Atoms for Peace - Amok (2013)

Tweede officiële single, 'Judge Jury and Executioner', al een weekje of wat uit, klinkt mijns inziens een stuk interessanter dan 'Default'. Maakt mij ten minste weer een beetje meer belangstellend naar het album.

Thom heeft altijd wel zin om amok te maken.

Ik begreep dat dit gewoon wat stukken waren die ze zowiezo niet gingen gebruiken en voor de lol gewoon online zijn gegooid. het komt denk ik niet terug op de plaat

En we kunnen pre-orderen via WASTE.

ben toch zeer benieuwd , in de ' uncut ' van maart ( toonaangevend muziekblad van engeland ' scoort hij 9/10 , samen met de nieuwe nick cave de 2 beste cd's van de maand !

nou geeft die bol.com weer aan, dat het album op 22 feb uit komt.
en andere geven weer de 25 feb aan.

en hoe kunnen mensen al gestemd hebben.
of kan deze cd al via site's beluisterd worden.

Het album kan gelekt zijn.

Ze hebben het hele album live gespeeld op BBC Radio, maar lijkt me toch niet dat je daar een stem op kan baseren. Zal de stemmen weghalen.

thanksss. nog maar 8 dagen. en dan lossss!

Officiele release is 25 februari, maar in Nederland zijn de leveringen altijd op vrijdag, dus vanaf as vrijdag te krijgen in de winkel. Verder is nu al een AAC-rip te vinden

Inmiddels wel goede kwaliteit opnames te vinden........ en dan luistert het toch weer anders dan naar die BBC radio opnames.
Aardig album maar het zal geen favoriet gaan worden.

De eerste luisterbeurt valt bepaald niet tegen. Geen hele moeilijke plaat, als je geen bezwaren hebt tegen wat elektronische muziek. Gewoon 9 lekkere nummertjes. 4* lijkt mij de minimale score, met meerdere luisterbeurten kan dat cijfer altijd nog hoger uitvallen.

Gevoel na 2 luisterbeurten: veel betere productie dan The Eraser en TKOL (wat toch een fameuze surplus is bij dit soort drukke bleep-blop IDM) maar helaas geen betere songwriting. Start ook niet al te goed: Default-Ingenue-Dropped is een ideeën-arm en ondermaats trio. Laatste 2 nummers zijn dan weer erg goed maar op dat moment voelt het al wat aan als mosterd na de maaltijd.

het begint juist fantastisch volgens mij,vooral ingenue!, ik ben nu bij dropped

Na 3 luisterbeurten blijf ik toch echt op 4 sterren zitten. Er gebeurt weinig spannends en nieuws, niets dat me in het bijzonder aantrekt om het album keer op keer te luisteren. De nummers steken gewoon goed in elkaar, that's it.

Dan geef je wel veel sterren voor iets dat gewoon goed is. Vier sterren staat voor mij gelijk aan een zeer goed album dat op zijn minst boven de rest uitsteekt

Wat mij vooral opvalt tijdens de eerste luisterbeurt, is hoe goed Thom Yorke weer bij stem is. Het lijkt wel dat hoe ouder hij wordt, hoe beter hij gaat zingen. Prachtig!

Het luistert in ieder geval erg lekker weg. Het is afwachten of het ook echt gaat beklijven. Het titelnummer doet dat alvast, net als de eerste twee twee tracks.

En inderdaad, Thom blijft met zijn stem in zijn comfortzone, maar dat pakt zeker goed uit. Zijn stem past erg goed bij de muziek.

Een lage replay value hoeft niet per se een lage waardering te betekenen.

Judge Jury and Executioner
Before Your Very Eyes

Het is weer wereld's wat Yorke ons de luisteren geeft.
zonder radiohead weet die ook top shit de maken.

ook is het goed nieuws dat radiohead weer in de zomer gaan werken aan hun 9de album.

Man wat een lekker plaatje is dit.

Thom Yorke is gewoon de grootste muzikale held van de laatste decennia. De John Lennon van onze generatie. Wat hij allemaal heeft geproduceerd is gewoon wereldklasse. Sinds The Bends zweeft ie op een muzikale wolk dat ver boven de rest hangt. Wat een metamorfose heeft de man meegemaakt zeg, dit is haast de antipool van de rock uit de jaren '90

met de koptelefoon op reizend door de wereld van de tonen en ritmes der atomen voor de vrede was ik vandaag diep ontroerd toen ik vanmiddag een fietstocht maakte met dit album op en vooral toen er op een gegeven moment paarden met mij meerenden, op dat ene moment stond Before Your Very Eyes op, dat mij dan ook meteen het meeste raakt. ook Ingenue, Default, Unless Reverse Running maken al hele grote indruk.

Atoms For Peace, een nieuwe supergroep aan het front ook al is de groep gevormd in 2009. Onder andere Thom Yorke, Flea en Nigel Godrich zitten erin en de optredens in 2009 beloofden veel goeds. Toen werd het solowerk van Thom Yorke gespeeld, aangevuld met een b-kant van Radiohead Paperbag Writer en Love Will Tear Us Apart van Joy Division. Je zou de concerten ergens wel kunnen vergelijken zoals The King of Limbs live werd gespeeld: minder elektronisch en meer gitaren. Dat nieuwe jasje was fijn om te horen.

Voordat Amok werd aangekondigd verscheen er de single Default en het was geen grote verrassing dat dit in de lijn lag van Thom's soloplaat The Eraser. Nu Amok een aantal keren is beluisterd, moet ik concluderen dat Default een van de zwakkere broeders is, samen met Dropped (kom op, dat is gewoon een b-kant). Deze twee nummers leunen op een bepaald ideetje en dat pruttelt vervolgens te lang door, met een bepaalde omwenteling in het nummer hadden deze nummers gered kunnen worden.

Daar staan zeven nummers tegenover die heerlijk zijn om te beluisteren. Het ontspannen Stuck Together Pieces; de uitstekende single Judge, Jury and Executioner en het op de achtergrond mooie titelnummer Amok zijn de grote uitschieters naar boven. Opnieuw weet Thom Yorke elektronica en gitaarmuziek met elkaar te verweven, al lijkt hij met Amok zich meer te berusten in de ontwikkelingen in de wereld van vandaag. De plaat is veel minder grillig en boos dan The Eraser waar de woede ervan afspatte in Harrowdown Hill en And It Rained All Night.

Nu ook in zijn geheel te beluisteren zonder iets te hoeven downloaden: Atoms For Peace // AMOK - amok.atomsforpeace.info

Net voor de eerste keer gehoord en ik ben eigenlijk zwaar teleurgesteld. Ik mis de emotie compleet, dit album doet helemaal niks met mij. De stem van Thom Yorke gaat compleet langs mij heen omdat hij in de comfortzone blijft. Voor de rest kabbelt de muziek maar en na 45 minuten heb ik een beetje een leeg gevoel. Is dit het nu echt? De Electronic ligt me nu erg goed maar dit vind ik ronduit saai. Ik ga hem nog een kans geven maar ik denk dat dit een onvoldoende wordt.

In tegenstelling tot hieronder (hierboven voor de mensen met een andere optie aangevinkt) ben ik wel enthousiast. Deze plaat kent voor een eerste keer heel goed en weet bij mij soms wel de juiste emotie te raken. Het mag dan misschien stukken minder melancholisch zijn in tegenstelling tot andere platen van Thom Yorke, maar dat betekent niet per se minder krachtig. Wat ik ook kan opmerken is dat het wel een stuk dansbaarder geworden is, maar wederom is dit geen gebrek. Ik denk dat mensen bij het beluisteren niet moeten denken dat Atoms for Peace enkel Thom Yorke is.

Ik kan Don Cappuccino wel volgen. Er zitten wel een paar aardige grooves in maar een aantal nummers zoals Dropped of Default rekken vervolgens dat dunne ideetje autopiloterig ad infitum en doen vooral zo verdomd vrijblijvend aan. Daarom moet Yorke (want feitelijk is dit zo goed als een solo-album feat. Flea) voor mij trouwens helemaal niet terugkeren naar zijn paranoïde angst-mode ten tijde van OKC-Kid A, op In Rainbows bewees hij immers wel degelijk met zijn kompanen van Radiohead op een geslaagde manier een soulful album te kunnen neerzetten. Maar hier krijgt een mens toch het gevoel dat hij steunt op zijn trademark huilerige vocale melodieën die je wel al eens in om het even welk Radiohead-album eerder gehoord hebt en zelfs de teksten lijken op dit album samengesteld te zijn door een random Yorke lyrics-generator.

Misschien wel goed voor Radiohead dat dit album er gekomen is, kwestie dat er een aantal dingen uit 's mans systeem zijn. In Rainbows was waarschijnlijk ook veel minder geweest zonder The Eraser.

Wat een album,

Echt alles van dit album is

nieuwe koptelefoon, liggen op de bank, ogen dicht,
en je zit 45 min in een wereld waar je vaak wilt zijn

thom is de hero van het laatste decennia.

Ze doen 2 maart de BBC Essential Mix

Atoms For Peace sign up for BBC Radio 1 Essential Mix – FACT Magazine: Music News, New Music.