The Cure - Disintegration (1989)

Disintegration, heel moeilijk. Maar de moeite waard, briljantie in o.a. Disintegration, Plainsong en Pictures of You. Een van mijn favoriete albums.

Disintegration is inderdaad niet de meest toegankelijke cd ooit maar eenmaal dat het kwartje valt laat deze parel je niet meer los. Ieder nummer baadt in een dromerig wolkendal.

Disintegration

perfecte verwoording van een perfect album

Overtreft in mijn ogen zijn jaargenoot Achtung Baby in grote mate. Maar dat zullen maar weinigen met mij eens zijn.

och, denk dat je wel wat medestanders kan vinden hierin...mij bijvoorbeeld

En mij.. het is echter niet zijn jaargenoot, Achtung Baby is van twee jaar later
Verder ook behoorlijk verschillende platen, voor verschillende momenten voor mij.

ook ik sluit me hier bij aan.
het lijkt erop dat je groepje van medestanders weer iets groter word
als ik iets met trots doe is het dit album verdedigen. om welke reden dan ook

Je kunt het niet eens zijn met een onwaarheid.
Zoals orbit al zei, Achtung Baby (1991) en Disintegration (1989) zijn geen jaargenoten.
Bovendien is het m.i. onzinnig om die twee platen überhaupt met elkaar te vergelijken.

En bij het groepje medestanders voegt zich nog een persoon

Oh, ik dacht echt dat Achtung Baby van 1989 was, slordig van me. Kwam vast omdat iemand in dat album-topic een heel verhaal hield over Berlijn en de val van diens Muur.

Maargoed, ik ken best mensen die The Cure en U2 met elkaar vergelijken. New Wave, hè?

Dit is inderdaad wel een waanzinnig goed album van The Cure, terwijl ik toch altijd zwoor dat geen enkel album van The Cure meer kon tippen aan de albums van de eerste jaren. Dan heb ik dat toch even mis gehad.

Ik kan mijn broer ook nog steeds niet doen geloven dat dit nog beter is dan het meeste dat ze in de vroege jaren 80 hebben gemaakt. Hij heeft de plaat zelfs nog nooit geluisterd

Ik denk inderdaad wel dat dit het enige album is wat net zo briljant is als hun beginperiode.

Goh, dat zou ik zo nog niet durven zeggen hoor. The Top en The head on the door moeten namelijk niet onderdoen voor Three Imaginary Boys en Seventeen Seconds. Als we er natuurlijk vanuit gaan dat hun 'beginperiode' eindigde bij Pornography.

wat ....kunnen die woorden echt allemaal in 1 zin??
zet je broer gewoon in een klein kamertje zonder licht of ramen. sluit de deur op slot en draai die plaat over and over again ...dan moet hij wel

Ik zal eens kijken of ik hem een dezer dagen in de val kan laten lopen, gne gne

Je raakt mij in mijn ziel, ook al is het bijna onmogelijk om twee platen met elkaar te vergelijken.

Het zijn wel twee pareltjes, maar Achtung baby is voor mij het sleutelalbum van U2, voor the Cure Seventeen Seconds en alleen daarom overtreft Achtung Baby het album Disintegration voor mij.

Wel twee pareltjes btw

Achtung Baby
Disintegration

Brakke redenering als je het mij vraagt. Maar goed, ze zijn allebei erg goed, daar zijn we het over eens

Ik wil liever niet weten wat voor jou het sleutelalbum van Frans Bauer is, maar dat je dat dus beter vindt dan 'Disintegration' mag ik gevoeglijk aannemen?

That was exactly my point Ik wilde als voorbeeld niet Frans maar Ali B nemen, maar dacht toen: ach, beetje flauw eigenlijk.

OK OK point taken

Voor twee van mijn favoriete bands kan ik die vergelijking toch wel maken

volgens mij begrepen jullie de man verkeerd
u2 en the cure zijn zijn 2 van zijn favoriete bands

zn favoriete u2 album is achtung baby

zn favoriete the cure album is seventeen seconds

logisch dus als hij moest kiezen tussen disintegration en achtung baby dat hij voor achtung baby gaat

mja dat is wat ik eruit opmaakte

Hoe kom je erbij dat dit per sé logisch is?

Stel mijn 2 favoriete bands zijn Coldplay en Radiohead. OK Computer en The Bends vind ik meesterwerken, waarvan ik OK Computer het allerbest vind.
A Rush Of Blood vind ik súper goed, maar net niet zó goed als die twee. Overigens wel beter dan Hail to the Thief en Amnesiac.

Als ik dan kies tussen The Bends en A Rush of Blood, is het helemaal niet logisch dat ik voor A Rush of Blood kies, alleen omdat ik OK C al de beste van de ene band vind.

blue velvet:Als ik dan kies tussen The Bends en A Rush of Blood, is het helemaal niet logisch dat ik voor A Rush of Blood kies, alleen omdat ik OK C al de beste van de ene band vind.


nee inderdaad op die manier is het niet logisch
als je a rush of blood boven the bends zou kiezen
omdat ok computer al je favoriete radiohead is
wanneer je duidelijk aangeeft dat je the bends beter vind dan a rush of blood.

wat?! dus het was idd een slechte redenering.

blue velvet:Overigens wel beter dan Hail to the Thief en Amnesiac

ik begreep niet waarom je dit in je uitleg zei, dat verwarde me een beetje

we gaan trouwens veel te ver met dit en het gaat helemaal nergens meer over

maar het KLINKT wel logisch , nog steeds

als iemand bijvoorbeeld tegen je zou zeggen:

achtung baby is mn fav u2 en seventeen seconds is mn fav the cure en daarom vindt ik dus achtung baby beter dan disintegration, omdat ik seventeen seconds al boven disintegration kies

raar, het is natuurlijk niet logisch , achteraf heb je toch gelijk, maar het klinkt logisch

Ik zei dit erbij, omdat ik vreesde dat jij zou zeggen:
je redenering klopt niet, want als je álle albums van Radiohead beter vind dan die van Coldplay, zijn Radiohead en Coldplay niet je twee favoriet bands. In dat geval is namelijk Radiohead je favo band, en daarna Coldplay.

Je kunt "x en y zijn mijn favo bands" namelijk opvatten als "ik vind x en y even goed, en beter dan de rest".

Maar goed dit gaat wel erg offtopic inderdaad, excuses daarvoor. Overigens ben ik het niet met je eens dat het wel logisch KLINKT, maar dat is persoonlijk. Het IS iig niet logisch


Disintegration, mooie plaat he?
Mijn favoriete nummers zijn Plainsong en Pictures of You. Soms betrap ik me erop dat ik skip, omdat de eerste twee de beste zijn. Ik vind de plaat dan ook een beetje inzakken na het begin.
Fascination Street is het minste nummer.

Absoluut oneens! Love Song is al een erg mooi nummer, maar de plaat begint voor mij pas na Lullaby. Fascination Street, Prayers for Rain en daarna nog het prachtige Same Deep Water As You vormen voor mij het sterkste gedeelte van de plaat, en ook de nummers daarna vind ik nog vele malen sterker dan de nummers aan het begin van de plaat. Die ook erg mooi zijn, daar niet van .

ik heb het begrepen bluevelvet ik heb het begrepen

Ik vind dat deze plaat juist langzaam naar het hoogtepunt toewerkt, met Disintegration en Homesick als de toppers...