Genesis - Genesis (1983)

Taking It All Too Hard en Just A Job To Do blijven voor mij de enige echte skippers. Je reinste vulmateriaal. Het geintje van Illegal Alien kan ik gezien de inhoud best waarderen. Het heeft een randje en iets aanstekelijks. De clip was ook best vermakelijk. Verder is dit album uiteraard verre van beroerd voor een 80's produkt ook al was men nog een schim van de grote jaren van weleer. Halfje erbij.

100% gelijk!!

Na de eerste twee boxen onlangs ook begonnen met de (her)ontdekking van de derde box. Heel duidelijk: de minste van de drie, maar toch onmisbaar. Dit album vind ik eigenlijk wel goed. Het openingsnummer zal ik wellicht altijd een heel, heel, heel sterk nummer vinden. Heerlijk, die dreigende sfeer. Ik had me vroeger nooit gerealiseerd dat het over een oudere prostituee gaat en in mijn jeugdige fantasie dacht ik altijd aan het oedipuscomplex. 'That's All' is echt wel een eenvoudige popsong, maar de gitaarsolo stuwt het naar een hoger niveau en ik geef toe het graag mee te zingen. 'Home by the sea' (en dan vooral deel 2) is een pareltje. Vooral de live-uitvoering is meesterlijk. Ook de overige nummers kunnen me bekoren. En dan bedoel ik echt wel alle nummers. Toegegeven, dit is minder dan hun beste albums, maar toch gewoonweg heel sterk. 4 sterren.

Dit vind ik het beste wat ze met Phil als zanger hebben gedaan eigenlijk. Opener Mama vind ik erg sterk met een mooie opbouw naar een van Collins' meer krachtige vocale prestaties.

Verder heb ik ook altijd zwak gehad voor Taking It All Too Hard en Home by the Sea is toch ook zeker wel een knallertje.

Prima plaat waar de pop neigingen zich nog net voldoende weten te bedaren om ons met een enigszins artistieke insteek te kunnen behagen.

Bij de opvolger liet de balans het dan wel weer even afweten meen ik.

Niets mis met een stukje geile commercie maar er is een verschil tussen pop en de plastieken soort in al haar schadelijke overdaad.

Vibraties zonder substance snapte.

Helemaal eens met bluebird, ik had het niet beter kunnen verwoorden
Gewoon een leuk pop-album, eigenlijk Phil solo met wat toevoegingen...

Dit album werd tussen 2 soloalbums( Hello I must be going en no jacket required) gemaakt. Ik kan me hierbij niet voorstellen dat Nummers als Mama en Home by the sea op deze soloalbums beland waren. Dus het gaat mij te ver om te zeggen dat dit Phil is met wat toevoegingen, daar doe je Mike rutherford en Tony banks mee te kort

Het is ook allemaal wel degelijk Genesis, alleen leek het allemaal nogal op elkaar wat de heren solo opnamen in die tijd. Poprock met een randje. Dan krijg je ook een redelijk homogeen groepsprodukt met als enig onderscheid dat de liedjes naar goede Genesistraditie wat uit de hand liepen hier en daar...

Mama en Home by the Sea zijn 2 ijzersterke nummers. Taking It All To Hard is nog goed. De rest kan me een pak minder bekoren. Met als absoluut dieptepunt Illegal Alien. Wat een vreselijk nummer vind ik dat.

Degelijk pop met jeugdsentiment. Maar ik kan niet anders zeggen dat dit nog steeds erg lekker vind klinken. Nu moet ik wel zeggen dat ik met de progkant van Genesis weinig heb, maar vooral de periode 1978 - 1983 goed ken en ook erg lekker vindt.

Home by the Sea is klasse maar eigenlijk voor mij geen miskleunen hierop.

Home by the Sea is klasse maar verder eigenlijk voor mij alleen maar miskleunen hierop.

Nou OK dan Mama is ook best aardig.

als ik jouw top 10 erop na sla, is dit ook logisch jij prefereert een andere periode en waarschijnlijk ook andere zanger.

Aardig album met 30% ruknummers. De rest is prima tot matig. De echte miskleun moest nog komen.

Ik vind de eerste solo LP Face Value van Phil Collins een dijk van een plaat hoor !!!

Voor Genesis maatstaven (ook met Collins op vocalen) vind ik deze samen met Abacab gewoon vreselijk armoedige werkjes. Duke en And Then There Were Three zijn stukken beter wat mij betreft.

Het mag misschien niet gezien worden als het beste Genesis album en er ook niet eens bij in de buurt komen. Je moet het ook niet vergelijken met de oude Genesis omdat dat ook een andere band was. Beoordeel dit album op dit album en niet met het verleden in je achterhoofd en dan moet ik zeggen dat het zeker niet slecht is. 3,5 ster.

De eerste 4 nummers zijn gewoon erg lekker en ook daarna blijft het allemaal goed te pruimen.

Aardig wat keren geluisterd vroeger maar herinner me eigenlijk alleen 1 2 3 en 6 en dat illegal alien n irritant nummer is..

Een van de weinige albums die beginnen met vier waanzinnig sterke tracks. De rest is ook minimaal goed, uitgezonderd Illegal Alien
Deze moest maar eens een verhoging krijgen in sterren.

Echt niet slecht, dit album. Geen 'return to form', maar sprankjes magie in de huizen aan de zee, moeder en ook de regenboog.

3,5 * voor wat mij betreft v.nl Mama / That,s All / Home By The Sea / Second Home By The Sea, alle 4 behoorlijk goede tracks
Dat is ongv de helft van de speelduur van Genesis ('83) ,de andere helft vind ik maar redelijk tot matig,doet me niet veel
Home By The Sea prt 1&2 klinken vaak Live nog beter

Is gewoon een prima album voor de jaren 80 met hun eigen Genesis sausje eroverheen.
Home By The Sea en Second Home By The Sea staan live (2007) nog steeds als een huis. Single Mama is prima en echt hele slechte nummers staan er ook niet op zoals op album Invisible Touch.

Mama en Home By The Sea prima.
De rest hoef ik niet meer te horen.
Echt een plaat die mij behoorlijk ging tegenstaan.
Ik heb 'm ook niet meer in bezit.

That's all vind ik nu ook nog steeds een prima song. Met uitmuntend gitaarwerk op het einde van dat nummer. Niets mis mee. Misschien voor de Genesisliefhebbers van het eerste uur een doorn in het eeehhhh....gehoor maar voor mij niet hoor

Ja That's All is dus wat mij betreft echt volkomen ruk en valt in dezelfde categorie nummers als Whodunnit, Illegal Alien en Jesus He Knows Me.

Over anderhalf uur de Genesis docu op NPO 2........... voor de liefhebbers dus.

De befaamde docu waarin het aandeel van Steve Hackett volledig weggepoetst is.

De enkele keer dat hij aan het woord kwam had inderdaad niks om het lijf. Selling England (die zonder Hackett nooit zijn topstatus had kunnen bereiken) kwam er wel zeer bekaaid af met alleen de uitlichting van I Know What I Like en over het allerlaatste officiële Genesis studioalbum (van het befaamde rukconcert ) wordt helemaal gezwegen als het graf. Die Banks heeft zelfs hier nog de hand in gehad als je het mij vraagt en vele facetten zijn bewust onbelicht gebleven. Bah. Dan was de docu over de Eagles toch een stuk eerlijker en objectiever.

Uiteraard is That's All ver beneden Genesispeil, het deed me mede door de arbeiderspet van Collins meteen denken aan een vette knipoog naar het boertige Slade hitje Look Wot You Dun. In die zin best aardig maar niet op een Genesisalbum. En meteen weer terug naar 3 sterren voor deze halve rukplaat.

That's all is een top song!!! Wat bedoelen jullie eigenlijk met een rukplaat?

Breek ze de bek niet open.. Sommigen blijven hangen in iets wat ze ooit niet bevallen is en mogen daar, clichématig, graag verlekkerend op terug komen. Soort zout in de, eigenlijk allang vergeten, wonden blijven gooien.

Of het nu wel of niet een grap is dat het demonische lachje in Mama is afgeleid van het lachen van Grandmaster Flash in The Message weet ik niet; ritmisch gezien zou de beat van Mama weer prima onder een hiphop nummer passen.
Een sterke opener waarbij Phil Collins terecht de hoofdrol opeist.
Eigenlijk een mooi gegeven dat hij Genesis hier trouw bleef.
Solo was hij succesvoller dan bij zijn band, en Mama sluit dan ook meer aan bij Genesis, dan bij zijn solowerk, op de kenmerkende drums na.
That’s All past voor mijn gevoel meer op ...But Seriously.
Een stuk commerciëler dan Mama, maar vreemd genoeg geen hit.
Onder de naam Phil Collins had deze waarschijnlijk beter gescoord.
De gitaarsolo op het einde heeft wat raakvlakken met Big Love van Fleetwood Mac, en had wat prominenter aanwezig mogen zijn.
Home By The Sea is ook een echte single, maar deze werd nog minder opgepakt, hier is het symfonische element wel weer aanwezig.
De overgang naar Second Home by the Sea had ik mooier verwacht, dit is geen vervolg, maar meer een los staand nummer, alleen de tekst op het einde sluit er wel op aan.
Bij de sound moet ik meer aan de eerste twee albums van Tears For Fears denken, maar het geheel is mij net iets te langdradig.
Ook een naam als Jan Hammer is niet ver weg; een grappig feit is dat Phil Collins later een gastrol in Miami Vice zou vervullen.
Illegal Alien is blijkbaar ook op single verschenen, maar blijft totaal niet hangen, deze ook nooit op de radio voorbij horen komen.
Bij het einde zou een mooi Afrikaans ritme passen, maar blijkbaar had Collins het al te druk met zijn rol als frontman, waardoor hij vergeet om te drummen.
Taking It All Too Hard was de 5e single, dus blijkbaar was deze plaat wel degelijk gericht op een groter publiek; ik denk zelfs het Phil Collins publiek; welke ook Hello, I Must Be Going! en Face Value in de kast hebben staan.
Sterker nog; ik denk dat veel mannen deze bewust naast de Phil Collins platen hebben staan, zodat hun vrouwen deze ook eerder uit de kast zullen trekken.
Het lied is zelfs voor Phil Collins begrippen erg zoetsappig; dus zeker voor Genesis.
De laatste drie nummers Just a Job to Do, Silver Rainbow en It's Gonna Get Better hadden ook prima singles kunnen zijn, helaas net zo niets zeggend.
Niet helemaal geslaagd deze Genesis; ondanks het geweldige Mama.
Opvolger Invisible Touch bezat nog genoeg spannende momenten, maar We Can’t Dance blijf ik net als deze een veredeld solo album zien; maar goed, daar zullen de meningen verdeeld over zijn.
God Collins lag op de laatste dag van het scheppingsverhaal lui in zijn hangmat, en pakte af en toe nog wat stiften om zijn kleurenboek versie van de bijbel af te ronden.

Degelijke plaat van Genesis. De invloed van het commerciële suces van Collins is duidelijk merkbaar, maar hier staan toch een paar erg mooie nummers op. Just a Job to do vind ik er één van, ik zie het als een voorloper op Land of Confusion.

Ok, het eerste 'commerciële' album met Phil Collins dat ik wel al lang in mijn kast had staan. Voelt het nu aan als een koude douche nu ik de Gabriel-periode beter tot me heb genomen? Nee, nog steeds niet, aangezien ik ook houd van de meer klinische sound van de jaren '80. En nog steeds vind ik de muziek te gedetailleerd om zomaar een pop/rock album genoemd worden. De ritmes in Silver Rainbow met rare toetseneffecten zorgen nog steeds voor een moeilijkere en interessantere songstructuur dan het gros van wat er in de hitparades stond. Ook It's Gonna Get Better kenmerkt zich door interessante ritmes (weergaloze baslijn!) en ik weet zeker dat niemand Mama een makkelijk nummer zal noemen. Groots en kil met een weergaloze zangprestatie van Collins. Een van de meest naargeestige 'pop'-songs ooit en wat mij betreft ook eentje die op een andere wijze niet onderdoet voor de prog-tracks uit de jaren '70.

Hiertussen zitten That's All en Illegal Alien weer wat meer als gewone nummers. Toch is That's All in zijn minimale instrumentatie lekker catchy en vind ik Illegal Alien een hilarische satire met eveneens leuke videoclip. Het beste zit hem echter in het Home By The Sea tweeluik, waarbij zowel de tekst als de steeds verder opbouwende instrumentatie (en uiteindelijke terugkeer naar het hoofdthema) me nog steeds in vervoering kunnen brengen. De self-titled is zodoende wat mij betreft nog steeds een schot in de roos!

Tussenstand:
1. Nursery Cryme
2. Wind & Wuthering
3. Selling England By The Pound
4. A Trick Of The Tail
5. The Lamb Lies Down On Broadway
6. ...And Then There Were Three
7. Foxtrot
8. Genesis
9. Trespass
10. Duke
11. Abacab
12. From Genesis To Revelation