The Cure - Disintegration (1989)

Of je wel of niet iets wilt skippen, hangt natuurlijk van je eigen smaak af. De eerste drie nummers verschillen weinig van elkaar en daarom hadden ze voor mij (en sommige anderen) Closedown niet op het album hoeven zetten , Prayers For Rain is idd één van mijn skippers (ik wilde expres geen nummers noemen, maar bij het wijzigen ging iemand eral op in) en waarom heb ik al uitgelegd. Sommigen noemen nummers die ze mooi vinden; dat mag, maar dat gaat meer over smaak/beleving en niet over songstructuren. Bovendien ben ik enerzijds eigenlijk positief en anderzijds neutraal en zeg ik wat kán, niet dat iets zo is; wat moeten users hier doen die het een matig of zelfs slecht album vinden.

Natuurlijk zul je het ene nummer beter dan de andere vinden wat volkomen begrijpelijk is maar echt zwakke nummers staan hier toch niet op, dacht ik. Bovendien ben ik zuinig met de skiptoets, ik skip enkel een nummer als ik het echt slecht vind (dat versta ik onder skipnummer).

Ik heb ook gezegd dat er geen echt slechte nummers opstaan. Over het skippen; iedereen doet dat weer anders. Soms wil ik van een album alleen maar de hoogtepunten horen (in de 'flow'), zonder dat ik er een echt slecht nummer op vind staan; soms echter ook wel.

Niemand heeft ook gezegd dat je jezelf moet laten nakijken omdat je een The Cure nummertje skipped

Ik vind het cool dat bijna alle artiesten in zegmaar de top 30 veel meer dan 1000 stemmen hebben maar dat disintegration, met veel minder stemmen relatief wel een hoog cijfer heeft. De mensen die het goed vinden vinden het dus ook echt heel goed. Wel geil.

Valt wel mee als ik het zo zie.. veel platen in de top30 hebben een heel ruime 4 sterren, er staan ook enkele popi platen tussen met een lager cijfer en veel meer stemmen, kennelijk zijn dat de commerciele of hippe platen die minstens zoveel mensen koud laten als dat er mensen naar luisteren. Dat kun je in elk geval niet van Disintegration zeggen

Inderdaad, het gaat om de kwaliteit niet om de kwantiteit.
Kwaliteit blijft altijd staan als een huis, kwantiteit is even hip maar verveeld snel.

Na het zien van de Trilogy dvd verhoog ik nu naar maximaal en ga deze plaat een meer dan verdiend plekje in mijn top 10 bezorgen .

Ik twijfel nog steeds om dit schitterende album in mijn top 10 te plaatsen.
Vanavond weer eens in zijn geheel beluisterd, het enige wat ik wilde na ca. 70 minuten luistergenot was op de repeatknop drukken.
Muziek waar je geen genoeg van kan krijgen en dat geldt dan vooral voor deel 2 van dit album ( track 7 t/m 12 ).
Van een ongeevenaarde schoonheid.

Waarom niet dan? Kan je dat overgewaardeerde Coldplay er eens een keer uitgooien .

Dat is waarschijnlijk om alle kinderrechtenorganisaties te ontlopen, ofzo.... "Een kinderkoortje meneer? Geen probleem, kan zo geregeld worden. Voor wie zegt u? The Cure? Robert Smith? Die malle dikkerd met z'n gekke kapsel en z'n lippenstift? BEN JE MAL?"

Ik vermoed dat het wel gewoon zijn nichtjes en neefjes zijn...

sorry, maar kinderkoor?, op deze plaat?

Hoor hem ook even niet.. welk nummer moet dat zijn dan?

Dit lijkt me `n geweldig album van The Cure , ik bezit nog niet 1 studio album van de band .
Het komende weekend ga ik deze eens kopen , ik denk dat ik dan wel het beste Cure album in huis heb.
Is er `n deluxe edition of zo van in de handel want 1 song staat niet op elk album.?

er is geen deluxe edition van deze plaat, als je de cd haalt dan heb je alle nummers, op de originele lp staan niet alle nummers.
last dance en homesick mis je dan.

Nee, nee, hier staat geen kinderkoor op. Het kinderkoor staat op "Switch" op 4:13 Dream. Maar Shoegaze zijn reactie was op mijn commentaar dat er geen violisten worden gecrediteerd voor dit album, waaruit ik mede concludeerde dat de synths "uit een doosje" komen.



Geen deluxe, nog niet, wordt al jaren uitgesteld. De, overigens 2 in aantal, nummers die "niet op elk album" staan, staan wèl op de CD editie, maar niét op de LP versie.

He he , eindelijk heb ik hem in bezit want besteld moet hij worden en afgelopen zaterdag was ie binnen , de vorige week 8 platenzaken afgegaan en nergens lag deze cd op voorraad .
Ik was bij 3 Van Leesten , 3 FRS en bij 2 speciaalzaken dan zou je toch zeggen dat ie in de schappen moet liggen maar nee dus .
De naam speciaalzaak zijn sommige dus niet waardig .
Bij de VLten en FRSjes staan nou eenmaal de games en speelfilms op het eerste plan , in de toekomst kan je er helemaal geen cd`s meer krijgen .
Maar goed , dit album begint wonderschoon met Plainsong wat ik zelfs `n ontroerend nummer vind , daarachter komt gelijk het prijsnummer met maar liefst over de 7 minuten luistergenot met Pictures Of You .
De hitsingle Lullaby verveelt nog steeds niet en lijdt ook niet aan het Hotel California of Paradise By The dashboard syndroom .
Tot en met nummer 6 vind ik het allemaal geweldig en heb nog wat moeite met Fascination Street , daarna komt weer een sterk nummer in de vorm van Prayers For Rain .
De overige nummers moet ik nog wat vaker horen , moet wel zeggen dat ik het totale album pas 3 keer beluisterd heb .
Maar dit was mijn eerste indruk .
Ik zet hem voorlopig op 4 sterren .

Moeite met Fascination Street. In welk aspect?

Beetje vreemd nummer , ik skip hem door , misschien moet ik dat niet doen , zoals ik al zei ik heb het album pas 3 keer beluisterd en dat was m`n eerste indruk .
Ik zal het nummer eens `n paar keer achterelkaar draaien .

Voor mij is Fascination Street het hoogtepunt van dit geweldige album. Een soort donkere reis naar de krochten van het nachtleven. In het begin van die song wordt je meegevoerd door die atmosferische sound tot die pompende bas je op de dansvloer smakt.

Let's move to the beat like we know that it's over..

Ieder zijn beleving uiteraard, maar Fascination Street is hier ook duidelijk mijn favoriet; als ik een nummer van dit mooie album moest noemen, schiet deze me direkt als 1e te binnen.

....And let's hit opening time...down on Fascination Street.....(ik vind de langere versie op Mixed Up zelfs nog mooier; de versie op Dis. duurt me eigenlijk nog te kort )

Stem van 4,5* naar 5* verhoogd, voorral de nummers ''The Same Deep Water as You'' en ''Pictures of You'' behoren tot mijn persoonlijke hedendaagse favorieten.
De rest is tevens pure kunst, als sla ik Plain Song wel eens over.
Ik geniet voornamelijk van bovengenoemde 2 parels, die verborgen leken te zitten achter de andere nummers.
Eerst vond ik Lullaby helemaal te gek, deze vind ik nu een van de minste, toen kwam Love Song en Disintegration.
Daarna Fascination Street en nu heb ik met ''The same deep water as you'' vrijwel zeker mijn begrafenisnummer gevonden
5*

Stond laatst met ipod op naar Same Deep Water te luisteren, midden op een druk plein wordt je ineens in een zwart gat gezogen en lijken de mensen om je te zijn opgelost, totale afsluiting van de wereld (en een overrompelend gevoel van machteloosheid, eenzaamheid en berusting daarin). Eén van de grootste nummers allertijden.

Was dat na de 2de of na de 3de joint?


Heel lang mijn begrafenisnummer geweest. Nu in principe nog steeds maar er is er destijds 1 bijgekomen. Nu Same Deep Water tezamen met Pyramid Song van Radiohead. Voor de nabestaanden hoop ik dat ik nog van keuze verander want dit is geen lichte korst voor zo'n gelegenheid.

Nee, maar het gaat uiteindelijk om de weergave van de overleden persoon in kwestie, en dit dromerige, rustig meeslepende, kabbelende, mysterieuse past helemaal bij wie ik ben

Gelukkig blow ik niet meer, ik denk niet dat ik dit nummer dan nog zou trekken nee. Verstilling en eenzaamheid vind ik nu juist mooie emoties om te voelen soms, kennelijk ben jij daar te nuchter voor

Ja broodnuchter. Heb dan ook geen enkel gevoel bij dit album. Sowieso heb ik geen gevoel bij muziek. Wat noten hoor ik, meer niet. Nee, doe mij maar dingen als De Raggende Mannen ofzo, dat begrijp ik tenminste: "Ik vind je leuk, ik vind je aardig, maar je stinkt uit je bek als een beer uit zijn reet."

Dag, orbit.


Kan ik goed inkomen. Het nummer roept bij mij toch ook altijd een sterke herinnering op aan momenten dat ik thuis op mijn zolderkamertje 's avonds met het licht uit op mijn bed lag met dat nummer hard op. Kon me in die tijd nogal verloren voelen en dat nummer nam me dan helemaal mee. Het genieten van de schoonheid en tegelijkertijd je nestelen in een bepaald diep triest gevoel.

Mijn keuze is later op Pyramid Song gevallen omdat ik daarin een soort overkoepelend gevoel van eenheid van alles voelde. Het einde en het begin in één.

Zit je tangaslip soms scheef ofzo

Nope, vandaag geen tanga: te weinig ruimte voor de remsporen vandaag.

Gelukkig maar, ik hoop voor je dat je deze geniale schijf nog regelmatig in de player schuift echter!