Joy Division - Unknown Pleasures (1979)
mijn stem
1662 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Factory
-
Disorder (3:33)
-
Day of the Lords (4:50)
-
Candidate (3:05)
-
Insight (4:29)
-
New Dawn Fades (4:49)
-
She's Lost Control (3:57)
-
Shadowplay (3:56)
-
Wilderness (2:39)
-
Interzone (2:16)
-
I Remember Nothing (5:53)
-
Dead Souls [Live] * (4:25)
-
The Only Mistake [Live] * (4:12)
-
Insight [Live] * (3:52)
-
Candidate [Live] * (2:08)
-
Wilderness [Live] * (2:32)
-
She's Lost Control [Live] * (3:47)
-
Shadowplay [Live] * (3:35)
-
Disorder [Live] * (3:29)
-
Interzone [Live] * (2:05)
-
Atrocity Exhibition [Live] * (6:14)
-
Novelty [Live] * (4:29)
-
Transmission [Live] * (3:50)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur:
39:27
(1:24:05)
- nummer 21 in de top 250
0
geplaatst: 12 juli 2011, 14:22 uur
Chameleon Day schreef:
Het was destijds - in het post-punk tijdperk - niet ongebruikelijk dat de numers die als single werden uitgebracht niet ook op een album verschenen.
Het was destijds - in het post-punk tijdperk - niet ongebruikelijk dat de numers die als single werden uitgebracht niet ook op een album verschenen.
Daarvoor ook al niet: het 'gewone' debuutalbum van Roxy Music bevat bijv. niet de single Virginia Plain; daarvoor moest je echt de US-versie hebben. Denk dat het te maken heeft met het feit dat de Britse platenindustrie m.n. in de 60's de opgroeiende muziekliefhebber terwille wilde zijn door goedkope releases zoals e.p.'s uit te brengen; destijds kostte een single 4 gulden, een e.p. 6,50 en lp's ca 19; alleen NL groepen waren 10; lp's waren dan een fikse aanslag op het budget en moesten dan gewoon voldoende nwe waar bieden.
0
geplaatst: 12 juli 2011, 14:22 uur
Chameleon Day schreef:
Het was destijds - in het post-punk tijdperk - niet ongebruikelijk dat de numers die als single werden uitgebracht niet ook op een album verschenen.
Het was destijds - in het post-punk tijdperk - niet ongebruikelijk dat de numers die als single werden uitgebracht niet ook op een album verschenen.
Daarvoor ook al niet: het 'gewone' debuutalbum van Roxy Music bevat bijv. niet de single Virginia Plain; daarvoor moest je echt de US-versie hebben. Denk dat het te maken heeft met het feit dat de Britse platenindustrie m.n. in de 60's de opgroeiende muziekliefhebber terwille wilde zijn door goedkope releases zoals e.p.'s uit te brengen; destijds kostte een single 4 gulden, een e.p. 6,50 en lp's ca 19; alleen NL groepen waren 10; lp's waren dan een fikse aanslag op het budget en moesten dan gewoon voldoende nwe waar bieden.
0
geplaatst: 12 juli 2011, 16:43 uur
Het positieve gevolg van dat de singles niet op albums staan is het feit dat je dan niet de lp draait en telkens een al op de radio doodgedraaid nummer tegenkomt. Het komt daarmee de eenheid van het album ten goede.
Hoe goed die nummers dan ook zijn, het kan toch luisterplezier wegnemen (als je een album in zijn geheel beluistert). Bijv. bij Disintegration van The Cure krijg je al snel: "o daar heb je Love Song weer en Lullaby weer, skippen die boel, te vaak gehoord."
Hoe goed die nummers dan ook zijn, het kan toch luisterplezier wegnemen (als je een album in zijn geheel beluistert). Bijv. bij Disintegration van The Cure krijg je al snel: "o daar heb je Love Song weer en Lullaby weer, skippen die boel, te vaak gehoord."
0
Hendrik68
geplaatst: 12 juli 2011, 16:45 uur
Heb deze plaat ooit 2 of 3 keer gehoord. Ik denk een jaar of 10 na de release. Vrienden van mij attendeerden me op het geweldige Joy Division en ik kreeg deze en Closer te horen. Tja Curtis was toen al dood, maar dat verbaasde me na het horen van deze platen helemaal niks. Ik weet niet of de teksten suicidaal waren of wat dan ook. Boeit me ook niks. Dit is gewoon een golf van depressive shit die over je heen komt. Ja daar moet je van houden. Ik doe dit niet.
0
geplaatst: 12 juli 2011, 17:02 uur
Hendrik68 schreef:
Heb deze plaat ooit 2 of 3 keer gehoord. Ik denk een jaar of 10 na de release. Vrienden van mij attendeerden me op het geweldige Joy Division en ik kreeg deze en Closer te horen. Tja Curtis was toen al dood, maar dat verbaasde me na het horen van deze platen helemaal niks. Ik weet niet of de teksten suicidaal waren of wat dan ook. Boeit me ook niks. Dit is gewoon een golf van depressive shit die over je heen komt. Ja daar moet je van houden. Ik doe dit niet.
Heb deze plaat ooit 2 of 3 keer gehoord. Ik denk een jaar of 10 na de release. Vrienden van mij attendeerden me op het geweldige Joy Division en ik kreeg deze en Closer te horen. Tja Curtis was toen al dood, maar dat verbaasde me na het horen van deze platen helemaal niks. Ik weet niet of de teksten suicidaal waren of wat dan ook. Boeit me ook niks. Dit is gewoon een golf van depressive shit die over je heen komt. Ja daar moet je van houden. Ik doe dit niet.
Neeheee, dit is zeker niet "RADIOVRIENDELIJK"
Alhoewel zoo oud als you bunt, ken je ongetwijfeld het roemrechte radioprogramma Spleen van de VPRO (1982 - 1984) - daar werd wel meer van dit soort muziek gedraaid. Maar dat was zeker niet in jouw deel van het land te ontvangen
0
Zephyr
geplaatst: 12 juli 2011, 17:26 uur
reptile71 schreef:
Het positieve gevolg van dat de singles niet op albums staan is het feit dat je dan niet de lp draait en telkens een al op de radio doodgedraaid nummer tegenkomt. Het komt daarmee de eenheid van het album ten goede.
Hoe goed die nummers dan ook zijn, het kan toch luisterplezier wegnemen (als je een album in zijn geheel beluistert). Bijv. bij Disintegration van The Cure krijg je al snel: "o daar heb je Love Song weer en Lullaby weer, skippen die boel, te vaak gehoord."
Het positieve gevolg van dat de singles niet op albums staan is het feit dat je dan niet de lp draait en telkens een al op de radio doodgedraaid nummer tegenkomt. Het komt daarmee de eenheid van het album ten goede.
Hoe goed die nummers dan ook zijn, het kan toch luisterplezier wegnemen (als je een album in zijn geheel beluistert). Bijv. bij Disintegration van The Cure krijg je al snel: "o daar heb je Love Song weer en Lullaby weer, skippen die boel, te vaak gehoord."
Wijze woorden, R71 !
Aan de andere kant : het "skippen" van bepaalde nummers komt bij mij vaak de waardering van een album ten goede ! Dus dat gebeurt nog al eens hier bij het draaien van CD's. Waarom niet ? Een heel album vind ik vaak toch net te veel.
Maar van UP werd She's Lost Control later wel op single uitgebracht : weliswaar als B-side van Atmosphere. Of is dat een andere versie ?
0
geplaatst: 12 juli 2011, 19:49 uur
Zephyr schreef:
Maar van UP werd She's Lost Control later wel op single uitgebracht : weliswaar als B-side van Atmosphere. Of is dat een andere versie ?
Maar van UP werd She's Lost Control later wel op single uitgebracht : weliswaar als B-side van Atmosphere. Of is dat een andere versie ?
Ja
reptile71 schreef:
Ja ik heb zo mijn heldere momenten.
Ja ik heb zo mijn heldere momenten.
In de context van Disintegration is dat óf een contradictio in terminis óf een indicatie dat zulks vroeg of laat wel eens voorbij zou kunnen zijn (de desintegratie van het brein).
0
geplaatst: 12 juli 2011, 20:39 uur
Hendrik68 schreef:
Dit is gewoon een golf van depressive shit die over je heen komt.
Dit is gewoon een golf van depressive shit die over je heen komt.
Al eens naar de tekst van The Band Played Waltzing Matilda geluisterd?
Of naar The Old Main Drag? Komt van een plaat die in jouw top 10 staat.
Pogues - The Band Played Waltzing Matilda
Leg maar eens naast Day of the Lords of Wilderness.
0
Hendrik68
geplaatst: 13 juli 2011, 04:14 uur
Ja de Pogues, geweldig. Stuk voor stuk teksten die uit het leven gegrepen zijn. Maar ik zei al in mijn eerste reactie dat de teksten me in het geval van Joy Division niet interesseren. Als het muzikaal al niet overkomt hoef ik de teksten ook niet meer te horen. Alsof het is opgenomen in een oude verlaten staalfabriek. Van deze muziek word ik oprecht chagrijnig. Ik kreeg eind vorig jaar voor de tweede keer zo'n zelfde gevoel, misschien dat jij Sigur Ros ook heel goed vind. Daar bekroop me hetzelfde gevoel als destijds met deze plaat, het ultieme niets. Het lijkt de hel op aarde wel. Muziek is voor mij, hoe serieus soms ook, nog wel voor het vermaak. Dat gaat hier echt niet lukken. Let op, ik zeg dit niet om deze muziek af te kraken, al lijkt het wel zo. Ik wil alleen aangeven wat het met mij doet. Dat anderen bij deze muziek de polonaise lopen vind ik prima. Ik snap er in ieder geval niks van. Maar goed. Ik blijf andere bands proberen, want soms loop je ook wel eens tegen iets aan wat je wel ligt. Ik heb bij voorbeeld Eddie Vedder jarenlang genegeerd en nu ben ik helemaal gek van Ukulele Songs. Het kan verkeren.
0
geplaatst: 13 juli 2011, 08:26 uur
Hendrik68 schreef:
Ik wil alleen aangeven wat het met mij doet. Dat anderen bij deze muziek de polonaise lopen vind ik prima. Ik snap er in ieder geval niks van.
Dat deze muziek zoveel met je doet zegt heel veel. Nu alleen nog kunnen inzien dat het ook iets fantastisch is om een emotie op die manier over te kunnen brengen. Het is toch heel bijzonder dat muziek zulke snaren bij je kan raken? Ik wil alleen aangeven wat het met mij doet. Dat anderen bij deze muziek de polonaise lopen vind ik prima. Ik snap er in ieder geval niks van.
Je polonaiseopmerking is natuurlijk onzin, want liefhebbers van JD zien de ernst daar ook van in en voelen juist ook wat jij voelt alleen ze kunnen waardering opbrengen voor het overbrengen van dat intense gevoel.
0
Hendrik68
geplaatst: 13 juli 2011, 09:00 uur
Met polonaisegevoel bedoel ik uiteraard geen carnaval, maar dat ik het prima vind dat anderen het wel kunnen waarderen. Ik betwist ook nergens de kwaliteit van het gebodene. Dat is niet aan mij in deze.
0
geplaatst: 13 juli 2011, 10:54 uur
Hendrik68 schreef:
Ja de Pogues, geweldig. Stuk voor stuk teksten die uit het leven gegrepen zijn. Maar ik zei al in mijn eerste reactie dat de teksten me in het geval van Joy Division niet interesseren. Als het muzikaal al niet overkomt hoef ik de teksten ook niet meer te horen. Alsof het is opgenomen in een oude verlaten staalfabriek. Van deze muziek word ik oprecht chagrijnig. Ik kreeg eind vorig jaar voor de tweede keer zo'n zelfde gevoel, misschien dat jij Sigur Ros ook heel goed vind. Daar bekroop me hetzelfde gevoel als destijds met deze plaat, het ultieme niets. Het lijkt de hel op aarde wel. Muziek is voor mij, hoe serieus soms ook, nog wel voor het vermaak. Dat gaat hier echt niet lukken. Let op, ik zeg dit niet om deze muziek af te kraken, al lijkt het wel zo. Ik wil alleen aangeven wat het met mij doet. Dat anderen bij deze muziek de polonaise lopen vind ik prima. Ik snap er in ieder geval niks van. Maar goed. Ik blijf andere bands proberen, want soms loop je ook wel eens tegen iets aan wat je wel ligt. Ik heb bij voorbeeld Eddie Vedder jarenlang genegeerd en nu ben ik helemaal gek van Ukulele Songs. Het kan verkeren.
Ja de Pogues, geweldig. Stuk voor stuk teksten die uit het leven gegrepen zijn. Maar ik zei al in mijn eerste reactie dat de teksten me in het geval van Joy Division niet interesseren. Als het muzikaal al niet overkomt hoef ik de teksten ook niet meer te horen. Alsof het is opgenomen in een oude verlaten staalfabriek. Van deze muziek word ik oprecht chagrijnig. Ik kreeg eind vorig jaar voor de tweede keer zo'n zelfde gevoel, misschien dat jij Sigur Ros ook heel goed vind. Daar bekroop me hetzelfde gevoel als destijds met deze plaat, het ultieme niets. Het lijkt de hel op aarde wel. Muziek is voor mij, hoe serieus soms ook, nog wel voor het vermaak. Dat gaat hier echt niet lukken. Let op, ik zeg dit niet om deze muziek af te kraken, al lijkt het wel zo. Ik wil alleen aangeven wat het met mij doet. Dat anderen bij deze muziek de polonaise lopen vind ik prima. Ik snap er in ieder geval niks van. Maar goed. Ik blijf andere bands proberen, want soms loop je ook wel eens tegen iets aan wat je wel ligt. Ik heb bij voorbeeld Eddie Vedder jarenlang genegeerd en nu ben ik helemaal gek van Ukulele Songs. Het kan verkeren.
Kijk, da's wat anders dan "gewoon een golf van depressieve shit".
Met zo'n antwoord kan ik dan weer wel leven. Prima zelfs.
0
geplaatst: 13 juli 2011, 11:27 uur
Veel dansen geleerd in m'n leven: Twist, Foxtrot, Engelse wals (beide op dansles) Loop-the-loop, Ploem-Ploem-Jenka, Boogaloo, Sirtaki, Pogo, Vogeltjesdans, Shy Tuna, Kloeberdanz - gisteren kwam daar dus de Joy Division Polonaise bij.
Nou heb ik een sterk associatief vermogen en ik blijf maar een aantal OW'ers achter elkaar zien lopen, voorgegaan door iemand met een fluit (waar haal ik dat nou vandaan) en wie zou die fluitspeler dan wel zijn?
Bedankt voor die navrante associatie en het beeld dat daardoor getriggerd is
Ik vrees dat het beeld nog wel even in mijn kop zal zitten. Al blijf ik mijn best doen om vedder te gaan.
Nou heb ik een sterk associatief vermogen en ik blijf maar een aantal OW'ers achter elkaar zien lopen, voorgegaan door iemand met een fluit (waar haal ik dat nou vandaan) en wie zou die fluitspeler dan wel zijn?
Bedankt voor die navrante associatie en het beeld dat daardoor getriggerd is
Ik vrees dat het beeld nog wel even in mijn kop zal zitten. Al blijf ik mijn best doen om vedder te gaan.
0
geplaatst: 13 juli 2011, 11:41 uur
Hendrik68 schreef:
Met polonaisegevoel bedoel ik uiteraard geen carnaval, maar dat ik het prima vind dat anderen het wel kunnen waarderen. Ik betwist ook nergens de kwaliteit van het gebodene. Dat is niet aan mij in deze.
Prima, maar het eerste deel van mijn opmerking vind ik belangrijker. De muziek komt wel degelijk bij je binnen. Nu nog op de juiste wijze kanaliseren. Met polonaisegevoel bedoel ik uiteraard geen carnaval, maar dat ik het prima vind dat anderen het wel kunnen waarderen. Ik betwist ook nergens de kwaliteit van het gebodene. Dat is niet aan mij in deze.
0
Dikkop
geplaatst: 13 juli 2011, 12:10 uur
Hendrik68 schreef:
Dat anderen bij deze muziek de polonaise lopen vind ik prima.
Dat anderen bij deze muziek de polonaise lopen vind ik prima.
Iets te veel naar Let's Dance to Joy Division van The Wombats geluisterd?
0
Germ Stoned
geplaatst: 29 juli 2011, 18:30 uur
Ik heb vandaag eindelijk deze cd in mijn bezit. Ik heb een collectors item gekocht (normale cd + 12 bonustracks : opgenomen in The Factory op 13 july 1979)
Prachtige cd, een echte klassieker. Ondanks het zware thema en de donkere muziek, vind ik dit toch een album dat me altijd weet te raken.
Prachtige cd, een echte klassieker. Ondanks het zware thema en de donkere muziek, vind ik dit toch een album dat me altijd weet te raken.
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 10:58 uur
Ik vind deze muziek echt heel erg onplezierig om naar te luisteren, dus in snap niet waarom dit album hier zo gelooft wordt. Mis ik iets?
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 11:07 uur
Waarom moet muziek altijd plezierig zijn dan? Je ondergaat veel emoties bij het luisteren, en daar horen ook de minder leuke bij. Anders moet je maar naar Vampire Weekend luisteren. Volgende domme vraag. 
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 11:20 uur
Eveningguard schreef:
Waarom moet muziek altijd plezierig zijn dan? Je ondergaat veel emoties bij het luisteren, en daar horen ook de minder leuke bij. Anders moet je maar naar Vampire Weekend luisteren. Volgende domme vraag.
Waarom moet muziek altijd plezierig zijn dan? Je ondergaat veel emoties bij het luisteren, en daar horen ook de minder leuke bij. Anders moet je maar naar Vampire Weekend luisteren. Volgende domme vraag.
Moeten mensen die dit niet kunnen waarderen hier altijd afgeschoten worden?
Iets wat je als onplezierig ervaart is toch gewoon onplezierig. Als ik jou 3 kwartier lang met een naald prik op 1 vierkante centimeter is dat toch erg onplezierig. Ondanks dat dit geen lichtvoetige muziek is ervaar ik het toch als 'plezierig' om naar te luisteren. Geef hem anders eens een vlammend betoog wat hij hier mist in plaats van zo'n minachtend antwoord.
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 11:42 uur
starsailor schreef:
Moeten mensen die dit niet kunnen waarderen hier altijd afgeschoten worden?
Iets wat je als onplezierig ervaart is toch gewoon onplezierig. Als ik jou 3 kwartier lang met een naald prik op 1 vierkante centimeter is dat toch erg onplezierig. Ondanks dat dit geen lichtvoetige muziek is ervaar ik het toch als plezierig om naar te luisteren. Geef hem anders eens een vlammend betoog wat hij hier mist in plaats van zo'n minachtend antwoord.
Moeten mensen die dit niet kunnen waarderen hier altijd afgeschoten worden?
Iets wat je als onplezierig ervaart is toch gewoon onplezierig. Als ik jou 3 kwartier lang met een naald prik op 1 vierkante centimeter is dat toch erg onplezierig. Ondanks dat dit geen lichtvoetige muziek is ervaar ik het toch als plezierig om naar te luisteren. Geef hem anders eens een vlammend betoog wat hij hier mist in plaats van zo'n minachtend antwoord.
Er zijn mensen die zich voor veel euro's 3 kwartier met een naals met wisselende kleuren laten prikken en achteraf vol trots het resultaat op hun lichaam tonen - dat heet een tattoo.
Ik ervaar Coltrane, Joy Division in bepaalde stemming als erg triestig (en idd onplezierig);dat neemt niet weg dat ik beiden regelmatig draai - life isn't always about fun. En voor sommige albums moet je wellicht iets meer moeite doen. Als je dat niet ligt, prima - alsje die moeite wel wilt nemen is dat mooi meegenomen.
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 12:01 uur
Mjuman schreef:
Er zijn mensen die zich voor veel euro's 3 kwartier met een naals met wisselende kleuren laten prikken en achteraf vol trots het resultaat op hun lichaam tonen - dat heet een tattoo.
Er zijn mensen die zich voor veel euro's 3 kwartier met een naals met wisselende kleuren laten prikken en achteraf vol trots het resultaat op hun lichaam tonen - dat heet een tattoo.
Oh, is dat nou een tattoo?
Stom voorbeeld ik weet het, maar jij begrijpt vast de strekking van mijn bericht wel.
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 12:16 uur
starsailor schreef:
Oh, is dat nou een tattoo?
Stom voorbeeld ik weet het, maar jij begrijpt vast de strekking van mijn bericht wel.
Oh, is dat nou een tattoo?
Stom voorbeeld ik weet het, maar jij begrijpt vast de strekking van mijn bericht wel.
En da's ongetwijfeld wederzijds - d'r zijn genoeg momenten waarop ik deze schijf ik écht niet kan én wil aanhoren. Then again - 's avonds laat, alleen, glas bij de hand, effe de shit van mij afkieperen - niets werkt zo goed als Coltrane, Joy Division of...
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 12:33 uur
Ik vond het antwoord nogal voor de hand liggend. Voor je plezier hoef je hier niet te zijn, daarvoor is de muziek te kil. Ik zet m nooit op met het motto: Zo ik ga eens lekker vermaakt worden. Nee, ik wil een kijk nemen in de trieste donkere wereld van Curtis.
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 12:34 uur
Zou ik graag willen hebben op vinyl - om dan die fruitschaal-truuk ermee uit te halen (zie vinyl-topic) of als grote frisbee.
Met Unknown Pleasures maak ik mijn lief niet blij, maar draaien van de schijf hierboven zou echt leiden tot uitzetting uit de gezamenlijke woning (en terecht)
Eveningguard schreef:
(...) Nee, ik wil een kijk nemen in de trieste donkere wereld van Curtis.
(...) Nee, ik wil een kijk nemen in de trieste donkere wereld van Curtis.
Qua statement houdt dit ongeveer gelijke tred met de vraag waarop je het etiket "dom" plakte. Het is nl niet de wereld van Curtis alleen - het gaat om een universele, diepgaande existentiële ervaring - zijn beleving is daarvan een specifieke, maar wel invoelbaar.
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 12:41 uur
Ja, ik snap wel dat deze muziek er niet is om te de mensheid te plezieren, maar dit klinkt mij meer als monotoon en slecht geproduceerd geronk ipv een duistere kijk in een andere wereld. Maar ik zal er nog wel een poging aan wagen, ik heb hier tenslotte toch 7,50 voor neergelegd.
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 12:42 uur
Zeg ik dan dat het alleen om zijn wereld gaat? Het is een belangrijk deel van de plaat. Je voelt wat hij voelt. Maar dat is zeker niet heel de plaat.
0
Zephyr
geplaatst: 3 augustus 2011, 12:44 uur
Eveningguard schreef:
Nee, ik wil een kijk nemen in de trieste donkere wereld van Curtis.
Nee, ik wil een kijk nemen in de trieste donkere wereld van Curtis.
Mjuman schreef:
Qua statement houdt dit ongeveer gelijke tred met de vraag waarop je het etiket "dom" plakte. Het is nl niet de wereld van Curtis alleen - het gaat om een universele, diepgaande existentiële ervaring - zijn beleving is daarvan een specifieke, maar wel invoelbaar.
Qua statement houdt dit ongeveer gelijke tred met de vraag waarop je het etiket "dom" plakte. Het is nl niet de wereld van Curtis alleen - het gaat om een universele, diepgaande existentiële ervaring - zijn beleving is daarvan een specifieke, maar wel invoelbaar.
Aangezien teksten persoonlijk zijn, is het natuurlijk voor een groot wel de wereld van Ian Curtis.
Die opmerking van Eveningguard is dus helemaal niet dom.
0
geplaatst: 3 augustus 2011, 12:46 uur
guitarwally schreef:
Maar ik zal er nog wel een poging aan wagen, ik heb hier tenslotte toch 7,50 voor neergelegd.
Maar ik zal er nog wel een poging aan wagen, ik heb hier tenslotte toch 7,50 voor neergelegd.
Dat is in jouw geval waarschijnlijk al droevig genoeg
* denotes required fields.