The Cure - Disintegration (1989)

zal orbit leuk vinden

Ik moet deze nog ergens orgineel hebben liggen , ik heb gisteren alles afgezocht maar helaas , vond dit toch wel een goed album van The Cure , zie hierboven dat er `n deluxe edition komt , dan wacht ik daar op .

Wel, dat hopen de meesten hier toch,
maar het is bij mijn weten nog niet officieel bevestigd.

Bizar inderdaad.. t is nog best aardig gedaan ook. Alleen is dat gitaargeluid iets te schril aanwezig.

Aangekondigt is het wel en waarschijnlijk komen ze eind dit jaar, de Deluxe-versies van dit album, Mixed Up en Wish.

Melancholisch, melodieus. De terugkeer naar het oudere werk kende toch ook wel z'n eigen, nieuwe accenten. En daarmee een zeer waardevolle aanvulling op het oeuvre van The Cure. Mooie plaat.

Een Deluxe edition van Mixed Up?

Inderdaad.

Ik kwam dit tegen op een forum:

According to Australia's Herald Sun newspaper:

Cure fans will have to wait slightly longer for the next installment of their re-issues. Next in the queue are 1989's classic Disintegration, 1990's Mixed Up and 1992's Wish.
They won't surface until next year at the earliest.
"They're half-ready", Robert Smith says. "I gave up on compiling the extra disc".
However fans will be rewarded for their patience.
"The extra disc for Disintegration will be great", he says. "It's very atmospheric. There are some strange versions of some of the songs".
Meanwhile the remix album Mixed Up will come with a bonus disc of new remakes by "contemporary" remixes.

Smith has also discovered the missing tapes for the 80's live concert The Cure in Orange, which will be issued on DVD along with 1993's Show.
Rifling through old Cure tapes in his archive isn't only good for material for bonus discs.
Smith has uncovered 3 songs which he's reworking for the new Cure album.
"I was loath to put them on as extras; I'd thought they'd work well if they were played by this band", Smith says.
"One's really early, between Pornography and The Top, from 1983. The other are from the Kiss Me period, 1986-87. I'm sure I'll find more, we did loads of stuff that didn't get used on Disintegration".

:eek:

Personally, I think the idea of "contemporary" remixes of previously released material is one of the very worst trends music artists can indulge in. However, the original "Mixed Up" included a few newly-remixed versions of certain tracks also; so I suppose this particular intention for the remastered version is in keeping with the original idea for this title anyway.

Het bericht is wel een jaar geleden geplaatst, overigens.

Hm... wie weet eind van het jaat nog dan. Zo'n Deluxe van Mixed Up zit ik in elk geval niet op te wachten, maar van Disintegration uiteraard wel.
Robert heeft vast een heel groot huis en als hij opruimt komt hij steeds weer van alles tegen.

Het bericht is inderdaad al oud,
maar zijn er ondertussen al andere bronnen
die dit nieuws (voor dit jaar) bevestigen?

Ik eerlijk gezegd best wel. Ik vind dat de muziek van The Cure zich wel leent voor het betere remix-werk. Op de box set bevallen de remixen me ook wel en iets als Wrong Number mag ik ook graag horen. Hun muziek 'swingt' genoeg om zoiets te rechtvaardigen, al zou je het niet meteen vermoeden.

Een geweldig album van The Cure, absoluut een van hun beste (alhoewel Seventeen seconds, Faith ,Pornography en Boy’s don’t cry/TIB mijn top 4 is,....vooral ook door jeugdsentiment en.....nog op vinyl).
Verder heb ik wat met Prayers for Rain, een nummer wat in mn kop blijft zitten.
(D-i-sintegration, D-i-sintegration @ Suicidopolis )

Geef toe dat je het nu nooit van je leven nog zal vergeten

Heb hem voor vijf euro zien liggen bij Sounds te Delft. Gezien mijn top 10 en recente stemmen: is dit iets voor mij?

(dit stond ook al bij Pornography )

Ik kocht hem ooit ook op de gok voor een zacht prijsje en heb er geen seconde spijt van gehad. Gezien je top10 moet je dit mooi vinden. Pornography had wat meer tijd nodig bij mij maar begint inmiddels ook flink in te werken. Ik zou zeggen doen!

Er komt binnenkort misschien een remaster van uit, dus aan jou de keus.
Muzikaal gezien is dit zeker aan te bevelen!

he ik heb pas de cure ondekt, heeft iemand een tip voor een goed album van ze.

Deze!!

Deze inderdaad. Prachtig melancholisch exemplaar.

ik heb alle song nu van dit album beluistert maar vind er eigenlijk geneen mooi. ik krijg bij teveel nummers het gevoel dat ik naar een emo band zit te luisteren. melodiën zijn wel lekker maar de stem van de zanger kan ik maar niet aan wennen. daarom 3 sterren

Vreemd, Thom Yorke van Radiohead heeft een nog veel dreinender emo-stem.. en dat kun je wel waarderen. Misschien toch nog een aantal keer opzetten zo nu en dan. De muziek is het meer dan waard.

vreemd ja maar thom yorke valt bij mij goed in het gehoor. mischien heb ik iets meer met een falsetto stem.

Robert Smith's stem is wennen ja, dat geef zelfs ik toe.. Maar hij past prima bij de muziek uiteindelijk en maakt het ook behoorlijk 'eigen'.
Maar ik vond Yorke nog meer wennen eerlijk gezegd, en ken meer mensen die er zo over denken. Daarom laat ik me nooit zo uit het veld slaan door een stem aanvankelijk. Maargoed, als het echt niet kan wennen houd het op natuurlijk

The Head on the Door zal je beter liggen,
een album met bijna 10 potentiële singels.

Disintegration vraag meerdere draaibeurten,
dus ik begrijp wel dat het niet meteen aansloeg.

de 3 is trouwens ook voor nu he kan nog naar boven en of naar ondere bijgeschreven worden. als ik aan beefheart kan wennen moet dit ook mogelijk zijn. radiohead vond ik eerst ook spuuglelijk is nu samen met floyd en yes mijn lievelingsband

En met King Crimson in je avatar twijfel ik geen moment.

Ongelovige! Robert Smith is een goth/god, geen emo! Tja, je wist natuurlijk niet dat we op musicmeter de Cure-maffia hebben, die met harde hand regeert.

vraag je dazzler waar twijfel je geen moment aan is me niet helemaal duidelijk. (ben een fool hé)

en ik schroef het een halfje omhoog. wat ik neer schreef is mijn eerste luisterbeurt maar dat is bij mij vaak nog niet mijn uiteindelijke mening. dit album kan ik nog beter vinden.

en ik begin aan de stem van de zanger te wennen dus volgens mij komt het nog wel eens aan de 4 sterren


don't blame me blame my upbringing

Wel, King Crimson is toch niet voor doetjes.
Die fans weten toch wat groeiplaten zijn ... of niet soms?

Disintegration wordt door veel liefhebbers beschouwd als Cure's beste/mooiste werk. Met hun lange, sfeerrijke nummers leggen ze een deken neer van doomachtige muziek. De toon wordt gezet door keyboards/synths en wordt o.a. door middel van gitaarlijnen van kleur voorzien. Het geheel komt voor mij wat monotoon over (weinig 'tempowisseling' en melodie , maar dat kan ook door een kwestie als smaak komen). De new wavers,postpunkers en gothic aanhangers smullen ervan (en anderen) en dat is waar het uiteindelijk om gaat. Ik denk wel dat het The Cure hun 'finest hour' is . Favoriete nummers Lullaby , Fascination Street en Untitled.