Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (1977)

Ik zit de laatste tijd nogal in een punkbui en heb voor de gelegenheid deze maar weer eens opgezet. Ik vind dit echter verre van het interessantste wat ik op punkgebied ken. Het boeit me gewoon niet zo en rammelt met name lekker verder, zonder dat de energie me echt grijpt. Uitzonderingen zijn er wel: het hoogtepunt Bodies is bijvoorbeeld wel echt geweldig en de pakkendheid van God Save the Queen is niet te ontkennen.

Doe mij dan maar U.S. hardcore punk uit de jaren 80, met bands als Minor Threat, Circle Jerks of Dead Kennedys, heeft ook dezelfde maatschappijkritische houding (of, nog beter, doe mij de emostroming uit de jaren 90, maar dat is alweer flink wat stappen verder verwijderd van punk à la Sex Pistols).

Plus het ook zelf schrijven? Misschien moet ik het loskoppelen van mijn eigen ervaringen met de gitaar (I suck), maar het lijkt me toch vrij onwaarschijnlijk . Al is het dan erg basic.

Dat zijn de betere uitspraken.

Ah. Heeft Jones ook de nummers (mede) geschreven? Dat doe je inderdaad niet in een handomdraai, en de structuur van de songs zitten goed in elkaar.
Hij kan natuurlijk veel talent hebben gehad, maar hij heeft zich later ook niet echt ontwikkeld als gitaar fenomeen.
Misschien heb je wel gelijk en is het verhaal wat overtrokken.

Je bedoelt waarschijnlijk 3 maanden voor het eerste optreden van de Pistols.

Dat zou ook best kunnen, ik weet het al niet meer.

Voor altijd en eeuwig 5 sterren.
Blijft briljant.
Weer even gefreakout met unnen halve liter bier zojuist.

Blijft inderdaad een van de leukere boybandjes.

Wessex Studios, summer 1977. Queen are hard at work on their sixth album. In a neighbouring studio, the Sex Pistols are putting together Never Mind The Bollocks.... "So you're the bloke that's supposed to be bringing ballet to the masses?" asks a sneering Sid Vicious during a brief encounter in the conjoining corridor. "Ah, Mr Ferocious!" pipes back Freddie Mercury, "well, we're trying our best!"


Vandaag weer eens naar de recent opgepoetste versie van ever Mind the Bollocks geluisterd. Eigenlijk is de muziek van de Sex Pistols geen eens zo hard. Wat mij vooral opvalt is slechte beheersing van instrumenten. Ook het stemgeluid kan mij niet echt bekoren. Een regulier album en 8 verzamelablums. Dat is op zich al een joke. Wat blijft over? Een groep welke dankzij het feit dat ze zich als horken gedroegen veel media aandacht kregen. En wat is er van over na 38 jaar?
Een tweetal nummers welke best aardig zijn om terug te horen. 1=God Save the Queen 2=Anarchy in the UK. En wat Freddie betreft: Het is hem gelukt. Nu snel door naar News Of The World.

Gewoon een pot stevige muziek waarop het heerlijk meebrullen en dansen is.

Een perfect antigifmiddel tegen de verzuring waarmee de maatschappij ons dagelijks injecteert.

Ga toch weg met je Queen man.

Queen.... ....als de punk wel ergens een hekel aan had , waren het dat soort bands.

Indeed we hebben nu King William

God Save the Queen!!!

Toch een link. Het stond op beider groepen hun repertoire.
Bij de Pistols was het een zelf in elkaar geramde sneer richting Britse kroon,
bij Queen een muzikale adaptatie van het volkslied voor hun A Night at the Opera album.

Hoe kan Mercury Vicious bij het opnemen van "Never Mind the Bollocks" hebben ontmoet, als ie er toen nog helemaal niet bij was. De baspartijen zijn voor het grootste gedeelte door Jones ingespeeld. Lekker plaatje trouwens, met de perfecte punk zanger. Zijn sneer doet het goed.

Vicious kon niks ! Maar hij was er wel bij.
Bier halen of zo.
De ontmoeting tussen hem en Mercury schijnt wel degelijk te hebben plaats gevonden.

Ik vind het wel een leuke anekdote van Sem, eigenlijk! Sex Pistols vind ik ook niet zo'n heel sterke band. Zelfs binnen het punk-idioom waren er wel interessantere artiesten te vinden(Ramones, Dead kennedy's, The Clash). Het enige wapenfeit van deze band is de geweldige, opstandige stem van Lydon en de invloed natuurlijk, maar daar wordt je in het normaal verkeer voor bekeurd . Ironisch genoeg vind ik achteraf bekeken Queen een heel wat spannendere band. Dat is echter appels met peren vergelijken natuurlijk.

The Pistols waren een hypje. Maar werden gewoon gestuurd door de gekwiekste manager Malcolm Mclaren.
Bassist Matlock moest het veld ruimen voor Vicious die er echt helemaal geen hout van kon.
Puur voor het image. Dan weet je toch hoe de vork in de steel zit.
Er waren legio bands die veel beter konden spelen dan The Pistols, maar ze vielen gewoon wat meer op.
Lydon (Rotten) had de vuilste looks en kon lekker bleren en zeiken tegen alles wat wat maar enigzins heilig was...... Maar later wel toegeven dat ie ABBA toch wel goed vond.

Desalnietemin een lekker album. Ik weet niet wie of wat de nummers heeft ingespeeld. De energie is wel lekker.
Maar het was gewoon de juiste band op het juiste moment.

Een paar jaar terug tijdens de reunie, klonk het ineens heel lullig. Kindje van zijn tijd.

Twee progsockers die zwatelen over The Pistols Lydon heeft ooit een uitgebreid interview gegeven op de BBC over zijn muzieksmaak, waarbij hij met name in reggae heel goed thuis was - de bek van de interviewer viel zowat open.

Ten tijde van PIL kwamen die reggae (dub)invloeden goed naar boven in bijv Albatross. Punk is ook een houding en Lydon neerzetten als een zwalpstaart is hem onderschatten; hij is een slimme, gewiekste cynicus.

The Wessex studios waren ook het honk van Talk Talk - de daar standaard aanwezige synth zorgde ervoor dat Tim Friese-Greene ging pielen met dat ding, waarop hij en Hollis prompt de hele handel gingen re-arrangeren.

Zal zeker waar zijn, maar muzikaal heeft hij Imo, niet veel moois gemaakt in tegenstelling tot sommige andere punkartiesten, hoe invloedrijk dit album dan ook moge zijn! (Pil vind ik al helemaal vreselijk). Een goede stem hebben er wel meerdere, goede muziek vraagt wat meer.Hoewel punk over het algemeen niet helemaal mijn ding is, laat ik mij met name Death Kennedy's en The Clash heel goed smaken. In die bands vind Sex Pistols imho zijn meerdere. Dat is het punt wat ik wilde maken.

Tuurlijk zijn de Pistols een kind van hun tijd geweest, maar meerdere nummers blijven fier overeind staan en hebben in hun ene simpele akkoord vaak meer spanning dan het gehele oeuvre van Queen. Vooral het openleggen van de weg die erna kwam heeft de Pistols op veel terechte credits doen komen te staan. Talloze bands noemen deze band als hun invloed, of dat nu in houding is of in sound, het blijft respectabel. Ik durf niet te stellen dat een Queen dezelfde credits toekomt, behalve die eeuwige nummer#1 plek in de ingesufte radio2 lijst der lijsten. Maar dat wordt bijna een antiheld vs. commercie verhaal.

Lydon heeft zeker bewezen meer te kunnen dan alleen opratelen wat Mclaren bedacht had.
Ongeacht je smaak- al was de veelbelovende start van P.I.L van korte duur.
Na P.I.L heeft hij maar weinig klaargespeeld en dat is niet cynisch bedoeld.
Ik had graag meer gehoord van Lydon, want volgens mij heeft hij uiteindelijk best een zeker talent.
Maar de reunie van The Pistols, reclamespotjes en een wat lauw ontvangen album P.I.L come-back album zijn de laatste 25 jaar zijn enige wapenfeiten.

Magere oogst. En juist van hem had ik verwacht The Pistols niet meer te omarmen.

Schoorsteen moest toch blijven roken kennelijk.

Het is gewoon een artiest die rock een bepaalde kleur heeft gegeven, en die kleur bevalt je of niet. Maar Lydon is van invloed geweest. Dat weegt voor sommigen niet op tegenover massa-succes, maar eigenlijk is dat een oninteressante vergelijking. Mariah Carey of Celine Dion hadden ook massa-succes, hoi hiep hiep hoi

Queen is een heel ander verhaal natuurlijk.
Het is makkelijk afzetten tegen een band die vooral wordt beoordeeld als een kitschband met de nodige hoogdravendheid door velen.
Tot ca. 1978 heeft Queen kwalitatief sterk materiaal uitgebracht en is live muzikaal een sterke band gebleven.
Je smaak in deze even niet meegerekend.
Want ik kan mij levendig voorstellen dat Queen niet door iedereen gewaardeerd wordt.

Juist met een nummer als We Will Rock You heeft Queen bewezen dat je door veel weg te laten een fenomenaal nummer kan neerzetten. Alleen stem en aan het einde Brian's Red Special.

Wat wel eens vergeten wordt is dat de nummers op het debuut
(en meteen ook het enige Pistols album dat hout snijdt) een zekere hitpotentie bezitten.

Dat Rotten wel eens durfde dwepen met ABBA was in de eerste plaats olie op het vuur
voor zij die zich beledigd voelden door de anti-progrock houding van de punk.
Maar dit Pistols album heeft een hoge dans- en meezingbaarheidsfactor.

Tel daarbij op dat Never Mind the Bollocks de soundtrack werd van een hele generatie
en ik beland bij Nevermind van Nirvana dat eenzelfde erfenis met zich meedraagt.
En ook bestaat uit verdorie erg hitgevoelig materiaal in een alternatieve jas.

KIjk naar de achterkant van de hoes van Pink Floyd - Ummagumma (1969) en neem die in je op. Muziek moet complex zijn, je hebt veel spullen nodig en lang haar op je kop - da's de premisse. Punk: 2 gitaren (bassist hoeft alleen maar een beetje te tjoempen), drums, zang en klaar - spelen maar.

De kernboodschap van punk: je hebt geen uitgebreid instrumentarium nodig, iedereen kan een bandje oprichten (desnoods zelf een synthesizer bouwen, zoals JD) en dat gebeurde ook. Kijk naar de bloeitijd van bandjes: begin/midden 60s (opkomst van beat) en tweede helft jaren 70 (punk). Sommige soorten punk/post-punk verwijzen heel sterk naar de beat-tijd: Rousers, Buzzcocks, Blondie. Simpel, rechttoe-rechtaan spelen maar - geen eindeloos gefiep en getweak.

Queen, koningen van de barokke pastiche, edel-kitsch, bombast afzetten tegen Pistols slaat helemaal nergens op. Twee parallelle sporen eind 70s. Heb zelf nix met Queen, kan het soms wel vermakelijk vinden, maar had een partner die er helemaal wild van was (net als Dire Straits) en dan moet je het wel eens horen. Ik kan er geen verbinding mee maken - te omslachtig en te escapistisch. Lydon - check vooral Leftfield - Open Up - YouTube (er is ook een kortere versie) - confronteerde en agiteerde en in de mid/end 70s voelden velen mee. Idd er zijn beter spelende/musicerende punkbands, so what? Ook The Jam werd wel tot punk gerekend en dat is een hele scherp band - met een uiterst gedreven, welbespraakte frontman.

Het nummer Submission hoeft niet aangevinkt te worden als bonustrack.
Het stond niet op album bij de allereerste edities, maar zat er al gauw als enkelzijdig singletje bij.

Bijgevolg staat zit het nummer wel degelijk bij bijna alle versies van de plaat
en mogen we het beschouwen als onderdeel van de originele tracklijst.

Het hele fenomeen Sex Pistols is zwaar overschat. Het is meer het imago en de verhalen en beelden uit die tijd, Johnny Rotten liet zijn vette blote reet zien en Sid Vicious verkrachte My way. Het afzetten tegen de gevestigde orde en de inmiddels schatrijke rockelite, maar verder? Muzikaal stelt deze plaat weinig voor, The Clash was veel beter en de film Sid en Nancy ook trouwens. De Amerikaanse Punk beweging daarentegen is een heel ander verhaal. Daar kwam echt talent uit voort.

Altijd vein een deskundologische jopinie die een heldere inblik op de zaken geeft. Maar zoals Vader Abrahams smurfen al zongen: Nee daar trappen wij niet in - ongetwijfeld te vinden op de Gluurbuis.