Genesis - Genesis (1983)

Mijn lijst van Genesis lijkt sterk op de jouwe, lennert, maar er zijn ook wat verschillen.
'The Lamb' staat bij mij veel hoger (zeker top 3).
De laagst scorende albums staan bij mij ook achteraan, maar zoals jij vind ik ze echt goed.
Gewoon een superband.
Ook nog: op de laatste plaats staat 'I Can't Dance', het enige album dat me bij momenten irriteert ondanks enkele sterke passages.

Ja, het valt mij ook echt positief op hoezeer ik eigenlijk alles wel kan waarderen. Fijn voor ons, dat betekent dat we meer om van te genieten hebben dan de mensen die slechts een van beide periodes kunnen waarderen!

De laatste albums zijn voor het beluisteren wel makkelijk met de waardering, ik kan ze immers al dromen!

Deze lp staat al een tijdje in de kast en eigenlijk ben ik nooit verder gekomen dan Mama. Mama is natuurlijk een weergaloos nummer dat absoluut tot de beste songs van de band behoort. Nu wist ik wel dat Genesis in de jaren tachtig een behoorlijk andere koers is gaan varen. Dat maakte me eigenlijk niet uit, maar ik hoopte meer kwaliteit zoals Mama tegen te komen. Genesis laat hier horen dat elektronische muziek wel degelijk spannend kan klinken. Duke en vooral Abacab doen het niet voor mij. Deze titelloze plaat begint erg goed, maar zakt steeds verder weg. House By The Sea is ook heel mooi, maar het vervolg hoeft van mij niet zo. Illegal Alien is een poging om humoristisch en werkt bij mij averechts. Daarna is het eigenlijk ook wel gedaan met dit album en vaart het verder op de Duke-koers. Niet vervelend, maar ook niet echt boeiend.


Tussenstand:
1. Selling England By The Pound
2. Nursery Cryme
3. A Trick Of The Tail
4. Winds & Wuthering
5. The Lamb Lies Down On Broadway
6. Foxtrot
7. Trespass
8. ...And Then There Were Three...
9. Genesis
10. From Genesis To Revelation
11. Duke
11. Abacab

Leuk album van Genesis met Phil Collins op zang.
Het valt inderdaad niet te vergelijken met hun progwerk uit de jaren 70.
De opener 'Mama' is één van hun bekendste singles en blijft een topnummer. Dat demonisch lachje van Collins blijft geweldig.
De overige nummers zijn goed maar halen niet het niveau van de opener. That's All vond ik vroeger matig, maar weet ik nu meer te appreciëren. Het minste nummer is 'Illegal Alien' vind ik, wat aan de saaie kant. Home by the Sea/ Second Home by the Sea vind ik het tweede hoogtepunt op deze plaat.
De opvolger Invisible Touch vind ik net iets beter dan deze.

Nogal saai album. Jammer want het begint zo sterk met Mama. Veel vuurwerk, In The Air Tonight achtige drums en duister.
Dan wordt het toch heel snel minder.
That's All is best een leuk nummer en Home By The Sea is prima.
Het vervolg is vlak en erg inwisselbaar.
Deze Genesis zal zijn weg naar het pop publiek zeker hebben gevonden, maar als de oerfans al niet waren afgehaakt bij Abacab, zal dat hier gebeurt zijn.

Niet zo irritant als Abacab, maar dat is het dan ook. Mama is onbetwist goed. Karaktervol en niet per se aanwijsbaar Genesis. Voor het overige is het degelijke, maar tegelijkertijd hopeloos gedateerde symfo-pop dat de klok slaat.

Saai? Hmm, valt wel mee, vind ik. Al moet ik erbij zeggen dat dit zo'n typische plaat is waarbij kant A een stuk sterker is dan kant B. De eerste vier nummers vind ik beresterk. Mama vond ik destijds een briljante hitsingle. Best gedurfd ook, met dat onorthodoxe ritme-arrangement en die maniakale lach van ome Phil, die het echt een duister sfeertje meegeeft.
That's all vind ik er weinig voor onderdoen, al is het een heel ander soort nummer. Beetje McCartney-achtig liedje, waarbij het moeilijk vast te stellen is wat nu precies het refrein is en wat de coupletten zijn. Dat jaren-zeventig-keyboardje maakt het een vrij tijdloos nummer, en dat kun je van de meeste andere nummers niet zeggen.
Home by the sea is degelijke jaren-tachtig symfo, gewoon een sterk nummer, dat een instrumentaal vervolg krijgt in Second home by the sea.

Maar daarna gaat het mis: Illegal alien is een humoristisch bedoeld wegwerpnummer waarvan Genesis er in de jaren tachtig en negentig veel te veel van zou maken. Just a job to do en Silver rainbow vind ik nog net boven de middelmaat uitsteken en de twee resterende nummers zijn degelijk, maar uiteindelijk toch vrij saai. Jammer dat ze het niveau van kant 1 niet kunnen vasthouden. De eerste vier nummers verdienen vier sterren, kant twee krijgt er maar drie. Doe de wiskunde en je komt uit op een totaalscore van 3,5.

Volledig met je beschrijving eens Gaucho, nu de score nog gelijk trekken

flut album met irritante jaren tachtig dreun .

Home by the sea..
Als kind vond ik het gewoon een lekker catchy nummer, maar het is alleen maar beter geworden toen ik later begreep dat het Genesis' Hotel California is. Het spookachtige instrumentale middenstuk werkt ook goed. Sit down, Sit down!

Home By The Sea is aardig met een helaas nogal simpele gitaarsolo van de heer Rutherford. Ook Mama is een heel aardig nummer, heerlijke beat. De overige nummers zijn flut tot volkomen ruk. Net iets beter dan de LP Abacab maar meer niet.

Geen waardering voor That's all? Vind ik echt een heerlijk popliedje.

Nee, echt een wanstaltig flutnummer en samen met Whodunnit het slechtste wat ze ooit gemaakt hebben.

Wow... op 1 lijn met het inderdaad verschrikkelijke Whodunnit? Tja, smaken verschillen, zullen we maar zeggen ?

Ik heb zomaar het idee dat ik Abacab eigenlijk toch net wat minder beroerd vind dan deze plaat. Ik vond hem op een rommelmarktje, en vond dat ik hem toch maar eens moest toevoegen aan de collectie, maar oef... Wat een lege plaat, zeg. Alleen Mama is de moeite waard...

Home by the Sea toch ook wel een behoorlijke knaller naar mijn idee.

Nee, sorry. Het begin is flauw, en het instrumentale einde is leeg. Solo van Rutherford is echt zo kaal en onhandig... Ik snap niet dat Phil en Tony het tolereerden, eerlijk gezegd.

Dit album markeert m.i. het begin van een wisselvallige periode waarin prog en pop elkaar afwisselen. Nipt een 3* om Mama en Home by the Sea. That's All vind ik dan nog wel goed en Taking It All Too Hard noemenswaardig, voor de rest een beetje slappe hap. Bijna het minste Genesis album, al ben ik pro-Collins en wil best wel toegeven dat ik van het oude werk niet altijd evenveel begrijp. Op Genesis ligt de nadruk echter op pop zonder avontuur, de eerste twee albums van Genesis als trio vond ik nog wel progressief.
En dan vergeet ik bijna Abacab binnen de context van dit bericht te plaatsen omdat ik die niet bezit.

Het is inderdaad juist Abacab die de start van de echte poppy Genesis periode markeert. Het was ook tijdens deze tour dat ze voor het eerst werden uitgefloten bij de nieuwe nummers (Leiden 3 Okt, 1981).

Op deze Genesis genaamd Genesis zijn wat mij betreft That’s All, Illegal Alien, Taking It All Too Hard en It’s Gonna Get Better absolute draken en werd de lijn die was ingezet op Abacab moeiteloos voortgezet.

Ook ondergetekende was bij dat concert maar ik heb niet gefloten!

Hoe zou het dan op 4 oktober zijn geweest ?

Abacab Tour | GenesisFan

Op 4 Oktober werd een van de nieuwe songs geschrapt en in plaats daarvan werd Carpet Crawlers gespeeld.

Voor wie dat legendarische concert in Leiden van 3 oktober 1981 (nog ) eens wil ‘meemaken’:

Genesis - 1981/10/03 - "Booed" in Leiden, Netherlands - YouTube

was ik bij......het publiek vroeg om oude nummers en Collins werd een beetje pissig

En Neal, heb je toen wel of geen fluitsignaal afgegeven?

Zijn letterlijke woorden: ‘come and meet me afterwards and I will kick the shit out of you’.

Ik wil niet veel zeggen, maar een concert op 3 oktober in Leiden is natuurlijk vragen om problemen. Hoe krijgen ze die datum voor elkaar.
Ik hoorde overigens dat Phil graag heeft bijgedragen aan het neerhalen van de Groenoordhallen in 2010.

Ze wilden/moesten blijkbaar in Leiden die avond de band ontzetten. Traditie .De echte fans waren waarschijnlijk in de stad zelf.



Schijnt idd een zelfdestructieve man te zijn. Iets met ex-vrouwen enzo.

Volgens mij fluit Neal nog steeds met enige regelmaat Phil uit, alleen niet meer in de Groenoordhallen, maar op deze site

Home by The Sea en Second is een onontdekt meesterwerk. Ga maar is Live in Rome kijken...kippenvel.