The Cure - Disintegration (1989)

Betreffende user komt gewoon af en toe eens wat kritiek achterlaten puur en alleen om te zien hoe men er op reageert. Ik heb hem eigenlijk nog nooit ergens een neutraal of positief bericht zien achterlaten, dus ik zou het maar gewoon laten rusten.

Inderdaad; gelukkig zit hij achter de tralies.

Internetten vanuit de bak. Klinkt als een extra stimulans om de wet eens een keertje flink te overtreden.

On Topic!


Ik vind dit album geen gothic, eerder een vorm van romantiek

Daar hadden we het al eerder over gehad. Dit heeft weinig tot niets met gothic te maken. Dat er een groep goths is die van The Cure houdt, kan RS ook niets aan helpen

Precies Wel kan ik me goed voorstellen dat deze muziek die groep erg aanspreekt. Maar ik denk ook dat de meeste goths romantici zijn.

Nou, zijn uiterlijk veranderen.......volgt de schapenkudde mss ook.

Nog ff doordraaien, dan geef ik ook mijn mening.

Vorig weekend hadden we hier het Summer Darkness festival en daar waren plenty goths. Heb Within Temptation gezien en Faun unplugged en ik vind het zelf een ervaring om te zien wat voor mensen afkomen op zulke concerten: mensen die echt moeite doen om zich in de (pagan folk) sfeer te kleden: hobbit-achtig of dames als fee - ik vind dat mooi en bijzonder. Ik ga voor de muziek en hoef me niet te verkleden, maar als dat part of iemand's deal is, vind ik het alleen maar sfeerverhogend.

En zielig, nou nee - ik heb me verbaasd over een drietal feeën die bijna alle teksten van Faun (veelal Duits en of middeleeuwse dialecten) blindelings mee konden zingen - met de in stemmig zwart geklede mannen (stevige laarzen) gaf een beetje het 'beauty and the beast' gevoel; inderdaad sprookjes en romantiek.

"Disintegration" heb ik nooit gothic genoemd, het is een romantisch en melancholisch album. Wel zal "Disintegration" door gothic-fanaten als commercieel worden bestempeld, het is immers het best verkochte album van the Cure.
Overigens heb ik het niet zoveel op voor gothic, ik vind het teveel opgeklopte en soms kunstmatige zwartgalligheid. Joy Division vind ik wel goed, maar al die Joy Division-klonen ...
The Cure was weliswaar ook beïnvloed door Joy Division en gothic, maar heeft een zeer eigen stijl, de reden ook waarom de meeste albums van the Cure en zeker deze "Disintegration" nu nog steeds relevant zijn.

Ik denk toch dat onze beaster andere Goths voor ogen had....je weet wel die in het zwart geklede lijken.

En lap, we zijn weer over gothics bezig.
Geen probleem met deze mensen voor mijn part.

Maar wel deze doordenker:
Gothics zijn vaak de eersten die roepen
dat je mensen niet op hun uiterlijk mag beoordelen (terecht).
Maar waarom dan die verkleerdpartijen en die make up?

Is dat niet een manier om te zeggen: mij mag je niet kennen?
Ik verberg me achter een masker ... maar oh wee
als je me op mijn uiterlijk gaat beoordelen.

I find this all a bit confusing ...

Het is niet meer dan je aangetrokken voelen tot een bepaalde lifestyle waar die kleding en make-up bij horen. Denk ik.... Er zit gewoon heel simpel ook een bepaalde ijdeltuiterij bij. Ze vinden dat mooi of cool om te zien. Niet te veel doordenken hier, lijkt mij.

Beetje oneerlijk om degene die al dit kapsel had vóórdat er überhaupt goths bestonden te vragen om zijn uiterlijk te veranderen omdat al die dwaze goths dat hebben gekopieerd.. Beter vragen of alle goths hun RS lookalike kapsels willen veranderen Al zijn dat er niet zoveel meer, de goth-look is toch wel geëvolueerd inmiddels..

Qua evolutie: zo zag ik zaterdag op het Domplein ook dames in een soort rubber/lakleer outfit en dat deed mij dan weer denken aan de wereld van de SM en de 'swingers'.

Maar ik denk niet dat ze daar RS (muziek) draaien of zou dat dan zijn geëvolueerd/gedesintegreerd tot RSM?

Ik heb 'em nu opstaan en ik vind het anders klinken dan ik had verwacht; verrassender wellicht - alhoewel 'Lullaby' wel weer voldoet aan het klassieke beeld.

Disintegration, al vanaf het begin af aan mijn blijvende favoriet. waarom? het is een verhaal verteld door de ogen van robert. een romantish,donker,en triest liefdesverhaal wat zijn ups en downs kent (en dan bedoel ik niet de ups en downs in de nummers zelf, want die staan allemaal als een huis) maar de ups en downs in een relatie.

PLAINSONG
komt binnen zweven als een zachte bries door het raam vroeg in de ochtend. het heeft gesneeuwd, alles is wit buiten. wit en puur, net zoals de onschuldige verliefdheid die dit nummer probeerd te uiten.

PICTURES OF YOU
Romantish als een koude winterdag, een kus in de sneeuw. herinneringen komen bovenwaaien. je denkt aan hoe het toen was. toen je hem/haar voor het eerst zag. je eerste dans, je eerste nacht samen. het is allemaal zo ver weg, maar op dat moment zo dichtbij. het word tijd om deze herrineringen achter je te laten, en door te gaan.

CLOSEDOWN
het beseffen dat het verleden het verleden is en dat je het nooit meer over kunt doen.

LOVESONG
de ultieme liefdestest, en de bevestiging die iedereen zoekt.
het maakt niet uit waar of hoe ver weg je bent, ik zal altijd van je blijven houden.

LAST DANCE
Volwassen worden. volwassen worden in je relatie. beseffen dat het geen spel meer zal zijn. je hebt elkaar en laat elkaar nooit meer gaan. nog een laatste dans dan maar? nog een keer voordat de onschuld verwdijnt en plaats maakt voor genoegzaamheid .." a woman now standing, were once there was only a girl"

LULLABY
speels en zacht, maar met een donkere ondertoon.
ik ben graag bij je, je fascineerd me, maar toch voel ik angst.
de angst om verslonden te worden, de angst om mezelf kwijt te raken in jou.

FASCINATION STREET
het optreden. een masker opzetten voor de mensen die je aanstaren. je word uitgebuit als een prostituee
verleiding. het altijd meer willen. laten we alles even vergeten wat te veel energie kost. laten we uitgaan. Een innerlijke tegenstrijd. wil ik mijn vrijheid en alles wat daar bij hoort? of wil ik vertrouwdheid?

PRAYERS FOR RAIN
het niet om kunnen gaan met de emoties die je lijken op te zuigen.
De liefde die je voelt word te beklemmend. het voelt niet meer veilig en vertrouwd omdat je het niet gewend bent zoveel om iemand te geven. je bid voor een verlossing, maar je bent al te diep...

THE SAME DEEP WATER AS YOU
de laatste nacht samen (in roberts geval denk ik voordat hij weer op tour ging) het afscheid nemen. alles voelt intenser omdat je weet dat je elkaar een hele tijd niet zult zien. je voelt spijt omdat je meer had willen geven, je bent kwaad omdat je het graag anders had willen zien. deze mix van emoties komt samen in dit perfecte nummer (mijn favoriet) I will kiss you, I will kiss you, I will kiss you forever on nights like this. I will kiss you, I will kiss you. and we shall be together...

DISINTEGRATION
frustratie, spijt, en woede barst uit in een donderklap. "ik heb nooit gezegd dat ik perfect was schat" zingt robert als het ware.
een stem diep in het donker die verteld dat liefde de ondergang is.
ik heb mezelf verloren in jou. en daarvoor haat ik je, en hou ik van je.

HOMESICK
gemixte gevoelens.
op reis, denkend aan het gene dat je achterliet.
het gene dat echt belangrijk is. de twee verschillende gezichten.
de twee verschillende levens. de man op het podium voor miljoenen mensen, en de man die thuis op de bank met zijn vrouw zit. hoe zou het met haar zijn? zou ze me net zoveel missen als ik haar? zal ik wel naar huis gaan, of zal ik wegblijven?

UNTITLED
de verslaving. het lijkt bijna alsof iets je blijft terugtrekken naar je geliefde.
wat er ook gebeurd, ik kom altijd terug naar jou.
een zucht van opluchting midden in de nacht. ik ben thuis...

Hulde.

mooie avatar, mooie film, lost highway!

Absoluut! Ik ben heel benieuwd naar dit album, heel misschien pik ik hem wel vandaag op

Mooi verslag lullaby1987!

En erg waar ook.. is precies de rode draad van dit album!

Voor de geïnteresseerden, en met alle respect voor lullaby1987's interpretatie (maar hij deed me nu eenmaal aan dit artikel herinneren), een aantel (zeer zeldzame) uitspraken van The Man himself over de betekenis van de nummers:



Interview: hierzo.

Djeeeez, ik moet dringend stoppen met al die interviews... Kan niet gezond zijn. En even voor de duidelijkheid: ik zal de laatste op deze planeet zijn die beweerd dat, omdat Fat Bob dit ooit heeft gezegd in een interview, je er zelf ook zo moet over denken! Maar het leek me wel een interessant weetje...

Nee hoor. Ga maar door met die interviews ; reuze-interessant

heel interessant interview!
normaal gesproken kijk ik ook heel anders tegen dit album aan.
dan beleef ik het helemaal niet zo "zwaar"
ik zit zelf niet echt in een goed vel denk ik...

Destijds heb ik album 'gemist'; enerzijds omdat ik toen met andere muziek bezig was (jazz, ECM-label, minimal music), anderzijds, omdat ik niet zo kapot was van de stem van Robert Smith.

Toen anderen - met een goede smaak - het erover hadden; het ik het gekocht en gedraaid. En ik vind het ook een 'zwaar' album, zwaarmoedig, melancholiek, maar wel op en top romantisch. Kortom ik vind het een gelaagd en geslaagd album. Dank aan CD, Reptile 71. Het is wel een hele zit en dat trekt deze Bruin niet altijd, ruim 71 minutes of gloom!

Wat een artiest zelf over zijn album zegt, is in zekere zin boeiend, maar niet meer dan dat; op het moment dat een album is uitgebracht, heeft hij het a.h.w. aan de community gegeven en die doet ermee wat ze wil. Zulks is de vrijheid van menselijk denken en de polyinterpreteerbaarheid van het semantisch materiaal.

Ik vond jouw interpretatie een hele mooie en wellicht passsend bij jouw situatie; interessant genoeg om te lezen en mee te gaan filosoferen. Martnus Nijhoff (vermaard NL dichter) zei ooit eens: "Lees maar, er staat niet wat er staat!" en dat geldt net zo hard voor de songteksten van Robert Smith.

Ha....Mjuman...het ei is gelegd....je top 10.....en wat voor één....met een knal top 5! (scoort bij mij stuk voor stuk 5*)

...en wat betreft dit album.....zo vreselijk gloomy is die niet, vind ik. Wel melancholisch en romantisch zoals je zelf zegt. Het knappe van deze plaat is juist dat die 70 minuten lang spannend blijft. Hoewel ik het geen vernieuwend album vind, maar meer gerijpt tov het oudere werk, verveelt hij echt geen moment. Zeldzaam. Gewoon rustig gaan zitten en het ondergaan....je niet laten storen.

Och, wat jammer. Waar hij laatst dus voor vijf euro bij de Sounds te Delft in de schappen te vinden was is hij nu weer tien euro.

Heb nu maar de voorkeur aan Interpol gegeven

Prachtig album
Weet je wat het mooiste is.
als je lekker in de auto zit en deze cd op hebt en dan lekker weg dromen.
( natuurlijk wel op het verkeer letten (A) )

Maar vind het een geweldige cd

Niemand is perfect.

Zit met spanning op de 180 gram te wachten

Is hier ook een herpersing van geweest dan? Heb Faith en Porn al in huis, maar deze heb ik nog nergens gezien.

Even wachten nog, er schijnt wel een deluxe edition te komen, maar wanneer is volgens mij nog niet bekend.