duel, P-Machinery en Dr. Mabuse.

Wat is er mis met bombastisch?

Dit is inderdaad een album dat op een of andere manier de tand des tijds goed heeft doorstaan. Gouden productie van de hand van Trevor Horn met hulp van wat Art Of Noise collega's.

Er is helemaal niets mis met bombastisch!

Of was het een retorische vraag?

Nee, er is niks mis met bombastisch maar wel met "te" bombastisch. Zie mijn eerdere bericht. Gisteren nog naar A Secret Wish geluisterd: 5*.

Phil Spector was de man van 'Wall of sound' in de jaren 70, Trevor Horn en zijn gevolg (Jeczalic / Dudley) zijn het van de jaren 80. De term bombastisch is daar bijna een synoniem voor. Te bombastisch lijkt me contradictio in terminis... iets overdrijven kan nooit genoeg overdreven worden. En wat dat betreft vind ik het nog wel meevallen. Laatst nog een keer een greatest hits van ELO beluisterd. Kijk, dan hebben we het pas over 'bombastisch'... en dan vind ik dit nog wel meevallen!

Waarschijnlijk in 1985 (1986?) een live optreden om 01.00 van Propaganda voor een goed doel. Vooraf OMD? om 00.00. Ik weet het allemaal niet meer. Wel dat ik niet kon stoppen met luisteren. FANTASTISCH! Vanaf dat moment verliefd op die stem, strakke, bombastische muziek. En nog steeds. Als ik 'm weer eens opzet, droom ik terug naar de '80. Voor mij klinkt het nog heel modern. Een 5+

Van het nummer Duel herinner ik me ook een meer punky versie, Jewel (rough cut). Zal wel een b-kantje geweest zijn, maar dat vond ik eigenlijk hun beste nummer!

Dit blijft toch een heerlijke plaat zeg. IMO op gebeid van productie zijn tijd ver vooruit. Wellicht dat t vandaar nog alles behalve gedateerd klinkt. De nummers staan ook allemaal nog als een huis. Opmerkelijk. 5 *

Helemaal mee eens.

Ik kan me toen nog Frits Spits herinneren, die het bombastische deel van P-machinery maar bleef herhalen en daarbij helemaal uit zijn dak ging.

Ik heb nooit begrepen waarom ze het intro van 'Dream within a dream' voor de cd-versie hebben aangepast. De lp-versie heeft een langer intro, die ik zelf ook mooier vindt.

Heerlijke plaat, nog steeds.

Een CD die ik nog wel eens uit mijn CD-kast pak. Dat zegt wel genoeg.

Fantastisch, en voor m'n gevoel, een tijdloos album. Het is het enige wat ik van deze Duitse band heb, al 22 jaar. Maar nog altijd is het een verwennerij voor de oren.

Vooral zo houden. Als je na deze sterke plaat per ongeluk 1234 eens opzet, weet je werkelijk niet wat je hoort...

Voor Jewel, Duel en P-Machinery verdient deze plaat als een 4*. Vooruit, die geef ik hem ook, kan mij het schelen

'1,2,3,4' zeg je? Zelfde power als deze? Je maakt me nieuwsgierig Casartelli. Ga 'm zeker eens luisteren!
Toch wil ik nog even iets over dit album kwijt.......In de tijd dat Propaganda even erg succesvol was dacht ik eigenlijk dat dit zo'n band was die aandacht nodig had en daardoor maar een singeltje in de hitlijst probeerde te werpen. Maar ik werd al snel van mijn vooroordeel weggesmeten. Er was in diezelfde periode een rocknacht op een duitse zender waar ook Propaganda optrad. Toen ze begonnen wilde ik de volume op nul zetten, maar helaas....ik was te laat. De eerste akkoorden galmden al door de speaker, het podium werd een toneel van vurig mystiek..., dreigend....., onheilspellend en mooi tegelijk. En het werd alleen maar beter. Het nummer begon echt te knallen en dat terwijl de zangeres onbeweeglijk bleef! Gothic? Wave? Punk? Wat is dit? Het was 'P-machinery'...., en ik was veroverd. Een bovenmate verrassend optreden. Jammer dat de volgende dag zondag was. Moest ik tot maandag wachten om het abum te kopen. Een juweeltje!

uhm nee ... ik bedoelde eigenlijk dat na deze tamelijk avontuurlijke plaat 1234 een erg zouteloos popplaatje was

Vreemd dat een band die zo'n geweldige plaat maakt van de aardbodem verdwijnt. Eén van mij favoriete albums die nog regelmatig in de cd-speler zit. Heldere productie van Trevor Horn, goede zang en mooie melodiën. Frozen faces en P-Machinery zijn pareltjes maar eigenlijk is dit hele album top. Een 4.5 en in mijn top-10.

Hier ben ik het niet mee eens. 1234 heeft zeker zijn momenten en is over het algemeen een prima popplaat. Het heeft alleen weinig tot niets met A Secret Wish te maken. Totaal andere band (nog maar 1 oorspronkelijk lid) , totaal ander geluid, zelfde naam.

ja, daar hadden wij het ter plaatse ook al eens over gehad geloof ik...

Gothic klinkende muziek met een erg Poppy randje. Ik hield wel van de strakke uitstraling van deze band. Volgens mij zagen ze er zelf de humor wel van in. Duel en P-Machinery zijn in mijn ogen klassiekers gebleven.

Dit is nou de betere jaren 80-muziek. Alhoewel ik het soms wat statisch vind klinken, heeft deze de tand des tijds vrij goed doorstaan. Erger me alleen af en toe aan het gebrekkige Engels wat gezongen wordt. Maar P-Machinery blijft gewoon een steengoed nummer. 3,5*

Maar het waren dan ook Duitsers die engels zongen.. Ik vind dat juist wel bijdragen aan de charme van dit album. Trouwens, ik kan mij David Bowie herinneren die Helden zong met ook zo'n accent

David Bowie is toch geen Duitser

Vandaar het accent

Klassiek 80's, combinatie van electropop en bombast, inderdaad knap geproduced door klassebak Trevor Horn.
Dream within a dream is uitermate knap, maar ook P-machinery en jewel vind ik meer dan ok.
Sterk album om zo nu en dan nog eens op te diepen !

Heb later werk van ze gehoord.........het verschil...niet normaal, het slaat gewoon nergens op van zulk strakke muziek te vallen in de leegte van nietszeggerij........ben er stil van.

http://nl.youtube.com/watch?v=SS86mjP4NYY

http://nl.youtube.com/watch?v=BGF8ZRu2nKY