Kraftwerk - The Man·Machine (1978)

Leuk dat ik dit eens een keer gehoord heb, maar om eerlijk te zijn doet dit me niet zoveel. Het zijn de voorlopers van dance, ik weet het, maar ook ik vind dit redelijk gedateerd klinken. Moest wel aan een paar nummers denken toen ik dit luisterde, de volgende 2:

Sylvester - You Make Me Feel
Sylvester - Do You Wanna Funk

Nooit geweten dat Sylvester een donkere zanger was, leuk dat ik op deze manier erachter kom Een 3,5* voor Kraftwerk trouwens.

Ik denk dat mijn liefde voor kraftwerk vooral voortkomt uit mijn nerdige zelve die nog steeds in me zit. Science fiction is ongewild boeiend en alles wat met technologie te maken heeft is een klein beetje sexy.

mijn eerste Kraftwerk album. Het begint met The Robots, wat ik pas écht vet begon te vinden wanneer de stem begon te zingen (spreken). De stemmen maken het juist af, vind ik. Mede dankzij de stemmen vind ik het een klassieker.
Elk lied is wel mooi en brengt een atmosfeer met zich mee. Het concept bij het album versterkt eigenlijk de liedjes. Spacelab en Neon Lights vind ik de twee beste.

5*

Dit is inderdaad een echte klassieker, maar ook Computer World is een absolute topper hoor!

kraftwerk's beste album

ongelooflijk goed

5 sterren

das mensche maschine is het beste nummer op dit plaatje

Ik vind deze plaat zo 80's klinken,terwijl ik dat met Phaedra van TD veel minder heb,die heeft iets wat meer tijdloos.

Misschien juist omdat The Man-Machine het typisch herkenbare 80's-geluid bevat waar veel bands in dat decennium zich later door zouden inspireren.

vind je dat 80's klinken? en welke bands hebben specifiek van dit album inspiratie genomen?

ik vind dit echt niet 80's klinken maar leg uit zou ik zeggen

Schizodeclown, waren ze hun tijd vooruit in 1978?

@ Kevin-Raphaëll:

Wel, je hoort het gewoon terug in de 80s, zoals bij Queen, of Frankie goes to Hollywood,of die ene band met dat nummer Amadeus, Depeche Mode, Soft Cell, Africa Bambaata om er maar een paar te noemen. Ik ben niet zo 80s kenner maar de geluid op TMM doet me gelijk aan de 80s denken. Meer dan de 70s of 90s over ze algemeen.

Dat melodietje van Europe - The Final Countdown, die sound schiet me ook opeens te binnen. Of dat nummer met die clip met robotachtige huishoudapparaten ofzoiets wat een nummer 1 hit werd. Dat schiet me nou fftjes te binnen,maar over het algemeen heb ik gelijk die 80s gevoel hier dus bij.

@ tangmaster:

Volgens mij weet jij dat toch beter dan mij?

natuurlijk waren ze hun tijd vooruit

Waarom zou ik iets beter weten dan een ander. Nee dit is echt muziek uit de jaren zeventig dat nog al wat anderen uit de jaren tachtig beinvloed heeft. Maar de sound is echt jaren zeventig.

De sound van Kraftwerk is niet enkel origineel, het blijft na al die jaren ook nog prima overeind. Als ik dit vergelijk met veel van die hedendaagse elektrobandjes verbaast het me niets dat Kraftwerk als de grootmeesters van het genre wordt gezien.
Kraftwerkliefhebbers zullen me ongetwijfeld wel kunnen meedelen welke bands de dag van vandaag nog het dichtst het originele Kraftwerkgeluid benaderen.

Ik denk dat het niet zozeer is dat er acts zijn die 'als kraftwerk' klinken, maar dat je in heel veel nummers dingen van kraftwerk terughoort.

madonna's music is zo bijvoorbeeld geheel en al gebaseerd op de hi-hat ritmes van trans europe express.

The robots, een klasieker van groot formaat en voor mij zeker 1 van de beste nummers van de jaren 70

heb de live versie hier op gezet

geniet ervan

Het moet nu zowat tien jaar geleden zijn dat ik voor het eerst dat heerlijke begin van Die Roboter hoorde. Het werd gebruikt voor een videofilm van het paasfeest op mijn school, bij een machine die paaseieren maakte. Ik had er toen natuurlijk geen enkel idee van dat die fascinerende geluiden het werk waren van deze vier Duitse kunstenaars, Kraftwerk genaamd.
Pas jaren later zou ik dat ontdekken. En hoe. In de vorm van een volledig album dat uitpuilt van de fascinerende geluiden, weliswaar in een gestructureerde volgorde gegoten. Om zo tot een meesterlijk eindresultaat te komen, namelijk Die Mensch Maschine (of 'The Man-Machine', zo u wilt).
Ik kan er momenteel niet genoeg van krijgen. Bij elke luisterbeurt ontdek ik weer nieuwe dingen, en kan ik blijven genieten van de rest. En zo moet dat zijn bij muziek.
Een plaatsje in mijn top 10 voor De Mensmachine.

Groot gelijk, maar niet alleen Die Roboter is cool, ook de rest van het album luistert goed weg

Wat een lekkere samples en pling-plongs op deze plaat....even wegdromen...

Ff mierenneuken: hier is echt niks maar dan ook niks op gesampled... dat fenomeen bestond nog niet in 1978 volgens mij. Nee, elke klank is door de heren zelf gecreeerd met hun apparatuur in hun Kling Klang Laboratorium.

hehe...ik ben duidelijk een bliep-poink leek...

Pling Plong, Kling Klang, what's the difference?

Samples in 1978. Dat apparaat bestond toen niet eens, en dat pling plong of hoe je de sounds ook noemen wilt zijn in die tijd door Kraftwerk zelf ontwikkelt. Maar dat waren geen samples want de sampler bestond nog niet eens.

Als Kraftwerk één wereldalbum heeft gemaakt dan is het wel deze. Naast dat de muziek erg origineel is deze ook zeer beeldend te noemen. In een track als The Robots zie ik deze figuren al naast een lopendeband staan en zonder zeuren hun werk doen. Na op aarde te hebben geoefend is het de hoogste tijd om de nieuwe techniek ook in de ruimte uit te proberen. In zo'n track als Spacelab hoor ik al veel zaken die later in de muziek terug zouden komen. Zo heerlijk elektronisch ritme bijvoorbeeld. Die goede lijn wordt verder uitgebouwd in Metropolis. Dit is in mijn ogen geen stad op aarde, maar elders in de ruimte. Alleen het gezongen regeltje Metropolis houdt het aards. Ook hier geldt dat andere artiesten hier door zijn beïnvloed.

The Model is voor mij één van de beste songs uit de elektronische muziek. De tekst maakt goed duidelijk wat een model is, en dan die muziek erbij, dit had voor mij zo een lp-kant mogen duren. Op een song als Neon Lights is zeer duidelijk aan de zang te horen dat Kraftwerk Duits is, maar daar ga ik niet al te lang bij stil staan, want dat is hetzelfde als worst zoeken bij de HEMA. En dan veel te snel het einde van dit album met de track The Man-Machine. Dit is opnieuw erg beeldend gedaan. Daarin zie ik de heren van Kraftwerk zo van de lopendeband rollen.

De enige min-puntjes die ik bij dit album heb. Is ten eerste de hoes. Deze is erg rood en er mag best gelachen worden. En ten tweede de speelduur. Deze is veel te kort, maar dat is zeuren om te zeuren en dat moet ik maar niet gaan doen.

die hoes is al even geniaal als de plaat imho. ik ben eens naar een el lissitzky tentoonstelling geweest in het van abbe in ehv en dat leek wel een ode aan the man machine.

Mooie link, dit geeft genoeg ingangen om dit album cultureel beter te gaan plaatsen en daardoor te doorgronden. Bedankt.

Staren naar een aquarium zonder vissen erin is leuker

Als jij het zegt...

Dit was het tweede album dat ik kocht. Destijds vond ik het gave muziek, maar ik miste ook wel wat.

Nu, twee jaar later, nadat ik veel meer electronica heb beluisterd, waardeer ik deze plaat ook veel meer.
Ik ben de bashobbels in het wegdek meer gaan waarderen door dubstep. De sferische dingen waardeer ik meer naar de Brian Eno ambient. De monotonie deert me eigenlijk niet meer, nu ik heb gehoord heb bij Suicide dat dat nog erger kan. Vocoders ben ik gaan waarderen, de stereo-effecten. De '"typemachine-beat" van het titelnummer na Blue Monday. En ik kan concluderen dat ik veel meer van deze plaat ben gaan houden.

Dat is het mooie van een band als Kraftwerk. Het doet in het begin best wel kneuterig aan, maar als je dat door hebt, dan merk je dat dit niet zo is. Neem een song als The Model bijvoorbeeld. Het is schijnbaar zo eenvoudig van opzet dat je haast denkt: een kind kan de was doen. Maar al snel merk je op dat lang niet zo eenvoudig is als het lijkt.