Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols (1977)

Ik zei dus "te veel...."
Niet "alleen maar"

En de eerste 2 namen van uw rijtje voldoen precies aan mijn omschrijving.

Om deze anti-crea zooi te ontwijken moet ik wel meer uitzetten hehe...

Ach ik vind het leuk dat deze muziek er in die tijd was als tegenhanger.
Als je mijn preek leest snap je ook wel dat het mij daarom ging.

Als ik mij goed herinner heeft Lydon ooit gezegd wel eens Pink Floyd of Abba te draaien. Of Mozart. Niets stiekems aan, maar ook geen 'houden van'.

Nou, juist nogal traag en zoetsappig.. Superramp.. waarschijnlijk de band waar ik de allergrootste hekel aan heb ooit! Sentimentele opgewarmde hippiekliek Evenals The Eagles en al die andere nepartiesten uit de jaren 70 voor de achtergebleven flowerpower slapjanussen.

Zo is 't! Stelletje zwevers!

Stel: Orbit was geboren in het midden van de jaren vijftig. Waar zou de jonge Orbit in die tijd (pakweg '65-'70) naar geluisterd hebben?

Ik geloof niet, dat Supertramp ooit de intentie had hippieklieken op te warmen, zelfs niet onbewust. Ik hoor het er niet aan af. Ik vraag me daarnaast ook maar niet af, wie al die andere 'nepartiesten' uit de jaren '70 zijn naast The Eagles. Het verhaal heeft al een veel te hoog onzin-gehalte gekregen door Orbit.

Never mind the bollocks heeft zijn eigen plaats veroverd. Ik vind er niet zo heel veel meer aan, maar zal zeker niet ontkennen dat de cd muziekgeschiedenis heeft geschreven, een belangrijk document is voor iedereen die de ontwikkeling in de rockmuziek een beetje volgt.

De onverslijtbare hippies krijgen wat mij betreft daar nog weer een veel grotere rol in.

Supertramp en the Eagles hebben totaal niets met hippies te maken (de hippiebeweging stierf begin jaren '70), het waren twee vakkundige en getalenteerde bands.
Sex Pistols is dan meer 'nep' want een band opgezet door de gehaaide manager Malcolm McLaren. Wat niet wil zeggen dat deze band zijn plek in de pophistorie niet heeft verdiend.

Ik denk Velvet Underground, Byrds, Stooges, Doors, Jefferson Airplane.. muziek die ik nu nog steeds erg tof vind eigenlijk

Haardvuurmuzak voor de geruite pantoffel en schommelstoel dan?
En om te zeggen dat die bebaarde jankbrillen van Superramp geen overdreven emotie in die muziek leggen of dat de verworven elementen van de hippiescène (orgeltjes, fluiten, vooral "warme" instrumenten) niet worden gehanteerd is toegeven dat je een blok kaas in je oren hebt Ook The Eagles was natuurlijk volledig in de lijn met de sound die bands als The Band of CCR ed. al vóór hen hadden gemaakt (in the Big Lebowski wordt daar nog regelematig een komische noot over gekraakt). Verder had je mislukkingen als ELO, die soms letterlijk nummers van The Beatles probeerden na te apen met hun Mr. Blue Sky en anderen.. neen, muzikaal hoogstaand was het allemaal niet in die tijd

Kom, nu overdrijf je, orbit. The Eagles en Supertramp zijn niet de meest vernieuwende bands in de pophistorie (the Eagles heb ik steeds beschouwd als min of meer een voortzetting van the Byrds), maar vocaal én compositorisch waren ze wel sterk.
ELO is wel beïnvloed door the Beatles (talrijke bands trouwens) maar is daarom geen Beatles-kopie.

Ik hoor er toch teveel Beatles doorheen om ergens anders aan te kunnen denken. Vocaal sterk? Klinken als een eunich met een bezem in je achterste.. nee, dat voegt alleen maar toe aan die jankerigheid van Superramp en geeft het het halfzachte duwtje dat die muziek nou net niet nodig had. Het is allemaal veel teveel op pathos en vermeend leed. Waar je dat bij echte artiesten wel geloofd, geloof je daar bij zo'n gemaakt rukbandje niks van.
Dan is dit Sex Pistols natuurlijk een regelrechte verademing, omdat het dat soort geitenwollensokken gewauwel ook niet pretendeert godzijdank! Gewoon een droge trap in je kloten, zoals de muziek destijds ook nodig had.

Ik vind de meeste gothic nog veel meer pathos en vermeend leed hebben dan Supertramp. Maar ja, ieder zijn zin.
Sex Pistols en de punk in het algemeen is inderdaad pretentieloos en louter artistiek weinig hoogstaand maar dat is ook nooit de bedoeling geweest, ik zie het - zoals ik eerder zei - een leuke aanvulling op de toen heersende 'pretentieuze' progrock. Dat ik van het ene hou sluit niet automatisch uit dat ik van het andere hou.

Sex Pistols waren de voorlopers van Take That en Backstreet Boys.
Jongeren die van straat werden geplukt door een manager die snel geld wilde maken.
Robbie Williams is eigenlijk meer punk dan Johnny Rotten.
Hij stapte al snel uit de band, en doet nog steeds waar hij zelf zin in heeft.
Johnny Rotten viel voor het grote geld, en probeerde een come back met Sex Pistols, terwijl Robbie gewoon voor de fun pas een nummer met Take That mee zong.

Voor mij was dit album wel mijn eerste kennismaking met de punk, en het blijft hoe dan ook een belangrijk album.
Ik ben in de loop van jaren The Clash meer gaan waarderen.
Hier speelden ook muzikanten bij mee.

Nouja, de Pistols zelf heb ik ook nooit bijzonder goed gevonden en The Ramones ook niet trouwens.. maar de deuren die het heeft opengezet naar bands die wat meer met de basis bezig waren en gewoon weer muziek maakten die directe impact had ipv dat oeverloos gelanterfanter waarin de bezadigde progrockers en symfobands bezig waren of het ten eeuwige male herhalen van dezelfde beschimmelde bluerock akkoorden.
Gothic is overigens ook niet mijn favoriete genre, maar daarbinnen opereren wel acts die aanliggen tegen muziek zoals ie je direct pakt. Met die swiebertjesrock van SuperELO e.d. heb ik niks komma niks. Ik haatte het toen al en nu misschien nog meer.

Prefab was er al voor Sex Pistols, deric raven, nooit gehoord van The Monkees? En zelfs daarvoor werden jongeren enkel vanwege hun uiterlijk tot 'idool' door managers of platenfirma's klaargestoomd.
Robbie Williams stapte inderdaad uit Take That omdat hij van zijn boysbands-imago af wilde.
The Clash sla ik ook hoger aan dan Sex Pistols wegens veelzijdiger maar Never Mind the Bollocks is dan wel het album waarmee de punk wordt geassocieerd.
Inderdaad verstrikten vele progrockbands na een tijd in de bombast, vandaar dat de eenvoud van de punk daar een reactie op was. Het waren de progrockbands die niet te bombastisch klonken (Pink Floyd, ELO, Supertramp) die zich ook na de punkexplosie in 1977 wisten te handhaven (en zelfs aan populariteit wonnen).

Dat was dus voor mij ook de eerste kennismaking met punk, in dat opzicht was het zeker ook voor mij een belangrijk album.
Toen het album uit kwam, was het ook nog redelijk geloofwaardig te noemen, en zal het van mij altijd een hoge waardering blijven behouden.
Helaas heeft Johnny rotten het in de loop van jaren zelf om zeep geholpen.

Bij Give a little bit rijzen er altijd akelige visioenen bij me op van zo'n reeks mensen in soepjurken die hand in hand staan mee te zingen, bijna een soort van Live Aid met We Are The World.. Hoe je dat goede muziek kunt noemen is far beyond me.

Progrock belandde wel degelijk in het verdomhoekje hoor na de punk, ik heb de BBC documentaire gezien over progrock en ook die artiesten bekenden dat mensen in de jaren 80 geen progrock durfden te vragen in de platenzaak, tenzij het in een bruin papier werd gewikkeld en het aan niemand werd doorverteld dat ze die zooi hadden aangeschaft

Je bent wel origineel in je texten vind ik Orbit, alleen je gebruikt gewoon teveel stokpaardjes en teveel Orbit achtige cliches om jou echt serieus te nemen. Doe dat wat minder en het komt wat realistischer over. Nu is het een beetje een quasi grappig verhaal geworden met wat teveel charismatisch klinkende drogredenen erin.

Dit album van de Sex Pistols stelt muzikaal gezien niet heel erg veel voor natuurlijk, maar was toen in de tijd wel een welkome aanvulling in het tijdperk dat vooral de progrock van b.v Genesis, Yes en Pink Floyd hoogtij vierde. Een band die het vooral van de scene eromheen en van hun pose moest hebben dan van hun muzikale kwaliteiten. En image daar was het hun vooral om te doen. Een band die destijds voor veel stof deed opwaaien, maar muzikaal gezien erg armoedig was vond ik, vooral live. Maar leuk was het wel die hele poppenkast in en om de Sex Pistols heen toen de tijd.

Als ik niet met leuk taalgebruik kom, wordt het dan niet allemaal iets te grijs hier? Ik probeer me gewoon te uiten middels mooie metaforen of vergelijkingen, de ergernis die erachter zit is wel degelijk reëel hoor.

Ik geef ook alleen mijn mening maar recht voor de raap hoor, en ik weet ook wel dat het voor jou reeel is. Ik vind het leuk hoe je het doet en ik hoop dan ook dat je er zo mee blijft doorgaan. Vind ik wel vermakelijk en word het inderdaad niet grijs en saai. Want het blijft hier natuurlijk net zoveel om users gaan dan om de muziek, want zonder users geen mu.me.

Mwoh, ik vond, en vind er niks leuks aan.



Daarom

Wat John Lydon later in PIL deed vind ik wat beter tenminste, wat ik ervan ken

Dat vind ik echte onzin, we argumenteren allemaal op onze eigen manier. Orbit zit vaak op zijn geitewollensokkenstokpaardje maar bereikt daarmee wel dat een levendige discussie ontstaat, zoals nu.


Logisch


Deric, ik weet niet of Lydon ook zoveel geld heeft opgehaald met z'n eerste trucje als Robbie! Daarnaast is Robbie niet controversieel en wordt hij niet continu afgeslacht door de engelse media

Ik denk dat Robbie solo meer geld op haalt, dan bij Take That, maar verwacht wel dat een reunie hem veel zal op leveren.

met orbit kun je lachen.
meneer orbit doet mij een beetje denken aan oom alexander.
oom alexander is 40 jaar oud.
hij rijd brommer want ja dat is stoer.
hij heeft een leren vest want ja dat is stoer.
hij doet aan extreme sporten want ja dat is stoer.
hij houdt van punk muziek want dat is stoer.

en ja alles wat niet punk of stoer is ja dat is al gauw zeikerij. nee daar kun je bij oom alexander niet mee aankomen. nu is oom alexander gelukkig maar een hersenspinsel van me. maar orbit, beste gast, jaren 70 rock symfo,prog of hou je het ook wil noemen. het mag afgekraakt worden. ik hou er wel van die prog. lekker pretentieus. en ach punk is zo af en toe ook niet mis hoor. ook deze van de sex pistolen is zeker goed beluisterbaar. to each his own zullen we maar zeggen of niet.

mwah. ja prog was in de jaren 80 idd niet meer zo populair. in de jaren 90 kwam prog wel weer grandioos terug, maar ach ook in de jaren 80 was er voldoende mooie prog. marrillion,IQ,asia minor en Dün bijvoorbeeld. prog moest in die tijd helaas wel onderdoen voor de syntpop en new wave. ook prachtige muziek gelukkig

Nouja, progrock is nooit meer op dat absurde niveau uit de jaren 70 teruggekomen, en gelukkig maar.. die artiesten werden allemaal een parodie op zichzelf namelijk. Nu is het gewoon één van de stromingen die bestaat en een stuk ingetogener.

De jaren '70 waren de hoogtijdagen van de progrock alsook de punk. Ik denk niet dat er ooit een punkalbum zal verschijnen die dezelfde impact heeft als Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols.

Dat denk ik ook niet. Als je een willekeurig iemand op straat zal gaan aanspreken en zou zeggen wat vind jij nou een band die het meest synoniem staat aan punk, dan denk ik dat de Sex Pistols wel heel hoog gaan scoren. Vooral bij de mensen boven de 30. Deze muziek word streeds ouder natuurlijk, en ik vraag mij dan ook af of de jeugd die nu zo'n 18/19 is hier nog wat van meekrijgt. Voor de muziek zelf hoeven ze het niet te doen vind ik, maar de hype van toen en hoe gestoord deze band wel was toen, samen met de mooie verhalen erover, maakt dat je er eigenlijk wel wat van moet weten vind ik. Zeker als je veel muziek beluisterd, dan vooral.

Daar ben ik het mee eens. Een stuk subtieler is gewoon veel mooier en komt de schoonheid van dat soort muziek meer tot zijn recht. Neem b.v Yes, dat vind ik echt over de top en moeilijk voor het moeilijk doen muziek, dan is dit soort bands natuurlijk een welcome aanvulling op het soms over de top zijnde progrock van de jaren 70. Niet allemaal natuurlijk, want Pink Floyd vind ik wel super.