Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (1977)

Uhu ik weet het maar toch hoor ik het er niet vanaf (helaas).

Ja, dan kan ik me wel voorstellen dat de plaat je tegen valt. Wat je kan doen, is eerst even Pink Floyd - Dark side of The Moon, dan Queen - A Night At The Opera en vervolgens even de Bee Gees en ABBA draaien. Dan even wat oude Kool & the Gang platen opzetten, Jezelf even inleven in die periode en vervolgen Never Mind The Bollocks gaan draaien. Misschien dat jedan de impact van deze plaat wat meer kunt invoelen.

Maar tekstueel stelt het volgens mij ook niet zo veel voor. Grappig, maar toch niet veel meer dan dat?

Haha heb ik allang gedaan hoor, Dark Side of the Moon vind ik een geniaal album maar groepen als ABBA en de Bee Gees maken wat mij betreft echt van die overjarige nichten muziek en met Kool & the Gang en Queen heb ik verder ook niet veel. Ik kan me verder best goed voorsteleln wat voor een impact deze plaat moet hebben gehad in die tijd hoor, de muziek kan me dan misschien niet zo heel veel bekorren maar die heel punk scene van eind jaren zeventig vind ik opzicht wel interessant. En platen van protopunk groepen als Iggy and the Stooges klinken dan wel weer onzettend lekker, en ook met het post punk genre heb ik veel meer. Heb nu The Sex Pistols, The Ramones, The Damned en The Clash geprobeerd en moet zeggen dat ik met die laatste toch het meeste heb, nu nog Dead Kennedy's eens proberen. En al die andere eens- herluisteren natuurlijk want het is voor allen alweer een tijdje geleden.

Iggy and the Stooges zijn de grondleggers van de punk en sla ik ook hoger aan dan Sex Pistols evenals the Ramones en the Clash die veelzijdiger zijn. Maar "Never Mind the Bollocks" is wel het album dat de punk op de kaart plaatste. Al vind ik eerlijk gezegd, Sex Pistols zelf ook wel overroepen. Het is hun enige echt goede album en één zwaluw maakt de lente niet.

Wat betreft popmuziek heb je gelijk dat Punk zo begon begin jaren 70, maar verder is Punk zo oud als de wereld. Ook bij de oude Grieken had je mensen die zich afzetten tegen de gevestigde orde. Vreemde kleren, wars van conventies. Punk.
Ik heb Punk nooit begrepen.
En ondertussen wil die Johny Rotten gewoon zijn kopje chocomelk voor een optreden . . .

Afzetten tegen de maatschappij of de gevestigde orde heeft altijd bestaan en is geen exclusiviteit van de punk. Punk is de overtreffende trap van rock n roll.

Sex Pistols liet horen dat je niet goed hoeft te zijn als muzikant of zanger (stelt echt bar weinig voor), maar meer de kritische houding en licht shockerende teksten waren belangrijk.
Meneer Verrotten kwam toen nog geloofwaardig over, maar is nu een zeer slechte parodie op zichzelf geworden.
Muzikaal zat PIL een stuk beter in elkaar, daar probeerde hij ook meer te zingen.
Het is meer alles er rond om heen. De doorgeflipte Sid Vicious (die dus helemaal niks op dit album inspeelde, omdat hij er toen nog niet bij was), bepaalde ook grotendeels de onverschilligheid van deze band.

En ondanks dat, is het toch een erg belangrijk album geworden in de muziekgeschiedenis. Op de een of andere manier komt er veel energie van af, en geeft het een kick.

dat is dan ook de enige weg die je als punkartiest kan gaan. een vroege dood, of een parodie op jezelf. er is nog een derde mogelijkheid, maar die mag je alleen maar fluisteren: dat je als gewezen punkartiest gewoon een baantje neemt bij bijvoorbeeld belastingdienst of als conducteur.

Hij had gewoon door kunnen gaan met PIL, in plaats van een reunie opzetten met Sex Pistols.

Ik denk dat en nummer als "Holiday in the Sun" of "God save The queen" of "Liar" wel degelijk ergens over gaan. Maar goed, provoceren is natuurlijk de eerste gedachte achter deze plaat en deze band.



Wat betreft de Sex Pistols en Johnny Rotten heb je volledig gelijk. Wat een zielige vertoning is dat zeg. (Net zo zielig als de Police, Doe Maar, New Kids on The Block en al die andere reunietjes)

Maar er zijn ook punks die oprecht zijn in wat ze doen en nog steeds muziek maken en niet uit elkaar zijn gegaan. Dus niet alle punks over één kam scharen graag.

PROOST! ik geef deze een Dikke 5
van begin tot eind een knaller!
al jaren lang!
rotten,jones,matlock en cook (sorry sid!) maken een waar punkfeest!

Laat ik voorop stellen dat ik niet zo'n punk liefhebber ben,maar ik maak voor deze plaat graag een uitzondering. mooie provocerende texten hierop, en in tegenstelling tot vele punkbands vind ik dat het hier muzikaal wel staat als een huis. lekker snel gespeeld allemaal met veel passie en bezieling erin. goede plaat.

je hoeft je niet te verontschuldigen tov Sid V .
Sid speelde geen enkele noot , kon ook niet bas spelen en huppelde alleen maar wat rond op het podium , hij hoorde alleen maar bij de inboedel .

Ik vind dit album terecht een klassieker .

Hoe overgewaardeerd dan ook, het blijft gewoon een klassieker.
Anno 2008 klinkt het nog steeds behoorlijk, het is gewoon een leuk album. Verder niks meer niks minder.

Het optreden op Lowlands vond ik dit jaar ook wel heel erg gaaf.
Een van de leukste optredens die ik ooit heb gezien, leuker dan een paar jaargangen Waldrock & Fields of rock bij elkaar.
Ook al zijn weinig mensen dit met me eens.

huh, bij mij is problems, god save the queen

Altijd al willen hebben maar elke keer raakte ´Never mind the bollocks´ bij mij weer in de vergetelheid.
Sommige cd´s-lp´s hebben zoveel muzikale geschiedenis, en voor opschudding gezorgd die moet je gewoon in huis hebben.
Ik heb deze eigenlijk net.
Maar na zoveel, vooral geweldige live-registraties te hebben gezien op you tube, en de aanstekelijkheid van veel nummers is het er dan toch eindelijk van gekomen dit punk-monument in bezit te hebben.
Niet al te serieus te nemen songs met een lekker zeer hoog sarcastisch gehalte.
Muzikaal niet erg hoogstaand dus, wel lekkere gemene puntige songs voor als ik mijn energie even lekker kwijt wil.

ik ben de plaat minder goed gaan vinden toen Sex Pistols meer en meer een groepje werden die een door Mclaren bedachte attitude aannamen. De plaat werd meer en meer een bedenksel dan een statement.

Zonder Malcolm McLaren zouden the Sex Pistols niet eens hebben bestaan. Voordien waren Sex Pistols een onbeduidend groepje (Swankers) die enkel covers speelde. McLaren verzon de bandnaam, spoorde hen aan om punk te spelen in de stijl van New York Dolls (de vorige band die hij managde) en voegde Johnny Rotten als zanger bij de band die ook de punk-klassiekers ging schrijven.

het ging derhalve beter met de Pistols toen Mclaren hen had bedacht.

Ik lees hier veel over de vermeende voorlopers van de punk en kom dan namen tegen als MC5, Ramones, Stooges. Naar mijn bescheiden mening is dat allemaal niet waar. Never Mind The Bollocks kwam geheel uit de koker van Johnny Lydon en Malcom McLaren had maar bitter weinig invloed op de muzikale invulling. (Dat hij het geheel naar grote hoogten gehyped heeft is een ander verhaal.) Wat was dan de voornaamste inspiratiebron van Johnny Lydon. In diverse interviews heeft hij aangegeven dat dat "Nadir's Big Chance" (1975) van Peter Hammill was. Op dit album bedient Peter Hammill zich van een alter ego, Ricky Nadir genaamd, die zich o.a. afzet tegen de gevestigde orde in de muziek. Naast de al vele namen die hier genoemd zijn mogen we hierin ook de toenmalige glitterrock niet vergeten.
Om dit statement kracht bij te zetten volgt hier de tekst van het titelnummer van Nadir's Big Chance:

I've been hanging around, waiting for my chance
to tell you what I think about the music that's gone down
to which you madly danced--frankly, you know that it stinks.
I'm gonna scream, gonna shout, gonna play my guitar
until your body's rigid and you see stars.

Look at all the jerks in their tinsel glitter suits.
pansying around; look at all the nerks
in their leather platform boots, making with the heavy sound...
I'm gonna stamp on the stardust and scream till I'm ill--
if the guitar don't get ya, the drums will.

Now's my big break--let me up on the stage,
I'll show you what it's all about; enough of the fake,
bang your feet in a rage, tear down the walls and let us out!
We're more than mere morons, perpetually conned,
so come on everybody, smash the system with the song.

Smash the system with the song!

Het was inderdaad Johnny Rotten die de teksten voor Sex Pistols schreef. Voor zijn komst speelden Sex Pistols (toen nog Swankers geheten) covers. Malcolm McLaren haalde Johnny Rotten erbij, niet omdat hij goed kon zingen, integendeel, maar omdat zijn attitude (nl. zijn fuck you-houding, het afzetten tegen de gevestigde orde) perfect paste bij het imago die hij wilde voor de band.

Het imago van de Sex Pistols is natuurlijk opgeblazen door ene McLaren... But who freakin' cares?
De hele maatschappij wordt door de ruwheid, de tekst en de muziek van dit album afgedaan als waardeloos! Anarchy Ho!
5*

vreemde stellingen

Het was destijds precies het goede album op precies het goede moment. Eindelijk een alternatief voor Santana, Eagles, Pink Floyd, Superramp en soortgelijke ellende.
Als je dan toch met bommen wilt gooien, dan maar met eentje als deze.

Wat we daar anno 2008 allemaal van vinden, dat is weer een heel ander verhaal. Veel te maken met de impact die het album destijds had, heeft zo'n oordeel niet.

Santana, Eagles, Pink Floyd e.d. noem ik geen ellende, integendeel.
Maar dit album met zijn simpele recht-voor-de-raapse-punk vind ik wel een geslaagd tegenwicht voor de complexe, op-en-top-professionele en bloedserieuze pop anno 1976-1977.
Eigenlijk is dat compleet foute muziek, toen ik het voor het eerst hoorde vond ik het zo slecht dat ik het dan weer leuk vond. Ik moet trouwens steeds lachen met dat accent van Johnny Rotten.

Muziek met ballen !!

Inderdaad, dat is de reden van het impact van dit album. Kwaliteit moet je hier niet gaan zoeken, maar ik ken weinig albums die zo krachtig klinken als deze, het is rock 'n roll in het kwadraat.

Je kan dat wel ellende of slechte bands vinden, maar het is en blijft gewoon een kwestie van smaak natuurlijk. Iedereen kan horen dat door die bands muziek van het hoogste niveau afgeleverd word en dat het zeker muziek is waar veel hoogstaande technische en muzikale kwaliteiten inzitten. Slecht zou je het allerminst kunnen noemen, dat het jouw smaak niet is, tja dat is dan weer een ander verhaal. Ik ben niet zo'n punk liefhebber, maar dit album heb ik org in huis, en draai hem nog regelmatig. Lekker anarchistich album met dito texten die helemaal raak zijn natuurlijk. Gewoon een klassieker in het oevre is dit, of je er nu van houdt of niet. Iedere punkliefhebber kent deze plaat natuurlijk al lang.

Laten we wel wezen: bands als genesis, yes, eagles en pink floyd raakten volstrekt verstrikt in hun eigen pretentieusiteit.. ze hebben zichzelf nog meer de das omgedaan dan Johnny Rotten of wie dan ook dat heeft gedaan. Het was gedaan met die potsierlijke tita tovenaarsmuziek en achterlijk overthetop glittershows. Daar kunnen we de punk en new wave alleen maar heel erg dankbaar voor zijn