AC/DC - Let There Be Rock (1977)

mijn favo nummer van de plaat

Heil AC/DC !!

Mijn keuze voor vanavond want exact dertig jaar geleden verliet Bon Scott ons. Wat een geweldige vettige rock album! Bedankt, Bon!

o nee, helemaal langs me af gegaan

R.I.P.

Had het er laatst nog met een kennis over, over hoe hard de productie wel niet is voor een plaat uit 1977...

Blijft inderdaad een reteharde rockplaat, veel beter zijn ze niet gemaakt

volgens mij is dit dan ook gewoon het hardste op muziekgebied in 1977, albums van Judas Priest, Kiss, Black Sabbath,: ze zijn niet zo ruig als deze AC/DC plaat.
Ook de eerste plaat van Motorhead is niet zo rauw als Let there be rock, dat kwam pas bij Overkill uit 1979

of weet iemand een nog ruigere plaat uit 1977 of eerder?

de ruigste plaat uit 1977 tot 1979

Never Mind The Bollocks van The Sex Pistols.

The Stooges - Funhouse

Daarbij vergeleken klinken The Sex Pistols als Abba. Veel ruiger en smeriger krijg je het niet, volgens mij.

Dat vat ik als luistertip op.

Is wel heel erg rauw, dus laat je niet te snel afschrikken.

Ik ben wel wat gewend.

we hadden het niet over de slechtse plaat van 1977

vind die plaat qua geluid niet half zo ruig klinken als deze.

Vind eigenlijk alleen "Whole Lotta Rosie" hard en ruig.
De rest is voornamelijk ruig geproduceerd.

De live plaat "Kiss Alive !" komt wat mij betreft in de buurt.
Verder als je de hardste nummers neemt van de eerste 3 Queen albums dan benader je ook wel dit AC/DC album.
Het nummer "Ogre Battle" van Queen II overtreft het zelfs.

Veel psychedelische bands hebben losse nummers die erg hard zijn voor die tijd.

Prachtig album dit natuurlijk. Lekkere ouderwetse onvervalste hardrock. Gewoon een super plaatje, met Whole Lotta Rosie, Overdose, en Go Down als beste nummers voor mij. De titeltrack heb ik eigenlijk wel gehoord nu, en vind ik eigenlijk op den duur wat langdradig en ietwat gekunsteld klinken. Ook een erg goed nummer nog, dat wel, maar voor mij 1 van de mindere nummers op dit album zelfs.

het ging ook over de productie

volgens mij ken jij deze plaat niet

Met dit album kwam naar mijn mening pas de eerste echte Hard Rock album van AC/DC.
De vorige albums waren meer gewoon rock n roll.

5*

Fav. Let There Be Rock en Whole Lotta Rosie

Vraag aan een metalhead wat metal is en je krijgt duizend antwoorden, vraag aan een hardrocker wat hardrock is en je zult een kleinere keuzekorf krijgen ... met ongetwijfeld dit album erin. Ik hou van dit album, ik verslind dit album, dit is een mijlpaal, een certitude, een lichtpunt in donkere dagen, een klassieker in mijn belevingswereld. Waarom? Ik heb een aardige bescheiden collectie en als ik niet weet wat gekozen, steekt dit album zijn kop uit en zegt: "Komaan, durf je het nog eens aan." Lach maar, mijn beleving, mijn ervaring, mijn plezierke. Zeg van AC/DC wat je wilt: ze zorgen voor plezier en daarvoor buig ik het hoofd in respect. Damn dudes, dit is pure rock, 24 karaat. Ik kan het maar zeggen!

Mooi berichtje Sir Spamalot. Als je idd 1 album met echte ouderwetse onversneden jaren 70 hardrock wilt horen is dit album zowat de beste keuze inderdaad. Lekker ruw en ongepolijst nog, maar ze moesten ook wel met de opkomst van de Sex Pistols. Dit is ook hun hardste album uit hun catalogus denk ik wel. Als je Bon Scott op dit album hoort, denk je van man die zingt en krijst zijn stembanden echt wel de vernieling in. Hoezo passie en ervoor gaan. Wat een mooi en puur oprecht hardrock album is dit toch. Helemaal met de Sir eens hier.

Dit is een hardrockalbum waarvan je gaat springen, airguitar gaat spelen en keihard de stem van bon nadoen. Wat een superplaat. Zelfs zonder whole lotta rosie zal het een van de beste albums van ac/dc zijn. Dog eat dog vindt ik het vetst. Toch vind ik highway to hell iets beter, maar deze staat vast op de 2de plaats

Australië, het vergeten continent.
Groot Brittannië in het kwadraat.
Ontdekt door Engelse ontdekkingsreizigers.
Vaak met schooiers en kanslozen aan boord.
Gevlucht of als goedkope werkkrachten.
De onderzijde van de maatschappij.

Het ruwe zeeliedenvolk is ook hoorbaar in het geluid.
AC/DC voor de dronken vechtersbazen.
Hangend in de kroeg.
De boodschap is simpel.
Harde rockmuziek over het scoren van vrouwen.

Go Down lijkt over een seksuele handeling te gaan.
Al kan het natuurlijk ook gezien worden als promotiestunt.
Australië wordt Down Under genoemd.
Go Down.
Welkom vreemdeling in het land van Crocodile Dundee.
AC/DC introduceert je.
Neem genoeg geld mee.
Want ze zuipen je er uit.
Helaas werd drank ook de ondergang van Bon Scott.

Dog Eat Dog.
Overleven is van je af bijten.
Met alleen een grote bek kom je er niet.
Harde wereld.
Hell Ain’t A Bad Place.

Problem Child.
Het gevoel een buitenstaander te zijn.
Wetend dat je roots eigenlijk hier niet liggen.
Tweedehands bewoner.
Een vreemde in een vreemd land.
Het moeilijk kunnen aanpassen.
Problemen die ontstaan door cultuurverschillen bestaan al lang.
Niet alleen van de laatste jaren.

Let There Be Rock.
Weg met de zoetsappige folk uit de jaren zestig.
In 1955 werden ze wakker geschud door Roll Over Beethoven van Chuck Berry.
Dit willen we ook.
Het ontstaan van AC/DC was al een feit.
Zo het geschiedde.
Bad Boy Boogie als logisch vervolg.

Overdose is niet het drankmisbruik van de zanger.
Maar liefde voor de hoer met de dikke tieten.
Whole Lotta Rosie.
Overdose, het voorspel.
Whole Lotta Rosie, de daad.
Het hoogtepunt.

Mooie beschrijving, Deric Reven, van mijn eerste AC/DC plaat die ik ooit te horen kreeg van een klasgenoot. Ik hield niet van hard rock. Ik ben nooit meer genezen. Makkelijk een 4.

De 1ste Van Halen misschien uitgezonderd. Die klinkt ook zo teringhard voor 1978.

Heil Bon Scott !!

Toen AC/DC nog goed was...

De eerste van AC/DC die ik leerde kennen, lang geleden. Het blijft voor mij hun ultieme plaat.

Elke oude AC/DC plaat, hoe goed ze ook zijn, heeft wel een paar mindere stukken, maar deze niet. Alles swingt en scheurt en wordt met ongeëvenaarde passie gespeeld en gezongen. Overdose is zo ongeveer mijn favoriete nummer van de band.

Crapsody In Blue vind ik niet zoveel aan, ik prefereer de versie met Problem Child (ook al stond die ook al op Dirty Deeds).

Ik heb AC/DC altijd een beetje een simpele band gevonden. Liedjes waar je lekker mee kan meebrullen, maar niet echt hoogstaand. Bij deze plaat is dat ook het geval, het is gewoon lekkere rock, maar meer niet.

Whole Lotta Rosie is natuurlijk een heel ander verhaal, een van de beste hardrock nummers ooit, maar verliest zijn kracht hier. De gitaarsolo's vlogen mij bij deze plaat zo om de oren dat ik ze een beetje zat werd en bij Whole Lotta Rosie had ik het dan ook wel gehoord.

en het titelbummer ?

rosie is dik ok, maar let ther be rock nummer is wat mij betreft deecees allerbeste