menu

Joy Division - Unknown Pleasures (1979)

mijn stem
4,28 (1506)
1506 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Factory

  1. Disorder (3:33)
  2. Day of the Lords (4:50)
  3. Candidate (3:05)
  4. Insight (4:29)
  5. New Dawn Fades (4:49)
  6. She's Lost Control (3:57)
  7. Shadowplay (3:56)
  8. Wilderness (2:39)
  9. Interzone (2:16)
  10. I Remember Nothing (5:53)
  11. Dead Souls [Live] * (4:25)
  12. The Only Mistake [Live] * (4:12)
  13. Insight [Live] * (3:52)
  14. Candidate [Live] * (2:08)
  15. Wilderness [Live] * (2:32)
  16. She's Lost Control [Live] * (3:47)
  17. Shadowplay [Live] * (3:35)
  18. Disorder [Live] * (3:29)
  19. Interzone [Live] * (2:05)
  20. Atrocity Exhibition [Live] * (6:14)
  21. Novelty [Live] * (4:29)
  22. Transmission [Live] * (3:50)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur: 39:27 (1:24:05)
zoeken in:

avatar van dazzler
5,0

Interessante link.

En het mooiste is de volgende quote:
'We waren jonge studenten en hadden geen idee. (...) We waren op zoek naar patronen in de golven."

Lijkt me toepasbaar op de zoektocht die Ian Curtis
op dit album houdt in de diepste krochten van de menselijke geest.

En op de band: ze waren jong en hadden geen idee.
Maar die Ian, die was altijd al op zoek naar patronen in de golven van het bestaan.

Unknown Pleasures

Soms vallen hoes en muziek zo in symbiose samen dat het lijkt alsof het voorbestemd was.

En als het waar is, zoals de Egyptenaren dachten, dat de doden incarneren in de sterren,
dan zal de muziek van Ian en zijn band nog eeuwenlang in dit heelal blijven pulseren.

Spiritchaser... he got the spirit but lost the feeling... Dead Can Dance - Song of the Stars - YouTube

avatar van Funky Bookie
4,0
Geen plaat die je gezellig opzet voor een opgewekt deuntje. In een depressieve bui kan dit album fataal zijn.
Dat buitenbeschouwing gelaten: wat een juweeltje. De heren hebben een schitterend muzikaal kunststukje afgeleverd. Als je de sombere zang wegdenkt, dan hoor je ook hoe goed het muzikaal inelkaar zit. Met de zang erbij wordt het hypnotiserend op een manier die sinds The Doors niet meer is vertoond.
Ik heb dit album nog niet zo lang geleden ontdekt en sluit niet uit dat de score in de toekomst hoger gaat uitvallen.

avatar van dix
4,5
dix
dazzler schreef:

Hun muziek zit in mijn systeem gegoten. Ik hoef hun platen niet te draaien om ze op te frissen.

Maar dat is wel precies wat ik aan het doen ben, met de Japanse 1977-1980 box at hand. En het bevalt erg goed, mede omdat de beloofde geluidskwaliteit ook daadwerkelijk gerealiseerd wordt. Wat een genot en wat een verschil met wat er al in de kast stond.

dix schreef:
Wat een genot en wat een verschil met wat er al in de kast stond.


En met deze post heb je dus mooi een existentieel dilemma gecreëerd: uit de kast komen (oud) vs in de kast zetten (nieuw).

Mjuman schreef:
(quote)


En met deze post heb je dus mooi een existentieel dilemma gecreëerd: uit de kast komen (oud) vs in de kast zetten (nieuw).


Het zal wel aan mij liggen maar ik snap er geen jota van

avatar van Premonition
4,0
Mjumiaanse spraakverwarring, komt vaker voor op deze site. Hij bedoelt dat het de uitdaging van ieder individueel mens is om binnen zijn absurd en zinloos bestaan zijn vrijheid te gebruiken om een eigen ethos op te bouwen en zijn bestaan zodoende zin te geven en dan in de context van het aanschaffen van een Japanse box van albums, die afzonderlijk in die vorm al verschenen zijn....

avatar van dix
4,5
dix
Premonition schreef:
... zijn bestaan zodoende zin te geven en dan in de context van het aanschaffen van een Japanse box van albums, die afzonderlijk in die vorm al verschenen zijn....

Jaloers ?

avatar van Premonition
4,0
Ik heb de box niet, nee

avatar van dix
4,5
dix
Ach ik heb er weer een ándere box voor verhandeld, dus per saldo ben ik er niet wijzer van geworden.

avatar van EttaJamesBrown
4,0
Premonition schreef:
Mjumiaanse spraakverwarring, komt vaker voor op deze site. Hij bedoelt dat het de uitdaging van ieder individueel mens is om binnen zijn absurd en zinloos bestaan zijn vrijheid te gebruiken om een eigen ethos op te bouwen en zijn bestaan zodoende zin te geven en dan in de context van het aanschaffen van een Japanse box van albums, die afzonderlijk in die vorm al verschenen zijn....


Ahh, nu snap ik het. Maarre, welk type touw raad jij aan?

Als je je kenbaar maakt als fan van Joy Division - vandaar "het uit de kast komen" is het idd - dankjewel Premo - de vraag of een audiofiel gepimpte release daarvoor het geëigende medium is om je overtuiging kenbaar te maken - en ga je die versie dan ook in de kast zetten, snappez-vous?

Als romanticus authenticus ga ik zoveel mogelijk - binnen de grenzen van de eigen liquiditeiten - voor eerste releases ("the chicken stops here"). Om die eerste releases enigszins te ontzien draai ik dan ook wel de cd's - Heart and Soul, en ook de dual disk collector's versions. Toen een nauw bij JD betrokken geluidstechnicus FLAC-files had gebakken van het bronmateriaal van de albums heb ik die ook snel opgespoord; ook de geremasterde singles (een uigave uit 2010) heb ik ergens digitaal.

Verwacht dat die Japanse release verder weinig toevoegt, maar ergens - misschien is het wel mooi gedaan en vormgegeven - ontstaat de existentiële twijfel: what if ...

avatar van lennon
4,0
Na closer heb ik dit album nu ook in bezit.

Tja,.ik ben een laatbloeier wat deze band betreft, maar eigenlijk kwam dat omdat ik New order wel leuk vond, maar niet boeiend genoeg. Aangezien dat een spin off van deze band was heb ik me wat laten misleiden dus.

Komt bij dat ik een paar live track hoorde van Joy division en dat was ook niet al te best. Tot ik dus Closer kocht omdat ik toch de kans nog eens wilde wagen. Logischerwijs volgt dit album dus en ook hier kan ik alleen maar concluderen dat ik al die jaren wat gemist heb.

Dit album betovert bij de eerste klanken meteen al. Ik ga even wat schade inhalen en zal terug komen met een uitgebreid verslag op een later moment. Voorlopig nu 4 sterren met een dikke kans op meer.


avatar van ricardo
4,0
Mooie albums idd deze en closer. Je zou ze eigenlijk beiden moeten hebben, omdat ze min of meer onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Na deze 2 albums en de single love will tear us apart was de koek wel op. Maar enorme hulde om zo,n legendarische en grote status te krijgen op basis van maar 2 albums. Het is puur de ziel blootleggen en de pijn meebeleven die ian curtis gevoeld en beleefd heeft. Intensere muziekbelevingen kun je bijna niet krijgen als je er een beetje in verdiept en hoe het met curtis is afgelopen. Erg tragisch allemaal, en dat is te horen en te voelen op de beide albums.

Ik begreep de felle reacties bij negatieve berichten bij deze en closer soms ook nooit, nu wel, logisch dan trap je mensen op hun ziel!

New order vind ik trouwens toch een heel ander verhaal en niet te vergelijken!

avatar van bennerd
4,5
bennerd (moderator)
New Order is ook helemaal mijn ding niet. Closer heeft bij mij ook nog veel tijd nodig, Still, Love Will Tear Us Apart en vooral deze zijn helemaal raak. Muziek die ik amper kan beluisteren omdat het oh zo heerlijk slecht is voor mijn gemoedstoestand. De punky invloeden in Disorder en Interzone zijn geweldig.

avatar van rien
5,0
New Dawn Fades. Prachtig nummer

Misterfool
Best een heel aardig album, met als hoogtepunt het sublieme Shadowplay. Wat puntiger/punkiger dan opvolger Closer. Die vind ik net wat sfeervoller en daardoor ook een stuk beter. De teksten van Curtis zijn wel echt geniaal en intrigerend.

avatar van Robertus
4,0
Heel knap album. Wel vind ik She's Lost Control een beetje een vreemde eend in de bijt. Geweldig nummer, maar klinkt voor mij een beetje als een op zichzelf staande single dat op het laatst toch maar op het album is gezet. Vanaf Shadowplay is het dan net alsof de opbouw weer opnieuw begint. Net alsof Love Will Tear Us Apart ergens tussen de nummers van Closer op zou duiken, dat zou ongeveer hetzelfde effect hebben denk ik. Maar goed, die staat er dan ook niet op.

Uitgebreidere review volgt nog, maar ik volsta nu alvast te zeggen dat ik met name ook versteld sta van de productie van Martin Hannett. Elk willekeurig geluidje/effectje draagt heel mooi bij aan de (ijzige, claustrofobische) sfeerzetting en klopt ook. Doelmatig in spaarzaamheid. Ook het snare drum geluid is uniek.

Ik heb gewoon de originele, oude CD-versie, maar het geluid is echt geweldig. Transparant en dynamisch. Ik ben benieuwd of de remaster beter is, maar ik heb de neiging dat sterk te betwijfelen. Wat goed klinkt, daar kun je wat mij betreft toch beter van afblijven...

avatar van Echo01
5,0
De remaster is - net als de meeste (!) remasters - absoluut niet beter. Remastering is slechts een marketing concept

De master tapes van dit album liggen overigens ergens bij een oud-medewerkster van Factory die na het faillissement van dat prachtlabel gewoon besloot ze naar huis mee te nemen en het nu al enige tijd te koop aanbiedt. Remastering is dus slechts mogelijk met mindere tapes. Kortom: hou ouder de uitgave, hoe beter. ( Ja, origineel Factory vinyl hier dus het best)

avatar van popstranger
4,5
Wat kan je na 48 pagina's nog toevoegen over een album als dit? Had me nog nooit verdiept in Joy Division en recent deze en Closer eens grondig beluisterd waarna ik toch kan zeggen dat het verdomd jammer is dat ik dit niet eerder had gedaan. Ooit beiden wel al eens beluisterd maar voor een plaat als deze mag je gerust eens voor gaan zitten en er tijd in steken ipv vluchtig zoals dat vroeger is gebeurd.
Het is nu al moeilijk om favoriete tracks aan te duiden wat eigenlijk al wil zeggen dat het niveau hoog ligt. Opener Disorder alleen al heeft een hoog instant repeat gehalte (wat een song!) maar dit is echt een album's album (of hoe in godsnaam formuleer je zoiets?), een geheel dat je in een ruk moet uitzitten.

avatar van lennon
4,0
Op een of andere manier had ik na de verkiezingsuitslag van de USA zin in dit album..

"Where will it end?"

avatar van sierrra
4,5
lennon schreef:
Op een of andere manier had ik na de verkiezingsuitslag van de USA zin in dit album..

"Where will it end?"


She's Lost Control is ook wel toepasselijk....

avatar van Chameleon Day
5,0
Correctie: He's Lost Control....en...New Dawn Fades...en uiteraard....Disorder...

Chameleon Day schreef:
Correctie: He's Lost Control....en...New Dawn Fades...en uiteraard....Disorder...


Correctie: She's Lost Control, i.c. of Wisconsin. Voters lacked Insight - one Candidate prevailed so now will get a Transmission

Time for a drink, and the I Remember Nothing --- tomorrow: Groundhog Day

avatar van dix
4,5
dix
Kan best zijn dat de olifanten al vrij snel noodgedwongen de tweede man naar voren zullen moeten schuiven. Een nieuwe orde.

avatar van deric raven
5,0
Muzikaal is New Order zeker de moeite waard, maar Bernard Sumner mist de emotie en het beklemmende van Ian Curtis.
New Order ging ook nog bijna ten onder aan drugs; Sumner dacht toen net als Dumbo dat hij kon vliegen.

avatar van dazzler
5,0
Voor de liefhebbers van één van Ians meest iconische foto's.
PIAS organiseert tentoonstelling van Philippe Carly - Luminous Dash - luminousdash.com

5,0
Na al die jaren besloten deze ook te verhogen naar 5*, omdat ik concludeerde dat de enige reden waarom ik dat nog niet had gedaan is dat ik Closer nog net iets beter vind. Echter, dit is ook gewoon een mesterwerk. De kick-off met de inventieve drumloop in Disorder, die weer terugkomt in She's Lost Control en Interzone, die dreigende gitaren en natuurlijk de geweldige zang van Ian Curtis; een absolute blauwdruk voor de postpunk. Merk ook dat nummers, die mij voorheen minder aanspraken (zoals Wilderness en Day of the Lords), over de jaren heen zijn uitgegroeid tot favorieten.

avatar van bikkel2
5,0
Het is gewoon een heel typerende plaat.
Eentje met zoveel zwartgalligheid en daar is de produktie en het muzikale geweldig op ingericht.
Zelden ook zo'n gemeende voordracht gehoord.
Ian Curtis werkelijk met het hart op de tong.
Ik heb deze plaat lang omzeild, maar op een bepaald moment hoor je het en kruipt het in je.
In alles onderscheidend. En zeker vooruitstrevend.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:36 uur

geplaatst: vandaag om 06:36 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.