Joy Division - Unknown Pleasures (1979)

Zo, dat kunnen 100.000 hiphoppers wereldwijd in hun zak steken

Nu ga je ervan uit dat ik het enkel over klaar en duidelijke lyrics had.

Ik had het over teksten waar eens mag over nagedacht worden.
Teksten met referenties die wat moeten bezinken om hun schoonheid te openbaren.

Daarbij had ik ook helemaal niet de intentie om neer te kijken op puntig punkgeschreeuw.

Bij sommige schilderijen moet je even gaan zitten om het verhaal te kunnen lezen.
Andere kunstwerken werken het sterkst vanuit de confrontatie, het in-your-face gehalte.

Toch blijf ik bij de bewering dat die tweede vorm meer met attitude te maken heeft.
Daarom niet minder literair of poëtisch, daarin treed ik de anderen bij in deze discussie.


HIer ben ik het niet mee eens.

toch maar een keer aan begonnen, en na het beluisteren van She's Lost Control ook maar meteen weer mee gestopt, wat een vervelend nummer zeg..wat een waardeloze zang en muzikaal behoorlijk zoutloos.

Joy Division heeft een donkere, minimalistische stijl die je zeker niet na een nummertje luisteren pakt. Je zult er eerst flink aan moeten wennen, logisch. Als je de band nog wat kansen geeft gaat het op gegeven moment denk ik wel de goede kant op. Dit album staat niet voor niets hoog in de top 250.

Ik begrijp je reactie, sommige muziek heeft zeker tijd nodig. Maar er valt hier toch niet veel aan te wennen, ondertussen al 4 nummer geluisterd, en ik vind de zang gewoon tenenkrommend, de muziek ook niet echt intressant, ja sorry ik vind het matig.

En heel leuk die top 250, maar dat zegt me niet zo veel, aangezien er al 2 platen van Coldplay in de top 30 staan van beste platen allertijden? Nee dat neem ik niet zo serieus

Ik kan robbizzel heel goed volgen. Ik ken dit album al langer en ook ik heb nog steeds moeite met de zang van Ian Curtis. Dat ik 3,5 sterren aan dit album geef komt doordat ik de nummers inmiddels zo goed ken dat ik weet dat het wel degelijk goede muziek is, maar echt genieten kan ik er niet van. Nog steeds niet. En dat zal niet gaan gebeuren ook, ben ik bang.

En Joy Division is een band die zeker langer de tijd nodig heeft. Het ontzettende bijzondere aan deze band is het feit dat je als je de muziek door en door kent het niet meer depressief klinkt maar zelfs spiritueel en droevig. Dat heb ik voornamelijk met Closer, het tweede album van Joy Division. Misschien moet je die maar eens proberen. Een stuk kaler dan deze.

Mij beviel het album eerst ook niet zo goed, ik vond het een beetje als een garage bandje klinken eerst zo amateuristisch vond ik hem eerst klinken, maar dat is de objectiviteit waarmee ik deze voor het eerst heb beluisterd, de eerste 3 luisterbeurten zeg maar.

Na vele luisterbeurten heeft vooral de beklemmende sfeer mij echt in de greep gekregen, echt een album wat als album bedoeld is, en niet voor de losse nummers vind ik.

Niet een album voor iedere dag, maar met de juiste stemming zou het voor iedereen duidelijk moeten worden waarom deze zo hoog gewaardeerd word hier op mu.me.

En met de na geschiedenis van Curtis is het eigenlijk een enorm luguber album geworden waar je bij de meeste nummers letterlijk de koude rillingen van krijgt.

Dit album spookt gewoon, en dat bedoel ik uiteraard positief.

Geweldig album, voor mij momenteel zelfs één van de beste aller tijden, maar het is inderdaad niet de meest toegankelijke muziek. Ik moet toegeven dat ik de plaat ook beter kon plaatsen en beleven toen ik de achtergrond van de band wat beter leerde kennen. Joy Division moet je begrijpen en vooral voelen.

Agree.

Vandaag dit album aan mijn collectie toegevoegd, goede aankoop uiteraard. Ben er nu lekker van aan het genieten

Zou er een manier zijn om dit te verbieden?

joy division underwear - unknown pleasures ladies boxers: Bluecat Merchandising Secure Online Store - bluecatstore.com

Afgaand op de inhoud, denk ik perzoonlijk dat dit een heel nieuwe dimensie aan Unknown Pleasures geeft "I am waiting for a guide to come" - zou maar zo de themasong kunnen zijn voor een nieuwe serie van Catherine Keyl, Sex - de stand van zaken, de 21e eeuw.

Alhoewel ik de - inmiddels terugtrokken - Mickey Mouse in zo'n shirt wel kon waarderen.

Verbieden , ok dat was ook het eerste wat ik dacht.
Tot ik klikte, eigenlijk best wel mooi.

...and take me by the.....?

"stand"?

She lost control?

Nee jongens, dit gaat te ver

Onderbroekenlol bij Joy Division?

In dit licht vind ik dat 'Insight' ook een heel nieuwe betekenis heeft gekregen.

Als we het dan toch pervers zien, kan Shadowplay best weleens een metafoor voor coïtus zijn.

En Day of the Lords een gaybar.

Tja... www.joydivision.de

Maar kan je toch beter naar www.joydivision.be gaan.

En nu terug overgaan naar deze schitterende plaat.

Herinner me trouwens een modeshow, waarbij de modellen over de catwalk liepen onder de begeleidende klanken van She's Lost Control in de versie van Raveonettes - Trentemøller - Harbour Boat Trips 01: Copenhagen (2009) een remix.

Nu ik deze plaat weer aan het beluisteren ben, vraag ik me terug af wie in hemelsnaam die tweede stem op Interzone is. Ik heb ergens gelezen dat dit Ian Curtis is, maar zijn stem lijkt toch niet op die lagere stem van Curtis ?

Dat is ook niet z'n echte stem. In werkelijkheid was de stem van Curtis aan de hoge kant. Volgens mij is het hem gewoon. Wie zou het anders moeten zijn?

Hooky misschien?.....maar het lijkt me idd Curtis.

Joy Division: Interzone - joydiv.org

Hier staat dat Hook live de tweede stem deed.
Het lijkt me ook aannemelijk dat we in de studio versie twee keer Ian horen.