The Cure - Disintegration (1989)

denk je dat ik dat niet weet? hmm.. blijkbaar zit het anti-rooksfeertje niet alleen in belgie, maar ook in nederland, het land van de 'verdraagzaamheid'. enfin, voor we het weten verzeilen we hier nog in een (socio-)politieke discussie. =P

Ik ben zelf een zeer fanatieke roker geweest.

Ik ben nog steeds een tevreden roker .

Hans Brouwer.. mijn held!

Timesplitter, er zijn MuMe 'ers onder ons die daar anders over denken .

Weer "on topic": "Disintegration" is natuurlijk een heerlijk somber maar relaxed album. Dit album doet mij denken aan "Ultra" van Depeche Mode . 4*

Ik ben een 'aanhanger' van Coldplay. Dus is het ook niet echt logisch dat jij echt mijn held bent (Ja, je hebt hier zo een reputatie..). Maar op dat andere puntje wel, dan ^^

dit is echt muziek op zijn best. wel heel anders dan pornography maar zeker niet minder mooi absoluut een van de betere cure platen

Ondanks dat de stemming van beide platen donker is, kan ik ook nooit echt beslissen welke nu eigenlijk beter is. Muzikaal gezien wat betreft uitwerking is dit natuurlijk de completere plaat, het klinkt veel doordachter en gerijpter allemaal. Maar die "sting" uit Pornography is eigenlijk onvergelijkbaar en uniek, de platen hebben ook een volstrekt verschillende uitwerking op me. Hiervan kan ik zelfs vrolijk worden of me ontspannen. Bij pornography ligt dat iets anders

Voor mij is pornography ongetwijfeld de betere ! Ik ga er zeker mee akkoord als je zegt dat disintegration 'mooier' is, muzikaal overtreft het pornography ook op alle vlakken. Maar ik mis ergens samenhang bij disintegration, het is moeilijk om het uit te leggen maar ergens mis ik samenhang van de overigens bijna perfecte nummers. Pornography daarentegen is een blok graniet, haal er 1 nummer uit en je hebt een helemaal ander verhaal. Nee m'n beste, pornography regeert in het "the cure" land.

(die sting van pornography is inderdaad hetgene dat volgens mij geen enkele andere plaat in die mate heeft)

Voor mij is ie dat natuurlijk ook! Ik heb Pornography een paar jaar sinds ik em ken al steevast op mijn nummer één staan (zo'n jaar of 15 schat ik). Blies me totaal ondersteboven! En het is zonder enig beding een klankvast geheel, waar geen partikel tussen is te krijgen. Maar vooral de impact is wat telt bij die plaat, die is gigantisch, 24 jaar later nog!
Disintegration is ook een behoorlijk kloppend geheel vind ik, je moet er eigenlijk niets tussenuit halen. Het verschil is misschien dat er op disintegration gewoon meer en langere stukken staan, en dat de plaat ná het titelnummer bijvoorbeeld af zou kunnen zijn. Ik ben blij dat dat niet zo is, want ik hecht erg aan die twee laatste calmdown-tracks. Maar het feit is dat de plaat plenty te bieden heeft, waar pornography precies de bare essentials biedt! Misschien slecht verwoord. De overeenkomst (zoals bij iedere topplaat) is natuurlijk dat beide platen een constant (toren-)hoog niveau hebben.
En dat hoor ik niet snel terug op veel andere platen.

En toen werden we de beste vriendjes

Ik schiet even vol..

Laat me nou gewoon even blij zijn dat er mensen bestaan die the cure op praktisch dezelfde manier benaderen als ik.

Joepie!
Heb deze meesterlijke CD van de goede Sint gehad!!

dat is het beste cadeautje wat je kunt krijgen

Toch wel ja
Alhoewel ik meer hou van Pornography of bijv. Worst case scenario is dit volgens mij de perfecte cd. De songs zijn stuk voor stuk een klasse apart en de sfeer die rond de plaat hangt is van een ongekend hoog niveau. Eigenlijk vind ik wel dat deze plaat in de top tien van de top 250 zou moeten staan (alhoewel ik niet echt geef om lijstjes).

VERPLICHTE KOST VOOR IEDERE MUZIEKLIEFHEBBER !!!!!!

pornography is dan ook mijn tweede favoriet De sfeer op pornography is weer heel anders als op disintegration. Pornography is gewoon Duister, agressief en ruw.. Roberts dreigende stem past gewoon perfect bij de muziek Bij nummers als Cold en de titelsong krijg ik gewoon kippenvel disintegration heeft ook een duistere tint, maar word bijgestaan door een opbeurend gevoel dat je op het einde van het album voelt (teminste ik ) disintegration neemt me mee op een eenzame reis die eindigd in rust. en hij hoort inderdaad thuis tussen de eerste 10

De band is hoorbaar een aantal sprongen gegroeid op deze plaat ten opzichte van hun pornographytijd, de muziek veel uitgebreider gecomponeerd en ingenieuzer. Robert is waarschijnlijk stukken beter bij stem en vrijwel iedereen kan deze plaat wel waarderen..
Toch vind ik de gevaarlijk ontsporende vrachttrein die pornography heet net een stukje spannender
Maar Disintegration blijft misschien wel gewoon de ultieme plaat voor de wintermaanden, duister, maar net dat beetje troost

Verhoogd naar 5 sterren, omdat ik na een jaar luisteren erachter ben dat dit album toch eigenlijk wel wonderschoon is. (vraag me niet hoe het kan, maar The Same Deep Water As You vind ik nu zelfs prachtig )

The same deep water as you is naar mijn bescheiden mening de beste song van de plaat.

Dat vond ik tot een kwartier geleden altijd een gedrocht. Ik weet niet hoe het komt maar toen ik het album net ging luisteren viel alles op z'n plek.

Het kan ook niet anders want dit album is perfect

(hij moet echt eens hoger in m'n top tien )

Faith moet ook hoger in je top 10

Hij is eruit

helemaal mee eens kan ik me alleen maar bij aansluiten. echt een van de beste cure nummers mijn favorieten van deze plaat naast same deep water zijn: lullaby (eigenlijk vooral omdat ik met dit nummer mijn eerste stap in de cure wereld zette), fascintation street, en de laatste tijd heb ik ook een oogje gekregen op prayers for rain... vooral als je dit nummer samenvoegd met same deep waters is het nog intenser ...prayers for rain is de oorzaak, en same deep water het beeldschone gevolg
om het zo maar even te omschrijven. ik smelt ook gewoon helemaal weg als robert zijn...I will kiss you, I will kiss you...I will kiss you forever on nights like this... ten tonele brengt ...echt prachtig gezongen ..ook als ik dit nummer live hoor (trilogy) word ik overspoeld door emotie.

The same deep water as you is ook mijn favoriet op deze plaat geworden.

Jij hebt het helemaal begrepen

robert smith blijkbaar ook. hijzelf lijkt ook overspoeld te worden door emotie tijdens het zingen van dit nummer. ik heb even goed gekeken. ik kan me vergissen..maar zag ik daar een traan bij zijn linkeroog? of heb ik nou iets stoms gezegd. kan ook goed een zweetdruppel ofzo zijn geweest ...misschien hoop ik wel te veel op een traan van deze man hoe dan ook, hij zingt het nummer echt perfect! echt kippenvel!! de nekharen gaan recht overeind staan ...wat me trouwens opvalt aan trilogy is dat simon echt niet kan lachen hij kijkt echt zo serieus! maarja..wat wil je ook met de pornography setlist! ...daar kun je dus ook echt niet een potje bij staan lachen

Ach, je zou nog als een waanzinnige kunnen gaan lachen met schuim op je mond!

Maar volgens mij staan er ook wat interviews met hem op.. hij heeft namelijk wél humor, Robert ook trouwens