Joy Division - Unknown Pleasures (1979)

Tsja, ik vrees dat we er ook mee moeten leren leven dat NO niet meer is en de kans erg groot is dat er "gedoe" ontstaat tussen de voormalig vrienden. Ze hebben ook wel een erfenis, zie daar maar eens mee om te gaan.

En die erfenis werd zo slecht beheerd door Factory
dat er gewoon niets op papier staat. Jammer maar helaas.

Al hebben Stephen en Gillian genoeg zorgen met hun zieke kind
en acht ik Barney toch iets verstandiger dan Peter ... lees maar eens mee ...

Uit Wikipedia ...
New Order - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Hook's departure

In 2006, the band played several one-off live dates as well as short tours in the UK, Brazil and Argentina. At the end of the Buenos Aires show in November 2006, Peter Hook suggested that the band should stop touring.[31] Rumours spread that the band was breaking up, but in January 2007 Stephen Morris denied the rumours.

Further complicating the news, NewOrderOnline, a website with support from New Order management, reported that, according to "a source close to the band," "the news about the split is false... New Order still exists despite what [Hook] said [....] Peter Hook can leave the band, but this doesn't mean the end of New Order."[36] Hook mocked the "source close to the band" in a blog entry he made after returning from Cannes, where the group attended the premiere of the Ian Curtis biopic Control, writing "Well, who could be closer to the band than me! I love these unnamed sources, or shall we call them cowards, eh?"[37] Hook also reiterated that New Order had split in various interviews.[38]

However, on 20 July 2007, Morris and Sumner released a further statement claiming that New Order would continue to work without Hook, expressing their stance on the on-off break-up situation. The statement read, "After 30 years in a band together we are very disappointed that Hooky has decided to go to the press and announce unilaterally that New Order have split up. We would have hoped that he could have approached us personally first. He does not speak for all the band, therefore we can only assume he no longer wants to be a part of New Order."[39]

NME.com reported on 31 July 2007 that Peter Hook had posted a message on his MySpace blog, claiming he would take steps to prevent Morris and Sumner to continue as New Order, writing "This group [New Order] has split up! You are no more New Order than I am! You may have two thirds, but don't assume you have the rights to do anything 'New Order-ey', because you don't. I've still got a third! But I'm open to negotiation."[40][41]

En dan gaat Hooky (or shall we call him coward) dus doodleuk UP live brengen in zijn eentje.

On 12 July 2009, Sumner revealed to Mojo that there would not be any more New Order albums. He added, "When I make music these days, I want it to be fun, nice, enjoyable and I find those conditions with this new band (Bad Lieutenant). This new album is really important for me. It'll either work - people will like it - or I'll stop making music. I don't want to make music as part of New Order."[5]

To be continued without any doubt, zou ik durven stellen.

Meest briljante album van de meest briljante groep uit de Factory-stal!

Ik heb altijd de indruk gehad dat Hookie degene was die "onderdeel uitmaken van de groep" het lastigst vond. Niet dat ik daar harde bewijzen voor heb maar in de interviews was ie altijd wat afwezig of dwarsig

Berichten verplaatst naar Joy Division

Ga akkoord met 'meest briljante groep uit de Factory-stal'. Niet dat er zoveel bands bij dat record label waren, maar het valt inderdaad op dat geen enkele band nog maar een beetje het niveau haalt van Joy Division. Ook opvallend is dat, los van Joy Division & Live & OMD, de 'Factory-bands' nooit echt wat populariteit verworven hebben...

Over het 'meest briljante album' part valt te twisten. Closer is minsten even geniaal

Tsja, wat vakt hier over te zeggen? Briljant album met een geheel eigen sound.

Maar naar een paar luisterbeurten wordt ie nogal minder...

En binnen een paar jaar wordt ie weer alsmaar beter ...

Ben in misschien te jong voor de stijl van Joy Division?

Neen, je bent gewoon nooit te oud om te leren.

Kan je uitleggen waarom het album je plots veel minder aanspreekt?
Je was eerst zo enthousiast. En ik dacht bij mezelf ... het kan snel veranderen.

Daarom mijn opmerking: wie weet verandert het vroeg of laat wel weer.

Ik vind het ongelovelijk sterke muziek en ik ben zelfs jonger en de meeste jeugd is juist wel positief geïnteresseerd in Joy Division dus leeftijd heeft er niet veel mee te maken meen ik..

Misschien. Dat je de plaat minder gaat vinden is wel vreemd. Ik vond het album de eerste luisterbeurten maar zozo. Na vijf keer viel het kwartje. Dit is echt geniaal. Ik was toen al 30, dus je hebt nog wel een paar jaar te gaan om ook dit album te gaan waarderen.

Ik heb Joy Division ook een tijd minder gevonden na een periode van absolute verering toen ik 18 of 19 was. Inmiddels vind ik het weer heel goede muziek. Die parabool kan inderdaad bij iedereen plaatsvinden.

Daar kan ik me wel bij aansluiten. Ik heb ook een tijd amper naar Joy Division geluisterd, maar de laatste jaren ben ik - door MusicMeter ook wel - weer helemaal om.

Wellicht dat dat bij Eveningguard ook nog gaat gebeuren. Ik kan me herinneren dat hij Pink Floyd ook helemaal niets vond en nu heeft hij zelfs een PF-avatar. Dus het kan verkeren.

de muziek is gewoon intens en emotioneel daar kun je gewoon niet omheen.

Alleen technisch gezien voor de techniek fijnproefers valt er niet zoveel te halen.

Deze muziek moet het puur van zijn emotie hebben, en van de wrakke en breekbare stem van Ian Curtis meer niet.

Spreekt je dat niet aan, dan kun je dit album wellicht beter links laten liggen naar mijn mening.

Ik schaam me nog steeds voor het feit dat ik een album van Jan Smit hoger gaf dan Wish You Were Here...

Maargoed. In het begin vond ik dit album erg bijzonder door zijn sound, maar toen ik er gewend aan raakte werd dit minder.

Volgens mij heb je de helft van de berichten niet gelezen. Dit spreekt me erg aan, alleen zoek ik naar nieuwe dingen in het album nu ik gewend ben aan de sound. Dat gaat wat moeizaam.

Dit album is als een reis maken door een landschap: pak je de snelweg, ben je er snel doorheen - even tanken - en weer verder.

Leg je diezelfde route over de snelweg vaker af, ontdek je dat die benzinepomp lekker koffie heeft (zeker 's ochtends). Ga je eens binnendoor, zie je dorpen waar je eigenlijk wel zou willen wonen.

En dan op een dag, leg je dezelfde route binnendoor af op de fiets, langs de rivier je ontdekt de mooie natuur, neemt plaats op een terras en laat de geluiden op je inwerken. En dan op een ander moment neem je de benenwagen en wandelt een stuk van a. naar b. - dwars door de polder, over een kerkepad - de Tiendweg - de indrukken imponeren, de tijd staat stil.

Mjuman zwatelt? Nee, mjuman parabelt - sommige dingen hebben tijd nodig. Alleen time is of the essence, These days - de mooiste reizen maak je in je hoofd; leeg je geest en zet 'em open.

Er zijn van die platen die meerdere betekenislagen hebben; dit is er zo een. Die lagen laten zich alleen kennen door ze gaandeweg bloot te leggen - dat kan je niet afdwingen. Door ongeduld blijf je vaak in één laag hangen.

Mjuman parabelt ... dat vind ik eentje om in te lijsten.



Neen, alles wat ik hieraan toe te voegen heb is ...
Als de weg die Mjuman beschrijft de schaduwkant
van het bestaan is, laat deze plaat dan je gids zijn.

I've been waiting for a guide to come and take me by the hand.

Dus dat gaan ik eens proberen. Misschien gebeurt het snel, misschien doe ik er jaren over.

De meerwaarde voor de meeste van ons zit volgens mij in de teksten.
Weinigen wisten de schaduwzijde van de menselijke ziel zo bloot te leggen,
zo scherp onder woorden te brengen als Ian Curtis. Het spreekt vanzelf
dat de meeste fans van dit album niet over één nacht ijs zijn gegaan.

Maar als de plaat je van in het begin meteen aangreep,
vermoed ik dat hij vroeg of laat ook tot je zal doordringen.

We horen het wel als het zover is, en anders even goede vrienden, hoor.

Dat kan en dat mag natuurlijk. Iedereen ziet en hoort weer andere dingen in muziek, en iedereen beleeft de dingen natuurlijk niet gelijk.

Alleen al daarom is een 'echte' discussie over muziek met alle emoties die erbij komen kijken naar mijns inziens ook onmogelijk.

Prachtige, donkere plaat van Joy Division.

Begint al meteen goed met het bitterzoete: Disorder. Een van mijn favoriete Joy Division-nummers. Day Of The Lords is een prachtig rocknummer met een mooie, indringende zanglijn van Ian Curtis. Het is heel mooi als Curtis' stem op het einde omhoog gaat. Candidate is geen slecht nummer, maar behoort zeker niet tot de uitspringers. Insight vind ik persoonlijk het mooiste nummer van dit album. Martin Hannett bewijst hier zijn kwaliteiten als producer met het geheimzinnige intro (het geluid van een lift die omhoog gaat zoals dat in een liftschacht klinkt, volgens mij). En hoe de muziek hieruit opkomt is gewoon geweldig: een van de mooiste intro's die ik ooit gehoord heb. New Dawn Fades is ook een topper, met die prachtige, donkere baslijn van Peter Hooke. She's Lost Control bevat een van de mooiste rifjes ooit. Als ik dit nummer of Dead Souls luister, krijg ik zin om de epilepsie-dans van Ian Curtis na te doen. Shadowplay is ook een fantastisch nummer. Wilderness en Interzone vind ik dan weer een stapje terug. Het zijn geen slechte nummers, maar ze bezitten (net als Candidate) niet het sublieme niveau van de rest van de plaat.

Het album eindigt prachtig met I Remember Nothing. Een heerlijk, donker new wave nummer waar je helemaal van in trance raakt als je het echt goed luistert. Mijn advies: wacht tot het donker is en dim dan het licht. Zet dit nummer op en ga dan liggen terwijl je je ogen zo lang mogelijk openhoudt en naar een bepaald punt kijkt. Dan beleef je de trance van dit nummer pas echt goed.

Prachtplaat die ze wel wisten te overtreffen met opvolger, Closer. Joy Division maakte maar weinig platen, maar wat ze gemaakt hebben is dan ook goud.

Vandaag heb ik dit album gekocht, omdat het album dat ik eigenlijk dacht te gaan kopen te duur bleek. Ik zag toen dit album liggen en had hem eigenlijk ook al een hele tijd op mijn lijst staan, dus nam deze maar mee.
Nu ik de eerste luisterbeurt erop heb zitten, klinkt het al als een geweldige aanschaf. Er staan een hoop prachtige, duistere nummers op en eigenlijk kan ik maar moeilijk beslissen welke mijn favorieten zijn. Eigenlijk is alles erg goed, maar nog niet alles klonk echt zo geweldig als bijvoorbeeld de opener.
Ik geef dit album nu nog even vier sterren, omdat het mijn eerste luisterbeurt is en er momenten zijn geweest die minder indruk maakten. Ik denk wel dat er nog een hele ster ergens in dit album verstopt zit en ik ga er dan ook maar eens goed naar zoeken.

"Soms zou ik deze plaat wel weer eens voor de eerste keer willen ontdekken" sprak de oude man zacht terwijl hij mijmerend de mume recensies las

Ik heb hem na een aantal luisterbeurten alweer verhoogd naar 4,5. Alleen Interzone vind ik nog niet goed genoeg.

Haha, ik moet dit eventjes zeggen. Ik vind dit fantastisch gezegd.

Wat een album ! Nu ik hem een aantal dagen intensief heb beluisterd is dit album al een favoriet. Alle nummers zijn van een onbeschrijfbaar niveau en de sfeer is prachtig donker.

een opening naar nieuwe horizonten